Τα γυμνά της πόδια βουλιάζουν στην ψιλή μαύρη άμμο και το σεληνιακό τοπίο της Βλυχάδας καθρεφτίζεται στα μάτια της. Μοιάζει να απολαμβάνει σαν μικρό παιδί το α λα Linda Evangelista στιλ που της προσδίδει η κοντή μαύρη περούκα. Το βλέμμα της είναι το πιο δυνατό χαρακτηριστικό της ομορφιάς της: καθαρό, χορτασμένο, δαιμονικά κυρίαρχο και ειλικρινά οικείο. Αυτό είναι ίσως το μυστικό της μεγάλης καριέρας της.

Παρατηρώντας τη κανείς λουσμένη στη λάμψη, πότε των φτερών της Victoria’s Secret για 17 χρόνια πότε στα εξώφυλλα των πιο γνωστών περιοδικών μόδας ή στις καμπάνιες μεγάλων οίκων, δεν αμφιβάλει καθόλου για τη γλυκύτητα του ανθρώπου πίσω από το αγέρωχο προφίλ του super model.

 


©Sonia Szóstak

Μιλάμε για τα ανέμελα παιδικά της χρόνια στο Erechim της Βραζιλίας. «Έχω την ανοιχτή καρδιά των Βραζιλιάνων και από μικρή ήμουν πεινασμένη να γνωρίσω τον κόσμο. Έχω επηρεαστεί από πολλές κουλτούρες –κυρίως από την αμερικανική- αλλά ποτέ δεν ξέχασα τις ρίζες μου», μου λέει. Συχνά στη ροή του λόγου ανοίγει μεγάλες παρενθέσεις, τις περισσότερες φορές μιλώντας για τα παιδιά της.

«Είναι η μόνη προτεραιότητα στη ζωή μου. Μητέρα δεν γεννιέσαι, γίνεσαι. Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη είχα διαβάσει ένα σωρό βιβλία περί μητρότητας και ανατροφής των παιδιών. Ό,τι έμαθα ήταν άχρηστο. Πρακτικά δεν μπορείς να εφαρμόσεις καμία συμβουλή, γιατί κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Λειτουργώ με το ένστικτο και φροντίζω να τους δείχνω ότι ακόμα και αν χάσουν τα πάντα, θα έχουν την αγάπη μου. Έτσι μεγάλωσα κι εγώ. Είναι σημαντικό να νιώθεις την ασφαλιστική δικλείδα της αγάπης. Όπως επίσης να μην ξεχνάς ότι για να μπορείς να φροντίσεις τα παιδιά σου, πρέπει πρώτα να φροντίζεις τον εαυτό σου».

 


©Sonia Szóstak

Τη ρωτάω για τη δική της παιδική ηλικία. Πόσες στιγμές αθωότητας έχασε ξεκινώντας το modeling στα 15 της; «Ίσως έπρεπε να ξεκινήσω αργότερα, αλλά δεν μετανιώνω. Η οικογένειά μου ήταν πάντα στο πλευρό μου και όλα εξελίχθηκαν απόλυτα φυσικά. Μεγάλωσα σ’ ένα υπέροχο μέρος, μέσα στη φύση. Η γιαγιά μου είχε ένα ατελιέ ραπτικής και κάθε μέρα μετά το σχολείο δοκίμαζα τα φορέματα που έφτιαχνε. Ήταν θέμα χρόνου να κολλήσω το μικρόβιο της μόδας».

Το χαμόγελό της είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμο να εκραγεί. Σαν το ηφαίστειο της Σαντορίνης που αντικρίζει από το παράθυρο του δωματίου της στο Aloia Villas. «Αγαπώ τόσο πολύ τη θάλασσα», λέει. «Τα καλοκαίρια μου είναι συνδεδεμένα με τις βραζιλιάνικες ακτές και γνωρίζω καλά τη μαγεία της. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που ασχολήθηκα με το #TogetherBand». Το φιλανθρωπικό κίνημα του οποίου είναι πρέσβειρα καταπιάνεται με τους 17 Παγκόσμιους Στόχους του ΟΗΕ, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη για ένα καλύτερο μέλλον.

 


©Sonia Szóstak

«Υποστηρίζω τον στόχο 14 που έχει να κάνει με τη ζωή κάτω από το νερό», εξηγεί. Διοργανώνουμε επιμορφωτικές δράσεις για τις επιπτώσεις της υπεραλίευσης και της πλαστικής ρύπανσης και ευελπιστούμε μέχρι το 2030 να έχουμε καταφέρει να αντιστρέψουμε αισθητά την κατάσταση στους ωκεανούς. Ο ακτιβισμός είναι τρόπος ζωής και η οργάνωση παράγει έμπρακτο έργο. Η κατάσταση στον πλανήτη αλλάζει με τρόπο που με σοκάρει. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ο κόσμος που θα ζήσουν τα παιδιά μου θα περιβάλλεται από μια νεκρή φύση».

Χαίρεται που η μόδα ασχολείται πλέον ενεργά με τη βιωσιμότητα. «Τη δεκαετία του ’90 που ξεκινούσα ο ρυθμός παραγωγής στη μόδα ήταν ανελέητος. Ήταν καιρός να γίνει αυτή η ηθική στροφή. Πρόσφατα λάνσαρα το GAL Floripa, ένα brand με μαγιό που σχεδιάζω μαζί με την αδερφή μου και μια στενή φίλη. Πρωταρχικό μας μέλημα είναι η ποιότητα και η παραγωγή με τρόπο που δεν βλάπτει τον πλανήτη». Της λέω ότι η στάση της θυμίζει το “giving back is the new luxury” της Franca Sozzani. Συμφωνεί.

 


©Sonia Szóstak

Έχει περάσει αμέτρητες ώρες κάνοντας scuba diving, συνειδητοποιώντας από πρώτο χέρι τη μαγεία του βυθού αλλά και την έκταση της μόλυνσης. «Συχνά κάνω αναρτήσεις στο Instagram με περιπτώσεις βίας εναντίον του πλανήτη και ο κόσμος ανταποκρίνεται πολύ θετικά. Νιώθω ότι τα social media μπορούν να είναι εξαιρετικά χρήσιμα, να μεταφέρουν μηνύματα και να μας ενώσουν για το καλό όλων».

Αυτή τη στιγμή την ακολουθούν 10 εκατομμύρια άνθρωποι (μια Ελλάδα σχεδόν) τους οποίους τροφοδοτεί καθημερινά με άφθονο υλικό από την προσωπική της ζωή. Αναρωτιέμαι αν τη φθείρει η δημόσια υπερέκθεση. «Ο χρόνος που περνάει με φθείρει», λέει χαριτολογώντας. «Είμαι 38 χρονών, μεγαλώνω, δεν έχω την ίδια ενέργεια και αυτό κάποιες φορές με αγχώνει. Μη γελιόμαστε όμως. Είναι αστείο να σε τρομάζει το πέρασμα του χρόνου. Στην ηλικία μου νιώθω πιο έμπειρη, έχω γνώσεις και καλοσύνη για τους ανθρώπους και τη ζωή. Θέλω να γίνομαι καλύτερη και να κάνω τους γύρω μου να πιστέψουν ότι μπορούν να αλλάξουν και αυτοί προς το καλύτερο».

 


©Sonia Szóstak

Πιστεύει ότι έχει αλάνθαστο ένστικτο για τους ανθρώπους και θέλει να επιστρέφει συχνά στο πατρικό της, αναζητώντας μια κανονικότητα που η δουλειά της πολλές φορές καταλύει. «Θυμάμαι ένα σόου της Victoria’s Secret όταν είχα μόλις γεννήσει το πρώτο μου παιδί και προσπαθούσα να το θηλάσω στα παρασκήνια, ενώ παράλληλα βαφόμουν και τοποθετούσα στους ώμους μου τα φτερά. Η μόδα είναι ένας σκληρός χώρος, αλλά παράλληλα δίνει δύναμη. Προσφέρει αυτοπεποίθηση, χαμόγελο, λάμψη, έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει ηχηρά μηνύματα για την πολιτική ή το περιβάλλον, να αλλάξει συμπεριφορές προς το καλύτερο».

Μου λέει πως το καλοκαίρι θα περάσει κάποιες εβδομάδες στη Μύκονο, ότι οργανώνει πολλά νέα δημιουργικά project με το νέο της brand αλλά και το #TogetherBand και με αποχαιρετά με χαμόγελο. Ένας κανονικός άνθρωπος με ευγνωμοσύνη που της φέρθηκε τόσο απλόχερα η ζωή.

 


©Sonia Szóstak

 

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο τεύχος Αυγούστου/Σεπτεμβρίου της Vogue Greece.