Στις 26 Ιουλίου η Comédie Francaise ανεβάζει στην Επίδαυρο την Ηλέκτρα του Ευριπίδη. Ο κορυφαίος γαλλικός θίασος καταπιάνεται με ένα αρχαίο ελληνικό κείμενο και για πρώτη φορά εμφανίζεται στη σκηνή του ιστορικού θεάτρου. Η Suliane Brahim, κορυφαία του θιάσου, με την ευθύνη του ρόλου της Ηλέκτρας στα χέρια της, μοιράζεται σκέψεις και συναισθήματα εν όψει της παράστασης.

 


©Jan Verswayveld coll. Comédie Francaise

Τι σκέψεις κάνετε για την επικείμενη εμπειρία σας ως ηθοποιό στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου;

Στη Γαλλία, οι ηθοποιοί ονειρευόμαστε αντίστοιχα συχνά ότι ανεβάζουμε παράσταση στο Φεστιβάλ της Αβινιόν. Το να παίξω όμως στο θέατρο της Επιδαύρου, ξεπερνάει τα όνειρα μου! Φαντάζομαι ήδη τη νύχτα να πέφτει, φαντάζομαι να απευθύνομαι στα αστέρια του ουρανού -πάνω ακριβώς από τους θεατές- υποδυόμενη την Ηλέκτρα από τη σκηνή του αρχαίου ελληνικού θεάτρου. Το μεγαλείο της τοποθεσίας, η ιστορία του, η δύναμη του σκηνικού, με κάνουν ήδη να ανατριχιάζω.

Αποτελεί πρόκληση για έναν ηθοποιό να υποδύεται ρόλο αρχαίας τραγωδίας;

Είναι πρόκληση το να καταπιάνεσαι μ’ έναν μύθο. Ο ρόλος της Ηλέκτρας είναι πιο ιδιαίτερος για μένα από οτιδήποτε άλλο μέχρι σήμερα. Στην αρχή ένιωσα να βυθίζομαι σε μια άβυσσο, έπειτα τα λόγια του σκηνοθέτη μας, Ivo Van Hove, με γέμισαν με φως. Δουλέψαμε πραγματικά με πάθος για την παράσταση που θα ανεβάσουμε σύντομα.

Τι σκέψεις και συναισθήματα σας γεννά η αρχαία ελληνική τραγωδία συνολικά;

Αντιλαμβάνομαι το κείμενο σαν σύγχρονο και επίκαιρο με τρόπο που δεν με τρομάζει το «βάρος» της αρχαίας τραγωδίας. Άλλωστε η γραφή του Ευριπίδη είναι τόσο άμεση και οι χαρακτήρες του είναι αυτά που λένε και πράττουν, οπότε ο δρόμος για να προσεγγίσεις το έργο είναι σαφής. Όσες φορές έκατσα να δω σε πρόβες τους συνεργάτες μου να παίζουν, εντυπωσιάστηκα με το πόσο «σημερινά» μου φάνηκαν αυτά που άκουγα.

Αν είχατε να επιλέξετε ανάμεσα σ’ έναν ρόλο αρχαίου Έλληνα ποιητή, ποιόν θα επιλέγατε;

Στο σχολείο με τρόμαζε πάντα ο χαρακτήρας της Αντιγόνης και μάλιστα έχω βιώσει κάποιες αποτυχίες σε ακροάσεις με τον συγκεκριμένο ρόλο. Αυτοί οι πεισματάρηδες, μονολιθικοί θηλυκοί χαρακτήρες μου δημιουργούν πανικό. Νομίζω ότι θα επέλεγα σε κάθε περίπτωση την Ηλέκτρα γιατί θαυμάζω την δικαιοσύνη που τη διέπει και τη δύναμη της.

Η Ηλέκτρα είναι ένας σύγχρονος χαρακτήρας; Αν ναι, με ποιόν τρόπο;

Στην προκειμένη, δεν θα μπορούσε να μην είναι, μόνο και μόνο χάρη στο γεγονός ότι σε δεύτερο πλάνο υπάρχει η ματιά του σκηνοθέτη που δίνει μια επίκαιρη και σύγχρονη χροιά. Από την άλλη, μέσα στην πορεία αυτού του κοριτσιού, βρίσκουμε απαντήσεις σε σημερινά ερωτήματα όπως η φτώχεια, η εκδίκηση, ο αποκλεισμός.

Ποιό είναι κατά τη γνώμη σας το πιο πολύτιμο μήνυμα που περνάει το συγκεκριμένο έργο;

Πάντα μέσα από την οπτική του Ivo Van Hove, από την οποία μου είναι δύσκολο να ξεφύγω πλέον, πιστεύω ότι το έργο μιλάει για τη νεότητα την οποία πρέπει να παίρνουμε στα σοβαρά και να την φροντίζουμε. Επίσης για όσους είναι παραγκωνισμένοι, ξένοι, εξόριστοι και οφείλουμε να μην τους ξεχνάμε.

Βρίσκετε κοινούς τόπους ανάμεσα στην Ελληνική και Γαλλική αρχαία δραματουργία (με τις όποιες χρονικές αποκλίσεις);

Θέλω να πιστεύω πως ναι. Υπάρχει μια σύνδεση ανάμεσα στους αιώνες, από τον έναν συγγραφέα στον άλλον και από τη μια χώρα στην άλλη. Πρέπει να δεχτούμε ότι η ιστορία του θεάτρου είναι κάτι τετελεσμένο κι εμείς οι επόμενοι δεν έχουμε παρά να εμπνεόμαστε από κάτι, από κάποιον, από το ένα είδος ή το άλλο.

Είναι η πρώτη φορά που η Επίδαυρος φιλοξενεί την Comedie Francaise. Τι σκέψεις σας γεννά αυτό;

Αποτελεί ιστορικό γεγονός για την CM να παίζει στο θέατρο της Επιδαύρου και είναι τεράστια χαρά για όλους το ότι συμβαίνει. Κι εγώ με τη σειρά μου είμαι περήφανη που συμμετέχω, όπως επίσης είμαι περήφανη που συμμετέχω μέσα από έναν ρόλο αρχαίας τραγωδίας. Το ότι ανεβάζουμε αυτό το έργο στον τόπο «καταγωγής» του είναι υπέροχο.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας γαλλικό θεατρικό έργο και γιατί;

Ξεκίνησα να κάνω θέατρο όταν ο Bernard-Marie Koltès έκανε την εμφάνιση του -σήμερα έχει περάσει στους κλασικούς. Με σημάδεψε η άφιξη του στο γαλλικό θέατρο. Το αγαπημένο μου έργο είναι δικό του και είναι πάντα το Quai-Ouest.

Ποια είναι η αίσθηση σας για την ελληνική τέχνη συνολικά;

Εντυπωσιάζομαι συνειδητοποιώντας μέσα από τα θεατρικά κείμενα των αρχαίων Ελλήνων ποιητών ότι υπάρχει μια κοινή παγκόσμια ιστορία πάνω στην οποία δομήθηκαν οι αρχές της Ευρώπης. Η σύλληψη της ιδέας του Νόμου, της Πολιτείας, της ηθικής… Οι αρχαίοι Έλληνες ποιητές έβλεπαν μπροστά.