Οι ντόπιοι λένε ότι χρειάζεται να περάσουν εννέα µήνες για να συµβεί κάτι στο Κέιπ Τάουν και γι’ αυτό το αποκαλούν Mother City. Σίγουρα απαιτούνται 14 ώρες για να φτάσεις εκεί από την Αθήνα. Το ταξίδι µου ξεκίνησε αργά το απόγευµα µε την Qatar Airways. Πρώτη στάση το φουτουριστικό αεροδρόµιο της Ντόχα µε το καταπληκτικό lounge, που προσφέρει την αίσθηση της απόλυτης χαλάρωσης. Λιγότερο από δύο ώρες µετά, βρίσκοµαι στο αεροπλάνο για τον τελικό προορισµό µου, απολαµβάνοντας το πιο νόστιµο χούµους µε λαχανικά και παρακολουθώντας τον τελευταίο κύκλο του Killing Eve –η πιο fashion forward «κακιά» του ΒΒC– στο Oryx One. Η θέση γίνεται κρεβάτι, το φως σβήνει και οι δέκα ώρες περνούν χωρίς να το καταλάβω, µέχρις ότου ανοίξω τα µάτια µου και αντικρίσω την πανέµορφη πόλη από το παράθυρο του αεροπλάνου.

 


Μια βόλτα στην πόλη με τα πολύχρωμα σπίτια για τη Θάλεια Καραφυλλίδου.
©Duane Foward/Hero Creative Management

Η Πόλη του Ακρωτηρίου ιδρύθηκε από τους Ολλανδούς ως σταθµός ανεφοδιασµού για τα πλοία τους που µετέβαιναν στην Ανατολική Αφρική, στις Ινδίες και στην Άπω Ανατολή, πάνω από δύο αιώνες πριν από τη διάνοιξη της ∆ιώρυγας του Σουέζ. Έχει κάτι διαφορετικό ο αέρας εδώ. Μια γλυκιά ζεστασιά που σε αγκαλιάζει µε το που πατάς το πόδι σου. Η διαδροµή από το αεροδρόµιο µέχρι το ξενοδοχείο είναι µόλις 25 λεπτά. «Πρώτη φορά στο Κέιπ Τάουν;» µε ρωτάει ο David, o ευγενέστατος οδηγός του ταξί. «Ναι», απαντάω µε πλατύ χαµόγελο και δεν µπορώ να ξεκολλήσω τα µάτια µου από το συγκλονιστικό τοπίο. Το Table Mountain δεσπόζει και το βλέµµα µου χορταίνει πράσινο και µπλε. «Θα ξαναέρθετε σύντοµα», µου λέει µε σιγουριά. «Πώς είστε τόσο βέβαιος;» ρωτώ αµήχανα. «Όλοι επιστρέφουν, έχει µια µαγεία η πόλη», µου λέει.

 


Απίθανο street food στη σκεπαστή αγορά και κατόπιν σπιτική λεμονάδα στο Yours Truly.
©Duane Foward/Hero Creative Management

Φτάνουµε στο ξενοδοχείο και αντικρίζω ένα κτίριο βγαλµένο από ταινία του Wes Anderson, ολόιδιο µε το Grand Budapest Hotel, µεγαλοπρεπές και ροζ. Ναι, ροζ. «Γιατί ροζ;» ρωτάω όλο περιέργεια την Gaby, υπεύθυνη δηµοσίων σχέσεων του ξενοδοχείου, για να µάθω ότι βάφτηκε έτσι τον Νοέµβριο του 1918, προκειµένου να σηµατοδοτήσει το τέλος του Α΄ Παγκοσµίου Πολέµου. Είναι ένα από τα πιο ιστορικά ξενοδοχεία στον κόσµο, καθώς o Nelson Mandela υποδεχόταν εκεί ηγέτες από όλα τα κράτη του κόσµου, ο John Lennon (µε το ψευδώνυµο Mr Greenwood) έκανε διαλογισµό κάτω από τους φοίνικες του καταπράσινου κήπου του και ο Dalai Lama µοιραζόταν τη σοφία του στο ballroom. To Belmond Mount Nelson Hotel άνοιξε τις πόρτες του το 1899 και έλαβε τις πιο θερµές κριτικές, όντας το πρώτο ξενοδοχείο στη Νότια Αφρική που είχε ζεστό και κρύο νερό µαζί! Εκατόν είκοσι χρόνια µετά, συνεχίζει να αποτελεί υπόδειγµα πεντάστερου ξενοδοχείου. Ευρύχωρα δωµάτια µε πολύ προσεγµένη διακόσµηση από τον Graham Viney (το Honeysuckle Cottage είναι το αγαπηµένο µου), τέσσερα εστιατόρια µε κάρτες σχεδιασµένες αναλόγως των υλικών της εποχής, το Librisa spa και το φηµισµένο afternoon tea, που συγκεντρώνει όλο το Κέιπ Τάουν κάθε απόγευµα στη σάλα του ξενοδοχείου, υπό τους ήχους jazz µουσικής.

 


©Duane Foward/Hero Creative Management

Παίρνω το βιβλίο µου (Νormal People της Sally Rooney), περιηγούµαι τους ολάνθιστους κήπους, κατευθύνοµαι στην κεντρική πισίνα (υπάρχει και η επιλογή adults only στο πίσω µέρος) και νιώθω ότι βρίσκοµαι σε ένα παραθαλάσσιο resort. Και όµως, το Belmond Mount Nelson βρίσκεται µόλις ενάµισι χιλιόµετρο από το κέντρο της πόλης. Εκεί όπου βρίσκεται το Merchants on Long, πολυκατάστηµα που χρονολογείται στο 1896, µε καταπληκτικούς Αφρικανούς designers, όπως ο Laduma Ngxokolo (Maxhosa by Laduma), µε τα πιο πολύχρωµα και ιδιαίτερα απαλά knitwears, η Sindiso Khumalo, που δηµιουργεί sustainable υφάσµατα µε επιρροές από την αφρικανική ιστορία, και η Loza Maleombho, που µετακόµισε από την Αµερική στην Ακτή Ελεφαντοστού και κατασκευάζει εκεί όλη της τη συλλογή από ρούχα, κοσµήµατα και παπούτσια, εµπνευσµένα από τις κουλτούρες τις Υποσαχάριας Αφρικής.

 


©Duane Foward/Hero Creative Management

Επόµενη στάση το Bo-Kaap, η πιο πολυφωτογραφηµένη περιοχή του Κέιπ Τάουν –γνωστή παλαιότερα ως Μαλαισιανή συνοικία–, που βρίσκεται στις πλαγιές του λόφου Signal και αποτελεί ένα από τα πιο ιστορικά σηµεία της πόλης. Είναι µια πολυπολιτισµική περιοχή, µε πολύχρωµα χαµηλά σπίτια, πόλος έλξης για τους λάτρεις του Instagram. Εκεί λειτουργεί το Bo-Kaap Museum, στεγασµένο στο παλαιότερο σπίτι, που χρονολογείται στο 1760 και απεικονίζει την πολιτιστική συµβολή των µουσουλµάνων εποίκων.

 


©Duane Foward/Hero Creative Management

Συνεχίζω τη βόλτα µου έχοντας ξεναγό τη φίλη µου την Emilie, διευθύντρια γυναικείων περιοδικών στη Νότια Αφρική, η οποία µετακόµισε από το Παρίσι στο Κέιπ Τάουν πριν από δώδεκα χρόνια. «Όλο και µεγαλύτερος αριθµός Ευρωπαίων µετακοµίζουν εδώ τα τελευταία χρόνια», µου εξηγεί. Είναι µια πόλη µε πολύ ιδιαίτερη ενέργεια, κλίµα ήπιο, ευγενείς ανθρώπους και εξαιρετικό φαγητό. Με πηγαίνει στην υπαίθρια αγορά στην Greenmarket Square και αρχίζουµε να αναζητούµε το ιδανικό σουβενίρ. Πολύχρωµα καφτάνια, περίτεχνα σανδάλια στολισµένα µε κάθε λογής πέτρες, ξυλόγλυπτα αντικείµενα, αφρικανικές µάσκες, µουσικά όργανα, ό,τι µπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους. Μια έκρηξη χρωµάτων στη µέση της κεντρικότερης πλατείας.

 


©Duane Foward/Hero Creative Management

Κάνουµε µια στάση στο Yours Truly, για µια δροσιστική σπιτική λεµονάδα µε φρούτα του δάσους, και στη συνέχεια κατευθυνόµαστε στο V&A Waterfront, εκεί όπου η πόλη συναντάει τη θάλασσα. Είναι η αγαπηµένη βόλτα των ντόπιων, λέει η Emilie, µε υπαίθρια εστιατόρια, καφέ, το Oranjezicht City Farm Market, το Market on the Wharf (στεγασµένη αγορά τροφίµων γεµάτη παραδοσιακό street food), πολυτελή ξενοδοχεία, κινηµατογράφους, σύγχρονα malls και µουσικές παντού – από αφρικανικά τύµπανα µέχρι mainstream pop. Μου θυµίζει την πόλη των φοιτητικών µου χρόνων, το Μάντσεστερ, αλλά και το Άµστερνταµ, λόγω των Ευρωπαίων αποίκων.

 


©Duane Foward/Hero Creative Management

Μια µητρόπολη δίπλα στη θάλασσα, το Κέιπ Τάουν σε συναρπάζει. Τα πάντα εδώ είναι φρέσκα, νεανικά, απροσδιόριστα cool, ενώ κάθε λεπτό ξεπετάγεται και ένα καινούργιο pop up µαγαζί. Περπατάµε κατά µήκος της προβλήτας και συναντάµε το Two Oceans Aquarium, ένα από τα πιο εντυπωσιακά ενυδρεία του πλανήτη, µε περισσότερα από 300 θαλάσσια είδη δύο ωκεανών: του Ατλαντικού και του Ινδικού. Καταλήγουµε στο Zeitz Mocaa Museum, το Μουσείο Μοντέρνας Αφρικανικής Τέχνης, που βρίσκεται στις όχθες του Table Bay και το οποίο διαθέτει στη συλλογή του έργα κορυφαίων καλλιτεχνών, όπως οι Chris Ofili, Kehinde Wiley, Glenn Ligon, Marlene Dumas και Julie Mehretu. Το µουσείο αποτελεί υπόδειγµα αρχιτεκτονικής, καθώς οι Heatherwick Studio κατάφεραν να διατηρήσουν την αρχική industrial µορφή του κτιρίου, που χτίστηκε το 1921, και να δηµιουργήσουν µεγάλους χώρους για να τοποθετηθούν τα εκθέµατα. Οι υπερµεγέθεις, τσιµεντένιοι κύλινδροι που τοποθετήθηκαν γύρω από τον ανελκυστήρα αποτελούν σήµα κατατεθέν του, ενώ υποδέχεται καθηµερινά πλήθος κόσµου στους εννέα ορόφους του. Με έτος έναρξης λειτουργίας µόλις το 2017, έχει από τις αρχές του µήνα µια πολύ δυναµική γυναίκα στο τιµόνι του, την Κοyo Kouoh, µε τεράστια εµπειρία στην επιµέλεια εκθέσεων και στόχο την καλύτερη προώθηση της αφρικανικής τέχνης παγκοσµίως.

 


©Duane Foward/Hero Creative Management

Επόµενος προορισµός µας το Table Mountain, σύµβολο του Κέιπ Τάουν, από όπου βλέπεις ολόκληρη την πόλη, µε µια επίπεδη σαν τραπέζι κορυφή µήκους 3 χλµ. και ύψους 1.086 µ. Μπορείτε να φτάσετε εκεί µε το τελεφερίκ, αν και θα σας πρότεινα να περπατήσετε µέχρι το ψηλότερο σηµείο, καθώς το τοπίο κόβει την ανάσα. Στα ανατολικά απλώνεται ο διάσηµος βοτανικός κήπος Kirstenbosch, µε περισσότερα από 7.000 είδη φυτών. Η φύση είναι µαγική και βλέπεις όλο το πλατό της πόλης, τον ωκεανό, τους περίφηµους αµπελώνες, το υπερσύγχρονο γήπεδο ποδοσφαίρου, το Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας και, ασφαλώς, το Robben Island, το νησί όπου έµεινε φυλακισµένος ο Nelson Mandela για 18 χρόνια. 

H περιήγηση µας άνοιξε την όρεξη και επόµενη στάση µας ήταν το Harbour House στο Kalk Bay, για το πιο απολαυστικό γεύµα θαλασσινών. Ζητήστε ένα τραπέζι δίπλα στο παράθυρο, από όπου η θέα είναι υπέροχη, και µην ξεχάσετε να παραγγείλετε γαρίδες tempura και ένα µπουκάλι dry rose από τον κοντινό αµπελώνα Steenberg. 

 


©Duane Foward/Hero Creative Management

∆ύο ώρες αργότερα και µόλις µισή ώρα έξω από το Κέιπ Τάουν, βρεθήκαµε στους αµπελώνες, όπου η παραγωγή κρασιού χρονολογείται στο 1600. Είναι αναρίθµητοι και, όποιον και να επιλέξετε, αποκλείεται να κάνετε λάθος. Οι πιο γνωστοί βρίσκονται στις κοιλάδες Stellenbosch, Franschhoek και Constantia. Η Spier Wine Farm στην Stellenbosch έχει καταπληκτική θέα στα βουνά Helderberg και σερβίρει κάθε ποικιλία κρασιού µε την αντίστοιχη σοκολάτα, σε ένα µαγικό chocolate and wine pairing. Σας προτείνω να δοκιµάσετε οπωσδήποτε το Frans K Smit Red Blend του 2015 και να αγοράσετε µερικές φιάλες για δώρο στους φίλους σας, καθώς είναι limited edition. 

 


©shutterstock

Επιστροφή στο ξενοδοχείο, και η επίσκεψη στο Librisa spa κρίνεται απαραίτητη µετά από µια τέτοια µέρα πεζοπορίας. ∆οκιµάζω το Signature Rose Petal Blush Poultice Massage και νιώθω το δέρµα µου πιο ξεκούραστο και ενυδατωµένο από ποτέ. Το spa διαθέτει steam bath και Finnish sauna (που δεν παραλείπω να απολαύσω) καθώς και µεγάλο εύρος εξατοµικευµένων θεραπειών και µασάζ εµπνευσµένα από τις αρχαίες αφρικανικές τεχνικές. Μια βουτιά στην εσωτερική πισίνα και στο τέλος ζεστό τσάι βοτάνων για απόλυτη χαλάρωση πριν από τον ύπνο, ήρεµο και γλυκό µετά από αυτή τη σπάνια εµπειρία.

Τόσο ιδιαίτερη, που η ανάµνησή της κάνει την πτήση της επιστροφής µε την Qatar να µου φαίνεται πιο µικρή. Καθώς σκέφτοµαι τα λόγια του David, ότι σίγουρα θα επιστρέψω, γιατί αυτή η πόλη έχει κάτι µαγικό, διαπιστώνω ότι έχει δίκιο. Ήδη κοιτάζω το πρόγραµµά µου, ώστε να κλείσω εισιτήρια για την επόµενη επίσκεψή µου στη Mother City – σε λιγότερους από εννέα µήνες, ελπίζω.

 

Δημοσιεύθηκε στο τεύχος Ιουνίου της Vogue Greece.