H Stella McCartney είχε πει: «Δυστυχώς, ο όρος “eco” όταν μιλάμε για μόδα παραπέμπει σε άχρωμα, υπερμεγέθη ρούχα, απογυμνωμένα από κάθε έννοια στιλ». Η Βρετανίδα σχεδιάστρια, δημιουργός ενός από τα πρώτα brands ταυτισμένα με τη λεγόμενη ηθική μόδα, θεωρεί ότι αυτό είναι ένα στερεότυπο που πρέπει πλέον να καταρριφθεί. Πολύ περισσότερο όταν η ηθική μόδα αρχίζει να συνυπάρχει με έννοιες όπως πολυτέλεια, επιθυμία, ομορφιά. Η online βιώσιμη μόδα σε μια σειρά από glossy, witty, εναλλακτικά ή mainstream sites καταρρίπτει αυτόματα τη δικαιολογία ότι δεν μπορούμε να έχουμε άμεση πρόσβαση σε κομψά ρούχα με ηθικό υπόβαθρο. Η κριτική στάση, η γνώση και η κοινωνική ευαισθησία αποτελούν το μέγα ζητούμενο της εποχής. Το διαπιστώνουμε όλο και πιο συχνά στις πασαρέλες, στα νέα brands, στον τρόπο που ζουν σταρ και influencers. Προσανατολιζόμαστε σε μια σοφιστικέ προσέγγιση, να καταναλώνουμε δηλαδή με προσοχή. Μια «Sex & the City» αντιμετώπιση της γκαρνταρόμπας, γεμάτης από πανάκριβα φορέματα με τις ταμπέλες ακόμα πάνω τους, που άλλοτε φάνταζε άπιαστο όνειρο, σήμερα μοιάζει παρωχημένη και επιπόλαιη. Πρόσφατα, η Emma Watson δεσμεύτηκε ότι θα αγοράζει ρούχα ή αξεσουάρ με την προϋπόθεση ότι θα τα φορέσει το λιγότερο τριάντα φορές.

 


Η καμπάνια του net-a-porter για το λανσάρισμα του Net Sustain δίνει μια ολοκληρωμένη εικόνα για τις επιλογές που προσφέρει.
©Net-a-porter

Καθόλου τυχαία, έρευνες κατέταξαν τα ρούχα στην κορυφή της λίστας µε τα είδη που παράγονται υπό καθεστώς σύγχρονης δουλείας – µε τις γυναίκες να αποτελούν το 80% των εργαζοµένων στην απάνθρωπη αυτή βιοµηχανία. Ως προς το περιβαλλοντικό κόστος, η παραγωγή υφασµάτων εκλύει 1,2 δισεκατοµµύρια τόνους αερίων θερµοκηπίου ετησίως – περισσότερα από όσα οι διεθνείς πτήσεις και η ναυτιλία.

Η βιώσιµη µόδα µοιάζει πια συνειδητή επιλογή, και όχι µία ακόµα από τις προτάσεις της αγοράς. Το λανσάρισµα του Net Sustain από το net-a-porter ήρθε αµέσως µετά τα νέα ότι η βρετανική κυβέρνηση απέρριψε τα αιτήµατα του Environmental Audit Committee για τη συµµόρφωση των εµπόρων µόδας ως προς τις ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, την περιβαλλοντική καταστροφή και την υπερβολική κατανάλωση που συντελείται στη συγκεκριµένη βιοµηχανία. Συγκεκριµένα, η επικεφαλής του EAC, Mary Creagh, δήλωσε: «H βρετανική κυβέρνηση δεν συγχρονίζεται µε την κοινή γνώµη, που καταδικάζει το ότι 300.000 τόνοι ρούχων κάθε χρόνο στέλνονται για αποτέφρωση ή υγειονοµική ταφή». Την ίδια στιγµή, η γαλλική κυβέρνηση προχώρησε στην απαγόρευση της καταστροφής απώλητων ειδών.

 


©Net-a-porter

Μετά από αυτά, το net-a-porter περιέλαβε στους συνεργαζόµενους σχεδιαστές του 26 brands βιώσιµης µόδας (sustainable fashion), µε 500 διαθέσιµα είδη για αρχή και τη δέσµευση να εµπλουτίσει το portfolio µε περισσότερα, καθώς και µε προϊόντα οµορφιάς. Η buying director του site, Elizabeth von der Goltz, είπε ότι ελπίζει το Net Sustain να εµπνεύσει µια θετική αλλαγή στη βιοµηχανία της πολυτελούς ένδυσης. «Πρόθεσή µας είναι να παρέχουµε στους καταναλωτές τη γνώση που χρειάζονται και να τους κάνουµε να νιώσουν ασφαλείς ως προς το ότι τα εν λόγω brands επιλέχθηκαν µε αυστηρά κριτήρια», ανέφερε. Αυτά έχουν να κάνουν µε την τοπική παραγωγή –µε σκοπό την οικονοµική ενδυνάµωση µικρών κοινοτήτων–, τη χειρωνακτική εργασία µε πιστοποιήσεις Fair Trade, την επιλογή υλικών που έχουν παραχθεί µε σεβασµό στον άνθρωπο, στα ζώα και στο περιβάλλον, την ανακύκλωση.

Μεταξύ άλλων, στο Net Sustain βρίσκουµε τα υπέροχα φορέµατα της Maggie Marilyn από 100% µετάξι, µε δεσίµατα από οργανικά νήµατα. Η Βρετανίδα σχεδιάστρια, αγαπηµένη της Meghan Markle, ανέκαθεν δηµιουργούσε συλλογές λαµβάνοντας υπόψη τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνέπειες των επιλογών της. Έπειτα, δεν γίνεται να µη χαζέψεις τις bohemian κροσέ τσάντες Nannacay, φτιαγμένες στο χέρι από έναν δεξιοτέχνη Βραζιλιάνο, ο οποίος χρησιμοποιεί την παραδοσιακή τεχνική που διδάχθηκε από την οικογένειά του. Τα συμμετρικά κομμάτια με την υπογραφή Mother of Pearl, πολλά φτιαγμένα σε συνεργασία με το BBC Earth από το λεγόμενο Peace Silk –οργανικό μετάξι από τον εξωτερικό φλοιό της καρύδας–, θεωρούνται must.

 


Το στιλ και η βιωσιμότητα είναι τα αυστηρά κριτήρια που θέτει το net-a-porter στα brands που αντιπροσωπεύει.
©Maggie Marilyn

Και βέβαια, η ιδιαίτερη ματιά της Stella McCartney υπάρχει σε αφθονία. Η σχεδιάστρια υπογράφει για το net-a-porter μια capsule συλλογή με ρούχα από κρεπ ύφασμα, φτιαγμένο από τα ελεγχόμενης εκμετάλλευσης δάση της Σουηδίας, με σκοπό να προστατευτούν αρχαία δέντρα. Τα sneakers Veja από οργανικό δέρμα, με το χαρακτηριστικό «V» στο πλάι, είναι και αυτά απόδειξη ότι η περιβαλλοντική ευθύνη και ο σεβασμός δεν λειτουργούν εις βάρος του στιλ ή της ποιότητας. Τέλος, η φθινοπωρινή συλλογή Stine Goya θυμίζει το Black & White πάρτι του Truman Capote το 1966. Μόνο που το glam αποτυπώνεται μέσα από οικολογικά, ανακυκλώσιμα υλικά. Μάλιστα, στα captions του net-a-porter αναφέρεται ότι οι εκτυπώσεις των prints γίνονται ψηφιακά, χωρίς νερό.

Αντίστοιχα, το Asos έχει δημιουργήσει το Green Room, στη λογική της νεανικότητας και της ελαφρότητας που χαρακτηρίζει το συγκεκριμένο site. Η επιλογή ειδών με το κριτήριο «made with love» δεν μας πείθει για την απόλυτα ηθική προέλευσή τους, αλλά σίγουρα υποστηρίζει την τάση. Αντίθετα, το Yooxygen του Yoox προσφέρει μια καλή προσέγγιση βιώσιμης μόδας με αυστηρά κριτήρια επιλογής, στιλ και ποικιλίας – οι Βρετανοί λένε ότι είναι σαν να σε ντύνει ένας top στιλίστας με master στην ηθική μόδα. Το Reve en Vert, πάλι, με το upscale και urban ύφος, επενδύει στο οργανικό βαμβάκι και στο ανακυκλωμένο δέρμα. Καλή επιλογή είναι και το Gather and See, που ανάμεσα σε άλλα οικολογικά και χειροποίητα είδη διαθέτει τα Nobody Jeans. Το People Tree, με τις «ευχές» του Fair Trade, αποτελεί ένα από τα πιο αξιόπιστα sites οικολογικών ρούχων, ενώ το αμερικανικό Amour Vert συνοψίζει το παριζιάνικο στιλ, αλλά με το πρόσημο της βιώσιμης μόδας.

 


©Maggie Marilyn

Αν όλα τα παραπάνω δεν εξασφαλίζουν μια πολυτελή και glossy οπτική στο σκεπτόμενο shopping, τότε τι;

Έχει ιδιαίτερη αξία η διεύρυνση των online αγορών προς τη βιώσιμη μόδα, καθώς της προσφέρει μια πιο σύγχρονη και προσιτή διάσταση. Παύει να αποτελεί ιδιόρρυθμη συμπεριφορά κάποιων ρομαντικών που παίζουν με τους δικούς τους κανόνες. Από την άλλη, μιλάμε πάντα για το πιο αμφιλεγόμενο κεφάλαιο της μόδας. Πολλοί έχουν θελήσει να καρπωθούν από την τάση χωρίς ηθικό έρεισμα. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Maxine Bédat. Το λανσάρισμα του brand της, Zady, που εμπορευόταν ηθική μόδα, αποτέλεσε το τέλειο startup success story. Είχε προβληθεί από την αμερικανική Vogue, από το New Yorker και τη Wall Street Journal, ενώ η ίδια είχε κληθεί στον Λευκό Οίκο και στο TEDx. Τέσσερα χρόνια μετά, όταν οι πωλήσεις του είχαν εκτοξευθεί, ξαφνικά χάθηκε. Έπεσε το site, τα accounts του στα social media έπαψαν να κάνουν post, σταμάτησαν να απαντούν στα τηλεφωνήματα. Αρκετό καιρό μετά, η Bédat έδωσε την απάντηση: «Δεν μπορούμε να προσποιούμαστε ότι προσπαθούμε να δώσουμε λύση σε ένα πρόβλημα, ενώ τελικά γινόμαστε μέρος του. Το ζήτημα που τίθεται όταν μιλάμε για βιώσιμη μόδα είναι η μεγάλη παραγωγή. Αυτήν πρέπει να ελαττώσουμε».