Το Μπιλμπάο μετατράπηκε για ακόμη μία χρονιά σε σημείο συνάντησης της διεθνούς δημιουργικής κοινότητας, φιλοξενώντας τον περασμένο Ιούνιο τη φετινή διοργάνωση του BI–AAF, ενός από τους σημαντικότερους διετής, διεθνείς θεσμούς που αναδεικνύουν τα νέα ταλέντα της μόδας. Μεγάλος νικητής στην κατηγορία του ρούχου αναδείχθηκε ο Lan Krebs από τη Σλοβενία. Ανάμεσα στα εκλεκτά μέλη της επιτροπής βρέθηκε και ο Filep Motwary, editor at large της Vogue Greece o οποίος μας μεταφέρει τον παλμό του διαγωνισμού.
Σε μια εποχή όπου η μόδα αναζητά αδιάκοπα την επόμενη μεγάλη καινοτομία, ο Lan Krebs στρέφεται προς μια πιο ουσιαστική αφετηρία: το ίδιο το υλικό. Με το Jersey Diversity, το βραβευμένο project που του χάρισε αναγνώριση στα BI–AAF Awards στο Bilbao, ο Σλοβένος σχεδιαστής επανεξετάζει τα θεμέλια της ενδυματολογικής κατασκευής, μετατρέποντας μια απλή πλεκτή δομή σε μια ζωντανή, ρευστή και γλυπτική προέκταση του ανθρώπινου σώματος.
Χρησιμοποιώντας μηχανικά παραγμένες σωληνωτές πλέξεις, το έργο του Lan Kreb διερευνά πώς η διαστρωμάτωση, το τύλιγμα και η γλυπτική διαμόρφωση του υφάσματος απευθείας πάνω στο σώμα μπορούν να δημιουργήσουν φόρμες χωρίς την ανάγκη συμβατικών ενδυματολογικών δομών. Η ελάχιστη παρέμβαση στο υλικό οδηγεί σε δυναμικά, γλυπτικά αποτελέσματα, όπου ένας απλός πλεκτός σωλήνας μετατρέπεται σε μέσο έκφρασης της κίνησης ενώ έτσι φαίνεται να επαναπροσδιορίζεται ο ρόλος του ζέρσεϊ στη σύγχρονη ραπτική.
Για τον Krebs, η μόδα υπήρξε πάντα μια μορφή προσωπικής έκφρασης — μια γλώσσα μέσα από την οποία μεταφέρει ιδέες, συναισθήματα και αντιλήψεις. «Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνώ τις ιδέες μου και ο τρόπος με τον οποίο αισθάνομαι ελεύθερος», αναφέρει. Η διάκριση από τα BI–AAF Awards δεν αποτελεί απλώς μια επιβράβευση, αλλά μια επιβεβαίωση μιας δημιουργικής πορείας που θεμελιώνεται στην περιέργεια, τον πειραματισμό και τον βαθύ σεβασμό προς τη γνώση των υφασμάτων.
Στο επίκεντρο του “jersey diversity” βρίσκεται η εξερεύνηση των δυνατοτήτων μιας σωληνοειδούς πλεκτής δομής: ενός υλικού που μπορεί να μεταμορφωθεί, να τυλιχθεί, να στρωματοποιηθεί και να διαμορφωθεί απευθείας πάνω στο σώμα, χωρίς την ανάγκη της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής ενός ενδύματος. Αφαιρώντας τις περιττές ραφές και επιτρέποντας στο ίδιο το ύφασμα να καθορίσει τη σιλουέτα, ο Krebs προτείνει μια διαφορετική προσέγγιση στον σχεδιασμό ρούχων — όπου το ύφασμα δεν αποτελεί απλώς το μέσο για τη δημιουργία ενός ενδύματος, αλλά την ίδια την πηγή της μορφής του. Η πρακτική του αντανακλά έναν ευρύτερο επαναπροσδιορισμό της σχέσης ανάμεσα στη μόδα και τα υλικά. Αντί να αντιμετωπίζει τα υφάσματα ως παθητικές επιφάνειες προς διαμόρφωση, ο νεαρός δημιουργός τα προσεγγίζει ως δυναμικούς οργανισμούς, ικανούς να προσαρμόζονται, να εξελίσσονται και να αποκαλύπτουν νέες δυνατότητες.
Το αποτέλεσμα είναι μια πρόταση ένδυσης που υπερβαίνει τις προκαθορισμένες σιλουέτες, δημιουργώντας μορφές που συνομιλούν με διαφορετικά σώματα, κινήσεις και συνθήκες.
Καθώς η τεχνητή νοημοσύνη και οι ψηφιακές τεχνολογίες επαναπροσδιορίζουν τη δημιουργική βιομηχανία, ο Krebs υπερασπίζεται μια πιο ισορροπημένη συνύπαρξη ανάμεσα στην τεχνολογική πρόοδο και την ανθρώπινη δεξιοτεχνία. Παρότι η τεχνολογία ανοίγει νέους ορίζοντες ακρίβειας και παραγωγικότητας, η φυσική πράξη της δημιουργίας παραμένει, για εκείνον, αναντικατάστατη. «Η τεχνολογία δεν μπορεί πραγματικά να αντικαταστήσει την ανθρώπινη δημιουργικότητα, τη χειροτεχνία, τις παραδοσιακές δεξιότητες και την εργασία με τα χέρια», εξηγεί. Φαίνεται πως για τον Krebs, το πλέξιμο και οι χειροποίητες διαδικασίες δεν είναι απλώς τεχνικές μέθοδοι· αποτελούν μορφές γνώσης που εμπεριέχουν χρόνο, διαίσθηση και μια βαθιά προσωπική σχέση ανάμεσα στον δημιουργό και το υλικό.
Αυτή η συνάντηση ανάμεσα στην παράδοση και την τεχνολογία καθορίζει ολόκληρη τη δημιουργική του φιλοσοφία. Τα ψηφιακά εργαλεία λειτουργούν ως καταλύτες πειραματισμού, όμως οι απρόβλεπτες ανακαλύψεις που γεννιούνται μέσα από τη χειρωνακτική διαδικασία παραμένουν αναπόσπαστο μέρος της δημιουργίας. «Η δημιουργική διαδικασία χρειάζεται περιέργεια, εξερεύνηση και απρόβλεπτα στοιχεία», σημειώνει, υπενθυμίζοντας ότι πολλές από τις πιο σημαντικές καινοτομίες προκύπτουν από εκείνες τις στιγμές που δεν μπορούν να σχεδιαστούν εκ των προτέρων.
Η προσέγγισή του στη βιωσιμότητα ακολουθεί την ίδια φιλοσοφία: όχι αντικατάσταση, αλλά επανεξέταση. Αντί να αναζητά διαρκώς το νέο, ο Krebs ανακαλύπτει αξία σε όσα έχουν ήδη υπάρξει. Για το Jersey Diversity χρησιμοποιεί μια single jersey knitting machine ηλικίας άνω των 50 ετών — ένα αναλογικό εργαλείο που η σύγχρονη βιομηχανία συχνά θεωρεί ξεπερασμένο.
Επιλέγοντας να εξερευνήσει αντί να εγκαταλείψει αυτή την τεχνολογία, αποκαλύπτει τις κρυμμένες δυνατότητές της, δημιουργώντας σύνθετες υφές, επιφάνειες και δομές μέσα από μια διαδικασία λεπτού χειρισμού. Έτσι, μια παραγνωρισμένη μηχανή μετατρέπεται σε εργαλείο μελλοντικής καινοτομίας, αποδεικνύοντας πως η βιωσιμότητα μπορεί να ξεκινά από τη φροντίδα, τη διατήρηση και τη νέα ματιά πάνω σε ό,τι ήδη διαθέτουμε.
Η ίδια φιλοσοφία διαπερνά και την αντίληψή του για τη βιομιμητική. Η φύση δεν αποτελεί απλώς αισθητική έμπνευση, αλλά ένα πρότυπο ευφυούς σχεδιασμού. Οι φυσικές δομές προσαρμόζονται, εξοικονομούν πόρους και λειτουργούν μέσα σε κύκλους ανανέωσης. Η μόδα, σύμφωνα με το όραμά του, μπορεί να αντλήσει από αυτές τις αρχές, δημιουργώντας υλικά ανθεκτικά, πολυλειτουργικά, επιδιορθώσιμα και σχεδιασμένα με διάρκεια.
Η εκπαίδευσή του στο Swedish School of Textiles διαμόρφωσε καθοριστικά αυτή την υλικό-κεντρική προσέγγιση. Μέσα από πρόσβαση σε προηγμένα εργαστήρια και ερευνητικές υποδομές, είχε την ευκαιρία να μελετήσει τεχνολογίες πλεξίματος, πειραματικά υλικά και εναλλακτικές μεθόδους παραγωγής. Η εμπειρία αυτή ενίσχυσε την πεποίθησή του ότι το μέλλον της μόδας δεν ξεκινά από την ίδια την ουσία του υφάσματος και η πραγματική πρόκληση βρίσκεται πλέον στη μεταφορά αυτών των πειραματικών πρακτικών σε μια ευρύτερη βιομηχανία, χωρίς να χαθεί η ακεραιότητα της δημιουργικής διαδικασίας. Ο Krebs αναγνωρίζει πως οι ιδιαίτερα επιμελημένες τεχνικές δεν μπορούν πάντα να μετατραπούν σε μαζική παραγωγή, ωστόσο βλέπει δυνατότητες σε μια νέα ισορροπία ανάμεσα στην καινοτομία, την προσβασιμότητα και την υπεύθυνη δημιουργία.
Τα επόμενα βήματά του συνεχίζουν προς αυτή την κατεύθυνση: διεύρυνση της έρευνας πάνω στα υφάσματα μέσω νέου εξοπλισμού, εξερεύνηση κυκλικών τεχνολογιών πλεξίματος και συνεργασίες μέσα στη διεθνή βιομηχανία της μόδας. Κάθε νέο πλαίσιο, πιστεύει, αποτελεί μια ακόμη ευκαιρία για ανακάλυψη και εξέλιξη.
Τελικά, το έργο του Lan Krebs προτείνει ένα διαφορετικό όραμα για το μέλλον της μόδας — ένα μέλλον όπου η πρόοδος δεν απαιτεί την εγκατάλειψη του παρελθόντος, όπου η τεχνολογία συνυπάρχει με τη χειροτεχνία και όπου τα υλικά αποκτούν τον χώρο να αποκαλύψουν τις δικές τους, απρόσμενες δυνατότητες. Με το Jersey Diversity, ένας απλός πλεκτός σωλήνας μεταμορφώνεται σε κάτι πολύ πιο βαθύ: μια μελέτη πάνω στην κίνηση, τη μνήμη και τη διαρκώς εξελισσόμενη σχέση ανάμεσα στο ανθρώπινο σώμα και τα υλικά που το περιβάλλουν.
Επιστρέφοντας στη συνθεση του διεθνή διαγωνισμού ανάδειξης νέων ταλέντων BI–AAF, γιόρτασε φέτος τη 10η επέτειο λειτουργίας του με μια εντυπωσιακή διοργάνωση, στην οποία συμμετείχαν συνολικά 30 δημιουργοί μόδας από όλο τον κόσμο, στις κατηγορίες ένδυμα και κόσμημα. Οι νικητές και γενικότερα όσοι περνουν στην διαγωνιστικη φάση, αποκτούν αυτοματα σημαντική διεθνή προβολή. Η κορύφωση της 10ης διοργάνωσης και η ανακοίνωση των νικητών πραγματοποιήθηκαν στο Museum of Sacred Art της ισπανικής πόλης.
Πέρα από τον Lan Kreb, ανάμεσα στους δημιουργούς που ξεχώρισαν ήταν η Sara Genin, η οποία αναδείχθηκε νικήτρια στην κατηγορία κόσμημα/αξεσουάρ, καθώς επίσης οι Amaury Darras, Milagros Pereda, William Palmer και η Kexuan Liu.
Ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόμουν το Μπιλμπάο για τον συγκεκριμένο σκοπό, έπειτα από την πρόσκληση που έλαβα από την Elisa Palomino, με την οποία γνωριζόμαστε εδώ και πολλά χρόνια, μέσα από τη συνεργασία μας με τον John Galliano και τον οίκο Dior, στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Για περισσότερο από μία δεκαετία, η Palomino αποτελεί μία από τις σημαντικές φιγούρες πίσω από τα Bilbao International Art & Fashion (BI–AAF) Awards, παρακολουθώντας την ανάδυση νέων σχεδιαστών στις πιο καθοριστικές στιγμές της δημιουργικής τους πορείας.
Με περισσότερα από 25 χρόνια εμπειρίας στον σχεδιασμό για κορυφαίους διεθνείς luxury fashion houses, όπως οι Moschino, Roberto Cavalli και Diane von Furstenberg, η Palomino αποτελεί μία από τις πλέον αναγνωρισμένες προσωπικότητες στον χώρο της σύγχρονης μόδας,ενώ παράλληλα έχει αναπτύξει και τη δική της προσωπική δημιουργική υπογραφή μέσα από το ομώνυμο brand της. Κατά τη διάρκεια της θητείας της στον John Galliano, ανέλαβε τη διεύθυνση του studio, καθοδηγώντας νέους δημιουργούς και ασκούμενους σχεδιαστές — ανάμεσά τους και ταλέντα που αργότερα διαμόρφωσαν τη νέα γενιά της μόδας, όπως ο Matthieu Blazy, σήμερα Artistic Director στον οικο Chanel.
Η ακαδημαϊκή της πορεία είναι εξίσου εντυπωσιακή. Κατέχει διδακτορικό (PhD) με χρηματοδότηση AHRC στη Sustainable Fashion από το LCF, University of the Arts London Centre for Sustainable Fashion, υπό την καθοδήγηση του William Fitzhugh, διευθυντή του Smithsonian Arctic Studies Center, μέσω υποτροφίας Fulbright. Παράλληλα, ολοκλήρωσε MA in Fashion Design στο Central Saint Martins, αποφοιτώντας την ίδια περίοδο με τον Alexander McQueen, ενώ το Postgraduate Diploma in Textile Design θεμελίωσε τη διαχρονική της αφοσίωση στην καινοτομία των υλικών.
Για μία δεκαετία κατείχε τη θέση της Director of Fashion Print στο Central Saint Martins, όπου υπήρξε μέντορας βραβευμένων σχεδιαστών όπως οι Richard Quinn, Tolu Coker και Dilara Findikoglu. Έχει επίσης διδάξει ως guest professor σε σημαντικές σχολές μόδας παγκοσμίως, μεταξύ άλλων στα Polimoda, Marangoni, IED, The Royal Danish Academy of Fine Arts, Iceland Academy of the Arts, University of Borås, San Francisco’s Academy of Art University, FIT, Parsons, Shenkar, Bunka Gakuen, Osaka Fashion Institute και Kyoto Seika University.
Για την ίδια, το μέλλον της μόδας δεν καθορίζεται μόνο από τη λάμψη μιας συλλογής, αλλά και από τα δημιουργικά οικοσυστήματα που επιτρέπουν στις ιδέες να αναπτυχθούν, να ωριμάσουν και να βρουν τη θέση τους στον κόσμο.
Ως μέλος της κριτικής επιτροπής και μέντορας του διαγωνισμού BI–AAF, έχει δει εκατοντάδες δημιουργικές διαδρομές να ξεδιπλώνονται — από τα πρώτα portfolios και τα πειραματικά υλικά μέχρι τη διεθνή αναγνώριση, την ακαδημαϊκή εξέλιξη και τη δημιουργία ανεξάρτητων brands. Ο ρόλος της δεν περιορίζεται στην αναγνώριση ταλέντου. Αφορά κυρίως την κατανόηση της δυνατότητας που κρύβει κάθε δημιουργός. «Το ταλέντο είναι πολύ πιο συνηθισμένο από την ευκαιρία» μου εξηγεί. «Αυτό που κάνει τη μεγαλύτερη διαφορά είναι να συναντήσεις τους σωστούς ανθρώπους τη σωστή στιγμή, να λάβεις ειλικρινή καθοδήγηση και να υπάρχει κάποιος που συνεχίζει να πιστεύει σε εσένα ακόμη και μετά το τέλος ενός διαγωνισμού».
Αυτή ακριβώς η φιλοσοφία καθορίζει και τη μοναδική θέση των BI–AAF μέσα στο σύγχρονο τοπίο της μόδας: όχι ως μία απλή στιγμή αναγνώρισης, αλλά ως μία διαρκή σχέση ανάμεσα στους σχεδιαστές, τους mentors και την ίδια τη βιομηχανία.
Στην καρδιά του θεσμού βρίσκεται μία διαφορετική αντίληψη για το τι μπορεί να είναι ένα fashion award. Πέρα από την ανάδειξη μιας νικήτριας συλλογής, το πρόγραμμα προσφέρει οικονομική υποστήριξη, υλικά, mentoring και πρόσβαση σε διεθνή δίκτυα που συνδέουν τους δημιουργούς με μουσεία, πανεπιστήμια και πολιτιστικούς οργανισμούς.
«Το να κερδίσεις ένα βραβείο είναι σημαντικό, όμως η δημιουργία μιας καριέρας απαιτεί συνεχή υποστήριξη, συμβουλές και ευκαιρίες! Αναφέρει η Palomino. Η επιλογή του Μπιλμπάο ως τόπου που φιλοξενεί αυτή τη φιλοσοφία δεν είναι τυχαία. Μία πόλη όπου η σύγχρονη αρχιτεκτονική, η παραδοσιακή τεχνουργία, η τέχνη και η πολιτιστική ανταλλαγή συνυπάρχουν σε έναν αδιάκοπο διάλογο, το Μπιλμπάο προσφέρει το ιδανικό περιβάλλον ώστε η μόδα να ξεπεράσει τα όρια του ενδύματος και να αποτελέσει μέρος ενός ευρύτερου δημιουργικού οικοσυστήματος.
«Τα βραβεία BI–AAF αντανακλούν αυτό το δημιουργικό περιβάλλον, ενθαρρύνοντας τους σχεδιαστές να εργάζονται πέρα από στενά δημιουργικά όρια και να εξερευνούν τη σχέση ανάμεσα στην τέχνη, την τεχνική δεξιοτεχνία και τη σύγχρονη μόδα».
Ανέκαθεν η μόδα αποτελεί ένα χώρο ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους — που παραπέει απο την κληρονομιά στην καινοτομία, τη χειροτεχνία και την τεχνολογία, την προσωπική έκφραση και τον πολιτιστικό διάλογο. Ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της εξέλιξης των BI–AAF είναι η σταθερή δέσμευσή τους στη δύναμη του mentoring. Κατά τα τελευταία τρία editions, η Palomino έχει καθοδηγήσει τους φιναλίστ μέσα από ένα διετές πρόγραμμα, σχεδιασμένο ώστε να τους στηρίζει πολύ πέρα από τη στιγμή του διαγωνισμού. Η διαδικασία δεν αφορά μόνο τη δημιουργική κριτική ή την αισθητική κατεύθυνση. Οι νέοι σχεδιαστές καλούνται σήμερα να λάβουν σύνθετες αποφάσεις: αν θα συνεχίσουν περαιτέρω σπουδές, αν θα ενταχθούν σε έναν μεγάλο οίκο μόδας, αν θα δημιουργήσουν το δικό τους brand, αν θα αναζητήσουν χρηματοδότηση ή αν θα αναπτύξουν μία ανεξάρτητη δημιουργική πορεία.
«Η μετάβαση από την εκπαίδευση στην επαγγελματική πρακτική περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας συλλογής, την αναγνώριση των κατάλληλων ευκαιριών, τη δημιουργία ενός επαγγελματικού δικτύου και την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο μπορεί κανείς να κινηθεί σε μία βιομηχανία που αλλάζει συνεχώς», μου εξηγεί η Palomino.
Το mentoring δημιουργεί έναν χώρο όπου οι νέοι δημιουργοί μπορούν να θέσουν ερωτήματα που συχνά καθορίζουν ολόκληρη την πορεία τους. Να αποδεχθούν μία θέση σε έναν καταξιωμένο οίκο ή να συνεχίσουν την προσωπική τους έρευνα; Να δημιουργήσουν άμεσα ένα brand ή να επενδύσουν περισσότερο στην καλλιτεχνική τους βάση; Ποιες ευκαιρίες θα επιτρέψουν στο όραμά τους να εξελιχθεί; «Αυτές οι αποφάσεις μπορούν να διαμορφώσουν μία ολόκληρη καριέρα». Τα αποτελέσματα αυτής της προσέγγισης είναι ήδη εμφανή. Προηγούμενοι φιναλίστ έχουν ενταχθεί σε κορυφαίους οικους μόδας και brands, άλλοι έχουν ακολουθήσει μεταπτυχιακές ερευνητικές διαδρομές ή έχουν παρουσιάσει τη δουλειά τους διεθνώς και έχουν δημιουργήσει τα δικά τους ανεξάρτητα brands.
Για την Palomino, μία από τις μεγαλύτερες ανταμοιβές είναι να βλέπει πρώην φιναλίστ να επιστρέφουν πλέον ως καταξιωμένοι επαγγελματίες. «Κάποιοι σήμερα διευθύνουν σχολές μόδας, άλλοι έχουν επιτυχημένα brands, διδάσκουν σε πανεπιστήμια ή επιστρέφουν στα BI–AAF με νέους ρόλους», αναφέρει.
Όταν αξιολογεί έναν σχεδιαστή, η Palomino κοιτάζει πέρα από την επιφανειακή εντύπωση. Η ισχυρότερη δημιουργική δουλειά, πιστεύει, αποκαλύπτει μία βαθύτερη σύνδεση ανάμεσα στην έρευνα, την τεχνική δεξιοτεχνία και τη φαντασία. «Ένα portfolio μάς συστήνει στον δημιουργικό κόσμο ενός σχεδιαστή, στην περιέργειά του, στα ερωτήματα που θέτει και στον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύει τον κόσμο γύρω του», εξηγεί. Ιδιαίτερα την εμπνέουν οι δημιουργοί που αναπτύσσουν τα δικά τους υλικά, αναβιώνουν παραδοσιακές τεχνικές ή εξερευνούν νέες προσεγγίσεις στην υφαντουργία και το textile design.
Τα υλικά δεν αποτελούν απλώς συστατικά ενός ενδύματος. Είναι φορείς μνήμης, πολιτισμού και δυνατοτήτων. «Αυτές οι διαδικασίες απαιτούν χρόνο, πειραματισμό και βαθιά γνώση των υλικών», εξηγεί. «Προσθέτουν μία ακόμη διάσταση στον τρόπο με τον οποίο αξιολογούμε μία συλλογή».
Η προσωπική διαδρομή της Palomino μέσα από την couture και την υλική κουλτούρα διαμορφώνει βαθιά αυτή την οπτική. Πιστεύει πως η πραγματική πρωτοτυπία προκύπτει από δημιουργούς που κατανοούν την προέλευση των υλικών τους, τις πολιτιστικές αναφορές που τα συνοδεύουν και τη δική τους μοναδική δημιουργική γλώσσα. «Η αυθεντικότητα προέρχεται από σχεδιαστές που έχουν αφιερώσει χρόνο για να κατανοήσουν τα υλικά τους, τις πολιτιστικές τους αναφορές και τη δική τους προσωπική γλώσσα δημιουργίας», αναφέρει.
Σε μία εποχή όπου η ψηφιακή παρουσία και η διαρκής έκθεση συχνά κυριαρχούν, η Palomino παραμένει προσηλωμένη σε κάτι βαθύτερο: την αυθεντικότητα.
Θυμάται δημιουργούς με εξαιρετική δυναμική, των οποίων η αυτοπεποίθηση δεν ήταν πάντα άμεσα εμφανής. «Μην συγχέετε την αυτοπεποίθηση με τη δημιουργικότητα! Μερικοί από τους πιο αξέχαστους σχεδιαστές που έχω γνωρίσει ήταν και οι πιο ήσυχοι άνθρωποι στον χώρο. Η δουλειά τους μιλούσε με εξαιρετική καθαρότητα πολύ πριν μιλήσουν οι ίδιοι».
Αυτή η πεποίθηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία σε έναν κόσμο όπου η εικόνα μπορεί εύκολα να επισκιάσει την ουσία. Για την Palomino, η πραγματική φωνή ενός σχεδιαστή αποκαλύπτεται μέσα από το ίδιο το έργο του. Γι’ αυτό και η προσωπική συνάντηση με τους φιναλίστ παραμένει απαραίτητη. Ένα portfolio μπορεί να αποκαλύψει μία ιδέα, όμως μία συζήτηση αποκαλύπτει τον άνθρωπο πίσω από αυτή.
Έχοντας αποφοιτήσει από το Central Saint Martins το 1992 και έχοντας εργαστεί σε διεθνείς οίκους μόδας, στην εκπαίδευση και την έρευνα, η Palomino έχει παρακολουθήσει από κοντά τη μεταμόρφωση του ρόλου του σχεδιαστή. Ο σύγχρονος designer δεν είναι πλέον μόνο δημιουργός ενδυμάτων. Χρειάζεται να κατανοεί το business, την επικοινωνία, τη βιωσιμότητα, την τεχνολογία και τα παγκόσμια δημιουργικά δίκτυα. «Οι σχεδιαστές σήμερα φορούν πολλά διαφορετικά καπέλα, συχνά μέσα στο ίδιο project», αναφέρει. Ωστόσο, αντιμετωπίζει αυτές τις αλλαγές με αισιοδοξία. Η νέα γενιά επαναπροσδιορίζει τη μόδα μέσα από την ευελιξία, την περιέργεια και την ικανότητά της να συνδυάζει διαφορετικούς κόσμους. Οι νέοι δημιουργοί ενώνουν τα ψηφιακά εργαλεία με τις παραδοσιακές τεχνικές, εξερευνούν την τεχνητή νοημοσύνη παράλληλα με τη χειροτεχνία και αναπτύσσουν καινοτόμα υλικά, ενώ ταυτόχρονα επανασυνδέονται με την τοπική γνώση και κληρονομιά.
«Αυτή η γενιά προσαρμόζεται εξαιρετικά εύκολα», σημειώνει η Palomino. «Μαθαίνουν συνεχώς, αποκτούν νέες δεξιότητες πολύ γρήγορα και κινούνται με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικά πεδία».
Το να συμμετέχει κανείς σε μία κριτική επιτροπή όπως αυτή των BI–AAF σημαίνει ότι συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση του μέλλοντος της μόδας. Η Palomino προσεγγίζει αυτή την ευθύνη με βαθιά επίγνωση. Πίσω από κάθε αίτηση υπάρχει μήνες έρευνας, πειραματισμού και προσωπικής αφοσίωσης. «Κάθε συνεδρίαση της κριτικής επιτροπής μού θυμίζει πόση δουλειά έχει επενδυθεί σε κάθε αίτηση», λέει. Η ευθύνη δεν αφορά μόνο την επιλογή των φιναλίστ. Αφορά και την ενθάρρυνση των σχεδιαστών να συνεχίσουν, ακόμη και όταν δεν επιλέγονται.
Γιατί, τελικά, η μόδα χτίζεται μέσα στον χρόνο.
Οι σχέσεις που δημιουργούνται μέσα από διαγωνισμούς όπως τον BI–AAF συχνά συνεχίζονται για χρόνια, με πρώην φιναλίστ να επιστρέφουν για συμβουλές, συνεργασίες και νέες δημιουργικές ευκαιρίες. «Πιστεύω ότι αυτό λέει πολλά για τις σχέσεις που έχουν δημιουργηθεί», αναφέρει η Palomino.
Η δύναμη των BI–AAF δεν βρίσκεται μόνο στην ανακάλυψη νέων σχεδιαστών, αλλά στη δημιουργία ενός διαλόγου γύρω από το τι μπορεί να γίνει η μόδα στο μέλλον. Η κριτική επιτροπή του θεσμού συγκεντρώνει διεθνείς editors, ειδικούς μουσείων, σχεδιαστές, experts στη βιωσιμότητα και εκπαιδευτικούς — διαφορετικές οπτικές που ενώνονται από μία κοινή πίστη στη μεταμορφωτική δύναμη της δημιουργικότητας. «Κάθε μέλος της επιτροπής φέρνει έναν διαφορετικό τρόπο να βλέπει τη μόδα», εξηγεί. Αυτές οι συζητήσεις, όπως σημειώνει, είναι που δίνουν ουσία σε ολόκληρη τη διαδικασία.
«Κάθε γενιά προσεγγίζει τη μόδα διαφορετικά, θέτει διαφορετικά ερωτήματα και εισάγει νέους τρόπους να σκεφτούμε τα υλικά, τη βιωσιμότητα και τη χειροτεχνία» αποκαλυπτοντας ξεκάθαρα οτι ο ενθουσιασμός της παραμένει αμείωτος, καθώς κάθε νέα γενιά φέρνει μαζί της νέες ερωτήσεις και νέους τρόπους σκέψης.
Για την Elisa Palomino, το μέλλον της μόδας δεν αφορά απλώς την επόμενη συλλογή ή το επόμενο όνομα που θα εμφανιστεί σε μία πασαρέλα. Αφορά τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος όπου οι ιδέες μπορούν να αναπτυχθούν, όπου η τεχνική δεξιοτεχνία μπορεί να εξελιχθεί και όπου οι νέες δημιουργικές φωνές αποκτούν τον χρόνο, την αυτοπεποίθηση και τις ευκαιρίες που χρειάζονται για να γίνουν οι σχεδιαστές του αύριο.
Η φετινή κριτική επιτροπή συγκέντρωσε σημαντικούς αρχισυντάκτες περιοδικών επιμελητές μουσείων, σχεδιαστές και ειδικούς στους τομείς της βιωσιμότητας, της εκπαίδευσης και της επικοινωνίας μόδας.
Κάθε μέλος της κριτικής επιτροπής προσέγγισε τους φιναλίστ μέσα από τη δική του επαγγελματική εμπειρία και οπτική, συμβάλλοντας σε μια πολυδιάστατη αξιολόγηση των συμμετοχών. Η επιτροπή εξέτασε με ιδιαίτερη προσοχή την πρωτοτυπία, την τεχνική αρτιότητα, τη βιωσιμότητα, τη δεξιοτεχνία και τη συνοχή κάθε συλλογής. Παράλληλα, η προσωπική συνάντηση με τους διαγωνιζόμενους και η παρουσίαση των έργων τους προσέφεραν μια βαθύτερη κατανόηση της δημιουργικής τους διαδικασίας και της σχεδιαστικής τους προσέγγισης, καθιστώντας την τελική επιλογή ιδιαίτερα απαιτητική.
Στην επιτροπή συμμετείχαν η Jorinde Cresside από το 1 Granary, ο Simone Cipriani, ιδρυτής του Ethical Fashion Initiative και Πρόεδρος της UN Alliance for Sustainable Fashion, η Pamela Golbin, πρώην Chief Curator of Fashion and Textiles στο Musée des Arts Décoratifs στο Παρίσι, η Jelka Music, η οποία έχει ηγηθεί της επικοινωνίας μόδας τόσο στον John Galliano όσο και στον Jean Paul Gaultier, ο Βρετανός σχεδιαστής Tolu Coker, ο οποίος εκπροσώπησε την οπτική μιας νεότερης γενιάς που δημιουργεί ένα ανεξάρτητο fashion label και εγώ, ως ανεξάρτητος επιμελητής μόδας, συγγραφέας και editor–at–large της Vogue Greece. Until next time!
Portrait Lan Krebs © Zupanov
