«Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που έχεις κάνει;». Είναι το βράδυ πριν από τον γάμο τους και εκείνοι βρίσκονται σε ένα τραπέζι με τους φίλους τους, παραδεχόμενοι ένας ένας με τη σειρά τα πιο ντροπιαστικά γεγονότα του παρελθόντος τους. Η Emma (Zendaya) και ο Charlie (Robert Pattinson), που μέχρι πρότινος έμοιαζαν με το ιδανικό ζευγάρι, έρχονται ξαφνικά αντιμέτωποι με μια σοκαριστική αλήθεια. Η ταινία «The Drama» που προβάλλεται τις τελευταίες μέρες στις ελληνικές αίθουσες, παρά την υπερβολή της, θίγει ένα από τα βασικότερα προβλήματα των σχέσεων: μπορούμε ποτέ να ξέρουμε ποιος ακριβώς είναι ο άνθρωπος που έχουμε επιλέξει για σύντροφό μας; Η Zendaya και ο Robert Pattinson δεν μας έδωσαν μια ακριβή απάντηση, αλλά έξω από την οθόνη τα πράγματα είναι πιο απλά.
Η αρχή του τέλους
Η περιέργεια είναι ένα από τα πιο οργανικά και λογικά στοιχεία μιας σχέσης, μια κινητήριος μάλλον δύναμη ειδικά στα πρώτα στάδια της γνωριμίας. Όταν ξεκινάμε να μαθαίνουμε έναν άνθρωπο, το παρελθόν του είναι μια αναπόφευκτη παράμετρος. Πολλές φορές, αυτή η γνώση λειτουργεί προστατευτικά για εμάς και άλλες πάλι σαν ένα είδος προκατάληψης. Αν, για παράδειγμα, απέναντί μας έχουμε ένα παιδί χωρισμένων γονιών στην αρχή μπορεί να νιώσουμε συμπόνια και στη συνέχεια φόβο πως δεν πιστεύει στην παντοτινή αγάπη και τις μακροχρόνιες σχέσεις. Αν πάλι η συζήτηση στραφεί στις προηγούμενες μας σχέσεις, εκεί τα πράγματα μπλέκονται ακόμη περισσότερο. Γιατί χώρισε; Μήπως έφταιγε; Μήπως πρόκειται για ένα μοτίβο που θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε και εμείς κάποια στιγμή;
Υπάρχει μια πολύ λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην περιέργεια και στην ανάγκη μας για έλεγχο, την οποία συνήθως δεν μπορούμε καν να διαπιστώσουμε. Μια αθώα ερώτηση του τύπου «πώς ήταν η μέρα σου;» μπορεί πολύ εύκολα να καταλήξει να υπονοεί «με ποιους μίλησες σήμερα;». Δεν υπάρχει ακριβής απάντηση στο πόσα πρέπει να μοιραζόμαστε με τους συντρόφους μας, γιατί οι ανάγκες και οι περιπτώσεις διαφέρουν. Για πολλούς, το oversharing (το υπέρμετρο μοίρασμα προσωπικών πληροφοριών) λειτουργεί θετικά, καθώς δίνει μια πλήρη εικόνα για τον άλλον άνθρωπο, έστω κι αν οι πληροφορίες που τελικά αυτός μοιράζεται είναι και πάλι προσεκτικά επιλεγμένες. Για άλλους πάλι, το μυστήριο παραμένει ελκυστικό και πιο σημαντικό, μιας και δεν αποκλείει την περιέργεια.
Οι βασικές ερωτήσεις
Όπως και να ‘χει, η ανάγκη μας για ουσιαστική επικοινωνία με τον σύντροφό μας είναι αυτή που επανέρχεται αυτόματα στο προσκήνιο. Η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται με βάση τη γνώση μας για το παρελθόν του και τις προηγούμενες σχέσεις, αλλά με βάση την ικανότητά μας να μοιραζόμαστε όσα μας απασχολούν και μας προβληματίζουν. Δεν είναι λίγες οι φορές, που ορισμένες ερωτήσεις μας κάνουν να νιώθουμε άβολα. Αυτές δεν χρειάζεται να απαντηθούν, ούτε όμως και να σιγαστούν. Εξηγώντας στον σύντροφό μας πως μια τέτοια συζήτηση μας προκαλεί αμηχανία, θέτουμε κατ’ επέκταση και τα όριά μας.
Ας το δούμε πρακτικά. Δεν χρειάζεται να ξέρουμε πόσοι άνθρωποι έχουν περάσει από το κρεβάτι του. Αυτό που χρειάζεται να ξέρουμε είναι κατά πόσο προσέχει και φροντίζει τη σεξουαλική του υγεία. Δεν χρειάζεται να ξέρουμε πόσες φορές έχει ερωτευτεί ή πώς έληξε η προηγούμενη σχέση του, αλλά αν θα γύριζε σε πρώην. Αντίστοιχα, το αν όταν γνωριστήκαμε είχε κάποιο άλλο φλερτ είναι μια αχρείαστη πληροφορία, το αν όμως έχει απατήσει στο παρελθόν είναι μια γνώση που μπορεί να είναι τελικά πολύ ωφέλιμη. Μετατοπίζοντας το κέντρο των ερωτήσεών μας, λαμβάνουμε καλύτερες απαντήσεις και γλιτώνουμε τις αμήχανες στιγμές.
Το αντίθετο του δράματος
«Θα υπάρξουν εκπλήξεις στο μέλλον, καλές και κακές· πράγματα που είναι αναπόφευκτα όπως ο καιρός και πράγματα που κάνουμε με δική μας βούληση· πράγματα που πηγάζουν από νευρώσεις εξαιρετικά περίπλοκες και από παρορμήσεις τόσο ανόητες και βασικές όσο αυτές ενός ζώου. Απλώς ξέρω ότι το να ανησυχώ γι’ αυτά εκ των προτέρων στερεί ακριβώς αυτό που κάνει την αγάπη να αξίζει τον κόπο για μένα, το να έρχομαι τόσο κοντά σε κάτι τόσο άγνωστο και τόσο εγγενώς ελεύθερο όσο ένας άλλος άνθρωπος», καταλήγει στο αντίστοιχο κείμενό της στη βρετανική Vogue η Megan Nolan.
Η οικειότητα δεν έχει να κάνει τόσο με τις αποκαλύψεις όσο με την εμπιστοσύνη που τις συνοδεύει. Θα ήταν ανόητο να αποκλείσουμε τις ζωές που και οι δύο έχουμε ζήσει προτού γνωριστούμε, τις καλές και τις κακές εμπειρίες, το παθιασμένο σεξ και τους άσχημους χωρισμούς. Δεν χρειάζεται να τα ξέρουμε όλα και ούτε χρειάζεται να τα μοιραστούμε. Αγάπη δεν σημαίνει να χάνεις τον εαυτό σου, ούτε και να απαιτείς από τον σύντροφό σου να χάσει τον δικό του. Αγάπη σημαίνει να περπατάς σε εκείνη τη λεπτή γραμμή μεταξύ εγγύτητας και ανεξαρτησίας, γιατί οι σχέσεις θα είναι πάντα μια άσκηση ισορροπίας. Γι’ αυτό και το να σκοντάφτουμε είναι μέρος του παιχνιδιού.
Διαβάστε επίσης / Ποιος θα έπρεπε να κάνει σήμερα την πρώτη κίνηση;
