Εκτός κι αν μένετε σε κάποιο απομονωμένο νησί, σαν την Björk, οι πιθανότητες να συναντήσετε τυχαία έναν πρώην είναι πολλές και το σενάριο σχεδόν αναπόφευκτο. Είτε μένετε στην ίδια γειτονιά, πολυκατοικία, οικοδομικό τετράγωνο, είτε απέχετε δεκάδες χιλιόμετρα, τα στατιστικά παραμένουν υψηλά. Αν μάλιστα, ο χωρισμός είναι φρέσκος, ο φόβος αυτής της τυχαίας συνάντησης συνοδεύει κάθε έξοδο από το σπίτι – ή ακόμα και κάθε ειδοποίηση στο κινητό. Είναι λες και βρίσκεται παντού, μέχρι που τελικά εξαφανίζεται οριστικά.
Το TikTok ορίζει το παραπάνω φαινόμενο ως «το φαινόμενο της τελευταίας συνάντησης». Σύμφωνα με τις σχετικές αναρτήσεις, υπάρχει πάντα μια τελευταία και οριστική συνάντηση με έναν πρώην που σημαίνει αυτόματα το κλείσιμο ενός κύκλου αλλά και της ίδιας της σχέσης. «Ακόμη κι αν ζείτε κοντά ή αν έχετε κοινούς κοινωνικούς κύκλους, η θεωρία της τελευταίας συνάντησης επιμένει πως δεν πρόκειται να συναντηθείτε ξανά με τον πρώην σας παραπάνω από μία φορά μετά τον χωρισμό σας», σημειώνει η σεξολόγος και θεραπεύτρια σχέσεων Sofie Roos. «Πολλοί βρίσκουν την ιδέα ανακουφιστική, θεωρώντας αυτήν την τελευταία συνάντηση το κίνητρο που χρειάζονται για να προχωρήσουν». Βέβαια, η θεωρία είναι υπεραπλουστευμένη.
Κανείς δεν μπορεί να ορίσει ποια θα είναι η τελευταία φορά που θα συναντήσει έναν πρώην. Από τη μία πλευρά υπάρχει η καθαρή τυχαιότητα και από την άλλη το συναίσθημα που πολλές φορές μας αναγκάζει να επιστρέψουμε σε κάτι που δεν έχει ακόμη τελειώσει – τουλάχιστον για εμάς. Στην πρώτη περίπτωση, το άγχος είναι συνήθως το κυρίαρχο συναίσθημα. Τι θα του πούμε; Θα τον χαιρετήσουμε; Πώς θα νιώσουμε αφότου τον δούμε; Κι αν ξυπνήσει κάτι μέσα μας; Τα ερωτηματικά είναι πολλά και η απάντηση δεν μπορεί να είναι σαφής. Η ανησυχία είναι λογική, αλλά την ίδια στιγμή μας αναλώνει. Δεν μπορούμε ποτέ να εξετάσουμε εκ των προτέρων όλα τα ενδεχόμενα, ούτε να προκαθορίσουμε το πώς θα νιώσουμε. Μπορούμε, όμως, να είμαστε σίγουροι για την στάση που θέλουμε να κρατήσουμε – ακόμη κι αν μας πονάει.
«Και μετά προχώρα», γράφει η συγγραφέας και σύμβουλος σχέσεων Natalie Lue. Κατά την πρακτική που η ίδια προτείνει, ένας τυπικός χαιρετισμός αρκεί. «Δεν χρειάζεται να ανοίξετε κάποια συζήτηση, ούτε και να εκφράσετε αυτά που νιώθετε αν έχετε αποφασίσει πως ο χωρισμός ήταν η καλύτερη λύση και για τους δύο», σημειώνει. Αν μάλιστα, δεν σταματήσετε για να τον χαιρετήσετε, διατηρείτε μια ασφαλή και απαραίτητη απόσταση που συνήθως λειτουργεί προστατευτικά. Πέρα από τα γλυκά συναισθήματα, υπάρχει και ο θυμός. Για να αποφύγετε τις δραματικές σκηνές, προσπαθήστε να επικοινωνήσετε όσα θέλετε με ηρεμία και τακτ. Όπως τονίζει η Lue, πρέπει να σκεφτόμαστε την επιτυχία και όχι την καταστροφή.
Υπάρχουν, όμως, και οι μη τυχαίες συναντήσεις. Η επανασύνδεση ή έστω η προσπάθεια διατήρησης μια φιλικής σχέσης με έναν πρώην δεν είναι ποτέ αθώα. «Η νοσταλγία είναι ένας από τους βασικότερους λόγους που μας κάνουν να επιστρέφουμε, αλλά υπάρχουν πολλοί παράγοντες από πίσω», υπογραμμίζει η κλινική ψυχολόγος María Cordón στη Vogue Spain. «Συχνά συνδεόμαστε λόγω της κοινής μας ιστορίας και αυτού που θυμόμαστε. Είναι μια στιγμιαία ένταση που δεν μπορεί να συγκριθεί με την ουσιαστική επιθυμία, η οποία αντέχει στον χρόνο. Παράλληλα, αν στη συνάντηση νιώθουμε άγχος ή πόνο, είναι μια αντίδραση του σώματός μας για να μας υπενθυμίσει ότι το παρελθόν δεν είναι τόσο ρομαντικό όσο το θυμόμαστε», προσθέτει η ίδια.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε πως τα πράγματα έχουν αλλάξει, ούτε να ελπίζουμε πως τα θετικά που ξέραμε έχουν παραμείνει ίδια. Μια συνάντηση – τυχαία ή μη – με έναν πρώην, δεν σημαίνει απαραίτητα πως υπάρχει ο χώρος για επανασύνδεση ή μία καλή σχέση. Το αν θα υπάρξει συνέχεια, είναι μια απόφαση που περνάει εξ ολοκλήρου από το χέρι μας. Χρειάζεται, βέβαια, να πούμε πως μια τέτοια συνάντηση δεν είναι πάντα αρνητική ή συναισθηματικά φορτισμένη. Υπάρχει πάντα η πιθανότητα, όταν πετύχετε ο ένας τον άλλον στον δρόμο να συνειδητοποιήσετε πως δεν υπάρχει ούτε μίσος μα ούτε και ελπίδα. Στο τέλος της ημέρας, για κάποιον λόγο χωρίσατε κι όσο τον θυμάστε τόσο δεν κινδυνεύετε να τον αναπαράγετε.
Διαβάστε επίσης / Work Crush: Γιατί ερωτευόμαστε τους συναδέλφους μας;
