Τι με έπεισε (και τι όχι) να ακολουθήσω μια διατροφή υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες
Πρωτεΐνη. Έχει υποστεί ποτέ κάποια ομάδα τροφίμων μια τέτοια μεταμόρφωση; Αυτό το μακροθρεπτικό συστατικό, κάποτε συνώνυμο με τα ασπράδια αυγών και το smoothie των αθλητών, είναι τώρα ένα από τα αγαπημένα όλων, από διατροφολόγους μέχρι TikTokers της Γενιάς Άλφα, ακόμη και μαμάδες που φτιάχνουν πρωτεϊνούχα ροφήματα για τα μικρά παιδιά τους (και τους εαυτούς τους). Στην πραγματικότητα, η εμμονή με την πρωτεΐνη έχει ενταθεί τόσο πολύ που έχει ανατρέψει την πυραμίδα των τροφίμων και, όπως ήταν αναμενόμενο, η πρωτεΐνη καταλαμβάνει τώρα την πρώτη θέση.
Τι γίνεται όμως με την πρωτεΐνη; Γιατί δεν μπορώ να ξεφύγω από αυτή τη λέξη ακόμη και το 2026, όταν άλλοι όροι όπως “fibermaxxing” και “ear seeds” ανταγωνίζονται επίσης για την προσοχή μας; Λοιπόν, αποδεικνύεται ότι υπάρχουν καλοί λόγοι: σύμφωνα με τους ειδικούς, η πρωτεΐνη είναι απαραίτητη για την επιδιόρθωση των ιστών, την προστασία του δέρματος, την υγιή γήρανση, την ορμονική ισορροπία, την αναγέννηση των μυών. «Οι περισσότεροι από εμάς δεν καταναλώνουμε αρκετή πρωτεΐνη», εξηγεί η βιοχημικός Jessie Inchauspé, γνωστή και ως Θεά της Γλυκόζης. «Χρειαζόμαστε περίπου ένα γραμμάριο πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους».
Όλα αυτά ακούγονται πολύ πειστικά. Ακόμα κι έτσι, μου αρέσει να δοκιμάζω τα πράγματα (έχω ήδη πειραματιστεί πίνοντας 2,5 λίτρα νερό την ημέρα, τρώγοντας ζωμό από κόκαλα και δοκιμάζοντας ακόμα και αλόη βέρα). Έχοντας αυτό κατά νου, για να ξεκινήσω τη χρονιά, αποφάσισα να ακολουθήσω μια διατροφή υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες για δύο εβδομάδες για να δω τι θα συμβεί. Και παρόλο που δεν μετρούσα ή δεν μετρούσα αυστηρά την πρόσληψη πρωτεΐνης μου, στόχευα σε 75 έως 90 γραμμάρια πρωτεΐνης την ημέρα (λίγο λιγότερο από τα 100 γραμμάρια πρωτεΐνης που καταναλώνει καθημερινά η διατροφολόγος Emily English).
Ημέρες 1 έως 5
Η πρώτη εβδομάδα ήταν η πιο εύκολη. Δεν χρειαζόμουν καμία πειθώ για να ξεκινήσω τη μέρα με δύο αυγά σε τοστ ολικής αλέσεως με βούτυρο και μια φέτα τυρί, και περίμενα με ανυπομονησία να φάω κοτόπουλο σε διάφορες μορφές (κοτόπουλο με gochujang και ρύζι, κοτόπουλο με λεμόνι και μυρωδικά και πουρέ φασολιών, κοτόπουλο jerk με πράσινα φασολάκια και περισσότερο ρύζι). Την πέμπτη μέρα, ωστόσο, βαρέθηκα το κοτόπουλο και πήγα να φάω ένα από τα καλύτερα μπιφτέκια βοδινού που θυμάμαι (με περίπου 20 γρ. πρωτεΐνης), ακολουθούμενο από αυτό που ήταν ουσιαστικά ένα γιγάντιο προφιτερόλ (όχι πολύ “πλούσιο σε πρωτεΐνη” για μένα, αλλά περιείχε γαλακτοκομικά!).
Ημέρες 5 έως 10
Σε αυτό το στάδιο, παρατήρησα δύο πράγματα. Το ένα ήταν ότι δεν ήθελα πλέον κοτόπουλο ή αυγά (ειδικά το τελευταίο άρχισε να με κάνει να ανατριχιάζω. Τι στο καλό είναι αυτά τα πράγματα, σοβαρά;). Το άλλο ήταν ότι άρχισα να νιώθω λίγο σαν ανθρώπινη πέτρα. Και επίσης βαρετή. Συνειδητοποίησα ότι ίσως προσέγγιζα τη διατροφή μου με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες με έναν μάλλον άκομψο και μονοδιάστατο τρόπο. Έτσι άρχισα να επιλέγω γεύματα που βασίζονται σε άλλα είδη πρωτεΐνης, όπως σολομό, γαρίδες, ρεβίθια, φέτα και φακές, με άφθονο γιαούρτι στο πλάι (δεν θα με πιάσετε ποτέ να τρώω τυρί cottage). Κάποτε, έφτιαξα ένα μαλαισιανό κάρυ γεμάτο με κυδώνια (μια υποτιμημένη πηγή πρωτεΐνης). Οι δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν άφθονα χρώματα και φυτικές ίνες.
Ημέρες 10 έως 14
Τώρα που είχα βελτιώσει την ποικιλία, η διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες δεν ήταν μόνο πιο διαχειρίσιμη, αλλά και πιο ευχάριστη. Άρχισα επίσης να παρατηρώ μερικά από τα οφέλη, όπως: ποτέ (κυριολεκτικά ποτέ) να μην πεινάω ανάμεσα στα γεύματα, να έχω ένα αξιοπρεπές απόθεμα ενέργειας στο τέλος μιας εργάσιμης ημέρας, να κοιμάμαι όλη τη νύχτα και ούτε ίχνος σπυριών στο πρόσωπό μου. Έτρωγα λιγότερο όλη την ημέρα, αλλά πιο αποτελεσματικά, πράγμα που σήμαινε ότι δεν πεινούσα τυχαία στις 11 μ.μ. και δεν έψαχνα στο ψυγείο για περίεργα σνακ με τυρί. Ούτε χρειάστηκε να αντιμετωπίσω την ύφεση των 4 μ.μ. βάζοντας μια χούφτα ζελεδάκια στο στόμα μου. Στην πραγματικότητα, η ύφεση δεν ήρθε ποτέ.
Ένα πράγμα που πρέπει να αναφέρω είναι ότι, εκτός από μερικούς γρήγορους περιπάτους, δεν έκανα ιδιαίτερη άσκηση κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, κάτι που πιθανώς δεν ήταν ιδανικό. Ένιωθα περίεργα που έτρωγα τόσες πολλές τροφές που χτίζουν μυς χωρίς, ξέρετε, να κερδίζω πραγματικά μυϊκή μάζα. Υπήρχαν επίσης φορές που κυριολεκτικά ήθελα μόνο ζυμαρικά με ελαιόλαδο ή μια μικρή σαλάτα και δεν ήθελα να δω άλλο γεύμα με κρέας, τυρί ή όσπρια (α, μερικές πατάτες με κέτσαπ!). Παρόλα αυτά, ανυπομονώ να ακολουθήσω μια ημι-πρωτεϊνική δίαιτα από τώρα και στο εξής, αλλά όχι τόσο αυστηρά όσο τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Α, και μάλλον θα πρέπει να γυμνάζομαι και λίγο. Ένα πράγμα τη φορά.
Διαβάστε επίσης | Καφές και τσάι κάθε μέρα: Είναι ο συνδυασμός της μακροζωίας;
