Το τελευταίο show του Glenn Martens για τον Diesel είχε ερωτική ένταση, χορό, αισθησιασμό και πάθος. Ανάμεσα στους καλεσμένους βρίσκονταν 200 performers από τη συλλογικότητα (LA)HORDE της Μασσαλίας, οι οποίοι αποκάλυψαν πως αποτελούσαν μέρος του performance μόλις πλησίαζε το φινάλε. Αυτό που ξεκίνησε με αισθησιακές κινήσεις κατέληξε σε ένα συλλογικό headbanging – έναν, σίγουρα, αντισυμβατικό αποχαιρετισμό που ολοκλήρωσε όπως ακριβώς έπρεπε την πορεία του σχεδιαστή στον οίκο.
Ο Martens ανέλαβε τη θέση του creative director της Diesel το 2020 και η αποχώρησή του από τον οίκο ανακοινώθηκε μόλις λίγες ημέρες πριν από αυτό το χθεσινό show στην Εβδομάδα Μόδας του Μιλάνου. Το 2025, ο οίκος Diesel κατέγραψε τις καλύτερες επιχειρηματικές επιδόσεις του εδώ και μία δεκαετία, επιβεβαιώνοντας πως η επιλογή του σχεδιαστή ήταν σοφή κινήση. Από εδώ και στο εξής, ο Martens θα στραφεί ολοκληρωτικά στον Maison Margiela, τον οποίο διευθύνει από τον Ιανουάριο του περασμένου έτους.
Λίγο πριν από το τελευταίο του show, ο σχεδιαστής έκανε μια αναδρομή στην κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο οίκος όταν ανέλαβε: ο Diesel, όπως είπε, βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στα T-shirts και τα κλασικά jeans. Έξι χρόνια αργότερα, αφήνει πίσω του έναν άλλο οίκο, με πλήρως διαμορφωμένη fashion ταυτότητα, μια διαφορετική προσέγγιση στο denim, shows που εξελίσσονται σε events και μια πολύ πιο ισχυρή θέση στην ποπ κουλτούρα.
Η τέλευταία του συλλογή, για την άνοιξη του 2027, συγκέντρωσε πολλά από τα στοιχεία που ενσωμάτωσε στον Diesel κατά τη διάρκεια της θητείας του. Όπως είπε, «το πάρτι έρχεται πάντα πρώτο», για αυτό και είδαμε μία συλλογή που τίμησε αξίες όπως η συμπερίληψη, η αυτοέκφραση και η απόλαυση, την στιγμή που ο δημιουργός της την περιέγραψε ως disruptive, sexy, fluid και fun.
Όπως πάντα οι λεπτομέρειες ήταν στο επίκεντρο. Το denim καλύφθηκε με ειδικές επιστρώσεις και στη συνέχεια επεξεργάστηκε με λέιζερ, μέχρι να αποκτήσει την όψη δέρματος. Κοψίματα σε σχήμα ορχιδέας χαράχτηκαν σε πλεκτά και polo shirts, μεταλλικές επιφάνειες έσπαγαν αποκαλύπτοντας από κάτω στρώσεις trompe l’oeil, ενώ T-shirts και φούτερ εμφανίστηκαν σε φθαρμένα, σχεδόν διαλυμένα κομμάτια.
Πουκάμισα τυλίγονταν γύρω από τα σώματα των μοντέλων, δημιουργώντας την εντύπωση ότι είχαν πιαστεί τη στιγμή που ντύνονταν. Χαλαρές ribbed σιλουέτες και ταλαιπωρημένα πλεκτά συνυπήρχαν με πιο σύνθετες επεξεργασίες υφασμάτων, συνδυάζοντας τα καθημερινά ρούχα με εκείνες τις θεαματικές τεχνικές που έγιναν ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Diesel επί Martens.
Η σεξουαλικότητα ήταν επίσης αναπόσπαστο κομμάτι της αισθητικής του Martens καθ’ όλη τη διάρκεια αυτών των έξι χρόνων. Πέρα από τις παιχνιδιάρικες προκλήσεις των campaigns και των σκηνικών του, διαμόρφωσε τον τρόπο με τον οποίο ο οίκος μιλούσε για το σώμα, την ελευθερία, τη νύχτα και την απόλαυση. Στα χρόνια της διαδρομής του, το brand διοργάνωσε raves ανοιχτά σε χιλιάδες ανθρώπους, χρησιμοποίησε εκατοντάδες χιλιάδες κουτιά προφυλακτικών ως σκηνικό, γέμισε χώρους με δεκάδες χιλιάδες αντικείμενα από την ιστορία του και έφερε τη μόδα έξω από τους χώρους που προορίζονται αποκλειστικά για τους ανθρώπους της βιομηχανίας.
Για αυτό, η τελευταία επίδειξη σφράγισε την ιστορία του με παρατεταμένα make-out session ανάμεσα στο κοινό, ηλεκτρονική μουσική και πολύ χορό. Ο κύκλος έκλεισε σχεδιαστικά με distressed denim και οπτικές ψευδαισθήσεις, αλλά ουσιαστικά με αισθησιασμό, χιούμορ και επιθυμία για απόλαυση και ζωή.
Διαβάστε επίσης | Vogue World 2026: Milan, όλα τα top models στο catwalk
