Η αισθησιακή καθαρότητα και ρευστότητα παραμένουν. Το ίδιο και οι τεχνικές του bias cut. Όμως, να κι ένα κόψιμο, μια σίγουρη ψαλιδιά που δίνει μια φρέσκια, σέξι νότα, αφήνοντας το δέρμα συμμετρικά «εκτεθειμένο». Η νέα συλλογή του Άγγελου Μπράτη περιέχει πολλά από τα συστατικά που συνιστούν την επιτυχία του. Παράλληλα, περιλαμβάνει καινούργια στοιχεία που οδηγούν τον δημιουργό σε νέα μονοπάτια. Κυρίως, γιατί ο ίδιος είναι έτοιμος να βαδίσει πάνω σε αυτά.
«Για χρόνια, είχα εγκλωβιστεί σε πολλά “πρέπει”. Όπως, για παράδειγμα, στο ότι κάθε ρούχο έπρεπε οπωσδήποτε να είναι “ένα κομμάτι ύφασμα”», μου εξηγεί. «Η νέα συλλογή, λοιπόν, έχει πολλά κοψίματα, ενώ δεν έχει, μεταξύ άλλων, crêpe de Chine – το αγαπημένο μου ύφασμα». Αντ’ αυτού, διαθέτει ανδρικές υφές, που προσφέρουν μια άλλου τύπου δόμηση στο ρούχο, αλλά και υφάσματα που υπήρχαν ήδη στο ατελιέ του, όπως ένα μαύρο lurex από συλλογή του 2008. Μια βιώσιμη πρακτική εκ μέρους του σχεδιαστή, ο οποίος είναι ευρύτερα γνωστός για τις no waste προθέσεις του στον δημιουργικό πάγκο.
![Η “απελευθέρωση” του σχεδιαστή Άγγελου Μπράτη-1](https://vogue.gr/wp-content/uploads/2024/07/BRAvogue_0130b.jpg)
Με τον Άγγελο Μπράτη γνωριζόμαστε χρόνια. Πολύ πριν εκείνος αποκτήσει τηλεοπτική φήμη ως κριτής στο Greece’s Next Top Model. Σταθερός δημιουργός, έχτισε το ενδυματολογικό του DNA πάνω σε γερές βάσεις, αποκτώντας μια ξεκάθαρη δημιουργική ταυτότητα. Καθώς μιλάμε, όμως, είναι εμφανές ότι κάτι έχει αλλάξει στη σκέψη, αλλά και στην πράξη, για τον 46χρονο σήμερα δημιουργό. «Εδώ και δύο χρόνια κάνω art therapy και έχω αρχίσει να αφήνομαι», μου λέει. Περιγράφει ότι πρόκειται για ένα είδος ψυχοθεραπείας που διεξάγεται μέσα από δημιουργικές δράσεις, όπως η ζωγραφική, το γράψιμο και ο πηλός. Η θεραπευτική πορεία εστιάζεται στην υπερ-ανάλυση που τον διακατέχει. «Όταν το μυαλό σταματάει και δεν μπορεί να βρει λύση, τα χέρια ξέρουν τι να κάνουν. Παραδείγματος χάριν, είμαι αριστερόχειρας και τώρα μπορεί να κάνω μια μουντζούρα με το δεξί. Είναι απίστευτο τι μπορεί να έρθει στην επιφάνεια. Γιατί το σώμα γνωρίζει καλύτερα από το μυαλό. Σε μία από τις πρώτες συνεδρίες, ρώτησα αν μπορούσα να χρησιμοποιήσω κάτι. Και η θεραπεύτρια γύρισε και μου είπε: “Άγγελε, είσαι καλλιτέχνης, δεν ρωτάς ποτέ αν μπορείς να κάνεις αυτό ή εκείνο. Εκεί, λοιπόν, ανακάλυψα ότι μέσα στα χρόνια είχα βάλει πολλούς περιορισμούς. Και όλο αυτό με έχει απελευθερώσει».