Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «Devil Wears Prada 2» , η Anne Hathaway πίστευε ότι θα μπορούσε να κρατά την ψυχραιμία της. Και αυτό, παρά το χάσμα των 20 χρόνων μέσα στο οποίο η ταινία κατάφερε να γίνει τόσο βαθιά ριζωμένη στην ποπ κουλτούρα, ώστε μια φράση τριών λέξεων («Florals for spring…») να μπορεί να μεταφέρει τον κόσμο κατευθείαν πίσω στο Runway. Για να μην αναφέρουμε τις εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, θαυμαστές οπλισμένους με τα smartphones τους αλλά και τους παπαράτσι που συγκεντρώνονταν στην 6th Avenue για να παρακολουθήσουν τα γυρίσματα.
Αλλά μετά ήρθε το τεστ της κάμερας.
«Άκουσα από τον ασύρματο κάποιον να λέει: “Η Miranda Priestly περπατάει”», λέει η Hathaway. «Η Meryl, ως Miranda, περπατούσε ήδη μπροστά μου —ήμουν περίπου 15 μέτρα πίσω της— και το να την βλέπω από πίσω ήταν σχεδόν ψυχεδελικό. Ήμουν ξανά 22 ετών, αλλά ταυτόχρονα βρισκόμουν στο παρόν. Ευτυχώς, αυτή τη φορά, δεν έμεινε στον ρόλο καθόλη τη διάρκεια, οπότε γελάσαμε πολύ».
Τα γυρίσματα της ταινίας “The Devil Wears Prada 2” ολοκληρώθηκαν το περασμένο καλοκαίρι. Η πολυαναμενόμενη συνέχεια της ταινίας του 2006 με πρωταγωνίστρια την Anne Hathaway στο ρόλο της Andy Sachs, μιας φιλόδοξης νεαρής δημοσιογράφου που προσλαμβάνεται ως δεύτερη βοηθός της Miranda Priestly, της σκληρής και επιβλητικής Editor-in-Chief του περιοδικού Runway.
Σε σκηνοθεσία για άλλη μια φορά του David Frankel, το sequel θα ακολουθήσει την επιστροφή της Andy στο Runway, καθώς η Miranda προσπαθεί να επιβιώσει στο επικίνδυνο τοπίο των νέων μέσων (και στην δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται το περιοδικό Runway). Αυτό περιλαμβάνει την επανασύνδεση με μια άλλη πρώην βοηθό, την Emily (Emily Blunt) – η οποία είναι πλέον επικεφαλής ενός οίκου πολυτελείας και κρατά τα κλειδιά της εμπορικής χρηματοδότησης που θα μπορούσε να σημαίνει την επιβίωση του Runway.
Πολλά άτομα του cast επέστρεψαν, όπως η Emily Blunt και ο Stanley Tucci, στον ρόλο του ευγενικού και σοφού Nigel Kipling. «Όλοι όσοι ήταν σε θέση να επιστρέψουν για να συμμετάσχουν στη δεύτερη ταινία το έκαναν, οπότε ξεκινήσαμε με τόσο βαθιά γνώση και εκτίμηση για τα τελευταία 20 χρόνια και για το τι έχει καταφέρει αυτή η ταινία», λέει η Hathaway. «Κάποιος καινούργιος στο καστ την περιέγραψε ως “Gay Christmas”».
Εδώ, με αφορμή την πρεμιέρα της ταινίας την 1η Μαΐου, έχουμε την αποκλειστική πρώτη ματιά σε όσα συμβαίνουν ξανά στο Runway. Μια αυστηρή, με σοφιστικέ γυαλιά Miranda στο γραφείο της, με σακάκι με βάτες (ένα ολόκληρο απόγευμα αφιερώθηκε για το fitting, ψωνίζοντας και εφαρμόζοντας το τέλειο Priestly σετ), μια κοκκινομάλλα Emily με ορθάνοιχτα μάτια, έτοιμη να πει κάτι δηλητηριώδες, ένας άψογα ντυμένος Nigel με κοστούμι και μπότες και μια Miranda τυλιγμένη σε couture, να παρευρίσκονται στο δικό τους Met Ball αλλά και την Andy να «λεηλατεί» ξανά την ντουλάπα του Runway .
«Ήταν σαν να μπαίνεις στο πίσω μέρος της ντουλάπας σου, να βρίσκεις κάτι και να σκέφτεσαι: «Aναρωτιέμαι αν αυτό μου πάει ακόμα; » λέει η Meryl Streep.
«Ένιωσα πραγματικά σαν να γυρίζω σπίτι, ειδικά επειδή ο Stanley Tucci είναι πλέον… κυριολεκτικά το σπίτι μου. Είναι απίστευτο τι μας έχει προσφέρει σε όλους αυτή η ταινία», λέει η Blunt. (Αφού γνωρίστηκαν στο πλατό, η Blunt σύστησε τον Tucci στην αδερφή της, Felicity, την οποία παντρεύτηκε το 2012). «Αυτός ο χαρακτήρας μου ταιριάζει υπερβολικά. Είναι τρελό. Ίσως θα έπρεπε να αναρωτηθώ γιατί μου βγαίνει τόσο εύκολα να επιστρέφω σε αυτήν».
Η ιστορία της Emily και της Andy είναι «η πιο ανορθόδοξη ιστορία αγάπης» που έχει υποδυθεί ποτέ, συνεχίζει η Blunt. «Υπάρχει κάτι τόσο απολαυστικό σε έναν χαρακτήρα χωρίς περιορισμούς και η Annie είναι μια εξαιρετική παρτενέρ. Ένιωσα τεράστια ελευθερία επιστρέφοντας ως Emily».
«Ο Nigel πρέπει να κρυβόταν πάντα μέσα μου», προσθέτει ο Tucci. «Υπήρχε πολύς Nigel μέσα μου, και έτσι απλώς τον άφησα να βγει ξανά. Αλλά, ειδικά σε αυτή την ταινία, τα κουστούμια είναι απολύτως συνδεδεμένα με τον χαρακτήρα».
Πράγματι, η μόδα παραμένει ο λόγος ύπαρξης της ταινίας. Η ενδυματολόγος Molly Rogers, που δούλεψε στο “And Just Like That..”και στο πρώτο “Devil Wears Prada” υπό την καθοδήγηση της Patricia Field, είχε έναν αρχικό κανόνα για την ίδια και την ομάδα της: “Καμία τσάντα pigeon”. Σκεφτόταν τη διαχρονικότητα, αλλά και την ανάγκη να αποφύγει την ιλιγγιώδη ταχύτητα των τάσεων που θα μπορούσε να παγώσει την ταινία στον χρόνο.
«Για μένα και την ομάδα μου είναι πολύ φυσικό να προσθέτουμε κάτι επίκαιρο, αλλά ήθελα να είναι αόρατο, διαχρονικό», λέει η Rogers στη Vogue. «Έχουμε μία εξαιρετική πορεία, λατρεύω τα ρούχα της πρώτης ταινίας γιατί είναι διαχρονικά. Δεν βλέπεις «look 14» ή κάτι τέτοιο. Ήθελα να πετύχω το ίδιο, διασφαλίζοντας όμως ότι τα ρούχα θα έχουν μεγάλο χρονικό ορίζοντα».
Υπήρχαν και οι επιθυμίες των ηθοποιών. Η Streep ήθελε βάτες – και αρχικά ήλπιζε να μείνει μόνο σε παντελόνια (μέχρι που βρέθηκαν υπέροχες φούστες Dior που ανέτρεψαν το σχέδιο) – ενώ η Hathaway ήθελε τα κοστούμια της να αντικατοπτρίζουν τα χρόνια της Andy ως περιπλανώμενη ρεπόρτερ. «Οτιδήποτε νιώθουν οι ηθοποιοί επηρεάζει αυτό που κάνω», λέει η Rogers.
Η Mery Streep, αποδείχθηκε ιδιαίτερα γενναιόδωρη στις πρόβες. «Μπορούσαμε να το ξανασκεφτούμε, όπως για παράδειγμα: “είναι αυτό το Schiaparelli jacket η σωστή στιγμή;” Η Meryl επίσης άλλαξε δύο outfits και ήταν η σωστή απόφαση».
«Ως άνθρωπος που κρατά τη θέση της εδώ και 20 χρόνια, διατήρησε το στυλ της αλλά το προσαρμόζει, όπως κάνουμε όλοι με τον χρόνο», λέει η Streep για το styling της. «Αλλά σχεδόν έπαθα PTSD φορώντας ψηλοτάκουνα για 16 εβδομάδες. Νιώθω ότι θα έπρεπε να πάρω Μετάλλιο!»
Η Rogers προσπάθησε επίσης να επιλέξει «πιο χαρούμενα ρούχα… λόγω της κατάστασης που βιώνουμε αυτή τη στιγμή». Αυτό αποτυπώνεται σε ένα λευκό, αέρινο σύνολο Phoebe Philo και ένα αστραφτερό μπλε φόρεμα Rabanne για την Andy, ένα πολύχρωμο Lanvin για τη Miranda και ένα sculptural couture Gaultier για τη νεοφερμένη Simone Ashley.
Για τις σκηνές του Met Gala, η Rogers και η Streep σκεφτόντουσαν κλασικές σιλουέτες σε στυλ Audrey Hepburn. Τελικά, δημιουργήθηκε ένα custom φόρεμα από τον οίκο Balenciaga – πλέον υπό τη δημιουργική διεύθυνση του Pierpaolo Piccioli – βασισμένο σε ένα αρχειακό κοκτέιλ φορέμα στο mood board της Rogers.
Ο Jonathan Anderson του οίκου Dior, ήταν επίσης ευπρόσδεκτος συνεργάτης: η Rogers είδε τη συλλογή της άνοιξης 2026 πριν παρουσιαστεί στην πασαρέλα και επέλεξε κοστούμια, separates και αξεσουάρ για την Blunt και την Streep.
Τα looks της Andy ήταν περισσότερο ανδρόγυνα: ένα tailored κοστούμι και γραβάτα Ulla Johnson, μια πλισέ χακί φούστα Sacai, ένα γιλέκο Gabriela Hearst. «Τη βλέπεις να επιστρέφει στο Runway μετά από τη δημοσιογραφική της καριέρα και να προσπαθεί να ξαναβρεί τον εαυτό της, επαγγελματικά και συναισθηματικά», λέει η Rogers. «Την διαφοροποιούμε από τα τακούνια με ανδρόγυνα και vintage στοιχεία, και με αυτό το καθαρά νεοϋορκέζικο στυλ». Σε μία από τις εικόνες, η Hathaway φοράει ένα vintage ριγέ κοστούμι Jean Paul Gaultier. («Βασίσαμε πολλά από τα ρούχα της στην Annie Hall», σημειώνει η Rogers.) Όταν έχει ξανά πρόσβαση στην ντουλάπα του Runway, υπάρχει περισσότερη Gabriela Hearst και «το πιο τέλειο καλοκαιρινό πουκάμισο». Επιπλέον, η Rogers συνέχισε να βρίσκει σακάκια Armani σε πολλά vintage καταστήματα «με το τέλειο βάρος και στυλ για την Annie».
Τα μαλλιά και το μακιγιάζ στην ταινία επανασχεδιάστηκαν. «Δεν ήταν τόσο στημένα όσο στην πρώτη ταινία, που ήταν πολύ fashion-forward», λέει ο Sean Flanigan, επικεφαλής του τμήματος μαλλιών. «Υπάρχει μια πολύ πιο χαλαρή και φυσική αίσθηση».
Πράγματι, η Streep περιγράφει το μακιγιάζ της ως «πιο κομψό, καθαρό και μίνιμαλ». (Σήμερα, στα 82 του χρόνια, ο J Roy Helland, μακροχρόνιος συνεργάτης της, δεν μπόρεσε να εργαστεί στο σίκουελ, αλλά επέβλεψε το συνολικό όραμα). Η Emily, φυσικά, έπρεπε να έχει αυτό το χαρακτηριστικό blunt bob. «Αρκεί να το δεις για μια στιγμή και ξέρεις ότι είναι εκείνη», λέει η Blunt. «Αλλά ήταν περούκα – αυτό το κόκκινο είναι πολύ δύσκολο στη συντήρηση!»
«Η μεγαλύτερη προτεραιότητά μου ήταν να χρησιμοποιώ προϊόντα που αντικατοπτρίζουν το σήμερα, καθαρά προϊόντα για να δημιουργήσω λαμπερό δέρμα», λέει η Nicki Ledermann, επικεφαλής τμήματος μακιγιάζ και προσωπική makeup artist της Anne Hathaway, η οποία εργάστηκε επίσης στην πρώτη ταινία. «Δεν υπάρχει ομορφιά τύπου Instagram, αλλά δεν είναι ούτε και τυποποιημένη».
«Είναι πλέον ώριμες γυναίκες και ήθελα πραγματικά να αποφύγω να τις κάνω να φαίνονται σαν να είναι στα 20 τους», προσθέτει η Ledermann. «Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από το να έχεις ένα πρόσωπο που έχει γραμμές. Η καλή περιποίηση της επιδερμίδας ήταν η πρώτη προτεραιότητα και χρησιμοποιήσαμε πολύ αντηλιακό επειδή κάναμε τα γυρίσματα το καλοκαίρι».
Τα visuals επηρέασαν ενεργά και το backstory της Andy. «Έκανα σημείο αναφοράς στην ταινία για το πως μια δημοσιογράφος σήμερα θα μπορούσε να έχει μια τόσο εντυπωσιακή γκαρνταρόμπα», λέει η Hathaway «Πρότεινα ότι η Andy συνέχισε με ερευνητική δημοσιογραφία, ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο για 15 χρόνια… και όταν έχεις εκπαιδευτεί σε ένα μέρος όπως το Runway, ξέρεις τι να κάνεις όταν βλέπεις ένα consignment shop. Οπότε κάνει thrifting εδώ και 20 χρόνια. Και μετά επιστρέφει η μαγική στιγμή της ντουλάπας με τον Nigel».
Η Hathaway επινόησε ακόμη και το backstory για τα μαργαριτάρια και το πολυτελές ρολόι της Andy: πάντα πρακτική, ή Andy είχε φτιάξει αντίγραφα. Το αγαπημένο της outfit ήταν το tailored T-shirt Phoebe Philo με barrel jeans – για να μην αναφέρουμε το κοστούμι που «έκανε το συνεργείο να χειροκροτήσει» όπως υπαινίσσεται.
Κάθε μέλος του καστ είχε μια διαφορετική αίσθηση. «Όλη αυτή η προσοχή και η εμμονή με την ταχεία κατανάλωση αυτής της ταινίας πριν καν κυκλοφορήσει… με πολλούς τρόπους αντικατοπτρίζει το πως έχουν αλλάξει η βιομηχανία και οι ζωές μας», λέει η Blunt. «Αρχίσαμε να φοράμε τις φόρμες μας στο σετ και να αλλάζουμε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή για να προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε τη μαγεία».
«Στην αρχή ένιωθα αγαλλίαση όταν βγήκα για πρώτη φορά στην 6th Avenue—εκεί που κάναμε γυρίσματα πριν από 20 χρόνια και κανείς δεν ενδιαφερόταν», λέει η Streep. «Άλλαξα, βγήκα από το τροχόσπιτό και απλώς άκουσα ένα βουητό! Όταν γυρίσαμε τη σκηνή τύπου Met Ball, ήταν ακόμη πιο τρελό. Ο κόσμος ήταν ντυμένος Miranda! Ειλικρινά, με τάραξε».
Ο τρόπος που καταναλώνουμε την ποπ κουλτούρα έχουν αλλάξει δραστικά από το 2006. Ναι, υπάρχει η φρενίτιδα στους δρόμους και οι παπαράτσι που διψούν για spoilers, αλλά υπάρχουν και νέες ευκαιρίες για χαρά με κάτι όπως το The Devil Wears Prada 2.
«Ελπίζω ο κόσμος να ντυθεί και να πάει σινεμά», λέει η Hathaway. «Ελπίζω να θυμηθούν πόσο διασκεδαστικό ήταν να φορέσουν φούξια και να πάνε να δούν Barbie. Ελπίζω όλοι να φορέσουν το αγαπημένο τους outfit εγκεκριμένο από τη Miranda Priestly και απλώς να περάσουν υπέροχα».
