mugler-αποκλειστική-συνέντευξη-με-τον-miguel-castro-freitas-423728

Ο Miguel Castro Freitas αναλαμβάνει να επαναφέρει στο προσκήνιο έναν οίκο που έγραψε ιστορία με το φουτουριστικό του όραμα! Ο Filep Motwary, Editor-at-Large της Vogue Greece, συνομίλησε αποκλειστικά με τον Πορτογάλο δημιουργό και φωτογράφισε τη δεύτερη συλλογή της τριλογίας Glorified Clichés — μια δημιουργική αναδρομή στην ευρύτερη ιστορία του εμβληματικού οίκου MUGLER , εκεί όπου η κληρονομιά συναντά το μέλλον.

Με τον Miguel Castro Freitas γνωριστήκαμε στο ατελιέ του John Galliano, στον αριθμό 60 της Rue d’Avron, όταν μου προσφέρθηκε αναπάντεχα μια θέση intern. Ήταν το 2004, χρονιά μυθική στη μνήμη μου, καθώς βρισκόμουν μέσα σε έναν από τους πιο επιδραστικούς οίκους της εποχής και, όπως αποδείχθηκε, σε ένα από τα πιο σπουδαία κεφάλαια της σύγχρονης ιστορίας της μόδας. Την ίδια περίοδο ο Miguel είχε μόλις ενταχθεί στον Dior. Θυμάμαι πως όσοι αποτελούσαμε την ομάδα του John εργαζόμασταν υπό την καθοδήγηση της Elisa Palomino, τότε Studio Director. Δουλεύαμε ταυτόχρονα για τις συλλογές του Galliano κι εκείνες του Christian Dior, με αδιανόητο ζήλο. Η δημιουργικότητα δεκαπέντε ή είκοσι νέων ανθρώπων, τους οποίους η Palomino στρατολογούσε από μερικές από τις σημαντικότερες σχολές μόδας του κόσμου, βρισκόταν στο απόγειό της. Συναντούσε την τεχνογνωσία, την πειθαρχία και τη βαθιά εμπειρία των βετεράνων σχεδιαστών των δύο οίκων. Το αποτέλεσμα ήταν εκρηκτικό. Οτιδήποτε έφερε την υπογραφή Galliano μετατρεπόταν αυτόματα σε σημείο αναφοράς και θέμα συζήτησης στη βιομηχανία της μόδας, και όχι μόνο.

MUGLER: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Miguel Castro Freitas-1
©MUGLER FW26/27 © Filep Motwary
1/13
Native Share

Απόφοιτος του Central Saint Martins και ένα από τα πολλά υποσχόμενα νέα ταλέντα της γενιάς του, ο Miguel Castro Freitas βρέθηκε σχεδόν αμέσως στην καρδιά της δημιουργικής ομάδας, δίπλα στον αείμνηστο Steven Robinson, τον πιο στενό συνεργάτη του John. Δεν είχαν περάσει ούτε τρεις ημέρες από την άφιξή μου στο ατελιέ, όταν τον είδα πρώτη φορά στον μικρό χώρο όπου δουλεύαμε οι interns. Το χαμογελαστό αγόρι με τις ξανθές μπούκλες και τα έξυπνα μάτια μάς είπε ότι αναζητούσε ένα οικονομικό ξενοδοχείο για τις πρώτες του ημέρες στο Παρίσι. Πριν το καλοσκεφτώ, του πρότεινα να μείνει στο διαμέρισμά μου όσο χρειαζόταν, ένα δωμάτιο στην Place du Saint–Spire, όχι μεγαλύτερο από έξι τετραγωνικά μέτρα, με ένα στρώμα στο πάτωμα, έναν στενό πάγκο κουζίνας, μια μικρή τουαλέτα και ένα παράθυρο απ’ όπου έμπαινε το γκρίζο φως του Παρισιού. Έτσι, άρχισα ξαφνικά να μοιράζομαι την καθημερινότητά μου με έναν άγνωστο. Για τρεις μήνες ξυπνούσαμε μαζί, πηγαίναμε στο ατελιέ, επιστρέφαμε αργά το βράδυ και, μέσα σε αυτή την επαναλαμβανόμενη ρουτίνα, τον ανακάλυπτα λίγο περισσότερο κάθε μέρα. Η περιέργεια έδωσε γρήγορα τη θέση της στον θαυμασμό. Με εντυπωσίαζαν η καλλιέργεια, η οξυδέρκεια, η αισθητική και, πάνω απ’ όλα, η αβίαστη δημιουργικότητά του. Χωρίς να το επιδιώξουμε, γίναμε αχώριστοι – ορκισμένα αδέλφια. Τα βράδια επιστρέφαμε εξαντλημένοι από τη δουλειά, αλλά με τη μόδα να είναι πάντα η τελευταία μας συζήτηση πριν μας νικήσει ο ύπνος. Μιλούσαμε για συλλογές, εικόνες και ταινίες, για μουσική και ανθρώπους που θαυμάζαμε. Η μόδα δεν ήταν απλώς η δουλειά μας. Ήταν ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμασταν τον κόσμο.

MUGLER: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Miguel Castro Freitas-2
©MUGLER FW26/27 © Filep Motwary
2/13
Native Share

Άφησα το Παρίσι σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, επιστρέφοντας στην Αθήνα. Ο Miguel είχε ήδη αρχίσει να βρίσκει τον δικό του δρόμο, διαγράφοντας μια σταθερά ανοδική πορεία, με κάθε νέο κεφάλαιο να επιβεβαιώνει αυτό που για όσους τον είχαν γνωρίσει ήταν προφανές: το ταλέντο του. Από τον Dior πήγε στον Yves Saint Laurent, δίπλα στον Stefano Pilati, μετά στον Givenchy με τον Riccardo Tisci και αργότερα στον Lanvin, στο πλευρό του Alber Elbaz. Επέστρεψε στον Christian Dior, αυτή τη φορά ως Head of Tailoring υπό τον Raf Simons, σε μια περίοδο που η τεχνική αρτιότητα και η σύγχρονη κομψότητα συναντούσαν ξανά τη μεγάλη παράδοση του οίκου. Δύο χρόνια αργότερα, ανέλαβε επικεφαλής σχεδιασμού των γυναικείων συλλογών στον Dries Van Noten.

MUGLER: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Miguel Castro Freitas-3
©MUGLER FW26/27 © Filep Motwary
3/13
Native Share

Μετά απ’ όλα αυτά, η συνέντευξη του Miguel Castro Freitas κατέληξε να είναι για μένα άσκηση συναισθηματικής πειθαρχίας. Και δεν αναφέρομαι στις ερωτήσεις, αλλά στην απόσταση που όφειλα να κρατήσω, αφήνοντας στην άκρη τον καλό μου φίλο για να συνομιλήσω με τον δημιουργό. Να ξεχάσω, έστω για λίγο, όλα αυτά που μας δένουν και να δω τον νέο Creative Director του Mugler τη στιγμή που καλείται να γράψει το επόμενο κεφάλαιο ενός από τα πιο εμβληματικά ονόματα της βιομηχανίας. Γιατί από την ίδρυσή του, το 1974, ο οίκος Thierry Mugler έμελλε να επαναπροσδιορίσει τα όρια της μόδας, μετατρέποντας την avant–garde αισθητική σε ένα εκρηκτικό και απολύτως αναγνωρίσιμο όραμα. Με αφετηρία το βιονικό σώμα, το κιτς, την αίγλη της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ και τις φόρμες με έντονο αρχιτεκτονικό χαρακτήρα, οι δημιουργίες του είχαν αδιαμφισβήτητο αισθησιασμό. Κάθε σιλουέτα έμοιαζε να υπερβαίνει τα όρια του ενδύματος, μεταμορφώνοντας το σώμα σε ένα επιθυμητό γλυπτικό αντικείμενο. Το αντιμετώπιζε ως πρώτη ύλη, ανακατασκευάζοντάς το μέσα από την αντιπαράθεση εύκαμπτων και άκαμπτων υλικών.

Κάθε δημιουργία λειτουργούσε σαν γλυπτική προέκτασή του, με στόχο όχι απλώς να το ντύσει, αλλά να το μεταμορφώσει και να το οδηγήσει σε μια μορφή σεξουαλικής εξιδανίκευσης που έμοιαζε να έρχεται από το σύμπαν. Το 1992, ο Mugler έκανε το επόμενο μεγάλο βήμα, παρουσιάζοντας τη συλλογή Υψηλής Ραπτικής και επιβεβαιώνοντας τη θέση του στην κορυφή της διεθνούς σκηνής της μόδας. Το 1997 πέρασε στα χέρια του κολοσσού καλλυντικών Clarins, ενώ το 2003 έπαψε να παράγει ενδύματα, διατηρώντας μόνο τη σειρά αρωμάτων – ένα εξαιρετικά επικερδές κεφάλαιο που θα συνέχιζε να τροφοδοτεί την κληρονομιά του. Με την αίγλη του να ξεθωριάζει, ο ίδιος ο ιδρυτής του, έχοντας πλέον απομακρυνθεί από τη μόδα, άφησε πίσω του το όνομα με το οποίο είχε γίνει θρύλος και υιοθέτησε το Manfred. Μακριά πλέον από τα φώτα της δημοσιότητας, στράφηκε σε μια διαφορετική μορφή δημιουργίας, αφιερώνοντας μεγάλο μέρος του χρόνου του στο bodybuilding, πάθος που θα καταλάμβανε κεντρική θέση στη ζωή του.

MUGLER: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Miguel Castro Freitas-4
©MUGLER FW26/27 © Filep Motwary
4/13
Native Share

Άθελά μου, επιστρέφω διαρκώς στις συγγένειες ανάμεσα στον Thierry Mugler και τον διάδοχό του, συγκρίνοντας τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας επαναπροσδιορίζει το γυναικείο σώμα. Η πρώτη συλλογή υπό τον Castro Freitas, που παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2025 ως το εναρκτήριο κεφάλαιο μιας τριλογίας, ξεκίνησε από μερικά από τα πιο αναγνωρίσιμα κλισέ: το power dressing, τη femme fatale, τη γυναίκα ως εικόνα δύναμης και επιθυμίας. Στα χέρια του, ωστόσο, αυτά τα αρχέτυπα απέκτησαν μια νέα ένταση. Μια αυστηρή, ματ χρωματική παλέτα άφηνε τη σιλουέτα να μιλήσει μόνη της – κοφτερή, ελεγχόμενη, συχνά επιθετική. Κοιτάζοντας τη συλλογή, είναι σχεδόν αδύνατο να μη σκεφτεί κανείς τον Mugler. Όχι όμως ως ιστορικό σημείο αναφοράς, αλλά ως εμμονή. Το σώμα ως φαντασίωση, το ένδυμα ως φετίχ, η σεξουαλικότητα ως κατασκευή και, φυσικά, εκείνη η αδιαπραγμάτευτη αγάπη για οτιδήποτε camp. Ο 46χρονος Πορτογάλος δεν απέφυγε τίποτε απ’ όλα αυτά. Τα αγκάλιασε, τα αποδόμησε και τα έφερε στο παρόν με τον δικό του τρόπο. Κάπου εκεί βρίσκεται και το ενδιαφέρον: στο πώς ένας τόσο αναγνωρίσιμος κώδικας μπορεί να παραμένει προκλητικός όταν κάποιος τολμά όχι απλώς να τον επαναλάβει, αλλά να τον ξαναδιαβάσει. Με τη συλλογή του για την τρέχουσα σεζόν -το δεύτερο κεφάλαιο της τριλογίας Glorified Clichés-, η πρόθεσή του γίνεται σαφής: δεν τον ενδιαφέρει να αναπαραγάγει το παρελθόν του οίκου, αλλά να το επανεφεύρει. Το αντιμετωπίζει ως πρώτη ύλη, ένα πλούσιο αρχείο κωδίκων, εμμονών και εικόνων, το οποίο αποδομεί, επεξεργάζεται και μετατρέπει σε κάτι απολύτως δικό του.

MUGLER: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Miguel Castro Freitas-5
©MUGLER FW26/27 © Filep Motwary
5/13
Native Share

Αν και θέλαμε να τα πούμε διά ζώσης στο Παρίσι, λόγω του πιεσμένου προγράμματος και των δυο μας, η συνέντευξη αυτή έγινε μέσω Zoom, λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση της Εβδομάδας Μόδας. Και ίσως, τελικά, αυτός να ήταν ο καταλληλότερος τρόπος προκειμένου να κρατήσω μια καθαρά επαγγελματική στάση απέναντί του, χωρίς τη συναισθηματική φόρτιση της προσωπικής μας σχέσης. Ο Miguel εμφανίστηκε στην οθόνη συνοδευόμενος από την επικεφαλής Δημοσίων Σχέσεων του Mugler, γεγονός που με βοήθησε να αποστασιοποιηθώ. Αυτό που με εξέπληξε όμως είναι ότι, συνομιλώντας μαζί του αυστηρά επαγγελματικά, ένιωσα να τον ανακαλύπτω εκ νέου. Έναν άνθρωπο που για πρώτη φορά αναλαμβάνει την ευθύνη ενός οίκου στο σύνολό του και για πρώτη επίσης φορά εκτίθεται δημόσια, θυσιάζοντας το μέχρι πρότινος ιδιαίτερα χαμηλών τόνων προφίλ του. «Υπάρχουν στιγμές που η έκθεση μπορεί να σε πιέσει πολύ», μου λέει. «Ίσως αυτό να είναι και το πιο παράξενο κομμάτι της εμπειρίας. Η δημοσιότητα είναι κάτι στο οποίο ακόμη προσαρμόζομαι, ειδικά μετά από χρόνια που έμεινα συνειδητά μακριά από τα social media. Ποτέ δεν υπήρξα παρών στο διαδίκτυο με τη συμβατική έννοια. Ούτε στο MySpace, στις εμβρυακές του ακόμη ημέρες, ούτε στο Facebook ούτε στις πλατφόρμες που ακολούθησαν. Ήταν επιλογή η ιδιωτικότητα, ναι, αλλά και μια ενστικτώδης κατανόηση του τι απαιτούν τα social media ως αντάλλαγμα για την παρουσία σου σε αυτά». Είχε, πράγματι, αντιληφθεί νωρίς τον τρόπο με τον οποίο διεκδικούν την προσοχή, κατακερματίζουν τη συγκέντρωση και, σχεδόν αθόρυβα, ενθαρρύνουν αυτό που περιγράφει ως «λατρεία του εαυτού», ωθώντας μας σε μια ολοένα και πιο ναρκισσιστική στάση. Πάνω απ’ όλα, όμως, καταναλώνουν χρόνο.

MUGLER: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Miguel Castro Freitas-6
©MUGLER FW26/27 © Filep Motwary
6/13
Native Share

Και για τον Miguel, ο χρόνος είναι πολύτιμος. «Η ημέρα έχει μόλις 24 ώρες, από τις οποίες οι επτά είναι αφιερωμένες τον ύπνο», συνεχίζει. «Ο χρόνος που απομένει πρέπει να χωρέσει τις στοιχειώδεις ανάγκες της ύπαρξης, αλλά ποτέ δεν ήθελα η ζωή μου να περιοριστεί στην απλή επιβίωση. Πρέπει να υπάρχει χώρος για να ανακαλύψω πράγματα, χρόνος για τους ανθρώπους που αγαπώ, αλλά και για τον εαυτό μου, χρόνος αφιερωμένος σε όσα με τρέφουν, στη μάθηση, στην παρατήρηση, στην ελευθερία να παραμένω περίεργος. Θέλω η ζωή μου να έχει τη συγκίνηση της ανακάλυψης». Είναι αυτή η διαρκής πνευματική κινητικότητα που του επιτρέπει να καλλιεργεί το δημιουργικό του ένστικτο και να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να μετατρέπει την περιέργεια σε ιδέα και την ιδέα σε εικόνα.

Κάπως έτσι, τα social media, στα οποία αποφάσισε να εκτεθεί λόγω της θέσης του, δεν άλλαξαν ακριβώς τη φιλοσοφία του, αντίθετα έγιναν προέκτασή της. Όταν πρωτοπήγε στον Mugler, η ανάγκη του για ιδιωτικότητα αντιμετωπίστηκε με ευαισθησία, δεν πιέστηκε να δημιουργήσει έναν λογαριασμό. Όλα έγιναν μετά από μια διακριτική συζήτηση γύρω από το τι θα μπορούσε να σημαίνει η προσωπική του παρουσία παράλληλα με την ταυτότητα του οίκου. Και η απάντηση ήταν απλή. Γιατί, όπως μου εξηγεί: «Ήμουν προετοιμασμένος. Το να αποδεχτώ τη θέση σήμαινε ότι αποδεχόμουν και το ότι θα ήμουν περισσότερο ορατός, χωρίς να είναι απαραίτητο όλο αυτό να εισβάλλει στην προσωπική μου ζωή». Το Instagram, ειδικά, το προσεγγίζει σαν ένα είδος λευκώματος παρά ως ημερολόγιο· είναι ένας χώρος όπου οι εικόνες συνομιλούν μεταξύ τους και, κάποιες φορές, αποκαλύπτονται ως κάτι περισσότερο.

MUGLER: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Miguel Castro Freitas-7
©MUGLER FW26/27 © Filep Motwary
7/13
Native Share

«Σαν μικρά πασχαλινά αυγά», όπως προσθέτει γελώντας. Υπάρχει ένας είδος ποίησης σε αυτή την τακτική, ειδικά αφού ανέκαθεν του άρεσε να συλλέγει εικόνες. Η διαφορά είναι πως τώρα δεν τις συλλέγει απλώς, τις δημιουργεί μαζί με μερικές από τις πιο εμβληματικές μορφές στον χώρο. Αναφέρει την πρώτη του συλλογή, που φωτογραφήθηκε από τον Paolo Roversi, κάτι που ακόμη του είναι δύσκολο να περιγράψει με λέξεις. Γιατί το να βλέπει τη δουλειά του να παίρνει μορφή μέσα από το βλέμμα ενός από τους σύγχρονους ποιητές της φωτογραφίας ήταν μεγάλη τιμή, τόσο συγκινητική που ήρθαν δάκρυα στα μάτια του, ομολογεί. Και είναι πράγματι συγκλονιστικό να βλέπεις τη γλώσσα που έχεις αναπτύξει να αγκαλιάζεται από έναν καλλιτέχνη ικανό να τη μεταφράσει σε κάτι αιθέριο και αναμφισβήτητα Mugler. Αυτή η ένταση διατρέχει ολόκληρη την εικόνα: ποίηση και πρόκληση, εκλέπτυνση και ερωτισμός, αυτοσυγκράτηση και επιθυμία. Συμφωνούμε πως οι καμπάνιες μπορεί να είναι απροκάλυπτα αισθησιακές, όμως η δύναμή τους δεν προκύπτει απαραίτητα από το πόσα αποκαλύπτουν. Στην πραγματικότητα, ισχύει το αντίθετο. Οι γυναίκες μπορούν να είναι ντυμένες σχεδόν μέχρι τον λαιμό και, παρ’ όλα αυτά, να εκπέμπουν μια αδιαμφισβήτητη ένταση. Γιατί το σέξι στη μόδα σπάνια έχει να κάνει με το πόσα βλέπεις, αλλά με το τι νιώθεις.

MUGLER: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Miguel Castro Freitas-8
©MUGLER FW26/27 © Filep Motwary
8/13
Native Share

Τον ρωτώ τι αντιπροσωπεύει ο Mugler σήμερα. «Θα ήθελα να πιστεύω ότι αντιπροσωπεύει αυτό που αντιπροσώπευε πάντα», απαντά. «Για μένα, είναι ένα ολόκληρο σύμπαν και αυτό ακριβώς προσπαθώ να αγγίξω, την απίστευτη εξέλιξη που έχει γνωρίσει ο οίκος μέσα στον χρόνο. Είναι συναρπαστικό να βλέπεις τα αρχεία του Mugler, όσα δημιούργησε στα τέλη των ’70s, όταν ίδρυσε το brand, και στη συνέχεια την πορεία του στα ’80s, καθώς εξελίσσει τη γλώσσα του και στρέφεται προς τον ρετροφουτουρισμό. Ήταν εμμονικός με τη δεκαετία του ’40, με τον Christian Dior και τον Cristóbal Balenciaga, αλλά και με όσα συνέβαιναν στα ’60s, όταν μεγάλωνε. Όπως ο Jean Paul Gaultier, που ανήκει στην ίδια γενιά, μιλούσε πολύ για την επιρροή του Courrèges, του Pierre Cardin και των φουτουριστών των ’60s σαν τον Paco Rabanne». Εξάλλου είμαστε πάντα προϊόν αυτού που υπήρξαμε ως παιδιά, αυτών που βλέπαμε, ακούγαμε και απορροφούσαμε όταν ακόμη διαμορφωνόμασταν, τονίζει, και δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω. «Τα κουβαλάς όλα αυτά μέσα σου», πιστεύει. «Και ο Mugler φαντασιωνόταν τα ’40s, το New Look του Christian Dior, τη σιλουέτα κλεψύδρα, την έκδηλη θηλυκότητα, τους έντονους ώμους, το power dressing, τη femme fatale, τα film noir… Όλα αυτά διαμόρφωσαν αρχικά το έργο του και έπειτα οδηγήθηκε κάπου αλλού. Έγινε, κατά κάποιον τρόπο, ο πατέρας του ρετροφουτουρισμού: κοιτούσε το παρελθόν και το προέβαλλε. Ήταν φανταστική μόδα! Αν το καλοσκεφτείς, τον βοήθησε και το ότι είχε τα ’60s ως σημείο αναφοράς. Φιλτράρισε τη φιλοδοξία των σχεδιαστών της εποχής και την ενσωμάτωσε στην ιδέα της μόδας του μέλλοντος».

MUGLER: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Miguel Castro Freitas-9
©MUGLER FW26/27 © Filep Motwary
9/13
Native Share

Παρατηρώ ότι αυτό συνέβαινε ανέκαθεν, ακόμα και στις δεκαετίες του ’20 και του ’30 υπήρχαν προβλέψεις για το πώς θα έμοιαζε η μόδα του 2000. «Ναι!» αναφωνεί με ενθουσιασμό. «Υπάρχουν βίντεο της Pathé που τα βρίσκω συναρπαστικά: βλέπεις τις προβολές τους για τη μόδα του μέλλοντος, άσχετα αν ελάχιστα από αυτά μοιάζουν με όσα συνέβησαν. Και όμως, είναι υπέροχο να διαπιστώνεις πως σε επίπεδο ιδεών ορισμένες από εκείνες τις εικόνες έγιναν πραγματικότητα. Η ιδέα, για παράδειγμα, ενός τηλεφώνου που θα μπορούσες να το κουβαλάς μαζί σου – κάτι σαν το κινητό, μόνο που έμοιαζε περισσότερο με τούβλο. Ή, ακόμα, τα ρούχα με τσέπες από σελοφάν σε bias cut φορέματα, σχεδόν προφητικά. Αυτό είναι για μένα ο Mugler: ένα ελεύθερο πνεύμα. Κάποιος που δεν ενδιαφερόταν για το τι πίστευαν οι άλλοι γι’ αυτόν, που είχε εμμονές με αμέτρητα πράγματα και την ανάγκη να εξερευνά ιδέες. Αν, λοιπόν, με ρωτάς τι αντιπροσωπεύει ο Mugler σήμερα, η απάντησή μου είναι: το ίδιο πράγμα. Γιατί εκεί συναντιέται ο δικός μου δρόμος με τον δικό του. Θέλω επίσης κάθε φορά να εξερευνώ διαφορετικές διαδρομές, γνωρίζοντας ότι κάποιες φορές θα πετύχω και άλλες θα αποτύχω, χωρίς όμως να με νοιάζει».

MUGLER: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Miguel Castro Freitas-10
©MUGLER FW26/27 © Filep Motwary
10/13
Native Share

Όταν του ζητήθηκε να αναλάβει τον Mugler, οι υπεύθυνοι αναζητούσαν έναν σχεδιαστή ο οποίος θα μπορούσε να κατανοήσει τους κώδικες και το πνεύμα του οίκου. Έναν άνθρωπο που θα ήταν σε θέση να ξαναζωντανέψει τον φανταστικό κόσμο του ιδρυτή, προσαρμόζοντάς τον στην εποχή μας, ώστε να χτιστεί μια βιώσιμη επιχείρηση. Γιατί το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο. «Αυτό είναι κάτι με το οποίο μπορώ να ταυτιστώ», παραδέχεται. «Η μόδα είναι τέχνη και εμπόριο μαζί. Και αυτά πρέπει να συνυπάρχουν, κάτι που δεν συμβαίνει και τόσο συχνά στις μέρες μας. Ανέκαθεν ήθελα να συμφιλιώσω τη φαντασία με την πραγματικότητα, είναι το μάντρα μου. Αν παρουσιάζεις μόνο φαντασμαγορικά ρούχα, φιλοδοξείς να γίνεις καλλιτέχνης αλλά αποτυγχάνεις να είσαι σχεδιαστής. Αν, πάλι, δημιουργείς μόνο εμπορικά, απλώς φτιάχνεις πράγματα. Για μένα, αυτή είναι η βασική ισορροπία που έχω στο μυαλό μου και στην οποία επιστρέφω διαρκώς». Είναι η συνέργεια που γεννά την καινοτομία, θα συμφωνήσω μαζί του.

MUGLER: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Miguel Castro Freitas-11
©MUGLER FW26/27 © Filep Motwary
11/13
Native Share

«Όταν σκέφτεσαι με αυτόν τον τρόπο, θα κάνεις πράγματα για τα οποία ίσως την επόμενη μέρα αναρωτηθείς: “Γιατί το έκανα αυτό; Θα μπορούσε να ήταν πολύ καλύτερο”», συνεχίζει. «Και, φυσικά, θα υπάρξουν αντιδράσεις. Κάποιοι θα το αγαπήσουν, κάποιοι θα το μισήσουν, άλλοι θα μείνουν αδιάφοροι. Όταν όμως προκαλείς διαφορετικές αντιδράσεις, μάλλον κάτι κάνεις σωστά. Αυτό είναι που με κινεί. Είτε είμαι στον Mugler είτε βρισκόμουν οπουδήποτε αλλού -ακόμα και αν ασχολιόμουν με το σερβίρισμα καφέ ή την κηπουρική-, πιστεύω ότι είναι σημαντικό να κατανοούμε πως η ζωή είναι γεμάτη παράδοξα και αντιφάσεις. Είναι η εμμονή μου να διεισδύω στους δυϊσμούς, στα δύο άκρα που μοιάζουν να αντιτίθενται μεταξύ τους. Και ακριβώς έτσι προσεγγίζω τη δουλειά μου στον Mugler».

MUGLER: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Miguel Castro Freitas-12
©MUGLER FW26/27 © Filep Motwary
12/13
Native Share

Κλείνοντας την οθόνη του υπολογιστή, συνειδητοποιώ πως, παρά την προσπάθειά μου να κρατήσω την απόσταση που απαιτούσε η συνέντευξη, τελικά δεν κατάφερα να αποστασιοποιηθώ πολύ από τον φίλο μου. Γιατί, αν κάτι έχω καταλάβει από τον Miguel όλα αυτά τα χρόνια, είναι πως πίσω από την πειθαρχία, την τεχνική γνώση και την εξαιρετική του κατανόηση της μόδας υπήρχε πάντοτε η ανάγκη του να οραματίζεται. Να κοιτάζει κάτι και να αναρωτιέται τι θα μπορούσε να γίνει αν το μετακινούσε ελάχιστα από τη θέση του. Και ίσως αυτή να είναι η πιο ουσιαστική σχέση του με τον Mugler. Όχι η αναπαραγωγή ενός παρελθόντος που όλοι γνωρίζουμε, αλλά η επιθυμία να ανακαλύψει μέσα του την περιέργεια που έκανε τον Thierry Mugler να κοιτάζει το παρελθόν και να βλέπει το μέλλον. Ένα σύμπαν από εμμονές, αντιφάσεις, φαντασιώσεις και ιδέες. Ένα σύμπαν που δεν ζητά να το υπηρετήσεις πιστά, αλλά να τολμήσεις να το κατοικήσεις. Και ο Miguel ξέρει καλά πως για να κατοικήσεις έναν τέτοιο κόσμο πρέπει πρώτα να είσαι αρκετά γενναίος ώστε να χαθείς μέσα του.

MUGLER: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Miguel Castro Freitas-13
©Miguel Castro Freitas © Casper Sejersen
13/13
Native Share
MHT