Δεν είναι εύκολη απόφαση να επιλέξετε τι θα φορέσετε σε μια συνέντευξη για δουλειά—ιδίως όταν πρόκειται για το μεγαλύτερο περιοδικό μόδας στον κόσμο. Στο The Devil Wears Prada της Lauren Weisberger, η πρωταγωνίστρια Andy Sachs εμφανίζεται στο κτίριο της Elias-Clarke για μια «συζήτηση» με το HR (ή έτσι νομίζει), επιλέγοντας «ένα σακάκι και ένα αταίριαστο παντελόνι που σε καμία περίπτωση δεν αποτελούσαν κοστούμι», ένα «μπλε πουκάμισο, μια αλογοουρά, και ένα ζευγάρι ελαφρώς φθαρμένα φλατ παπούτσια». Καταλάβαινε πως δεν ήταν ένα καλό look, αλλά θα έπρεπε να αρκεστεί σε αυτό.
Αλλά αν μια θέση είναι πραγματικά κατάλληλη για σένα, ή αν απλώς βρεθείς στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή, ακόμα και μια ατυχής εμφάνιση δεν θα σταθεί εμπόδιο στο να πάρεις τη δουλειά. Δεν συνέβη μόνο στην Andy στο φανταστικό Runway, αλλά και σε μένα στην πραγματική Vogue. Ένιωθα αρκετά κομψή εκείνο το φθινόπωρο του 2019, πηγαίνοντας ατη συνέντευξη, ενώ φορούσα μια μαύρη ολόσωμη φόρμα Ali Golden με ψηλοτάκουνα clogs Nina Z. Μέχρι που μέσα στο ταξί προς το One World Trade σκέφτηκα να ψάξω στο Google «τι να φορέσω σε συνέντευξη στη Vogue» και κατάλαβα ότι ένα total black outfit δεν ήταν καθόλου σωστή επιλογή. Άρχισα αμέσως να ιδρώνω και να νιώθω ναυτία, σκέφτηκα για λίγο να γυρίσω σπίτι να αλλάξω… και μετά; Πήρα τη δουλειά!
Ακολουθούν 11 εργαζόμενοι της Vogue US να θυμούνται τι φορούσαν στις συνεντεύξεις που τους χάρισαν τη θέση, ή τουλάχιστον δεν τους τη στέρησαν.
Christian Allaire, Senior Fashion & Style Writer
Γύριζα από Ευρώπη την προηγούμενη μέρα της συνέντευξης, και πήγα κατευθείαν από το αεροδρόμιο στα Barneys (RIP!) για να αγοράσω ρούχα για την συνέντευξη. Ευτυχώς είχε μεγάλες εκπτώσεις και πήρα ένα πουκάμισο Prada με ένα lipstick print σε μια εγκληματικά χαμηλή τιμή. Το φόρεσα με το πιο κομψό μου κοστούμι, το look ήταν professional αλλά και fun. Πήρα τη δουλειά!
Margaux Anbouba, Senior Beauty & Wellness Editor
Είχα μόνο δύο ώρες περιθώριο για τη συνέντευξη με την Anna, όταν με πήραν τηλέφωνο από το HR για να δουν αν είμαι διαθέσιμη. Εκείνη τη στιγμή έκλαιγα στο FaceTime με τον αρραβωνιαστικό μου για κάτι άσχετο. Την προηγούμενη εβδομάδα είχα ετοιμάσει τέσσερα διαφορετικά outfits, καθαρά και σιδερωμένα ακριβώς γι’ αυτή την περίσταση. Την τελευταία στιγμή διάλεξα ένα μίνι φόρεμα σε butter yellow απόχρωση, με 50s γραμμή, ασορτί σακάκι και nude παπούτσια που δεν είχα ξαναφορέσει ποτέ. Έτρεξα για ένα επείγον blowout στο Jenna Perry Hair, τοποθετώντας με σακούλες κατεψυγμένο αρακά στο πρόσωπό μου, γιατί όταν κλαίω πρήζομαι. Η Emily Ratajkowski, που έτυχε να κάθεται στην διπλανή καρέκλα, μου είπε ότι θα ήταν αγχωμένη στη θέση μου. Το Oura ring μου επιβεβαιώνει ότι ήμουν σε ακραίο στρες όλη την ημέρα… αλλά τελικά πήρα τη δουλειά!
Arden Fanning Andrews, Beauty Editor-at-Large
Η συνέντευξή μου στο 4 Times Square με την Anna το 2013, ήταν το αποκορύφωμα μιας εβδομάδας με έξι συνεντεύξεις (συμπεριλαμβανομένης μια με την αυθεντική βασίλισσα της ομορφιάς Sarah Brown). Είχα ξεμείνει πια από καθαρά ρούχα. Αγνόησα όλες τις «συμβουλές» γι’ αυτήν την περίπτωση (ξόδεψε 20 χιλιάδες δολλάρια σε designer ρούχα! Γίνε ξανθιά! Μην φορέσεις παντελόνι!) και πήγα με την λογική ότι ήταν καλύτερα να είμαι ο εαυτός μου.
Δεκατρία χρόνια μετά, διατηρώ την ίδια λογική και αισθητική. Από κάτω προς τα πάνω: ασημί τακούνια Elizabeth & James, cerulean μπλε cigarette παντελόνι μέχρι τον αστράγαλο, λευκό πουκάμισο, Moda Operandi. και ένα διάφανο ριγέ μοχέρ πουλόβερ Isabel Marant που η Laura Vidrequin Roso με άφησε να δανειστώ. Είχα πιάσει τα μαλλιά μου σε κότσο ψηλά και έκανα μόνη μου μακιγιάζ με eyeliner Tom Ford, ροζ BareMinerals ρουζ (μάλλον ένα κραγιόν που ταίριαζε με την διάθεση) και έδωσα όγκο στις πλαϊνές μου αφέλειες, πριν βγω από το αυτοκίνητο και διασχίσω βιαστικά τους σωρούς από χιόνι για να φτάσω στην ώρα μου. Στη Vogue, το να είσαι στην ώρα σου, σημαίνει να είσαι εκεί νωρίτερα.
Jane Chun, Senior Digital Line Editor
«Ήξερα ότι η πρώτη μου συνέντευξη θα ήταν με την επικεφαλής του Vogue Weddings, οπότε ετοιμάστηκα εκείνο το πρωί σαν να πήγαινα σε έναν γάμο στα τέλη Αυγούστου στο Τσάρλεστον: φόρεσα ένα μεταξωτό midi φόρεμα σε μοβ της ορχιδέας, από τη συλλογή Ralph Lauren, ροζ τακούνια Ferragamo Pola και μαργαριταρένια σκουλαρίκια. Η Grace Coddington μου χάρισε ένα φιλικό χαμόγελο, κάτι που μου φάνηκε καλό σημάδι. Τώρα που το σκέφτομαι, ήρθε η ώρα να βγάλω εκείνο το φόρεμα από την ντουλάπα και να το ξαναφορέσω.»
Madeline Fass, Fashion Market Director, Shopping
«Έψαχνα στα αρχεία μου στο iCloud από τον Οκτώβριο του 2015, αλλά προφανώς δεν είχα καταγράψει τι φόρεσα στις συνεντεύξεις μου στη Vogue! Ναι, στον πληθυντικό, νομίζω ότι ήταν έξι συνολικά. Μάλλον τότε ήμουν πολύ αγχωμένη για να σκεφτώ να αποτυπώσω τη στιγμή, καθώς έτρεχα προλάβω το μετρό για το Μανχάταν. (Ήταν μια διαφορετική εποχή!)
Αυτό που ξέρω είναι ότι τα μόνα πραγματικά “designer” κομμάτια που είχα τότε ήταν ένα τζιν παντελόνι με prints που πήρα από το sample closet κατά τη διάρκεια της πρακτικής μου στο Nicole Miller και ένα σακίδιο Proenza Schouler PS1 που αγόρασα σε employee sale το καλοκαίρι μετά την αποφοίτηση. Είχα μεγάλη αδυναμία στα μακριά, λεπτά φουλάρια (à la Hedi Slimane Saint Laurent SS15), οπότε υποθέτω ότι συνδύασα ένα μαύρο από τα Zara με σακάκι και λευκό πουκάμισο. Δεν έχουν αλλάξει και πολλά!»
Hannah Jackson, Fashion Writer
«Φορούσα ένα λευκό βαμβακερό φόρεμα, με βολάν στα μανίκια και κέντημα στο μπούστο, που είχα αγοράσει με έκπτωση από τα Banana Republic. Ολοκλήρωσα το look με μια μαύρη βελούδινη κορδέλα για τα μαλλιά, που πίστευα ότι έδινε μια πολύ coquette πινελιά. Στην πραγματικότητα, μάλλον έμοιαζα περισσότερο με τη Samantha, την κούκλα American Girl.»
Irene Kim, Production & Editorial Associate
Η συνέντευξη για τη δουλειά έγινε κατά τη διάρκεια της πανδημίας, οπότε ευτυχώς για μένα δεν χρειαζόταν να ντυθώ ιδιαίτερα. Είχα όμως ένα πρόβλημα: επειδή το πανεπιστήμιό μου είχε αποφασίσει ότι δεν θα γινόταν τελετή αποφοίτησης, εγώ και οι φίλοι μου πήγαμε κατευθείαν στο Μαϊάμι. Θυμάμαι ότι είχα καεί από τον ήλιο και το έγκαυμα με ταλαιπωρούσε μέχρι τον Σεπτέμβριο. Επίσης δεν είχα κανένα κατάλληλο ρούχο για μια συνέντευξη στη Vogue με τη Nicole Phelps και τη Steff Yotka, γιατί όλα όσα είχα τότε στην ντουλάπα μου ήταν αρκετά tropical ή… μαγιό. Το πιο ταιριαστό κομμάτι που είχα όταν η Nicole και η Steff μου ζήτησαν να κάνουμε Zoom ήταν, νομίζω, ένα πολύχρωμο πλεκτό γιλέκο από Ganni. Για να είμαι ειλικρινής, μάλλον φορούσα και τζιν σορτσάκι. Ευτυχώς για μένα, πήρα τη δουλειά στη Vogue, αλλά το γιλέκο πήγε κατευθείαν στο The RealReal, όπου πουλήθηκε λίγες μέρες αφότου ανέβηκε!»
Chloe Malle, Head of Editorial Content
«Πέρασα από συνέντευξη με την Anna όχι μία αλλά δύο φορές, γιατί δεν είχε πειστεί μετά την πρώτη. Ήταν η τελευταία σε μια μακρά σειρά συνεντεύξεων, ένα είδος “πινγκ-πονγκ” από γραφείο σε γραφείο στον 12ο όροφο του 4 Times Square, που περιλάμβανε συναντήσεις με τον Hamish Bowles, τον Mark Holgate, τη Laurie Jones, την Eve MacSweeney, τη Sylvana Durrett και την Caroline Palmer. Μέχρι να φτάσω στην Anna, ήμουν εξαντλημένη! Δεν ήξερα κανέναν που να δουλεύει στη Vogue, οπότε δεν είχα κάποιον να μου δώσει τη γνωστή πλέον συμβουλή: να μη φορέσω μαύρα και να μιλήσω για θέατρο και τένις.
Στα 25 μου πίστευα ότι το μαύρο είναι αυτό που φοράνε οι chic άνθρωποι, παρόλο που εγώ σπάνια το φορούσα, οπότε διάλεξα ένα μαύρο μίνι φόρεμα με γιακά Diane von Furstenberg (με μαύρες γόβες τόσο αδιάφορες που… δεν θυμάμαι καν ποιες ήταν) και ένα γκρι-λευκό ριγέ σακάκι 3.1 Phillip Lim που εύχομαι να μην είχα δώσει, γιατί ήταν υπέροχο. Για τη δεύτερη συνέντευξη φόρεσα μαύρο, μέχρι τον αστράγαλο skinny παντελόνι J.Crew, μια κρεμ μεταξωτή μπλούζα από Zara και καφέ μπαλαρίνες Repetto, για τις οποίες, όταν περίμενα για τη συνέντευξή με τη Sylvana, μία από τις βοηθούς εκδηλώσεων, μου είπε: “Α, έχω κι εγώ αυτά τα παπούτσια. Τα φοράω τις Παρασκευές.”»
Kylee McGuigan, Associate Production Manager
«Όταν ξεκίνησα τη διαδικασία συνεντεύξεων για την πρώτη μου δουλειά στη Vogue (στην ομάδα Shopping), μίλησα με μέλη της ομάδας μέσω Zoom. Την ημέρα της τελικής συνέντευξης βρισκόμουν στο γραφείο της προηγούμενης δουλειάς μου και έπρεπε να βρω ένα ήσυχο δωμάτιο. Δεδομένου ότι θα φαινόμουν μόνο από το στήθος και πάνω, δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία στο τι φορούσα. Κοιτώντας πίσω, δεν είμαι σίγουρη τι σκεφτόμουν. Εκείνη τη μέρα αποφάσισα να φορέσω ένα μαύρο μίνι φόρεμα με ντεκολτέ V και μικρά λευκά λουλούδια (από Old Navy). Παραμένει ένα από τα αγαπημένα μου φορέματα για το καλοκαίρι, αλλά δεν ήταν απαραίτητα chic (ή αρκετά επαγγελματικό) για μια συνέντευξη στη Vogue. Παρ’ όλα αυτά, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά, σίγουρα έχω εξελίξει το προσωπικό μου στυλ και εξακολουθώ να δουλεύω εδώ!»
Florence O’Connor, Vogue.com Content Manager
«Για την πρώτη μου κανονική συνέντευξη στη Vogue, φόρεσα ένα ασπρόμαυρο πουά φόρεμα από Rixo και ένα ζευγάρι κλασικές γόβες Chanel slingback. Μεγαλώνοντας, έλεγα πάντα στη μαμά μου ότι ήθελα ένα ζευγάρι Chanel slingbacks για τότε που “θα ήμουν μεγάλη και θα δούλευα στη μόδα”. Η μαμά μου, όντας το icon που είναι, μου έκανε έκπληξη και μου χάρισε τις γόβες ως δώρο αποφοίτησης από το πανεπιστήμιο. Τα πρώτα χρόνια σχεδόν δεν τις φορούσα (πάντα σκεφτόμουν ότι ίσως με μεγάλωναν), μέχρι την πρώτη μου δια ζώσης συνέντευξη στη Vogue. Ήταν η στιγμή που ένιωσα ότι “τα κατάφερα” και μου αρέσει να πιστεύω ότι αυτά τα παπούτσια έπαιξαν τον ρόλο τους στο να πάρω τη δουλειά. Ακόμα τα φοράω εκείνες τις μέρες που χρειάζομαι μια υπενθύμιση ότι, πράγματι, είμαι πια μεγάλη και δουλεύω στη μόδα!»
Chloe Schama, Senior Editor
«Είχα διαλέξει ένα μαύρο φόρεμα Agnès B. με μια λευκή μπλούζα από μέσα, που πίστευα πως έδειχνα πολύ clean και κομψή! Μέχρι που μια φίλη μου έστειλε μήνυμα: SOS: “Όχι μαύρα!” Πήγα κατευθείαν στα Barneys (RIP) την επόμενη μέρα και είπα στον εξαιρετικά ευγενικό πωλητή την αποστολή μου. Με βοήθησε να βρω μια ολόλευκη ολόσωμη φόρμα Maria Cornejo που μου ταίριαζε τέλεια, την οποία συνδύασα με σκούρες μπλε γόβες A.P.C. Ίσως ήταν κάπως υπερβολική αυτή η στροφή (από total black σε total white), αλλά πήγα στη συνέντευξη νιώθοντας υπέροχα.»
