Στην ταινία The Devil Wears Prada η μόδα δεν έντυνε απλώς τους χαρακτήρες. Τους καθόριζε. Ήταν το raison d’être μιας ταινίας που, από το 2006 μέχρι σήμερα, έχει περάσει στη σφαίρα της ποπ μυθολογίας. Δύο δεκαετίες μετά, η Meryl Streep, η Anne Hathaway, η Emily Blunt και ο Stanley Tucci επιστρέφουν στους ρυθμούς της Νέας Υόρκης και στα αψεγάδιαστα γραφεία του φημισμένου περιοδικού μόδας Runway, ερμηνεύοντας ξανά ρόλους που όρισαν μια ολόκληρη γενιά. Το sequel υπόσχεται νέες, αξέχαστες στιγμές μόδας κι εμείς στραφήκαμε στη γυναίκα που τις σκηνοθετεί μέσα από τα ρούχα, τη βραβευμένη costume designer Molly Rogers. Παίρνοντας τη σκυτάλη από την Patricia Field, την απόλυτη αρχιτέκτονα του fashion σύμπαντος της πρώτης ταινίας, με την ίδια τότε στο πλευρό της ως βοηθό, τώρα καλείται να αναμετρηθεί με έναν μύθο. Και να τον εξελίξει.
«Την Pat τη γνώρισα όταν μετακόμισα στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του ’80», μου διηγείται. «Μπήκα στο μαγαζί της στο Greenwich Village και με προσέλαβε αμέσως. Από εκεί ξεκίνησαν όλα: styling για μουσικά βίντεο, διαφημίσεις και σιγά σιγά μια συνεργασία που μεγάλωνε παράλληλα με εμάς. Εκείνη συνέχισε να τρέχει το μαγαζί, ενώ έμπαινε όλο και πιο βαθιά στον κόσμο του costume design. Και μετά ήρθε το Sex and the City, όπου πάλι δούλεψα στο πλάι της. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Η πρώτη μου σκέψη, όταν μου πρότειναν να αναλάβω το styling στη νέα ταινία, ήταν πόσο αγαπητή είναι η πρώτη και πόσο ψηλά έχει θέσει τον πήχη. Ήθελα να πλησιάσουμε στιλιστικά αυτή την τελειότητα. Νομίζω ότι κάναμε ωραία δουλειά και ελπίζω ο κόσμος να το απολαύσει. Εγώ σίγουρα το απόλαυσα και είμαι περήφανη για το αποτέλεσμα!»
H Rogers παραδέχεται ότι η φύση της είναι να δημιουργεί «στιγμές μόδας», ακόμη κι αν αυτό σημαίνει μια τσάντα σε σχήμα περιστεριού, όπως εκείνη της Carrie Bradshaw στο And Just Like That, στο οποίο υπήρξε επίσης Costume Designer. Για το sequel του The Devil Wears Prada, όμως, έβαλε έναν διαφορετικό στόχο: τη διάρκεια. «Έπρεπε να αφήσω στην άκρη κομμάτια που ήξερα ότι δεν θα αντέξουν στον χρόνο, όσο κι αν πόνεσε. Τα looks έπρεπε να κρατήσουν και μετά από είκοσι χρόνια. Όπως φαντάζεσαι, όλοι ήθελαν να είναι μέρος της ταινίας. Δεχτήκαμε αμέτρητες προτάσεις από σχεδιαστές και οίκους. Για μένα, όμως, το ζητούμενο δεν ήταν το όνομα. Ήταν το ίδιο το ρούχο: πώς δείχνει, πώς “κάθεται”, αν έχει σωστή αίσθηση. Αυτό ήταν που με ενδιέφερε», ξεκαθαρίζει. Στην πρώτη σελίδα του lookbook της για τον χαρακτήρα της Andy Sachs, έγραφε με μεγάλα γράμματα: Feminine Menswear. «Σκεφτείτε μια συνάντηση της Annie Hall με την Katharine Hepburn», λέει και εξηγεί ότι έντυσε την Anne Hathaway κυρίως με γιλέκα, χαλαρά σακάκια και μπλούζες σε συνδυασμό με ψηλόμεσα παντελόνια.
Η ηθοποιός άλλαξε περισσότερα από 47 σύνολα στη νέα ταινία, ένα από αυτά με ελληνικό ενδιαφέρον, καθώς περιλαμβάνει κοσμήματα του αγαπημένου της Rogers Έλληνα designer, Νίκου Κούλη. «Αγαπώ πολύ την Ελλάδα και την επισκέπτομαι συχνά. Οι δημιουργίες του Νίκου Κούλη είναι καθηλωτικές. Δεν γίνεται να μπεις στο Bergdorf στη Νέα Υόρκη και να μη σταθείς στα κοσμήματά του. Είναι τόσο σύγχρονες οι δημιουργίες του και τις λατρεύουν οι ηθοποιοί. Όσο μπορώ να συνδεθώ με Έλληνες σχεδιαστές, το επιδιώκω. Είναι κάτι που και η Pat πάντα ήθελε, από το Sex and the City μέχρι ό,τι έχουμε κάνει μαζί. Μου αρέσει πολύ κι ένας άλλος Έλληνας designer, ο Panos Gotsis». Όσο για τα χαρακτηριστικά looks της Miranda Priestly, την οποία υποδύεται μοναδικά ξανά η Meryl Streep, επιθυμία της ήταν να λειτουργούν σαν μια «στολή». «Στραφήκαμε σε πρόσωπα όπως ο Karl Lagerfeld, που έμεινε πιστός σε ένα signature look που απλώς “δούλευε”. Στην πρώτη ταινία είχαμε cropped σακάκια και pencil φούστες, και αυτό έγινε οδηγός μας για το sequel».
Στην ταινία υπάρχουν μόνο δύο κομμάτια φτιαγμένα κατά παραγγελία, ένα εκ των οποίων είναι η εντυπωσιακή κόκκινη βραδινή τουαλέτα που φοράει η Streep, σχεδιασμένη από τον Pierpaolo Piccioli λίγο αφότου ανέλαβε καθήκοντα Creative Director στον Balenciaga. Η Streep συνεργάστηκε στενά με την ενδυματολόγο για πολλά από τα looks της. Μάλιστα, έφερε και η ίδια ένα κομμάτι που έγινε από τις πιο απρόσμενες “high–low” στιγμές της ταινίας: ένα ζευγάρι ασημένιους κρίκους από μια αμερικανική αλυσίδα φαρμακείων! «Όλοι οι ηθοποιοί ήταν απίστευτα γενναιόδωροι με τον χρόνο τους στις πρόβες. Και τον χρειαζόμουν αυτόν τον χρόνο. Έπρεπε να δοκιμάσουμε, να ξανασκεφτούμε. Η γενναιοδωρία τους έκανε τη διαφορά και είμαι πραγματικά ευγνώμων γι’ αυτό. Η Meryl, ας πούμε, έχει πολύ συγκεκριμένες και ουσιαστικές απόψεις για τη μόδα. Άκουγα κάθε ιδέα που ερχόταν από το καστ και εκείνοι με εμπιστεύονταν», τονίζει η Rogers.
Αναμφίβολα, από το 2006 και την πρώτη ταινία, πολλά έχουν αλλάξει. Ζούμε σε έναν διαφορετικό κόσμο και μαζί έχει αλλάξει και η μόδα. «Κυρίως έχει αλλάξει η πρόσβαση. Πλέον τα έχουμε όλα στα χέρια μας», επισημαίνει. «Σήμερα, μπαίνεις σε μια εφαρμογή και μπορείς να ανακαλύψεις έναν σχεδιαστή από τη Νιγηρία. Αν σου αρέσει, τα ρούχα του θα βρίσκονται στην πόρτα σου σε δύο ημέρες. Εκτός, βέβαια, αν δεν το επιτρέψουν οι δασμοί του Προέδρου! Ο κόσμος πια έχει “μικρύνει”. Σε αντίθεση με την πρώτη ταινία, που με την Pat πηγαίναμε οδικώς στο Νιου Τζέρσϊ, μπαίναμε στην αποθήκη της Donna Karan, ανεβαίναμε σκάλες και ψάχναμε κομμάτια για τη Meryl. Σήμερα αυτά δεν υπάρχουν. Τα αρχεία των σχεδιαστών είναι ψηφιακά. Δεν αγγίζεις το ρούχο, δεν το βλέπεις από κοντά. Σου στέλνουν ένα pdf και “ψωνίζεις” από εκεί! Από την άλλη, στην πρώτη ταινία είχαμε τον χαρακτήρα της Anne Hathaway που σαν “ψάρι έξω από το νερό” προσπαθούσε να επιβιώσει στον απαιτητικό, σχεδόν αμείλικτο κόσμο της μόδας και των εκδόσεων. Τώρα, χρόνια μετά, οι ίδιοι χαρακτήρες καλούνται να κινηθούν σε ένα εντελώς νέο τοπίο. Ο χώρος των media έχει αλλάξει ριζικά. Οι influencers έχουν τον έλεγχο και οι followers λειτουργούν ως νέο μέτρο “αυθεντίας”. Αρκεί μόνο να παράγεις δυνατό content. Είναι σαν να μαθαίνουμε όλοι από την αρχή πώς να υπάρχουμε σε αυτόν τον κόσμο, ειδικά και με την επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης. Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Χρειάζεται ευελιξία, να αλλάζεις συνεχώς. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη ταινία», πιστεύει.
Δεν γίνεται να κλείσουμε αυτή τη συζήτηση χωρίς την αναπόφευκτη ερώτηση: μπορεί το sequel να σταθεί δίπλα στην πρώτη ταινία επάξια και -γιατί όχι;- να την ξεπεράσει σε δημοφιλία; «Η πρώτη ταινία είναι τέλεια, ένα μικρό διαμάντι, μια cult στιγμή απίστευτα διασκεδαστική. Νομίζω ότι όλοι δουλέψαμε όσο πιο σκληρά μπορούσαμε για να κάνουμε το δεύτερο μέρος εξίσου απολαυστικό και ελπίζω να το πετύχαμε. Ξέρεις τι θα έλεγα σε όλους; Φορέστε το καλύτερό σας ρούχο, το πιο εντυπωσιακό, και πηγαίνετε στο σινεμά να τη δείτε. Είναι τόσο, μα τόσο διασκεδαστική!» καταλήγει.
* Η ταινία The Devil Wears Prada 2 βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες στις 30/4 από τη Feelgood.
