Τι καθιστά ένα προφίλ στα social media ελκυστικό; Είναι οι φωτογραφίες, οι περιγραφές ή η έλλειψή τους; Αν κάποιος ανεβάζει συχνά το πρόσωπό του, μήπως είναι νάρκισσος; Αν πάλι αποφεύγει προσωπικές του φωτογραφίες μήπως ντρέπεται; Ένα scroll στην αρχική σας σελίδα είναι αρκετό για να βρεθείτε αντιμέτωποι με τις παραπάνω ερωτήσεις. Ζούμε σε μια εποχή που τα πάντα καθορίζονται από την εικόνα και τους αριθμούς. Και τα social media δεν αποτελούν εξαίρεση. Είτε αναρτούμε προσωπικές μας στιγμές είτε όχι, αποτελούμε αναπόφευκτα μέρος του προβλήματος, γιατί όσο κι αν πιστεύουμε πως μπορούμε να υπάρξουμε σε αυτά με τους όρους μας, συνήθως αποτυγχάνουμε παταγωδώς.
Είμαστε όλοι θύματα μιας κουλτούρας αυτοπαρουσίασης. Από τα outfits που θα ανεβάσουμε μέχρι κάποιο story από βραδινή μας έξοδο, προσπαθούμε – έστω και ασύνειδα – να επιμεληθούμε κάθε πτυχή του εαυτού μας. Θέλουμε να φαινόμαστε cool, ωραίοι και ποθητοί. Θέλουμε να παίρνουμε likes, views και σχόλια, αντιδράσεις και εκδηλώσεις αγάπης. Το φλερτ, άλλωστε, έχει βρει εδώ και χρόνια τον τρόπο του να διεισδύσει στις πλατφόρμες κοινωνικές δικτύωσης. Μια καρδούλα σε μια ανάρτηση, μια φατσούλα στα DMs μας και ένα αθώο μήνυμα είναι αρκετά για να ξεκινήσει ένα σύγχρονο ειδύλλιο. Μέχρι στιγμής όλα μοιάζουν λογικά και αυτονόητα. Τι συμβαίνει, όμως, όταν επισκεπτόμαστε τελικά το προφίλ του επίδοξου εραστή και η εικόνα δεν μας ικανοποιεί;
Οι κανόνες του Instagram
Υπάρχουν δύο βασικά ενδεχόμενα. Το ένα είναι να μην μας αρέσουν οι φωτογραφίες που θα δούμε. Το άλλο είναι να τρομοκρατηθούμε από τη δημοφιλία του. Και τα δύο σενάρια φαίνονται εκ πρώτης ακίνδυνα. Στη μία περίπτωση θα μπορούσαμε απλά να μην δώσουμε σημασία στα αισθητικά κριτήρια και στην άλλη να μην σταθούμε στους αριθμούς και τα likes. Όμως, από ποιο σημείο αρχίζει η παρουσία ενός ατόμου στα social media να αποτελεί πρόβλημα;
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Δεν είναι παράλογο να κρίνουμε κάποιον από το προφίλ του στο Instagram, γιατί καλώς ή κακώς αυτό σήμερα αποτελεί μια προέκταση του εαυτού. Αν για παράδειγμα το άτομο που μας αρέσει αναρτά ρατσιστικά σχόλια και βιντεάκια στα stories του, τότε εντοπίζουμε εξ αρχής ένα ξεκάθαρο και κατακόκκινο red flag. Αν πάλι παρατηρούμε πως καθημερινά ο αριθμός των ανθρώπων που ακολουθεί αυξάνεται – κι αυτό δεν αποτελεί απόρροια της δουλειάς του – τότε οι δεύτερες σκέψεις και η ζήλια αποτελούν μονόδρομο. Οπότε, ποια είναι η λύση;
Το νέο green flag
«Για να είμαι ειλικρινής θα προτιμούσα να μην έχει καθόλου social media, από το να τον βλέπω να ανεβάζει ντροπιαστικές φωτογραφίες. Αν δεν έχει να κάνει με τη δουλειά του και δεν το χρησιμοποιεί απλά για να μοιράζεται στιγμές με την παρέα του, δεν καταλαβαίνω γιατί ένας άντρας σήμερα πρέπει να έχει ένα προφίλ στο Instagram – και πόσω δε μάλλον δημόσιο», θα πει σε συζήτησή μας η Γεωργία, η οποία διατηρεί και η ίδια έναν ιδιωτικό λογαριασμό. Για εκείνη, δεν είναι η ζήλεια το πρόβλημα, μα ούτε και το πόσες γυναίκες μπορεί ο άλλος να ακολουθεί. Είμαστε, άλλωστε, όλοι σε μεγάλο βαθμό εξοικειωμένοι με τα thirst traps και τις σέξι αναρτήσεις. Αυτό, όμως, που αλλάζει σήμερα είναι πως δεν μας φαίνονται το ίδιο ελκυστικές.
Όλο και περισσότερες γυναίκες αναζητούν πια τον ιδανικό σύντροφο offline. «Για μένα, η διαρκής online παρουσία του άλλου αποτελεί το απόλυτο ick. Έχει τύχει να βγω με άντρες που αναρτούσαν στα social media τους πολύ περισσότερο από εμένα. Αυτό από μόνο του δεν αποτελεί πρόβλημα. Αλλά όταν όλη σου η ζωή αρχίζει και τελειώνει σε ένα post, τότε ναι, έχουμε όντως πρόβλημα», θα πει αντίστοιχα η Δάφνη. «Άρα ένας άντρας με ιδιωτικό λογαριασμό στο Instagram επενδύει περισσότερο στη σχέση του παρά στην παρουσίασή του online;», αναρωτιέται η Jessica Scemana στη γαλλική Vogue και η απάντηση φαίνεται να είναι καταφατική.
Ο ιδανικός σύντροφος
Το παραπάνω συμπέρασμα, βέβαια, δεν μπορεί να είναι απόλυτο. Το πόσο ένας άνδρας επενδύει στη σχέση του δεν έχει επουδενί να κάνει με το πόσο ποστάρει. «Επειδή, όμως, δεν αποκαλύπτει τα πάντα δημόσια, ούτε και προσπαθεί να παρουσιάσει έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής, μάς εμπνέει περισσότερη εμπιστοσύνη», συνεχίζει η Scemana. Όπως και να ‘χει, η συζήτηση αποδεικνύει πως σιγά σιγά απομακρυνόμαστε από τις διαδικτυακές γνωριμίες, αναζητώντας εκ νέου την ουσία στον έξω κόσμο. Τα γυμναστήρια, τα συνοικιακά μπαρ, το πάρκο της γειτονιάς, μια γκαλερί ή ένα βιβλιοπωλείο αντικαθιστούν σήμερα το Instagram και τις λοιπές πλατφόρμες, υπενθυμίζοντάς μας πως η πρώτη ματιά είναι πιο ισχυρή από μια επίσκεψη σε ένα προφίλ.
Διαβάστε επίσης / Ποιος θα έπρεπε να κάνει σήμερα την πρώτη κίνηση;
