Είναι σαν να εισέρχεσαι σε ένα αυθεντικό ελληνικό σπίτι. Ένα πιάνο αντικρίζει τη θάλασσα, ενώ γύρω του συνυπάρχουν έπιπλα, κεραμικά, ζωγραφικά έργα, υφάσματα, χειροποίητα αντικείμενα και vintage κομμάτια. Κινείσαι ελεύθερα ανάμεσα στο καθιστικό, την τραπεζαρία και τη γωνιά ανάγνωσης, ακολουθώντας τον φυσικό ρυθμό μιας ημέρας στο νησί. Ένα τάβλι πάνω στο τραπέζι, οι ήχοι ενός ρεσιτάλ πιάνου, κάποιος που απολαμβάνει ένα ποτήρι κρασί σε μια γωνιά. «Ήθελα να δημιουργήσω ένα Salon d’été», εξηγεί η Leslie Kabla, curator της έκθεσης Un Été à Hydra, που άνοιξε τις πόρτες της στις 2 Αυγούστου, στο ιστορικό κτίριο Μελίνα Μερκούρη.
Εμπνευσμένη από τα παραδοσιακά σπίτια της Ύδρας, όπου η αρχιτεκτονική λιτότητα συνυπάρχει με τον πλούτο της τέχνης, η έκθεση έχει τη μορφή ενός βιωμένου καλοκαιρινού σαλονιού, με τα αντικείμενα να μοιάζουν σαν να βρίσκονται εκεί από πάντα και την τέχνη να ενσωματώνεται οργανικά στην καθημερινότητα. «Θα απολαύσεις το ηλιοβασίλεμα, θα πιεις ένα καλό ποτήρι κρασί, θα παίξεις τάβλι, θα καθίσεις στο παγκάκι έξω, θα γνωρίσεις νέους φίλους, θα παίξεις πιάνο· θα αισθανθείς σαν στο σπίτι σου», συνεχίζει.
Η έκθεση συγκεντρώνει έργα των Λήδας Αθανασοπούλου, Elina Belou, Δάφνης Λέων, Lina Zedig, Jeanne Chardin, Claudio Coltorti, Leonie Specht, Romain Cadhilon, του μεταλλοτέχνη Νίκου Ζαντίδη και της Maan Halaoui, καθώς και γλυπτά του Κώστα Κουλεντιανού, έπιπλα Saridis of Athens και αντικείμενα από το ιστορικό παλαιοπωλείο Μαρτίνος.
«Λειτουργώ πολύ με το ένστικτο και προσπαθώ να αντιστέκομαι στα trends. Η έκθεση ξεκίνησε από τον ίδιο τον χώρο, ο οποίος είναι μοναδικός. Το μαρμάρινο δάπεδο και η ανεμπόδιστη θέα στη θάλασσα αποτέλεσαν το σημείο εκκίνησης. Πέρασα μήνες στην Αθήνα, σε επαφή με καλλιτέχνες και designers, δημιουργώντας συνεργασίες και επιλέγοντας έργα γύρω από την ιδέα του παραδοσιακού ελληνικού τρόπου ζωής, επανερμηνευμένου μέσα από ένα σύγχρονο βλέμμα. Είχα μια μακρά ανταλλαγή ιδεών με τη Λήδα Αθανασοπούλου, που διαθέτει ένα ιδιαίτερα ισχυρό μινιμαλιστικό όραμα και με βοήθησε να κατανοήσω βαθύτερα την έννοια του ελληνικού σπιτιού. Μου αρέσει να συνδυάζω vintage και αντίκες από το παλαιοπωλείο Μαρτίνος, έπιπλα με ιστορία, όπως εκείνα του Saridis of Athens και του Κώστα Κουλεντιανού, αντικείμενα δεξιοτεχνίας μαζί με σύγχρονα. Έτσι δημιουργείται ένα ιδεατό σπίτι, σαν μια ζωντανή συλλογή» συνεχίζει.
Τη Leslie τη γνώρισα πριν από χρόνια, όταν ήταν διευθύντρια της γκαλερί Pierre Yovanovitch στο Παρίσι. Η Ύδρα την κέρδισε με την πρώτη επίσκεψη, στα εγκαίνια έκθεσης του DESTE Foundation. «Με συνεπήρε η άγρια ομορφιά της, αλλά και η καλοσύνη των ανθρώπων της. Η απλότητα του τρόπου ζωής της: χωρίς αυτοκίνητα, χωρίς βιασύνη, με την ίδια σχεδόν τελετουργική καθημερινότητα. Τα βράδια όλο το νησί μοιάζει να βρίσκεται έξω· ντόπιοι, τακτικοί επισκέπτες, καλλιτέχνες, designers και δημιουργοί που κινούνται στον χώρο της μόδας συναντιούνται αυθόρμητα. Στην Ύδρα, η ομορφιά δεν είναι επίδειξη. Είναι τρόπος ζωής».
Στην έκθεση συναντώ τη Λήδα Αθανασοπούλου, η οποία μου μιλά από την πλευρά του καλλιτέχνη. «Με τη Leslie ένιωσα από την πρώτη στιγμή μια οργανική σύνδεση και φιλία — στο όραμα, στη δημιουργική δυναμική και στη συνέπεια με την οποία προσεγγίζουμε τη δουλειά». Η ίδια επέλεξε έργα της που συνομιλούν με την ελληνική παράδοση και τη χειροτεχνία μέσα από μια σύγχρονη ματιά: Παραδοσιακά και νέα κεραμικά αντικείμενα από χώμα της Λέσβου, ψημένα σε ξυλόφουρνο από τον κεραμίστα Κουβδή, δαντέλες της δεκαετίας του ’60 και του ’70, ραμμένες σε λινάτσα στην Πάτμο, που συνθέτουν ένα έργο τέχνης — παρουσιάστηκαν πρόσφατα στην γκαλερί AMO στο Μιλάνο — καθώς και παγκάκια που σχεδίασε με τη δημιουργική καθοδήγηση του Marios Schwab για το fashion show της Zeus+Dione, αλλά και νέα μαξιλάρια που ύφανε η Αλεξάνδρα Μπίσσα. «Αυτή η σύνθεση αφηγείται μια ιστορία γύρω από τη συνέχεια της ελληνικής δεξιοτεχνίας, όπου χαμένες παραδόσεις παραμένουν ζωντανές και εξελίσσονται».
Un Été à Hydra, διάρκεια έως 15 Αυγούστου. Αίθουσα Τέχνης Μελινα Μερκούρη, Υδρα.
