Δεν είναι η πρώτη φορά που μιλάω για τη Vogue Greece με τον Γιάννη Φουντούλη, τον διεθνή Έλληνα αθλητή υδατοσφαίρισης, αργυρό Ολυμπιονίκη και πρώτο σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής πόλο ανδρών. Αυτή τη φορά όμως βρισκόμαστε μια ανάσα πριν από τη συμμετοχή της Εθνικής ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες Παρίσι 2024. Ο Γιάννης έχει δηλώσει ότι αυτή η χρονιά θα είναι πιθανότατα η τελευταία που αγωνίζεται με την Εθνική και, έχοντας κατακτήσει το ασημένιο μετάλλιο στους προηγούμενους Ολυμπιακούς στο Τόκιο, αυτό που του λείπει είναι το Χρυσό. Η φωνή του στο τηλέφωνο εκπέμπει την ήρεμη δύναμη που τον χαρακτηρίζει ως αρχηγό της Εθνικής, παρά το ότι τον πετυχαίνω στη Μάλτα για το κρίσιμο Final Four του Champions League πόλο Ανδρών, όπου αγωνίζεται με τον Ολυμπιακό.
Αρχικά θα ήθελα να μου περιγράψεις την ατμόσφαιρα στο backstage της φωτογράφισής σας γι’ αυτό το τεύχος μας. Πώς σου φάνηκε;
Ήταν περίεργο στην αρχή, γιατί με το που φτάσαμε είδαμε τόσους ανθρώπους να δουλεύουν για τη φωτογράφισή μας, κάτι που δεν μας συμβαίνει συχνά. Σαστίσαμε όταν είδαμε όλα αυτά τα ωραία ρούχα και καταλάβαμε ότι προορίζονταν για εμάς, αλλά μπήκαμε γρήγορα στο πνεύμα, το διασκεδάσαμε. Είδαμε κιόλας το αποτέλεσμα από φωτογραφίσεις αθλητών πριν από εμάς και ήμασταν σίγουροι ότι το αποτέλεσμα θα ήταν κολακευτικό.
Εύχομαι το εξώφυλλο να σας φέρει γούρι. Στον αθλητισμό είναι διαδεδομένες οι προκαταλήψεις και ο καθένας έχει τα δικά του τελετουργικά. Θέλεις να μοιραστείς μαζί μας μερικά από τα δικά σας;
Η αλήθεια είναι ότι έχουμε αρκετά τέτοια τελετουργικά, και ως ομάδα και ο καθένας μας μεμονωμένα. Το σίγουρο είναι ότι θα κάνουμε ζέσταμα όλοι μαζί. Όσον αφορά εμένα, θα αφήσω τα ρούχα μου στο ίδιο μέρος κάθε φορά, θα πέσω από το ίδιο σημείο στην πισίνα, θα κάνω το ίδιο ατομικό ζέσταμα – είναι πράγματα που κάνω πολλά χρόνια τώρα και πλέον έχει εντυπωθεί στο μυαλό ότι, αν δεν τα κάνω, θα πάει κάτι στραβά. Είναι ένα παιχνίδι του μυαλού και το ακολουθούμε.
Ειδικά σε αυτό το επίπεδο πρωταθλητισμού, το μυαλό είναι εξίσου σημαντικό εργαλείο με το σώμα. Εσένα σε δυσκολεύει περισσότερο το πνευματικό ή το σωματικό κομμάτι;