Υπάρχει συνταγή για ένα επιτυχημένο πάρτι; O Bryan Rafanelli υποστηρίζει ότι την έχει βρει. «Κάντε το τίποτα να μοιάζει κάτι», μου λέει από τα γραφεία της δημοφιλούς εταιρείας του στην Αμερική o top event planer, όπως τον έχει χαρακτηρίσει η Vogue. Αυτό το τίποτα θα μπορούσε να είναι, λόγου χάρη, ένα πορτοκάλι. Σαν αυτά που προμηθεύτηκε το 2011 από μια φρουταγορά και με λίγη φαντασία τα μετέτρεψε σε μια περίτεχνη κατασκευή στον Λευκό Οίκο, που εντυπωσίασε όχι μόνο τους Obama, αλλά και όλους τους καλεσμένους του δείπνου προς τιμήν του τότε Κινέζου προέδρου, Hu Jintao. Ήταν το πρώτο από τα επτά state diners και τις 15 θεματικές εκδηλώσεις που διοργάνωσε με την ομάδα του για λογαριασμό του πρώην προεδρικού ζεύγους των ΗΠΑ.

 


Bryan Rafanelli
©Press

Για τη Michelle Obama και τον Elton John είναι ο γκουρού της διασκέδασης, ενώ για την Chelsea Clinton -κόρη του Bill και της Hillary Clinton-, ο άνθρωπος που υπέγραψε το αξέχαστο γαμήλιο πάρτι της. «Είναι ο τέλειος παραμυθάς», γράφει μεταξύ άλλων στο σημείωμά της στον πρόλογο του πρώτου του βιβλίου, A Great PartyDesigning the Perfect Celebration, ένα απόσταγμα εμπειρίας από τις 2.000 εκδηλώσεις που έχει διοργανώσει από το 1996 μέχρι σήμερα. Ξεφυλλίζοντάς το, νιώθει κανείς ζήλια σκεπτόμενος πως είναι μάλλον αδύνατον να μπορέσει να ζήσει την ατμόσφαιρα ενός από τα κοκτέιλ πάρτι του στα κλειστά country clubs των Χάμπτονς. Μπορεί, όμως, να πάρει μια γεύση από την αμερικανική dolce vita, αντλώντας έξυπνες εορταστικές ιδέες τις οποίες θα φέρει στα δικά του μέτρα.

«Υπάρχουν κάποιοι χρυσοί κανόνες για το τέλειο πάρτι», εξηγεί. «Ένας βασικός είναι να δημιουργήσετε μια ξεκάθαρη οπτική ταυτότητα, ένα σημείο αναφοράς που θα έλκει τη ματιά των καλεσμένων από την αρχή ως το τέλος της εκδήλωσης. Αυτό μπορεί να είναι κάποια υπερμεγέθη διακοσμητικά -αιωρούμενα και μη-, τα οποία θα λειτουργούν σαν οπτικές παγίδες και θα θέλουν όλοι να τα φωτογραφίσουν. Τεράστιο ρόλο παίζει επίσης ο εντυπωσιασμός. Συχνά λέω στους πελάτες μου “μην περιμένετε το απροσδόκητο, δημιουργήστε το”. Αν, για παράδειγμα, η εκδήλωση γίνεται σε ένα μουσείο και όλοι περιμένουν να μπουν από τη συνηθισμένη κεντρική είσοδο, μπορείτε να δημιουργήσετε μια εναλλακτική και πρωτότυπη, την οποία κανείς δεν θα μπορούσε να σκεφτεί. Από την άλλη, πάντα πρέπει να έχετε μια ιστορία να διηγηθείτε. Πείτε πως κάνετε ένα πάρτι για να εγκαινιάσετε το νέο σας σπίτι. “Αφηγηθείτε”, λοιπόν, την ιστορία της μετακόμισης διακοσμώντας τον χώρο με χάρτινες κούτες και αεροπλάστ. Τέλος, αντλήστε έμπνευση από το πιο ασήμαντο πράγμα. Τις πιο επιτυχημένες ιδέες τις βρήκα στα πιο κοινότοπα μέρη», τονίζει.

 


©Press

Τον περασμένο Σεπτέμβριο ο Rafanelli κλήθηκε να σχεδιάσει σε λιγότερες από 30 ημέρες την πιο συναισθηματικά φορτισμένη εκδήλωση στην καριέρα του: το πάρτι του γάμου του με τον επί χρόνια σύντροφό του, Mark Walsh, που θα μείνει χαραγμένο για πάντα στη μνήμη του – σαν αυτά που έκανε για τους Obama. Τι πραγματικά συμβαίνει στα παρασκήνια ενός VIP πάρτι όμως και πώς διασκεδάζουν ο Barack και η Michelle; «Τους ενδιέφερε πολύ κάθε διοργάνωση να αφηγείται την ιστορία της χώρας και των ανθρώπων της», μου εξομολογείται.

«Από την άλλη, λατρεύουν τα έντονα χρώματα, σαν αυτά του ουράνιου τόξου με τα οποία φωτίσαμε μάλιστα την πρόσοψη του Λευκού Οίκου το 2015, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο νομιμοποίησε τους γάμους ομόφυλων ζευγαριών σε ολόκληρη τη χώρα. Η Michelle ξέρει τι θέλει, οπότε δεν ήταν δύσκολο να συνεργαστώ μαζί της. Γνωρίζει καλά το παιχνίδι της διπλωματίας. Σε κάθε state diner ήθελε να τιμά τη χώρα των προσκεκλημένων της. Στο δείπνο για τον Shinzō Abe, πρωθυπουργό της Ιαπωνίας, διακοσμήσαμε συμβολικά τους χώρους με 3.000 κερασιές. Χρησιμοποιήσαμε, δε, το πορσελάνινο σερβίτσιο των Obama με τις γαλαζοπράσινες ρίγες, χρώμα που η Michelle αποκαλεί “Kailua Blue”, εμπνευσμένο από τις αποχρώσεις των νερών στον τόπο καταγωγής του Barack. Το συνδυάσαμε με βελούδινα τραπεζομάντηλα, στα οποία έχει ιδιαίτερη αγάπη».

 


©Press

Το βιβλίο του ο Rafanelli το αφιερώνει στη μητέρα του, η οποία «Πάντα πίστευε ότι κάθε στόχος που κατακτιέται είναι άξιος εορτασμού», μου λέει. «Εκείνη με δίδαξε ότι πρέπει να έχουμε μια εορταστική προσέγγιση προς τη ζωή». Ακόμα και όταν μας δείχνει το σκληρό της πρόσωπο, παρατηρώ, καθώς αφορμή για την έναρξη της χαρμόσυνης «αυτοκρατορίας» του ήταν ένας θάνατος. Όταν ένας στενός του φίλος πέθανε από Aids, γράφτηκε σε μια οργάνωση που διεξήγαγε events ευαισθητοποίησης γύρω από τον ιό, μαθαίνοντας στην πράξη πώς μια σωστά δομημένη εκδήλωση μπορεί να παρακινήσει τις μάζες προς έναν ευγενή σκοπό. Είναι αυτό στο οποίο τόσο εύστοχα καταλήγει στην εισαγωγή του βιβλίου του: «Θέλω να θυμάστε ότι είτε πρόκειται για μια γιορτή στον Λευκό Οίκο είτε για ένα οικογενειακό γεύμα, κάθε γιορτή οφείλει να λέει μια ιστορία».

 

* A Great Party – Designing the Perfect Celebration, εκδόσεις Rizzoli.