οι-8-celebrities-που-βίωσαν-την-cancel-culture-200116
©Getty Images

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν θεμελιώσει ένα νέο είδος κοινωνικού εξοστρακισμού που ωθεί, με συνοπτικές διαδικασίες, τους διασημότερους των διασήμων και τους ισχυρότερους των ισχυρών να χάνουν δουλειές, θαυμαστές, χρήματα και την υπόληψή τους. Η καριέρα δεν μπαίνει για όλους υποχρεωτικά στον πάγο, όμως χρυσά συμβόλαια ακυρώνονται, η mainstream showbiz δεν ρισκάρει να συνδεθεί κατά καμία έννοια μαζί τους και τα πλήθη των τιμωρών του πληκτρολογίου τούς υβρίζουν νυχθημερόν: Είτε για κάτι που είπαν ή έκαναν, κάποτε ή λίγες ώρες πριν, είτε για κάτι που πρεσβεύουν. Προϋπόθεση αυτό το «κάτι» να μην τους έχει ήδη καταδικάσει στο δικαστήριο, διότι τότε δεν μιλάμε για «ακυρωμένους» στο πλαίσιο της κοινωνίας, αλλά για εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, που απλώς τυχαίνει να είναι επώνυμοι, όπως ο Harvey Weinstein, o Bill Cosby και ο R. Kelly.

Η cancel culture βασίζεται σε μια μετάθεση εξουσίας στους ανώνυμους πολλούς, οι οποίοι συμφωνούν ότι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο προσβάλλει το περί δικαίου αίσθημα και γι’ αυτό του γυρνάνε την πλάτη, παύουν να ασχολούνται μαζί του, αδιαφορούν για ό,τι εκείνο προσπαθεί να πει και να κάνει, αναγκάζοντας έτσι και όσους βρίσκονται σε θέσεις ισχύος να φερθούν ανάλογα. Στην πράξη δεν γίνεται έτσι. Με νοοτροπία αρένας, οι φανατικοί χρήστες του διαδικτύου απαιτούν τον αφανισμό, τη συναισθηματική και υλική εξουθένωση του εκάστοτε στοχοποιημένου celebrity, ενώ οι ίδιοι κάνουν ό,τι μπορούν γι’ αυτό, εξαντλώντας όλη την γκάμα των ύβρεων, των προσβολών και των απειλών.

Το να αποστερείς κάποιον από το σύνολο των προνομίων που απολάμβανε λόγω της φήμης του είναι κάτι τελείως διαφορετικό από την εκμηδένισή του ως φυσικού προσώπου. Διότι, συν τοις άλλοις, έτσι αποκτά πάτημα να βολευτεί αυτός στη θέση του θύματος. Όποιος αισθάνεται πραγματικά ηθικά ανώτερος από τον άλλον, δεν στέκεται άκαμπτος απέναντι στην προοπτική της μεταμέλειας και της συγχώρεσης. Ούτε αποκηρύσσει έννοιες όπως η ευγένεια και η ευπρέπεια σε όλες τις δράσεις και τις αντιδράσεις.

Johnny Depp

Ξεκινάμε από τον μεγάλο αδικημένο. Αδικημένο στα δικά του μάτια και μόνο. Διότι, ευτυχώς, η ενδοοικογενειακή βία είναι ένα ζήτημα που φαίνεται ότι δεν θα ξαναχάσει την επικαιρότητά του, τουλάχιστον έως την οριστική εξάλειψη του φαινομένου. Ψέματα είναι όλα όσα του καταμαρτυρά η πρώην σύζυγός του Amber Heard, επιμένει ο Depp και σκοπεύει να τραβήξει τη δικαστική αντιδικία μέχρι εκεί που δεν πάει. Στα μεγάλα στούντιο, πάντως, δεν πρόκειται να ξαναπατήσει.

«Αυτό το κίνημα είναι τόσο εκτός ελέγχου πλέον, που μπορώ να σας υποσχεθώ ότι κανείς δεν είναι ασφαλής. Ούτε ένας από σας. Ούτε ένας έξω από αυτήν την πόρτα. Κανείς δεν είναι ασφαλής», δήλωνε στα τέλη Σεπτεμβρίου, κατά την παραλαβή τιμητικού βραβείου για τα συνολικά επιτεύγματά του στη μεγάλη οθόνη, στο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.

Αντιπαρερχόμαστε το γεγονός ότι κάποιο λαμπρό μυαλό σκέφτηκε ότι φέτος ήταν ο κατάλληλος χρόνος για να του αποδοθούν τιμές και στεκόμαστε στην ωραιότατη γενίκευση στην οποία ο τιμημένος κατέφυγε. Εκείνος που αφιέρωσε ολόκληρη την καριέρα του στην προσπάθεια να αποδείξει ότι δεν είναι ο πάσα ένας χολιγουντιανός αστήρ, αλλά κάτι θεόσταλτο στον κόσμο του θεάματος, τώρα καταφεύγει στο «όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε» προκειμένου να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

Έτσι, χωρίς να καταναλώσουμε ιδιαίτερη φαιά ουσία, μπορούμε να πούμε στον κύριο Depp ότι υπάρχουν κάμποσοι που δεν κινδυνεύουν από την cancel culture. Ας πούμε, όσοι δεν γρονθοκοπούν μεθυσμένοι τις συντρόφους τους, δεν σμπαραλιάζουν στο τσακίρ κέφι δωμάτια ξενοδοχείων, δεν «αδειάζουν» τα απωθημένα που έχουν από την προβληματική παιδική τους ηλικία πάνω στους ανθρώπους που εργάζονται γι’ αυτούς, δεν αγοράζουν νησιά ενώ βρίσκονται στο χείλος της χρεωκοπίας, δεν σπαταλάνε το ταλέντο τους σε κενές εκκεντρικότητες. Όσο και να στηθοδέρνεται ο Johnny ότι είναι θύμα (του έρωτα, των ταμπλόιντ, του photoshop που προσθέτει μελανιές εκεί που δεν υπάρχουν, των άτιμων των περιστάσεων), για τις επόμενες δεκαετίες, για όλους τους υπόλοιπους, θα είναι «ο τύπος που έδερνε τη γυναίκα του». Και δίπλα σε οποιαδήποτε αναφορά στο όνομά του θα εννοείται μια παρένθεση που θα έχει μέσα τη λέξη «κρίμα».

Chrissy Teigen

Τσαλαβουτώντας στα θολά νερά της εξιλέωσης με απανωτά εξομολογητικά ποσταρίσματα, μία μας λέει ότι νιώθει τόσο χάλια που για μέρες δεν μπορεί να σηκωθεί από τον καναπέ, και μία ότι η «λέσχη των ακυρωμένων» είναι ένα συναρπαστικό πράγμα από το οποίο έχει μάθει πάρα πολλά. Η 35χρονη celebrity με τις πολλαπλές ιδιότητες (μοντέλο για μαγιό, γκουρού της οικιακής γαστρονομίας, τηλεκριτής σε σόου ταλέντων, επιχειρηματίας, cool μανούλα και σύζυγος John Legend), είχε βρει, χρόνια τώρα, τον τρόπο να συζητιέται σε καθημερινή βάση: Είχε γνώμη για όλους και για όλα και τη διατύπωνε όσο πιο αιχμηρά μπορούσε, απολαμβάνοντας όλων των ειδών τις αντιδράσεις.

Μοιραζόταν τις ευτυχίες και τις δυστυχίες της με τους ακολούθους της, χωρίς να σταματά πουθενά: από τα πισωγυρίσματα στη μάχη με τον αλκοολισμό μέχρι την πρόωρη γέννηση του νεκρού παιδιού της. Γιατί έδινε στον εαυτό της το απόλυτο άλλοθι: Έπρεπε να περάσει το μήνυμα στις μάζες – το όποιο μήνυμα. Η Chrissy Teigen ένιωθε κυρίαρχος στα social media.

Αλλά υπολόγιζε χωρίς την/τον Courtney Stodden, μια φαινομενικά ανώδυνη περίπτωση ανθυποστάρ κάποιου ριάλιτι, που όμως τον περασμένο Μάιο αποφάσισε ότι έχει κάτι πολύ ενδιαφέρον να μοιραστεί με το κοινό: Όταν ήταν 16 ετών (τότε αυτοπροσδιοριζόταν ακόμη ως κορίτσι) και φρεσκοπαντρεμένη με έναν ηθοποιό 35 χρόνια μεγαλύτερό της, έλαβε μια σειρά από υβριστικά μέιλ από την Teigen, στα οποία, ανάμεσα σε άλλα, εκείνη την προέτρεπε να αυτοκτονήσει, για να λυτρωθεί από την ξεφτίλα της.

Αυτομάτως τα social media πήραν φωτιά και οι τιμωροί του πληκτρολογίου εξάντλησαν την αυστηρότητά τους απέναντι στην ταπεινωμένη Chrissy. Τι κι αν εκείνη έσπευσε να απολογηθεί σε όλους τους τόνους («Υπήρξα ένα αξιοθρήνητο τρολ που έψαχνε με κάθε τρόπο να τραβήξει την προσοχή»), μέσα σε λίγες μέρες οι συνεργασίες με μεγάλες εταιρείες, αλυσίδες καταστημάτων αλλά και τηλεοπτικές σειρές ακυρώθηκαν η μία μετά την άλλη.Έξι μήνες μετά, ψάχνει απεγνωσμένα έναν τρόπο να επανέλθει στο προσκήνιο ζητώντας εξακολουθητικά συγγνώμη. Ο μεγαλύτερος φόβος της; Μήπως την ξεχάσουν στο «cancel club» όχι από εκδικητικότητα, αλλά από απλή βαρεμάρα για την περίπτωσή της.

View this post on Instagram

A post shared by Kevin Spacey (@kevinspacey)

Kevin Spacey

Από κει που συζητούσαμε για το κατά πόσο απέδιδε τον χαρακτήρα του στο «House of Cards» βασιζόμενος στον Ριχάρδο Γ’, τον οποίον είδαμε να ερμηνεύει τον Ιούλιο του 2011 στην Επίδαυρο, και για το αν είναι μακράν ο καλύτερος ηθοποιός της γενιάς του, φτάσαμε, το φθινόπωρο του 2017, να μετράμε καταγγελίες εναντίον του.

Τουλάχιστον είκοσι άνδρες τον κατηγόρησαν για σεξουαλική επίθεση και κακοποιητική συμπεριφορά κατά το διάστημα που ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του εμβληματικού λονδρέζικου θεάτρου Old Vic. Κι άλλοι τέσσερις για ανάλογα αδικήματα σε τρεις διαφορετικές πολιτείες στην Αμερική.

Ποια η δική του στάση; Κατά περίπτωση, αρνείται, δεν θυμάται, δεν ανακαλεί το περιστατικό, αν συνέβη πάντως, πολύ λυπάται. Για πόσες καταγγελίες δικάστηκε; Για καμία. Άλλες απορρίφθηκαν διότι είχε παρέλθει ο χρόνος παραγραφής, για άλλες αποφασίστηκε ότι ήταν εκτός δικαιοδοσίας των οργάνων που ανέλαβαν την προκαταρτική διαδικασία. Άλλοι καταγγέλλοντες απέσυραν τις κατηγορίες, άλλοι δίστασαν να φτάσει η υπόθεσή τους στο ακροατήριο και ένας πέθανε. Τύχη βουνό είχε ο Spacey, θα έλεγε κάποιος.

Ένας αφελής κάποιος. Χωρίς κανένα δικαστήριο να αποφανθεί τελικά για την ύπαρξη ή μη ενοχής, αυτός θα παραμείνει ες αεί (το λιγότερο) ύποπτος. Η θεατρική του παιδεία καθιστά αδύνατον το να μη συνειδητοποιεί ότι χωρίς τιμωρία δεν υπάρχει έλεος, δεν συντελείται κάθαρση και άρα εξαλείφεται η πιθανότητα συγχώρεσης. Όσο για το μέλλον του στη βιομηχανία του θεάματος, για κάθε πόρτα που θα κάνει να ανοίξει, μία πύλη θ’ αμπαρώνει. Μετά από τέσσερα χρόνια στην αφάνεια, ο 80χρονος Franco Nero, ένας θρύλος του παγκόσμιου σινεμά, του έδωσε έναν μικρό ρόλο στη νέα ταινία που σκηνοθετεί («L’ uomo che disegnò Dio»). Η πόρτα που λέγαμε. Η επί 54 χρόνια συμβία του Vanessa Redgrave θα έκανε ένα πέρασμα από την ταινία. Δεν θα το κάνει. Νάτη και η πύλη. Ο Kevin Spacey δεν είναι μόνο ένας «ακυρωμένος» υπερπροβεβλημένος ηθοποιός. Είναι ένας ατιμασμένος υπερταλαντούχος θεατρίνος που δεν έμαθε να ποιεί ήθος. Και αυτό είναι μη αναστρέψιμο.

Marilyn Manson

Με μια πάλλευκη κελεμπία-φούτερ και το γνωστό μακιγιάζ του, στέκεται κατανυκτικά και ψέλνει για τη συγχώρεση, σιμά στον Justin Bieber και τον Kanye -λέγε με Ye- West. Στον τελευταίο άλλωστε ανήκει η πρωτοβουλία να τον προσκαλέσει στην πιο πρόσφατη κυριακάτικη λειτουργία-παρωδία που διοργάνωσε, πολύ ταιριαστά, ανήμερα του Halloween. Η αιτιολογία του παπα-ράπερ θεσπέσια: «Δεν μπορούν να μας ακυρώσουν όλους».

Κι επειδή ο Ye αισθάνεται άτρωτος, έφερε τον «ακυρωμένο» Marilyn Manson και τον μόστραρε μπροστά στις κάμερες, φτύνοντας με αυτόν τον τρόπο στα μούτρα τις περισσότερες από 15 γυναίκες που τον έχουν επώνυμα κατηγορήσει για βιασμό και βιαιοπραγία όλων των εντάσεων και αποχρώσεων, καθώς και όλους εκείνους τους πρώην υπαλλήλους ή συνεργάτες, οι οποίοι έχουν μιλήσει ανοιχτά για τις ναζιστικές, κυριολεκτικά και μεταφορικά, αντιλήψεις και πρακτικές του.

Γιατί στην περίπτωση Manson, τελικά, δεν υπήρχε ποτέ περσόνα, καλλιτεχνικός πειραματισμός, εκκεντρικότητα, αλλά σαδισμός, σκοτάδι και τυφλό μίσος – για τις γυναίκες, τους ομοφυλόφιλους, τους διεμφυλικούς, τους απανταχού φύσει ή θέσει ευάλωτους που βρέθηκαν στο διάβα του. Χρειάστηκε φέτος η μαρτυρία της κάποτε αρραβωνιαστικιάς του Evan Rachel Wood και οι υπόλοιπες φωνές που, από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Ιούνιο, ενώθηκαν με τη δική της, ώστε να τον παρατήσουν η δισκογραφική του εταιρεία, ο ατζέντης του και οι περισσότεροι (ελπίζουμε) θαυμαστές του. Φυσικά ο Manson αρνείται τα πάντα. Ευτυχώς που έχει τον Ye να τον πιστεύει.

Dave Chappelle

«Αν έτσι είναι το να σε ακυρώνουν, τότε το λατρεύω», δήλωσε μπροστά σε ένα κοινό χιλιάδων θεατών (του Brad Pitt συμπεριλαμβανομένου) που τον επευφημούσαν όρθιοι με ζέση, την επαύριον του σάλου που προκλήθηκε λόγω του The Closer. Πρόκειται για το τελευταίο μέρος της σειράς παραστάσεών του που έχουν μαγνητοσκοπηθεί για λογαριασμό του Netflix. Σε αυτό βλέπουμε τον πολυβραβευμένο κωμικό να δηλώνει ότι είναι η τελευταία φορά που κάνει αναφορά στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, η οποία χρόνια τώρα αντιδρά εντόνως στη σάτιρά του.

Παρ’ όλ’ αυτά η τελευταία φορά αποδείχτηκε και η φαρμακερή. Μέλη της παραγωγής παραιτήθηκαν για λόγους ευθιξίας, συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε έξω από το αρχηγείο της πλατφόρμας στο Λος Άντζελες, ενώ οι ακτιβιστές του διαδικτύου απαίτησαν να πεταχτεί ο τρανσφοβικός Dave Chappelle στον Καιάδα της showbiz. Δεν θα συμβεί. Διότι πέρα από τους ισχυρούς φίλους του (βλέπε Jay-Z) που έχουν υψώσει γύρω του τείχος προστασίας με δηλώσεις περί της ιδιοφυίας του, έχει δύο επιχειρήματα που θα συνεχίσει να προβάλλει σε κάθε ευκαιρία: Αφενός τον ρατσισμό που έχει βιώσει ο ίδιος λόγω του χρώματος του δέρματός του και αφετέρου το γνωστό «στη σάτιρα δεν υπάρχουν όρια».

Ο Dave Chappelle δεν κινδυνεύει με «ακύρωση», όμως περνάει δύσκολα και αυτό, παρά τα ευφυολογήματα, αδυνατεί να το κρύψει.

J.K Rowling

Ήδη από το 2017 είχε προκαλέσει τη δυσαρέσκεια μέρους των (14 εκατομμυρίων) διαδικτυακών ακολούθων της με κάποια σχόλια για τους διεμφυλικούς. Το «αίτημα ακύρωσης», ωστόσο, εμφανίστηκε τον Δεκέμβριο του 2019, όταν με ένα της τουιτάρισμα συντάχθηκε ανοιχτά με την άποψη ότι το φύλο είναι βιολογικά προσδιορισμένο και αποτελεί πραγματικό γεγονός, είτε αρέσει σε ορισμένους είτε όχι.

Προκλήθηκαν εξαιρετικά έντονες αντιδράσεις, οι πρωταγωνιστές των ταινιών Harry Potter την αποδοκίμασαν δημοσίως οι πωλήσεις των βιβλίων της έπεσαν κατακόρυφα. Εκείνη, κάνοντας διάλειμμα από τη συγγραφή του τελευταίου παιδικού της βιβλίου, το οποίο κυκλοφόρησε πριν έναν μήνα («Το χριστουγεννιάτικο γουρουνάκι», εκδόσεις Ψυχογιός»), απαντούσε με όλο και πιο προκλητικές τοποθετήσεις, όπως ότι είναι επικίνδυνο για τις γυναίκες να πηγαίνουν σε δημόσιες τουαλέτες στις οποίες επιτρέπεται και στους τρανσέξουαλ να έχουν πρόσβαση.

Το θέμα με την περίπτωση της Rowling είναι πως αυτά για τα οποία την εγκαλούν δεν είναι κάποια ατυχή λεγόμενα ή κάποιες παραβατικές/ «παραβατικές» πράξεις, αλλά οι πεποιθήσεις της. Οι οποίες ασφαλώς και θα μπορούσαν να αλλάξουν μέσω διαφορετικών εμπειριών, του διαλόγου, της ανταλλαγής επιχειρημάτων, όχι όμως με τον διαδικτυακό τσαμπουκά και την εκτόξευση εξωφρενικών απειλών. Και τη βρετανίδα συγγραφέα την έχουν απειλήσει όσο δεν πάει: ότι θα τη βιάσουν, θα την ανατινάξουν κ.λπ. Οπότε κι εκείνη αντεπιτίθεται, επιδεικνύοντας μια στενοκεφαλιά που υπό διαφορετικές συνθήκες ίσως δεν θα είχε.

Υπάρχει μια θεωρία ότι οι διασημότητες που έχουν εκπέσει από τον θρόνο τους, μπορούν να επιχειρήσουν να ξανασκαρφαλώσουν σε αυτόν με τη βοήθεια των θαυμαστών εκείνων με τους οποίους έχουν ηλικιακή διασύνδεση. Για να το κάνουμε πιο συγκεκριμένο, όσοι ανήκουν στη γενιά που μεγάλωσε παράλληλα με τον Harry Potter, που έζησε όλη αυτή τη μανία με τα βιβλία, τις ταινίες, τα αξεσουάρ, τα παιχνίδια και τα σχετικά, θα μπορέσουν ευκολότερα να δώσουν συγχωροχάρτι στη δημιουργό του παιδικού τους ήρωα, απ’ ό,τι οι νεότεροι που θεωρούν τον μαγούλη τόσο δεδομένο όσο τον Πινόκιο ή τον Πίτερ Παν.

Το θέμα είναι ότι η J.K. Rowling δεν καταδέχεται να ζητήσει άφεση αμαρτιών από κανέναν και το έχει καταστήσει σαφές με κάθε τρόπο. Παραθέτοντας (στα social media πάντα), ας πούμε, μία φράση της αμερικανής θεατρική συγγραφέως Lillian Hellman: «Δεν θα κόψω τη συνείδησή μου για να ταιριάζει στους τρόπους που είναι φέτος της μόδας».

Woody Allen

Επί τρεις δεκαετίες βρίσκεται στο στόχαστρο, με την κατηγορία για σεξουαλική κακοποίηση της 7χρονης υιοθετημένης κόρης του, Dylan Farrow (35 ετών σήμερα), να τον ακολουθεί, παρά το γεγονός ότι όσες εισαγγελικές έρευνες έχουν διενεργηθεί, δεν κατέληξαν σε ποινική δίωξη. Εκείνος ανέκαθεν αρνείτο τα πάντα και συνέχιζε να γυρίζει τη μία ταινία μετά την άλλη, συγκεντρώνοντας πλείστους όσους αστέρες πρώτης γραμμής σε καθεμία από αυτές.

Μέχρι που ήρθε το #metoo και οι σκιές ξανακύκλωσαν τον Woody Allen. Ηθοποιοί όπως ο Colin Firth δήλωσαν ότι μετανιώνουν την ώρα και τη στιγμή που συνεργάστηκαν μαζί του, ένας μεγάλος εκδοτικός οίκος υπαναχώρησε από τη συμφωνία έκδοσης της αυτοβιογραφίας του και η Amazon από μια αντίστοιχη για την παραγωγή τεσσάρων ταινιών του. Εκείνος τη βρήκε την άκρη, έκλεισε πίσω του την πόρτα στην Αμερική και άρχισε να δουλεύει στην Ευρώπη, κάνοντας και κινηματογράφο, και θέατρο. Επίσης, ένας μικρότερος εκδοτικός οίκος κυκλοφόρησε το πόνημά του «Apropos of Nothing». Όλα υπό έλεγχο;

Όχι ακριβώς. Τον περασμένο Φεβρουάριο, το ντοκιμαντέρ τεσσάρων επεισοδίων του HBO («Allen v. Farrow») που ξετινάζει την υπόθεση της σεξουαλικής κακοποίησης, φάνηκε ότι μπορεί να του δώσει τη χαριστική βολή. Ωστόσο, ο 86χρονος λάτρης της τζαζ έχει ένα τελευταίο όπλο στη φαρέτρα του: την αδιαφορία. H cancel culture τα δικά της, το Hollywood τη δουλειά του κι αυτός… το κλαρινέτο του.

©Getty Images

Mel Gibson

Ο στρατιωτικός χαιρετισμός που απηύθυνε δημοσίως στον Donald Trump τον περασμένο Ιούλιο, μας έκανε να ανακαλέσουμε τους υπόλοιπους -ισμούς που τα τελευταία 15 χρόνια ακολουθούν τον 65χρονο ηθοποιό και σκηνοθέτη: ρατσισμός, αντισημιτισμός, μισογυνισμός. Το 2006, δημοσιοποιήθηκαν οι αντισημιτικές ύβρεις που εξαπέλυσε στους αστυνομικούς που τον συνέλαβαν επειδή οδηγούσε μεθυσμένος στο Μαλιμπού. Το 2010, όλη η υφήλιος άκουσε τα χυδαία και απειλητικά μηνύματα που άφηνε στον αυτόματο τηλεφωνητή της τότε συντρόφου του Oksana Grigorieva, μητέρας του όγδοου από τα εννέα παιδιά του. Το alpha male με σάρκα και οστά – και με όσκαρ.

Από κοινωνική κατακραυγή πώς πάμε; Ο άνθρωπος είναι αρνητής του Ολοκαυτώματος (ρωτήστε τη Winona Ryder), υπάρχει κάτι άλλο να συζητήσει κανείς; Προφανώς υπάρχει, διαφορετικά δεν θα είχε αυτή τη στιγμή επτά καινούργιες ταινίες σε διάφορα στάδια παραγωγής. Πραγματικά χρειάζεται η συμβολή κοινωνιολόγων προκειμένου να βγάλουμε μια άκρη γιατί αυτός ο τύπος εξακολουθεί να βρίσκεται στα πράγματα.

Όντως, κρατάει πλέον χαμηλό προφίλ, δεν επιδιώκει να είναι πουθενά πρώτο όνομα, δεν δημιουργεί προβλήματα στο εργασιακό του περιβάλλον και καταπίνει αμάσητα -και μάλιστα χαμογελώντας- ακόμη και τα πιο χοντροκομμένα αστεία που γίνονται συχνά σε βάρος του (βλέπε Ricky Gervais στις Χρυσές Σφαίρες, πάλι και πάλι). Επίσης, το ότι θεωρείτο καθαρματάκι από τα νιάτα του, και ποτέ καλό παιδί τύπου Tom Hanks, κάνει τη βιομηχανία του θεάματος πιο ελαστική απέναντί του, γιατί ξέρει τι να περιμένει από αυτόν. Και το βασικότερο: Υπάρχει κοινό που τον ακολουθεί σταθερά επί χρόνια και, καθώς είναι μεγαλύτερο σε ηλικία, δεν επηρεάζεται από τα trends των social media. Ο Mel Gibson λοιπόν αγνοεί επιδεικτικά την cancel culture. Μάλλον από άγνοια ότι από την εντολή Cancel στο πλήκτρο του Delete η απόσταση είναι ένα retweet δρόμος.

Διαβάστε επίσης | Ποιος θα είναι ο επόμενος James Bond;