Better Older: Η αποκλειστική συνέντευξη της Caroline de Maigret

Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest

Better Older: Η αποκλειστική συνέντευξη της Caroline de Maigret

Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest
Photographer: Nico Bustos @ Artlist Paris
Photographer: Nico Bustos @ Artlist Paris

Tην επέλεξε ο Karl Lagerfeld στα 35 της για να περπατήσει πρώτη φορά σε σόου του, ανάμεσα σε 18χρονα μοντέλα, εξελίχθηκε σε πρέσβειρα του οίκου Chanel, αλλά εγκατέλειψε το modeling για να γίνει μουσική παραγωγός, επειδή έβρισκε κλισέ και βαρετή τη μουσική που άκουγε στη χώρα της. Η Caroline de Maigret σήμερα ζει στη συνοικία Pigalle –«που δεν μοιάζει με την Disneyland, όπως το υπόλοιπο τουριστικό Παρίσι»–, όπου επιδίδεται και στη συγγραφή. Στο νέο της βιβλίο από κοινού με τη Sophie Mas, Older but better, but οlder (εκδ. Ebury Publishing) περιγράφει αστεία στιγμιότυπα από την τελευταία δεκαετία της ζωής της, που την αιφνιδίασε φέρνοντάς την αντιμέτωπη με αλλαγές για τις οποίες δεν την είχε προετοιμάσει κανείς.

 


©Photographer: Nico Bustos @ Artlist Paris

Η ηλικία είναι, ίσως, το λιγότερο cool θέμα με το οποίο μπορεί να καταπιαστεί κανείς. Έτσι, θεώρησα μεγάλη τύχη και ταυτόχρονα αντιφατική τη συγκυρία να μιλήσω γι’ αυτό το ζήτημα με την πιο cool και νεανική περσόνα που θα μπορούσα να φανταστώ. Η Caroline, η οποία σε λίγες ημέρες θα σβήσει 45 κεράκια στην τούρτα των γενεθλίων της, στο δεύτερο βιβλίο της μετά το How to be Parisian εξηγεί με χιούμορ και πνεύμα πώς τα τελευταία χρόνια της ζωής της οι νευρώσεις αντικαταστάθηκαν από αυτοπεποίθηση, η αντίσταση έδωσε τη θέση της στην αποδοχή και το πάθος οπισθοχώρησε μπροστά στην ηρεμία της ουσιαστικής ενηλικίωσης. Μιλήσαμε για όλα αυτά τηλεφωνικά ένα πρωινό, η καθεμία από τον καναπέ του σπιτιού της, και αν με ρωτήσει κάποιος τι μου έμεινε από τη συζήτησή μας, θα πω ότι είναι η φράση με την οποία την έκλεισε: «Δεν ξέρω αν απάντησα καλά, γιατί είμαι πολύ νέα ακόμα για να κρίνω».

Caroline, πώς προέκυψε η ιδέα του Older but better, but οlder;
Η εμπειρία της δεύτερης ενηλικίωσης, γύρω στα 35 με 40, εμπεριέχει διάφορα βιώματα, άλλα αστεία, κάποια δύσκολα. Καλούμαστε να προσαρμοστούμε σε μια καινούργια πραγματικότητα. Μαζί με τη Sophie Mas σκεφτήκαμε να μοιραστούμε την προσωπική μας εμπειρία και να παρουσιάσουμε μια πιο αστεία οπτική των όσων συμβαίνουν μεγαλώνοντας.

Είναι ταμπού η ηλικία για μια γυναίκα;
Το παράξενο με την ηλικία είναι ότι αρχίζει να μας αφορά μόνο όταν συνειδητοποιούμε το πέρασμα του χρόνου. Όσο είναι κανείς νέος νιώθει αθάνατος, ότι δεν τον αγγίζει η προοπτική του γήρατος. Δεν είμαι σίγουρη αν είναι ταμπού, αλλά σίγουρα οι γυναίκες δεν θέλουν να συζητάνε ανοιχτά το ότι μεγαλώνουν. Παίζει ρόλο το ότι στη Δύση έχουμε μάθει πως μόνο η νεότητα είναι cool – δεν δείχνουμε σε κανένα επίπεδο ενθουσιασμό για τις μεγάλες ηλικίες. Σαν να μην έχει καμία σημασία το ότι μεγαλώνοντας συμφιλιωνόμαστε με αυτό που είμαστε, γνωρίζουμε τι μας αρέσει και τι όχι, έχουμε επίγνωση του τι μας κάνει να νιώθουμε όμορφα, ξέρουμε να φροντίζουμε τον εαυτό μας και τους άλλους.

Υπάρχει κάτι που απολαμβάνεις περισσότερο μεγαλώνοντας;
Ναι. Είμαι πολύ πιο ήρεμη, έχω μάθει να ζω στο σήμερα και να απολαμβάνω κάθε στιγμή. Μέχρι πρότινος με απασχολούσε βασανιστικά το επόμενο βήμα στην καριέρα μου, στην προσωπική μου ζωή, σε όλα. Κάτι που πλέον συνειδητοποιώ ότι είναι χαζό. Το να μάθουμε να ζούμε στο παρόν και να μην το καταστρέφουμε αναλογιζόμενοι τι θα συμβεί στη συνέχεια προκύπτει μέσα από μια μακρά διαδικασία δουλειάς με τον εαυτό μας.

Πότε συνειδητοποίησες ότι μεγαλώνεις;
Όταν πήγα στον δερματολόγο για να του δείξω κάποια σημάδια που είχα βγάλει από τον ήλιο. Αφού με διαβεβαίωσε ότι δεν ενέπνεαν ανησυχία, με ρώτησε τι θα κάναμε με το πρόσωπό μου. Εννοώντας πώς θα παρεμβαίναμε για να μοιάζει νεότερο. Ήταν περίεργη στιγμή. Πρώτον, σκέφτηκα ότι το πρόσωπό μου δεν ήταν αυτό που θα έπρεπε σε αυτή την κοινωνία. Δεύτερον, θύμωσα, επειδή χωρίς να το ζητήσω ανέλαβε την πρωτοβουλία να το πει. Το θεώρησα παρεμβατικό. Επίσης, τα τελευταία χρόνια έχει συμβεί να βγαίνω από το σπίτι νιώθοντας υπέροχα και να συναντάω κάποιον ο οποίος μου επισημαίνει πόσο κουρασμένη δείχνω. Α, συνειδητοποίησα ότι μεγαλώνω και όταν σταμάτησαν να με αποκαλούν «mademoiselle», αλλά «madame»!

Διάβασα ότι προτιμάς να κρύβεις τις ρυτίδες με τη φράντζα σου. Είσαι πράγματι κατά του μπότοξ;
Ναι. Μακάρι να μπορούσα να έχω φράντζα μέχρι το πιγούνι. Η αλήθεια είναι ότι μάλλον θα ήθελα να κάνω μπότοξ, αλλά φοβάμαι ότι θα αλλάξουν το σχήμα του προσώπου και οι εκφράσεις μου. Οπότε, αναγκαστικά ζω με την αδικία ότι κάποιες γυναίκες στην ηλικία μου δεν έχουν ρυτίδες, ενώ εγώ έχω.

Τι άλλο αλλάζει στη ζωή μιας γυναίκας όταν μεγαλώνει, εκτός από το πρόσωπό της; Οι σχέσεις της;
Συμβαίνει κάτι μαγικό μετά τα 35. Αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε κανέναν, ούτε τον εαυτό μας, και ότι αν θα ταιριάξουμε με κάποιον ή όχι είναι θέμα χημείας. Είναι υπέροχο συναίσθημα να ξέρεις ότι δεν πρέπει να κάνεις τίποτα περισσότερο από το να είσαι ο εαυτός σου, ότι το μόνο που χρειάζεσαι από τον άλλο είναι αγάπη και βραδιές με ουσιαστικές συζητήσεις, που σε πάνε παρακάτω.

 


©Photographer: Nico Bustos @ Artlist Paris

Υπάρχει κάτι που γίνεται πιο δύσκολο στις σχέσεις μεγαλώνοντας;
Το ότι αποχαιρετάμε ανεπιστρεπτί τον αγέρωχο, θρασύ και γεμάτο ελευθερία έρωτα, όπως τον θυμόμαστε από την εφηβεία μας. Οι σχέσεις πλέον είναι επιβαρυμένες. Οι άνθρωποι έχουν πρώην συζύγους, παιδιά από άλλους γάμους, δουλεύουν πολλές ώρες, έχουν διαφορετικούς φίλους και ξεχωριστή κοινωνική ζωή. Επίσης, δεν μπορούμε να έχουμε όποιον θέλουμε – ένας άνδρας 30 ετών ίσως δεν μας παρατηρήσει καν. Αλλά, ευτυχώς, υπάρχουν ακόμα πολλοί που μας αφορούν. Ο έρωτας είναι ένα ανεξάντλητο κεφάλαιο. Ποτέ δεν χάνεται η ευκαιρία σε αυτόν.

Αλλάζουν οι τύποι ανδρών οι οποίοι σε ελκύουν;
Ε, νομίζω ότι μετά από κάποια ηλικία τα «κακά παιδιά» προκαλούν γέλιο και όχι έλξη.

Ποιο είναι το πρώτο που σκέφτεσαι μπροστά στον καθρέφτη σου το πρωί;
Εξαρτάται από την ημέρα. Κάποιες φορές νιώθω υπέροχα, άλλες σκέφτομαι ότι αλλάζω σε σχέση με τη γυναίκα που ήμουν.

Άλλαξες συνήθειες μεγαλώνοντας;
Κατάλαβα πως, αν και μισώ να αθλούμαι, είναι κάτι χρήσιμο. Πίνω πολύ λιγότερο, γιατί το hangover είναι πια κόλαση. Το φαγητό το λάτρευα πάντα, αλλά πλέον τρώω καλύτερα και περισσότερο.

Στο βιβλίο αναφέρεις ένα quote της Coco Chanel: «Η φύση μάς δίνει το πρόσωπο που έχουμε στα 20. Η ζωή διαμορφώνει το πρόσωπο που έχουμε στα 30. Αλλά στα 50 έχουμε το πρόσωπο που μας αξίζει». Τι πιστεύεις γι’ αυτό;
Όταν μεγαλώνουμε, δεν μπορούμε να κρύψουμε την πίκρα ή τη γλύκα από το πρόσωπό μας. Δεν υπάρχουν υπέροχα χαρακτηριστικά που αποπροσανατολίζουν από το ποιοι είμαστε. Φαίνεται αν αγαπάμε και αγαπιόμαστε, αν γελάμε, αν κοιμόμαστε ήσυχοι. Η ομορφιά του προσώπου μας εξαρτάται από την ψυχή μας και από το πόσο απολαμβάνουμε τη ζωή. Στα 50, ομορφότερος δεν είναι αυτός που έχει εντυπωσιακά χείλη ή μάτια, αλλά εκείνος ο οποίος ακτινοβολεί από μέσα του, ο πιο σοφός, ο πιο αστείος.

Οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας αντιμετωπίζουν ρατσιστικές συμπεριφορές;
Δεν είμαι σίγουρη ότι ταιριάζει η λέξη «ρατσισμός». Σίγουρα, όμως, η νεότητα είναι ένα τεράστιο όπλο στην κοινωνία μας. Από την άλλη, δεν είναι το παν. Μπορεί κάποιος νέος να είναι βαρετός, επιφανειακός, τεμπέλης ή καιροσκόπος και να χάνει την παρτίδα.

 


©Photographer: Nico Bustos @ Artlist Paris

Πόσο διαφορετικά βιώνει ένας άνδρας το πέρασμα του χρόνου; Γιατί τις γυναίκες τις αγχώνει περισσότερο;
Η κοινωνία μας μας έχει πείσει ότι οι άνδρες γερνάνε καλύτερα από τις γυναίκες. Παραδοσιακά θεωρούσαμε ότι ένας άνδρας με γκρίζα μαλλιά είναι σοφότερος ή πιο χαρισματικός. Δεν ισχύει το ίδιο για εμάς. Όμως, ο βασικός λόγος που οι γυναίκες αγχώνονται περισσότερο είναι πολύ πιο απλός. Νομίζω ότι οφείλεται στο ότι οι άνδρες έχουν την τάση να ελκύονται από νεότερες γυναίκες.

Αν μπορούσες να επιλέξεις μια ηλικία, ποια θα ήταν;
Είναι δύσκολο να πω, γιατί σήμερα είμαι πιο ευτυχισμένη από ποτέ. Όμως, μάλλον θα επέλεγα τα 34.

Τι σημαίνει να ζεις μποέμικη ζωή;
Γιατί πιστεύεις ότι ξέρω; Όμως, θα απαντήσω αφού ρωτάς. Λοιπόν, ο σύντροφός μου και εγώ ζούμε όπως θέλουμε – μαζί και ξεχωριστά. Δεχόμαστε την κάθε μέρα όπως έρχεται. Το να έχεις ευέλικτο τρόπο εργασίας, νιώθοντας ελεύθερος και όχι εγκλωβισμένος σε κάποιο γραφείο, επίσης βοηθάει πολύ.

Πώς μεταφράζεται η ελευθερία σε μια συντροφική σχέση;
Η σχέση με τον σύντροφό μου δεν είναι ελεύθερη σεξουαλικά, είναι όμως ελεύθερη με την έννοια ότι ποτέ δεν θα ζητήσω την άδειά του για να βγω ή για να ταξιδέψω μόνη μου, ούτε εκείνος τη δική μου. Ζω τη ζωή μου, ζει τη ζωή του και έχουμε μια υπέροχη συμβίωση. Ταυτόχρονα είμαστε πολύ αφοσιωμένοι στον γιο μας.

Θέλησες ποτέ να παντρευτείς;
Ποτέ! Με τρομάζει ο γάμος. Θέλω να νιώθω ότι είμαι με τον άνθρωπό μου από επιλογή. Πριν από δύο χρόνια αποφασίσαμε να παντρευτούμε και τέσσερις μήνες μετά σχεδόν τον εγκατέλειψα. Ήμουν τόσο καλά μαζί του, που η ιδέα ότι θα άλλαζε κάτι με φόβισε. Οπότε, αναθεωρήσαμε. Ποτέ μου δεν ονειρεύτηκα δαχτυλίδια και νυφικά, νομίζω ότι φαίνονται ωραία μόνο στις σελίδες των περιοδικών και στις φωτογραφίες.

Βλέπω στο Instagram ότι επισκέπτεσαι την Ελλάδα κάθε καλοκαίρι.
Είμαι ερωτευμένη με την Ελλάδα. Έχει κάτι έντονο, που με κάνει να αισθάνομαι υπέροχα. Όποτε έρχομαι, μέσα σε 24 ώρες νιώθω τη διαφορά. Έχω ταξιδέψει πολύ, αλλά μόνο στην Ελλάδα νιώθω έτσι. Καταλαβαίνω γιατί η χώρα σας έχει αυτή την ιστορία. Κάθε χρόνο προσπαθώ να επισκέπτομαι διαφορετικά νησιά. Αγαπάω πολύ τις Κυκλάδες και ιδιαίτερα τα Κουφονήσια, τη Σέριφο και τη Μήλο. Πέρυσι επισκέφτηκα την Ικαρία και με ενθουσίασε.

Περίγραψέ μου την αγαπημένη σου ελληνική εικόνα.
Είναι παράξενο αυτό που λες, γιατί κάποτε δούλεψα με έναν θεραπευτή ο οποίος με παρότρυνε να αναζητήσω στο μυαλό και στην ψυχή μου μια εικόνα που με κάνει να νιώθω καλά και να την επαναφέρω στη μνήμη μου όταν δυσκολεύομαι. Αυτό που σκέφτηκα ήταν πολύ συγκεκριμένο: κάθομαι σε μια καρέκλα σε ένα ελληνικό νησί –δεν λέω ποιο– και χαζεύω το απέραντο μπλε του Αιγαίου. Όταν δεν μπορώ να κοιμηθώ ή έχω άγχος, φέρνω στον νου μου αυτή την εικόνα.

Photographer: Nico Bustos @ Artlist Paris
Hair & make up: Camille Arnaud @ Airport agency
Stylist: Lucia Wegier

Δημοσιεύθηκε στο τεύχος Φεβρουαρίου 2020 της Vogue Greece.

Scroll to Top