David Molle
David Molle
David Molle

Vogue Introducing: Christopher John Rogers

H Nέα Υόρκη υποκλίνεται στον Christopher John Rogers και τις πολύχρωμες συλλογές του, εμπνευσμένες από κλόουν, πιερότους και drag queens.

Όταν µιλάς µε έναν σχεδιαστή µέσω τηλεφώνου, η ερώτηση «Τι φοράς αυτή τη στιγµή;» δεν µπορεί να είναι αδιάκριτη. «Ένα φούτερ σε απόχρωση International Klein Blue (σ.σ. χρώµα που εφηύρε ο καλλιτέχνης Yves Klein, δηµιουργώντας µε αυτό τα διάσηµα έργα του), λαδί φόρµα, κάλτσες και Birkenstock», µου απαντάει ο Christopher John Rogers από το διαµέρισµά του στο Μπρούκλιν, όπου δηµιουργήθηκαν τα περισσότερα από τα κοµµάτια της τελευταίας συλλογής του, που προκάλεσε παρατεταµένο standing ovation στην Εβδοµάδα Μόδας της Νέας Υόρκης. «∆εν αντιλήφθηκα εκείνη τη στιγµή τι συνέβαινε. Η µόνη µου έγνοια µόλις τελείωσε το σόου ήταν να αναζητήσω τη µητέρα µου στα παρασκήνια, οπότε είδα τις αντιδράσεις στα βίντεο και κατάλαβα τον αντίκτυπο όταν άρχισα να διαβάζω τις κριτικές», οµολογεί.

 


©Eric Lopez

Μια φούστα σε σχήµα πιπεριάς, ένα τοπ στο χρώµα του αστακού, ένα φόρεµα στο πράσινο του σέλερι ή στην απόχρωση που έχουν οι καραµέλες βουτύρου που τρώγαµε παιδιά, η Rihanna µε µια δηµιουργία σε ροζ του γκρέιπφρουτ που µεταµορφώνεται σε νόστιµο σασίµι… Όλα τα παραπάνω είναι χαρακτηρισµοί που έχει δώσει ο ίδιος στις φωτογραφίες που ποστάρει στο Instagram. «Μεγάλωσα στη Λουιζιάνα, εκεί όπου το φαγητό είναι µια συνεχής απόλαυση – ο συνδυασµός αφρικανικής και ισπανικής κουζίνας είναι ασυναγώνιστος. Τις Κυριακές παρατηρούσα στην Εκκλησία των Βαπτιστών τα µονοχρωµατικά σύνολα σε έντονους τόνους που διάλεγαν οι γυναίκες για να παρακολουθήσουν τη λειτουργία, επίσης σταθερή αναφορά για το πώς αντιλαµβάνοµαι το χρώµα ως συναίσθηµα και τη µόδα ως τρόπο έκφρασης αυτού που είµαστε», τονίζει.

 


©Alessandro Lucioni

Η γιαγιά του παρατήρησε πρώτη την καλλιτεχνική κλίση του και τον παρότρυνε να ξεκινήσει µαθήµατα τέχνης και σχεδίου. «Όσο θυµάµαι τον εαυτό µου, ζωγράφιζα και µου άρεσε να πειραµατίζοµαι µε το χρώµα, τα σχήµατα, τις γραµµές. Μέχρι που σχεδίασα και ένα κόµικ anime, οπότε συνειδητοποίησα πόσες πληροφορίες µπορούν να δώσουν τα ρούχα για τον χαρακτήρα του κάθε ήρωα», εξοµολογείται.

 


©Alessandro Lucioni

Ήδη από την πρώτη κολεξιόν του ξεχώρισε για το απενοχοποιηµένο extravagant glamour που επανέφερε στις πασαρέλες, µε φορέµατα από ταφτά, τούλι και µετάξι σε τολµηρά και σφαιρικά σχήµατα, που θυµίζουν τα σουρεαλιστικά κοστούµια του Oskar Schlemmer για τα Bauhaus µπαλέτα του. «Πώς θα ήταν αν ο Erté εικονογραφούσε το Pierrot Le Fou του Jean-Luc Godard µε φόντο την Πολυνησία του Gauguin και όλο αυτό διαδραµατιζόταν το 2050;» είναι η ερώτηση που έκανε στον εαυτό του ξεκινώντας την τελευταία συλλογή του. O καλλιτέχνης και σχεδιαστής Erté, ο οποίος είχε συνεργαστεί και µε τον πρωτοπόρο Paul Poiret, σχεδίασε τα κοστούµια για µια παράσταση µε θέµα τη ζωή της Μάτα Χάρι, της θρυλικής γυναίκας µε τις πολλές ταυτότητες – φηµισµένη χορεύτρια, εταίρα, κατάσκοπος. «∆εν είναι τυχαία η επιλογή. Τα ρούχα µου θέλω να λειτουργούν ως εργαλείο για να εκφραστεί ελεύθερα ο κόσµος, να αναδείξει όλες τις πτυχές της καθηµερινότητας και του εαυτού του. Γι’ αυτό και ο πραγµατισµός της Νέας Υόρκης µε οδήγησε στη διεύρυνση της τελευταίας συλλογής µου. ∆εν ήθελα να υπάρχουν µόνο εκκεντρικά, γυαλιστερά φορέµατα. Εµπνέοµαι πάντα από τους φίλους µου στην drag queen σκηνή, οι οποίοι µπορούν να φορέσουν ένα νυφικό πάνω από τζιν και να πάνε στη σχολή τους. Τώρα όµως ήθελα να σχεδιάσω και ρούχα για µια πολυάσχολη γυναίκα που θα µπορεί να συνδυάσει ένα ωραία ραµµένο παντελόνι µε T-shirt και αθλητικά για να πάει για ψώνια το πρωί, ενώ το βράδυ θα απολαύσει το ποτό της φορώντας ένα εντυπωσιακό τοπ και τα Manolo της», εξηγεί. Και ο Pierrot; «Οι κλόουν και οι πιερότοι φορούν ρούχα µε έντονα χρώµατα και πτυχώσεις και βάφονται για να µεταµορφωθούν σε κάτι διαφορετικό, υπηρετώντας ένα σενάριο. Είναι ευδιάθετοι και θέλουν να προκαλούν την προσοχή. Έχουν όλα τα στοιχεία που µε ενδιαφέρει να ενσωµατώσω στα σχέδιά µου για να εκφράσω τον κόσµο στον οποίο απευθύνοµαι», απαντά.

 


©Alessandro Lucioni

O Christopher συνδυάζει µε συναρπαστικό τρόπο αναφορές από το παρελθόν, διάφορες καλλιτεχνικές τάσεις και λέξεις µέσα σε µία πρόταση, προκειµένου να µας κάνει να αντιληφθούµε τα ρούχα του µε όλες τις αισθήσεις και να µας µεταδώσει γνώσεις για την κουλτούρα που τον αντιπροσωπεύει. Στα moodboards των συλλογών του µπορεί να διακρίνει κανείς την ηθοποιό Nichelle Nichols –τη θρυλική Uhura του Star Trek– και την Brigitte Bardot ανάµεσα σε πίνακες Αφρικανών καλλιτεχνών και εξώφυλλα δίσκων του Prince. «Θέλω να κάνω εµφανείς όλες τις επιρροές µου, να µιλάω για όσα µε έκαναν αυτό που είµαι και να τιµώ τους καλλιτέχνες που θαυµάζω προκειµένου να µαθαίνει ο κόσµος περισσότερα γι’ αυτούς, αλλά και να ενθαρρύνω άλλους να κάνουν το ίδιο. Ας θυµηθούµε, για παράδειγµα, την Ann Lowe, τη σχεδιάστρια που δηµιούργησε το νυφικό της Jackie Kennedy χωρίς ποτέ να αναφερθεί το όνοµά της στα credits».

 


©Alessandro Lucioni

Ο Christopher είναι το ίδιο πληθωρικός στα όνειρά του, τα οποία περιλαµβάνουν τη δηµιουργία ενός brand που θα εκτείνεται και σε άλλα πεδία, όπως προϊόντα οµορφιάς, αλλά και στη δηµιουργία ενός «φυτωρίου» νέων σχεδιαστών από όλες τις πολιτείες των ΗΠΑ, προωθώντας µια νέα οικονοµία µόδας. Με πρώτο βήµα τη διάθεση των ρούχων του σε καταστήµατα τον επόµενο χρόνο, ο ουρανός µοιάζει να είναι το µόνο όριο. Το «Cloud» τοπ στην απόχρωση sky blue, εξάλλου, είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά κοµµάτια της συλλογής του.

Scroll to Top