μεγαλώνοντας-με-δύο-μαμάδες-271812
©Zhong Lin

H Leslie Sun γνώρισε την Jocelyn Yuan στις αρχές του 2019, μέσω μιας κοινής φίλης που αποφάσισε να διοργανώσει το πάρτι των γενεθλίων της στο εστιατόριο που διευθύνει η Jocelyn στην Ταϊβάν. «Με το που γνωριστήκαμε, αμέσως καταλάβαμε ότι μας συνδέουν πολλά. Γίναμε πρώτα φίλες και καταλήξαμε ζευγάρι», μου λένε χαμογελώντας από το διπλανό παραθυράκι του Zoom. Το 2019 δεν ήταν μόνο για εκείνες μια τυχερή χρονιά, αλλά για το σύνολο των μελών της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας της Ταϊβάν, το κοινοβούλιο της οποίας νομιμοποίησε τον γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου, κάνοντας τη χώρα την πρώτη στην Ασία που προχωρά σε ένα τόσο προοδευτικό βήμα.

Ενώ και την Jocelyn την τραβούσε από μικρή η μητρότητα, για τη Leslie το να γίνει μητέρα έμοιαζε σαν ένας δρόμος που δεν είχε κατασταλάξει αν ήθελε να τον διανύσει ή όχι. «Ποτέ δεν είχα σκεφτεί το ενδεχόμενο να αποκτήσω παιδί», μου λέει. «Ίσως να έπαιξε ρόλο το ότι τη σεξουαλική μου προτίμηση προς τις γυναίκες την ανακάλυψα σχετικά αργά, σε ηλικία 28 ετών. Σε κάθε περίπτωση, δεν ήμουν από τους ανθρώπους που κάθε φορά που θα έβλεπαν ένα μωρό θα έλεγαν πόσο χαριτωμένο είναι ή θα περνούσαν χρόνο μαζί του. Δεν είχα ποτέ τέτοιου είδους κλίση. Είτε τύχαινε να αποκτήσω παιδί είτε όχι, θα ήμουν εξίσου εντάξει με τον εαυτό μου. Βαθιά μέσα μου έλεγα πως, αν γνώριζα έναν άνθρωπο που αγαπάει πραγματικά τα παιδιά και μπορεί να γίνει σπουδαίος γονιός, τότε φυσικά και θα σκεφτόμουν να αποκτήσω παιδί μαζί του. Όταν γνώρισα την Jocelyn, κατάλαβα αμέσως ότι ήταν αυτός ο άνθρωπος».

Κάπως έτσι, πριν από τρεις μήνες, η Jocelyn έφερε στη ζωή ένα υγιέστατο αγοράκι, το οποίο σήμερα μεγαλώνει με δύο μαμάδες και «απεριόριστη αγάπη», όπως μου λένε χαρακτηριστικά. «Ήθελα πάντα να αποκτήσω δικό μου παιδί», ομολογεί η Jocelyn. «Ταυτόχρονα ήθελα να μοιραστώ την αγάπη μου γι’ αυτό μαζί με το άλλο μου μισό. Η Leslie είναι ο κατάλληλος άνθρωπος. Εξαρχής ένιωσα ότι μαζί μπορούμε να μεγαλώσουμε αρμονικά ένα παιδί». Ρωτώ τη Leslie αν το ότι δεν κυοφόρησε η ίδια το παιδί, αλλά η Jocelyn, επηρέασε με κάποιον τρόπο τα συναισθήματά της απέναντί του. «Σίγουρα αντιλαμβανόμαστε τη μητρότητα με διαφορετικό τρόπο», απαντούν με μια φωνή. «Η Jocelyn είχε μια πολύ διαφορετική εμπειρία. Είδε το σώμα και τις ορμόνες της να αλλάζουν, βίωσε πώς είναι να κουβαλάς μέσα σου μια νέα ζωή», λέει η Leslie. «Έχω την αίσθηση ότι εμένα με νιώθει περισσότερο σαν την καλύτερή του φίλη, με την οποία μπορεί να παίξει και να γελάσει, ενώ, όταν βλέπει τη Jocelyn, είναι σαν να φωνάζει: “Να η μαμά μου! Χρειάζομαι τη μαμά μου τώρα!”. Είναι προφανές ότι μεταξύ τους έχουν αυτή την ιδιαίτερη σύνδεση που έχει κάθε μωρό με τη γυναίκα που το κυοφόρησε. Διαρκώς την αποζητά ενστικτωδώς. Ο δικός μου ρόλος μοιάζει λίγο με αυτόν ενός πατέρα. Πιθανότατα είμαι αυτή που στο μέλλον θα είναι η πιο ελαστική και θα του κάνει όλα τα χατίρια. Θα είμαι, δηλαδή, αυτή που θα του λέει: “Έλα, πάμε να σου αγοράσω δέκα πακέτα σοκολάτες!”». Τέτοια πράγματα. Την ευθύνη του, βέβαια, νομίζω ότι τη νιώθουμε και οι δύο με τον ίδιο τρόπο. Είναι κάτι καινούργιο που μοιραζόμαστε και σίγουρα ο βασικός λόγος και για τις δυο μας που δεν θέλουμε επ’ ουδενί να εγκαταλείπουμε το σπίτι και να φεύγουμε μακριά του. Κάθε φορά που τον αφήνουμε για τις επαγγελματικές μας υποχρεώσεις, είναι σαν να εγκαταλείπουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας. Νομίζω πως κάθε γονιός μπορεί να το αντιληφθεί αυτό».

Μεγαλώνοντας με δύο μαμάδες-1
©Yu Wei, Η Leslie Sun, Editor in Chief της Vogue Taiwan, μοιράζεται τη ζωή της με την Jocelyn Yuan και το μόλις τριών μηνών αγοράκι τους.

Όσο μου αναλύουν τα αχαρτογράφητα νερά του να γίνεσαι για πρώτη φορά γονιός, πόσο κουραστική αλλά και χιουμοριστική μπορεί να γίνει η καθημερινότητα στο σπίτι με ένα νεογέννητο που πασχίζεις να καταλάβεις γιατί κλαίει ή δεν κοιμάται, σκέφτομαι ότι έχω απέναντί μου όχι μόνο δύο δυναμικούς νέους γονείς, αλλά και δύο επιτυχημένες επαγγελματίες, δύο νέες γυναίκες που επιδιώκουν την εξέλιξη και τη διάκριση στην καριέρα τους. Η Leslie είναι σήμερα μία από τις πιο επιδραστικές  προσωπικότητες της Condé Nast, ως Head of Editorial Content της Vogue Taiwan, και ως Editorial Director των εκδόσεων της Vogue στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, που περιλαμβάνει τις αγορές της Ιαπωνίας, της Ινδίας και της Ταϊβάν. Παθιασμένη συλλέκτρια έργων τέχνης, ξεκίνησε την καριέρα της από τη fashion boutique Mameg στο Λος Άντζελες, ενώ στη συνέχεια εργάστηκε στο Green Dragon Office, στούντιο που ειδικεύεται στον σχεδιασμό εκδόσεων, δημιουργώντας καταλόγους εκθέσεων για τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου, όπως και πολυάριθμες μονογραφίες καλλιτεχνών. Σπούδασε Business στο University of Southern California, έκανε μεταπτυχιακό στο Graphic Design στο California Institute of the Arts, και το 2012 μετακόμισε στην Ταϊπέι, όπου ίδρυσε το Sunset, ένα home lifestyle store που μετατράπηκε σε δημιουργικό γραφείο που εστιάζει στην τέχνη και στο ντιζάιν. Η Jocelyn είναι διευθύνουσα σύμβουλος ενός οικογενειακού ομίλου φιλοξενίας ονόματι Orange, οι δραστηριότητες του οποίου περιλαμβάνουν εστιατόρια και μασάζ spa. «Πιστεύουμε ότι είναι εφικτό να συνδυάσεις μια ισορροπημένη οικογενειακή και επαγγελματική ζωή», μου λένε. «Το μυστικό είναι να δίνεις την αμέριστη προσοχή σου και να είσαι διατεθειμένος να παλέψεις με τις όποιες δυσκολίες για να συντηρήσεις κάτι που στο τέλος της ημέρας σε κάνει να χαμογελάς και σε γεμίζει αισιοδοξία».

Τους λέω ότι στην Ελλάδα η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα έχει ακόμα δρόμο να κάνει αναφορικά με την κατάκτηση πολλών δικαιωμάτων και αναρωτιέμαι ποιά είναι η κατάσταση που επικρατεί στην Ταϊβάν. «Είμαστε σίγουρα ένα από τα πιο προοδευτικά μέρη στην Ασία αναφορικά με τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, αλλά σίγουρα δεν έχουμε εξαλείψει όλες τις ανισότητες», τονίζουν. «Ο γάμος ομοφυλοφίλων είναι πια νόμιμος, παρόλα αυτά, η δημιουργία οικογένειας παραμένει κάτι πολύ δύσκολο», λέει η Leslie. «Με την Jocelyn είμαστε ένα νόμιμα παντρεμένο ζευγάρι. Ωστόσο, το «πακέτο» για να δημιουργήσεις οικογένεια, εξακολουθεί να έχει αρκετές προκλήσεις. Για παράδειγμα, στην Ταϊβάν, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι νόμιμη μόνο μεταξύ παντρεμένων ζευγαριών, αυτό όμως στην πράξη δεν ισχύει για τα παντρεμένα ζευγάρια του ίδιου φύλου, καθώς θα τους έλειπε είτε το ωάριο είτε το σπέρμα. Στη δική μας περίπτωση, αναγκαστήκαμε να πάμε στο Λος Άντζελες, προκειμένου η Jocelyn να κάνει τη διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης και να αποκτήσουμε το μωρό. Σχετικά με το ζήτημα της υιοθεσίας, από την άλλη, τα παντρεμένα ομόφυλα ζευγάρια έχουν δικαίωμα να υιοθετήσουν παιδιά, μόνο αν αυτά συνδέονται γενετικά συγγενικά με έναν από τους συζύγους. Γι’ αυτό κι εγώ τώρα ακολουθώ τις νομικές διαδικασίες για την υιοθεσία του γιου μου στην Ταϊβάν», λέει. «Το βασικότερο είναι να επέλθει μια αίσθηση ασφάλειας και σταθερότητας αναφορικά με τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, γιατί είναι πραγματικά άδικο να αλλάζουν διαρκώς, ανάλογα με την πολιτική της κάθε χώρας. Είναι μια παγκόσμια πραγματικότητα οπότε θα πρέπει να υπάρξει μια κοινή πολιτική παγκοσμίως, η οποία θα επιτρέπει στα μέλη της κοινότητας να ζουν με ισότητα και ελευθερία. Τα γονεικά δικαιώματα των στρέιτ ζευγαριών θα πρέπει να είναι ίδια με των γκέι ζευγαριών σε παγκόσμια βάση».

Αναρωτιέμαι αν έχουν βιώσει μπούλινγκ για την επιλογή τους να δημιουργήσουν μια ομόφυλη οικογένεια. «Ευτυχώς δεν έχουμε βιώσει κάποιο άσχημο περιστατικό», λέει η Leslie. «Έχουμε την τύχη η οικογένεια και οι φίλοι μας να είναι ανοιχτόμυαλοι άνθρωποι, που μας υποστηρίζουν θερμά. Προσωπικά, νιώθω τυχερή και για το εργασιακό μου περιβάλλον. Η Condé Nast είναι ένας φιλελεύθερος όμιλος, που προασπίζει και προωθεί ενεργά ζητήματα διαφορετικότητας και συμπερίληψης. Το μόνο που μπορεί να έχω βιώσει είναι κάποια άκομψα περιστατικά, όπως για παράδειγμα τις προάλλες που ήμουν στο αεροδρόμιο και μια καθαρίστρια με εμπόδισε να μπω στις γυναικείες τουαλέτες, θεωρώντας από το στιλ στα ρούχα μου ή από το κοντό κούρεμα στα μαλλιά μου ότι είμαι άνδρας. Τέτοια άχαρα περιστατικά μπορεί να τύχει να συμβούν, αλλά τα προσπερνάω».

Φυσικά, εκείνο που τις αγχώνει ιδιαίτερα είναι μήπως ο γιος τους πέσει θύμα διακρίσεων ή εκφοβισμού μελλοντικά, μεγαλώνοντας στο πλαίσιο μιας τέτοιας οικογένειας. «Σίγουρα θέλουμε να μεγαλώσουμε έναν άνθρωπο με αυτοπεποίθηση, που να μπορεί να δίνει και να παίρνει αγάπη. Θέλουμε να του μάθουμε να μη φοβάται να είναι ο εαυτός του, να μην ντρέπεται για τις επιλογές του και να ζει με ελευθερία. Ήδη, παρότι τριών μηνών, ακολουθούμε μια αρκετά φιλελεύθερη προσέγγιση στο μεγάλωμά του. Το βασικότερο για μας είναι να μάθει να εκτιμά τον εαυτό του ώστε να μπορεί να τον υπερασπιστεί σε περίπτωση που αργότερα δεχτεί μπούλινγκ στο σχολείο επειδή έχει δύο μαμάδες. Αυτή είναι η πρώτη και η βασικότερη πρόκληση που μάλλον θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε αργότερα. Δεν θέλουμε να νιώσει στιγμή ότι το να μεγαλώνεις μαζί με ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι είναι κάτι περίεργο ή έξω από τον κανόνα, γιατί στην πραγματικότητα σταδιακά αυτό γίνεται μέρος του κανόνα», πιστεύουν.

Συζητάμε με τη Leslie για τη σπουδαία προσπάθεια που γίνεται τόσο από τις διεθνείς εκδόσεις της Vogue όσο και από τις υπόλοιπες της Condé Nast να ανοίξει η συζήτηση σε κάθε χώρα αναφορικά με θέματα αποδοχής, διαφορετικότητας και συμπερίληψης. Η ίδια, άλλωστε, θεωρείται μία από τις πιο ανανεωτικές φωνές του ομίλου, όχι μόνο για το θάρρος της να μιλά ανοιχτά για την προσωπική της ζωή, αλλά και για τον τρόπο που κατάφερε να επαναπροσδιορίσει τη Vogue Taiwan, όπως λόγου χάρη με τα πειραματικά εξώφυλλα CGI και AR fashion features, που αμφισβήτησαν τα όρια της μορφής ενός εντύπου. «Πρέπει να μιλάμε ανοιχτά για όλα», πιστεύει. «Ειδικά εμείς που είμαστε στη βιομηχανία των μίντια, έχουμε τη δύναμη να ρίξουμε φως σε τέτοιου είδους θέματα και να αφυπνίσουμε συνειδήσεις. Το να αφιερώσεις, λόγου χάρη, ένα τεύχος στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα είναι αυτομάτως ένας καλός τρόπος να φέρεις το θέμα στο τραπέζι. Στη Vogue Taiwan προσπαθούμε πολύ γι’ αυτό. Σε ένα πρόσφατο τεύχος είχαμε τρανσέξουαλ μοντέλο στο εξώφυλλο, ενώ σε ένα άλλο κάναμε ένα υπέροχο φωτογραφικό αφιέρωμα σε έναν διάσημο καλλιτέχνη από την Ταϊβάν που δεν βρίσκεται πια στη ζωή, αλλά υπήρξε ένας από τους πρώτους ανοιχτά ομοφυλόφιλους καλλιτέχνες της χώρας. Προσπαθούμε να προσεγγίσουμε κάθε φορά το θέμα από διαφορετικές και ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες. Από την άλλη, εδώ στην Ταϊβάν οι διάσημοι ΛΟΑΤΚΙ+ δεν είναι τόσο πρόθυμοι να μιλήσουν ανοιχτά για τη διαφορετικότητά τους, όπως είναι ας πούμε στις ΗΠΑ ή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι ομοφυλόφιλοι celebrities της χώρας μας, ας πούμε, ενώ ζουν κανονικά σαν ομοφυλόφιλοι, διστάζουν να το μοιραστούν. Πολλοί, δε, επιδιώκουν να χτίζουν τη δημόσια εικόνα τους ως στρέιτ άτομα. Θέλω να πω, είναι πραγματικά δύσκολο να βρεις τους ανθρώπους που θα δώσετε μαζί τη μάχη για την ορατότητα, επομένως για την ώρα προσπαθούμε να βρίσκουμε ευφάνταστους τρόπους για να το κάνουμε αυτό».

Πριν τις αποχαιρετήσω, μου λένε ότι και οι ίδιες σκέφτηκαν διπλά μέχρι να πάρουν την απόφαση να μιλήσουν ανοιχτά για την οικογένειά τους. «Τώρα το κάνουμε σε ένα ελληνικό περιοδικό, όπου δεν μας γνωρίζει κανένας. Το να μιλήσουμε γι’ αυτό σε κάποιο μέσο της Ταϊβάν θα ήταν αρκετά πιο περίπλοκο. Παρότι εκθέτουμε τη ζωή μας στο Instagram και όλοι ξέρουν για την οικογένειά μας, υπάρχει ο φόβος του κατά πόσο τα μέσα ενημέρωσης θα μεγεθύνουν την ιστορία μας μέσω των σχολίων και της αναπαραγωγής που θα υπάρξει. Από την άλλη, λόγω της θέσης μου στα μίντια, προκύπτουν και άλλου τύπου προβλήματα. Αν μιλήσεις αποκλειστικά στο ένα μέσο θα παρεξηγηθεί ένα άλλο και ούτω καθεξής. Παρ’ όλα αυτά, ξέρουμε καλά πως, αν μοιραστούμε την ιστορία μας, αυτό θα ενθαρρύνει πολλούς ανθρώπους να κάνουν το ίδιο. Αν μιλούσες τώρα με ένα στρέιτ ζευγάρι που μόλις απέκτησε μωρό, όλα θα έμοιαζαν αρμονικά. Δεν θα κάναμε καν αυτή την κουβέντα. Γι’ αυτό πρέπει, όσοι μπορούμε, να μιλάμε. Ελπίζουμε η ιστορία μας να ενθαρρύνει κάποιους που τη διαβάζουν να αποφασίσουν να ζήσουν πιο ελεύθερα. Αυτό θα είναι κέρδος».

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο τεύχος Μαΐου της Vogue Greece. 

MHT