Στο πρώτο επεισόδιο του «Girls», η Hannah λέει στους γονείς της πως πρέπει να στηρίξουν τα όνειρά της γιατί «ίσως αποτελεί τη φωνή της γενιάς της ή έστω τη φωνή μιας γενιάς». Έχουν περάσει σχεδόν 15 χρόνια, από την πρεμιέρα της σειράς. Το μόνο σίγουρο είναι πως η Lena Dunham, δημιουργός και πρωταγωνίστρια, υπήρξε όντως η φωνή της γενιάς της. «Ένιωσα πως το να μιλήσω για ένα γκρουπ γυναικών σε αυτήν την ηλικία ήταν από μόνο του μια πολιτική πράξη. Είμαστε 25 χρονών, οπότε σίγουρα τα πράγματα δεν θα πηγαίνουν και πάντα καλά», είχε δηλώσει η ίδια το 2012 στη Βρετανική Vogue.
Το βράδυ της Τρίτης, μαζί με τις συμπρωταγωνίστριες και φίλες της, η Dunham ανακοίνωσε πως η σειρά θα επιστρέψει στους δέκτες μας μέσα από λίγα επεισόδια που θα μας συστήσουν τη ζωή των τεσσάρων γυναικών στην τέταρτη πια δεκαετία της ζωής τους. «Μπορούμε ακόμα να το λέμε “Girls“;. Γιατί έχουμε γεράσει πολύ», είπε κάποια στιγμή γελώντας, με τους φαν να ανησυχούν αν το sequel θα είναι εξίσου επιτυχημένο με τις πρώτες εκείνες σεζόν. Ώσπου να έρθει τελικά η μέρα της πολυαναμενόμενης πρεμιέρας, θυμόμαστε τις αγαπημένες μας σκηνές και όσα μάθαμε για τη ζωή μέσα από τις τέσσερις πρωταγωνίστριες.
1. Οδηγός για περιπετειώδεις γυναίκες
Στο τρίτο κιόλας επεισόδιο του πρώτου κύκλου, η Hannah μαθαίνει πως έχει HPV. Ο φόβος και το στίγμα, ήταν ακόμη τότε αρκετά ισχυροί παράγοντες ώστε εκείνη να ανησυχήσει. Η στάση των φίλων της ενίσχυσε τον φόβο, αλλά εισήγαγε και μία ακόμη παράμετρο. Η Marnie έκλαιγε στο άκουσμα των νέων, ενώ η Jessa της εξηγούσε πως αυτό συμβαίνει σε όλες τις περιπετειώδεις γυναίκες και πως τα ΣΜΝ είναι αναπόφευκτο κομμάτι της σεξουαλικής μας ζωής. Η συμβουλή της μοιάζει μέχρι και σήμερα το ίδιο απελευθερωτική, γι’ αυτό και στο τέλος του επεισοδίου η Hannah αποφασίζει να γράψει στο Twitter πως «αυτό συμβαίνει σε όλες τις περιπετειώδεις γυναίκες».
2. Οι σχέσεις μας εξελίσσονται όσο κι αν δεν το θέλουμε
Αν κάτι μας έμαθε η σειρά, αυτό είναι πως οι σχέσεις μας και οι άνθρωποι που αγαπάμε, αλλάζουν καθώς μεγαλώνουμε. Οι συγκάτοικοί μας γίνονται άνθρωποι που μιλάμε μια φορά τον μήνα, οι κολλητοί μας γίνονται εχθροί μας και οι πρώτοι μας έρωτες καταλήγουν να είναι φίλοι μας. Οι ρόλοι και οι ανάγκες αλλάζουν γιατί στο μεταξύ έχουμε αλλάξει εμείς. Ακούγεται σκληρό αλλά ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη αλήθεια για τις σχέσεις μας στα 20 μας.
3. Ο ιδανικός σύντροφος δεν είναι πάντα ο κατάλληλος
Στο φινάλε της τέταρτης σεζόν, η Hannah επιλέγει τον πάντα γλυκό και υπομονετικό Fran αντί του ασταθή – και σε σημεία τοξικού – πρώην της Adam. Αν και αυτό αποτελεί σαφές δείγμα ωριμότητας εκ μέρους της, η σχέση τελικά αποτυγχάνει. Παρόλο που ο Fran φαίνεται τέλειος στη θεωρία, οι δυο τους τελικά επιθυμούν διαφορετικά πράγματα από αυτή τη σχέση και καταλήγουν να συνειδητοποιούν ότι θα ήταν και οι δύο πιο ευτυχισμένοι με κάποιον που να μοιράζονται περισσότερα ενδιαφέροντα.
4. Κάποιες φορές πρέπει οι ανάγκες μας να είναι προτεραιότητά μας
Σε διάφορα σημεία της σειράς, νιώθεις πως και οι τέσσερις τους κινούνται εγωιστικά. Οι αποφάσεις τους επηρεάζουν αρνητικά τις υπόλοιπες και συχνά δεν σέβονται τις φίλες τους. Όμως, αργά ή γρήγορα καταλαβαίνουμε πως οι αποφάσεις τους αντανακλούν όσα χρειάζεται η κάθε μία ξεχωριστά στην εκάστοτε φάση της ζωής της. Η Hannah επέλεξε να αφήσει τη ζωή της στη Νέα Υόρκη για να ασχοληθεί με τη δημιουργική γραφή στην Αϊόβα. Η Shoshanna αποφάσισε να παρατείνει τη διαμονή της στην Ιαπωνία μέχρι να νιώσει έτοιμη να φύγει. Η Marnie επιδίωξε έναν άντρα που είχε σχέση με κάποια άλλη, ενώ η Jessa είχε πάντα τον εαυτό της προτεραιότητα. Αν και πολλές από τις αποφάσεις τους ήταν δύσκολες, καθεμιά τους αναγκάστηκε κάποια στιγμή να θέσει τα όριά της – κι αυτή είναι η πιο ουσιαστική ένδειξη ενηλικίωσης.
5. Κανείς δεν ωρίμασε διά μαγείας
Έχουμε συχνά στο μυαλό μας τη σκέψη πως μεγαλώνοντας, κάποια στιγμή, σχεδόν διά μαγείας. Η ζωή μας θα μπει σε μια τάξη, πως τα προβλήματά μας θα λυθούν, πως η δουλειά και τα λεφτά των ονείρων μας θα έρθουν και πως δεν θα χρειάζεται πια να κυνηγάμε το ιδανικό. Το γεγονός ότι ο Tad, ο πατέρας της Hannah, έκανε το coming out σε μέση ηλικία, μας υπενθυμίζει ότι οι ζωές μας δεν γίνονται ούτε πιο εύκολες ούτε λιγότερο μπερδεμένες καθώς μεγαλώνουμε. Απλώς μαθαίνουμε να εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας λίγο περισσότερο – και αν είμαστε τυχεροί, θα έχουμε δίπλα μας ανθρώπους που αγαπάμε.
Επίσης / Micro-cheating: Μήπως, τελικά, έχουμε όλοι μας απατήσει τους συντρόφους μας χωρίς να το καταλάβουμε;
