Σε ένα πρόσφατο ταξίδι μου στο εξωτερικό, παρακολουθούσα μια νέα γυναίκα απέναντι που ήταν από την κορφή ως τα νύχια παραδομένη στην ΑΙ. Ηταν όλη μέρα καρφωμένη στο κινητό της κι έπαιζε με το ChatGPT. Φορούσε γυαλιά Μeta, στον καρπό Whoop που μετράει τους παλμούς της καρδιάς κι άλλα ακατανόητα μεγέθη (έχω κι εγώ) και στο δείκτη έξυπνο δαχτυλίδι Oura με οξύμετρο. Πού και πού σήκωνε το κεφάλι κι έριχνε καμιά κλεφτή ματιά στις πυραμίδες και το Νείλο για να ξαναβυθιστεί στις συσκευές της. Τη βάφτισα cyborg γιατί είχε γωνιώδες πρόσωπο κι αθλητικό σώμα και με όλα αυτά τα έξυπνα αξεσουάρ υποθέτω σπάνια θα κάνει λάθη στη ζωή της.
Διαβάζω στους New York Times ότι ο χώρος της μόδας φλερτάρει με τους τεχνολογικούς κολοσσούς, προκαλώντας αντιδράσεις. Περιοδικά, συγγραφείς και ινφλουένσερ δοκιμάζουν τα διάφορα γκάτζετς, τα φορούν, παίζουν μαζί τους λες κι είναι ανώδυνα παιχνίδια. «Λυπάμαι που το λέω αλλά η ΑΙ δημιούργησε κάποιες πολύ καλές εμφανίσεις για μένα», έγραψε στο πρόσφατο Substack της η Λεάντρα Μεντίν Κοέν, γνωστή παλιότερα ως Man Repeller που θα μπορούσε να μεταφραστεί κάπως σαν «ανδροδιώκτης» ή «απωθητικό ανδρών».
Με τη βοήθεια του Yahoo Scout και μιμούμενη το προσωπικό στυλ της Λεάντρα η ΑΙ της πρότεινε συνδυασμούς «για ένα εορταστικό δείπνο προς τιμήν σχεδιάστριας κοσμημάτων» ή «για μια βραδιά επιστροφής στα θρανία της κόρης της που πάει στην τρίτη δημοτικού». «Θέλω η εμφάνισή μου να είναι κατάλληλη αλλά ταυτόχρονα και κουλ», ήταν η εντολή.
Οι προτάσεις του Yahoo Scout είναι πράγματι ευφάνταστες, συνάδουν με το ύφος ντυσίματός της. Η ίδια είναι απολογητική γιατί ακολούθησε τις ντιρεκτίβες. «Ξέρω ότι η διαδεδομένη άποψη είναι να αισθάνεται κανείς αγανάκτηση ή φόβο πως η ΑΙ θα μας αντικαταστήσει, αλλά πιστεύω ακράδαντα πως αν τη χρησιμοποιήσουμε σωστά, το πιθανότερο είναι να μας βοηθήσει». Τα σχόλια των συνδρομητών είναι οργισμένα: «το ποστ αυτό είναι διαβολικό, τόσο αποκαρδιωτικό, δε χρειάζεσαι τη σιχαμένη ΑΙ».
Δε θα ήμουν τόσο σκληρή μαζί της-ούτε με Λεάντρα ούτε με την ΑΙ. Αυτό το παιχνίδι μου θυμίζει κάτι κούκλες από σκληρό χαρτόνι που είχα μικρή και τους έβαζα ρούχα: άλλαζα συνδυασμούς στερεώνοντας χάρτινα φουστάνια, καπέλα και παπούτσια πάνω τους. Εκείνες έμεναν ακίνητες, εγώ ένιωθα ότι τους αλλάζω προσωπικότητα.
Όταν διαλέγεις όμως τα ρούχα της μέρας, το ρόλο που θα υποδυθείς τη συγκεκριμένη στιγμή ανάλογα με τα κέφια σου, όλη η πλάκα είναι να διαλέγεις εσύ. Να βουτάς μέσα σε μια ντουλάπα και να ανακαλύπτεις ξεχασμένα παλαβά πουκάμισα, ένα παντελόνι που είχες αγοράσει στα 25 σου κι ένα καπέλο αγορασμένο σε ένα ταξίδι του περασμένου αιώνα. Ενα μαντήλι δώρο-καρπός παράφωρου έρωτα, μια ζώνη που πλέον φαντάζει παλιομοδίτικη αλλά ίσως γι’ αυτό (;) γοητευτική, ένα κομμάτι fast fashion που αποδείχτηκε ανθεκτικό, οι μνήμες, η αφή, η μυρωδιά είναι που ξεχωρίζουν την ΑΙ από τη ζωή.
