Άκουσα πρώτη φορά για το manifestation το 2018. Ήμουν 27 ετών και στη χειρότερη φάση της ζωής μου. Επί χρόνια προσπαθούσα να γεμίσω ένα τεράστιο κενό με όλους τους λάθος τρόπους, μέχρι που έφτασα σε ένα σημείο που ήξερα πως δεν θα μπορούσα πια να συνεχίσω έτσι. Ήμασταν στο αυτοκίνητο με μια φίλη, επιστρέφοντας από ένα πάρτι, κι εκείνη έβαλε να παίζει ένα podcast για το manifestation. Για κάποιον λόγο, εκείνο το βράδυ κάτι μέσα μου άλλαξε. Μου έδωσε μια αίσθηση ελπίδας και μια υπενθύμιση ότι είχα τη δύναμη να αλλάξω τη ζωή μου. Μερικά χρόνια, βιβλία και συνεδρίες αργότερα, μπορώ να πω ότι για μένα manifestation δεν σημαίνει απλώς να εύχεσαι κάτι και να ελπίζεις ότι θα εμφανιστεί ως διά μαγείας. Σημαίνει να ξεκαθαρίζεις πραγματικά τι θέλεις, να πιστεύεις ότι το αξίζεις και ν’ αρχίζεις να ζεις σαν κάποιος που είναι ήδη έτοιμος να το δεχτεί.
Η αρχή είναι η σαφήνεια
Συνήθως ανοίγω το ημερολόγιό μου και γράφω ακριβώς αυτό που θέλω να μου συμβεί. Όχι μόνο πώς μοιάζει, αλλά και πώς με κάνει να νιώθω. Πώς είμαι μέσα σε αυτό το σενάριο; Πώς ξυπνάω; Πώς κινούμαι; Και τότε το κάνω εικόνα. Ακόμη κι αν κρατάει μόνο λίγα λεπτά, ζω αυτή την ιδέα σαν να είναι πραγματικότητα. Αλλά τίποτα δεν γίνεται χωρίς δράση. Πάντα ρωτάω τον εαυτό μου τι μπορώ να κάνω, σήμερα κιόλας, που να με φέρει πιο κοντά σε αυτό που θέλω. Γιατί το manifestation δεν είναι μια παθητική διαδικασία. Συναντάς το σύμπαν στα μισά του δρόμου. Στην αρχή, το αντιμετώπιζα ως έναν τύπο προσευχής, έναν τρόπο να ζητήσω από κάποιον ή από κάπου τη ζωή των ονείρων μου – την καριέρα, το σπίτι, τη σχέση, την επιτυχία. Και, φυσικά, όλα αυτά είναι υπέροχα. Έχουμε κάθε δικαίωμα να ζητάμε όμορφα και σπουδαία πράγματα για τους εαυτούς μας. Με τον καιρό, συνειδητοποίησα ότι η ουσία δεν βρίσκεται στο να κυνηγάω συγκεκριμένα αποτελέσματα, αλλά στο να γίνομαι η εκδοχή του εαυτού μου που αισθάνεται ότι τα αξίζει. Το να βγω ξανά ραντεβού ως single μητέρα είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το dating φέρνει στην επιφάνεια όλες τις ανασφάλειες που πίστευες ότι είχες αντιμετωπίσει και μερικές ακόμη που δεν ήξερες καν πως έχεις. Αυτό που άλλαξε, ήταν τι ήθελα πλέον. Όχι δράματα, εντάσεις και μια αγάπη που σε κάνει να νιώθεις πως πρέπει να αποδεικνύεις συνεχώς την αξία σου. Μικρότερη, μπέρδευα τη χημεία με τη σύνδεση. Τώρα ψάχνω κάτι ασφαλές, ειλικρινές και συνεπές. Όχι, οι προσδοκίες μου στον έρωτα δεν έχουν μειωθεί, έχουν ωριμάσει. Δεν ψάχνω το τέλειο, αλλά το αληθινό.
Νομίζουμε ότι η αυτοπεποίθηση έρχεται με την επιβράβευση, αλλά δεν ισχύει
Η αυτοπεποίθηση χτίζεται όταν δίνεις το «παρών», αντιμετωπίζεις δυσκολίες, τηρείς τις υποσχέσεις στον εαυτό σου και επιβιώνεις ακόμη και όταν η φωνή σου τρέμει. Δεν χρειάζεται να σε συμπαθούν όλοι. Αν θέλεις να αρέσεις στους πάντες, θα καταλήξεις μια μικρότερη, ανασφαλής και λιγότερο αυθεντική εκδοχή του εαυτού σου. Γι’ αυτό μη σε εγκαταλείπεις στην προσπάθεια να λάβεις την αποδοχή των άλλων. Υπήρξαν στιγμές που οι προσδοκίες μου με έκαναν να σταθώ στα πόδια μου, αναγκάζοντάς με να προχωρήσω ακόμη κι όταν δεν ήξερα τον δρόμο. Όμως, υπήρξαν και στιγμές που η ζωή με ματαίωσε, που τα πράγματα δεν συνέβησαν όπως ήλπιζα ή που αυτά που ήθελα άλλαζαν, γιατί στο μεταξύ είχα αλλάξει εγώ. Κάποιες φορές ξεπερνάμε τα όνειρά μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Έχουμε κάθε δικαίωμα να μην επιθυμούμε πια αυτό που κάποτε πιστεύαμε πως θα μας έκανε ευτυχισμένους. Η προσδοκία και η αποδοχή δεν είναι αντίθετες έννοιες. Το μυστικό είναι να έχεις ξεκάθαρο όραμα, χωρίς να αγκιστρώνεσαι από αυτό σε τέτοιο βαθμό ώστε να χάνεις αυτά που προσπαθεί να σου δείξει η ίδια η ζωή.
Μεγαλώνοντας με ιρακινή καταγωγή και βρετανική ανατροφή, άκουσα πολύ διαφορετικά πράγματα για το ποια έπρεπε να είμαι, τι αναμενόταν από μένα ως γυναίκα και τι είδους ζωή «επιτρεπόταν» να θέλω. Για καιρό προσπαθούσα να ανταποκριθώ σε προσδοκίες που δεν ήταν καν δικές μου. Και αυτό σε κουράζει, γιατί τελικά στριμώχνεσαι στην ιδέα κάποιου άλλου για το τι σημαίνει ζωή. Η απελευθέρωση ήρθε όταν άρχισα να αναρωτιέμαι τι πραγματικά θέλω εγώ. Κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσουμε ποιες προσδοκίες θέλουμε να κρατήσουμε και ποιες είμαστε έτοιμοι να εγκαταλείψουμε.
Αυτή την περίοδο, καθώς γράφω το επόμενο βιβλίο μου, προσπαθώ να χτίσω μια ζωή που ταιριάζει περισσότερο στη γυναίκα που είμαι σήμερα, παρά σε αυτήν που ήμουν κάποτε. Και, ναι, αυτό το κάνω manifest καθημερινά, όχι με μανία ούτε και με τρέλα. Δεν θέλω να πιέσω τα πράγματα, επιθυμώ να είμαι ανοιχτή και έτοιμη ώστε να τους επιτρέψω να συμβούν. Πιστεύω πως τα καλύτερα έρχονται, όμως δεν θέλω να χάσω όσα ήδη συμβαίνουν. Για μένα, αυτός είναι ο ορισμός του manifestation.
