Match Point: Η Μαρία Σάκκαρη αποκλειστικά στη Vogue Greece

Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest

Match Point: Η Μαρία Σάκκαρη αποκλειστικά στη Vogue Greece

Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest
Photographer: Yiorgos Kaplanidis
Photographer: Yiorgos Kaplanidis

Kάθεται σε ένα αυτοσχέδιο βάθρο και ο φωτογράφος τής ζητάει να ποζάρει «όπως θα ήθελες να ήσουν αν σε απαθανάτιζαν ως άγαλμα». Για μια στιγμή διστάζει, αλλά αμέσως παίρνει στάση σερβίς. «Κλικ», και όσοι είμαστε παρόντες βλέπουμε τη γυναικεία εκδοχή του Ποσειδώνα του Αρτεμισίου, μόνο που αντί για τρίαινα κρατάει ρακέτα. Είναι το «άγαλμα» της Greek warrior, όπως χαρακτηρίζει συχνά τη Μαρία Σάκκαρη ο διεθνής Τύπος.

Τη ρωτάω αν το σερβίς είναι η αγαπημένη της κίνηση. «Ένα καλό σερβίς είναι μεγάλη ευχαρίστηση», απαντά. Το πιο δυνατό της έχει καταγράψει ταχύτητα 196 χιλιόμετρα την ώρα –δεν θέλεις να είσαι ο στόχος της–, όμως δεν θα λησμονήσει ποτέ αυτό κάποιου άλλου. «Δεν θα ξεχάσω την επιστροφή μου στο σερβίς του Roger Federer, που ήταν και το match point μου στον αγώνα μας. Θα είναι η πιο αγαπημένη μου στιγμή, μέχρι να αντικατασταθεί από μια νίκη σε Grand Slam», εξομολογείται. Αναφέρεται στον νικητήριο πόντο της στον διπλό αγώνα με τον Στέφανο Τσιτσιπά εναντίον των Ελβετών Roger Federer και Belinda Bencic, στο Hopman Cup, τον Ιανουάριο του 2019, σημαντική διάκριση για τους δύο παίκτες και για το ελληνικό τένις γενικότερα.

Και μπορεί η ελβετική ομάδα να πήρε την πρόκριση για τον τελικό, η Μαρία όμως έφυγε έχοντας κερδίσει ένα άλλο τρόπαιο: την πετσέτα του Federer. «Την έχω ακόμα», μου λέει. «Ήταν μοναδική εμπειρία αυτός ο αγώνας. Θυμάμαι όταν μπήκα στο γήπεδο και ξεκίνησα ζέσταμα μαζί του. Σκεφτόμουν ότι δεν το ζω αυτό! Ήταν φοβερή εμπειρία και το παιχνίδι με τη Serena Williams, αλλά έχω περισσότερες πιθανότητες να ξαναβρεθώ απέναντί της στο γήπεδο». Ποιο τρόπαιο θα ήθελε περισσότερο από όλα να κατακτήσει; «Να γίνω το Νο 1 στην παγκόσμια κατάταξη. Όποιος παίζει τένις σε τέτοιο επίπεδο, αυτό θέλει. Είναι πολύ δύσκολο, αλλά πιστεύω στις δυνατότητές μου και νιώθω ότι ανήκω πλέον στις top παίκτριες, ακόμα κι αν κάποιες φορές πρέπει να βγω έξω από τον εαυτό μου για να συνειδητοποιήσω ότι είμαι στο Νο 20». (Η μόνη άλλη Ελληνίδα που έχει βρεθεί στην παγκόσμια εικοσάδα είναι η Λένα Δανιηλίδου, με ρεκόρ κατάταξης το Νο 14.).


©Photographer: Yiorgos Kaplanidis

Αν έπρεπε να διαλέξει αντίπαλο από όλη την ιστορία του τένις για έναν μονό αγώνα, θα ήταν κάποιος από τους Big 3: Roger Federer, Rafael Nadal, Novak Djokovic. Αυτόν εναντίον του Nadal θα ήθελα πολύ να τον παρακολουθήσω κι εγώ, καθώς, εκτός από το ότι συγκαταλέγονται και οι δύο στους καλύτερους, μοιράζονται ακόμα ένα κοινό: το πάθος και τον εκρηκτικό χαρακτήρα. «Όλοι ξεκινάμε από κάπου και σίγουρα μπορώ να βελτιωθώ, αλλά μου αρέσουν το πάθος και ο δυναμισμός μου μέσα στο γήπεδο. Πιστεύω ότι διαθέτω κάτι από τη σπαρτιάτικη καταγωγή του πατέρα μου, νιώθω πως, αν δεν παλέψω από την αρχή μέχρι το τέλος, θα το χάσω το παιχνίδι. Το μόνο που θα άλλαζα είναι το σπάσιμο της ρακέτας μετά από μια ήττα. Εκείνη τη στιγμή ξεσπάω, αλλά μετά σκέφτομαι ότι δεν είναι ωραία εικόνα», παραδέχεται.

Αναρωτιέμαι αν ακολουθεί κάποιο τελετουργικό που πιστεύει ότι θα της φέρει γούρι. «Ναι, όταν παίζω σε τουρνουά, αναζητώ στις εγκαταστάσεις ένα ντους που μου αρέσει και επιλέγω κάθε φορά αυτό. Αν είναι κατειλημμένο, σκέφτομαι ότι μπορεί να χάσω στον επόμενο αγώνα, αλλά μετά κερδίζω, οπότε ηρεμώ. Μέχρι την επόμενη φορά!». Το μόνο που θα ήθελε να αλλάξει στο τένις γενικά είναι η ανισότητα, παρά το ότι στο συγκεκριμένο άθλημα οι γυναίκες είναι εξαιρετικά δημοφιλείς σε σύγκριση με άλλα. Όταν η Serena Williams διαμαρτυρήθηκε στον διαιτητή κατά τη διάρκεια του αγώνα της με τη Naomi Osaka, εκείνος της επέβαλε ποινή αποκλεισμού, ενώ χαρακτηρίστηκε από αρκετά μέσα ενημέρωσης ως «υπερβολική» και «υστερική».

Η Serena ισχυρίστηκε ότι κάτι αντίστοιχο δεν θα συνέβαινε σε άντρα και έκτοτε αγωνίζεται και εναντίον του σεξισμού. «Ισχύουν όλα αυτά», μου λέει. «Παρόλο που δεν το έχω βιώσει, είναι εμφανές ότι υπάρχουν διαφορές και στην αντιμετώπιση, και στις απολαβές, και στις επιλογές των χορηγών. Θεωρώ, όμως, πως η κατάσταση βελτιώνεται, υπάρχει κινητοποίηση, το #ΜeΤoo, περισσότερες καμπάνιες με γυναίκες, ενώ και το γυναικείο ποδόσφαιρο έτυχε μεγάλης προβολής πέρυσι το καλοκαίρι».

Τη ρωτάω αν παρακολούθησε τους αγώνες, αφού γνωρίζω πως έπαιζε ποδόσφαιρο από μικρή. «Ναι, έπαιζα μπάλα, πήγαινα και στο γήπεδο με τον πατέρα μου και τον μεγαλύτερο αδελφό μου, αλλά πλέον, λόγω έλλει- ψης χρόνου, παρακολουθώ μόνο τους αγώνες του Ολυμπιακού». Στα αγαπημένα της τουρνουά δεν αναφέρει τις μεγάλες διοργανώσεις, όπως κάποιο από τα τέσσερα Grand Slam, αλλά το Indian Wells και το τουρνουά της Ρώμης.


©Photographer: Yiorgos Kaplanidis

«Mου αρέσει και το Roland Garros, αλλά το τουρνουά της Ρώμης είναι ιστορικό, παίζουμε ανάμεσα σε αγάλματα και, όταν τελειώνουν οι αγώνες, κάνω βόλτες στην πόλη που αγαπώ και δοκιμάζω την ιταλική κουζίνα. Το Indian Wells, πάλι, είναι η όαση στην έρημο της Καλιφόρνια». Η ίδια, στα ηλιόλουστα τερέν προστατεύεται με τα προϊόντα της Apivita, τα οποία χρησιμοποιούσε από μικρή, αφού η εταιρεία ξεκίνησε από ένα φαρμακείο στο Ψυχικό, κοντά στο σπίτι όπου μεγάλωσε. «Τα χρησιμοποιούσε η μητέρα μου, τα έμαθα κι εγώ και δεν τα έχω αλλάξει. Είναι αγνά και μου ταιριάζει η φιλοσοφία τους», τονίζει.

Ακόμα και τώρα, που τα τουρνουά τένις ακυρώνονται λόγω της πανδημίας, η Μαρία βρίσκεται σε συνεννόηση με τον γυμναστή της, Γιώργο Παναγιωτόπουλο, ώστε να διατηρηθεί σε φόρμα χωρίς να διακινδυνεύσει η υγεία της. «Ο Γιώργος είναι οικογένειά μου πλέον, είμαστε ομάδα δέκα χρόνια, έχω επικοινωνία μαζί του έτσι κι αλλιώς. Είναι δύσκολη περίοδος για όλους μας, αλλά εγώ είμαι με την οικογένειά μου σε προστατευμένο περιβάλλον. Εκείνοι που αντιμετωπίζουν δυσκολίες είναι όσοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, οι γιατροί, το προσωπικό των νοσοκομείων και όσοι εργάζονται προσφέροντας υπηρεσίες σε όλους μας».

Δεν μου κάνει εντύπωση η στάση της. Παρακολουθώντας το instagram της, καταλαβαίνει κανείς ότι το δεύτερο πιο εντυπωσιακό ατού της, πέρα από το σερβίς, είναι το χαμόγελο και η στάση ζωής της. Η Μαρία, εκτός από κορυφαία αθλήτρια, είναι άνθρωπος που αγαπά τους φίλους και την οικογένειά της, της αρέσει να διασκεδάζει στην Άννα Βίσση (ακόμα και μην πίνοντας αλκοόλ), να γιορτάζει τις νίκες της με παρέα
και καλό φαγητό (ίσως και με ένα γλυκό), να φοράει ψηλοτάκουνα μποτάκια και φορέματα με σκίσιμο όταν βγαίνει – όπως αυτό του Vrettos Vrettakos που επέλεξε για το πρωτοχρονιάτικο Gala του Hopman Cup.

«Είναι η συμβουλή της μητέρας μου: να το ευχαριστιέμαι. Στα δεκατέσσερά μου δεν ήμουν τόσο καλή όσο άλλες παίκτριες και εκείνη έβλεπε πόσο αγχωνόμουν. Ήμουν ανυπόμονη και τα ήθελα όλα εκείνη τη στιγμή, με αποτέλεσμα να μην απολαμβάνω το παιχνίδι. Υπήρξα αυστηρή με τον εαυτό μου, αλλά τον χειμώνα είχα χρόνο να ξεκουραστώ και να συνειδητοποιήσω τι έχει σημασία στην καριέρα και στη ζωή μου. Νιώθω τρομερή σιγουριά, αλλά έχω συμφιλιωθεί και με το ότι δεν θα είναι πάντα ανοδική η πορεία μου. Σε αυτό το επίπεδο πιο πολλές φορές χάνεις παρά κερδίζεις».


©Photographer: Yiorgos Kaplanidis

Η μητέρα της τη συμβούλεψε εκ πείρας, καθώς το τένις είναι οικογενειακή τους υπόθεση: ο παππούς της Μαρίας, Δημήτρης Κανελλόπουλος, υπήρξε πρωταθλητής και προπονητής του αθλήματος, ενώ η μητέρα της, Αγγελική Κανελλοπούλου, η πρώτη Ελληνίδα που έφτασε στο Νο 43 της παγκόσμιας κατάταξης. «Οι δικοί μου λένε ότι ήμουν πολύ μικρή όταν εκδήλωσα την επιθυμία να παίξω τένις. Περίπου στα επτά αποφάσισα να παίζω περισσότερες από δύο φορές την εβδομάδα, οπότε η μητέρα μου με πήγε στον παππού για να ξεκινήσω προπονήσεις. Άργησα κάπως να συμμετάσχω σε αγώνες, η πρώτη φορά ήταν στα έντεκά μου νομίζω, ενώ όλα τα άλλα παιδάκια έπαιζαν από πιο μικρά. Τότε όμως συνειδητοποίησα ότι μπορούσα να γίνω πολύ καλή», θυμάται.

Τη ρωτάω αν αισθάνεται πως το τένις τής έχει στερήσει κάτι, αφού βιώνει μια οριοθετημένη καθημερινότητα από μικρή. «Ίσως τον χρόνο με την οικογένεια και τους φίλους μου», λέει. «Οτιδήποτε άλλο δεν το αντιμετωπίζω ως θυσία. Σκέφτομαι πως ό,τι δεν προλαβαίνω να κάνω τώρα θα το κάνω όταν θα τελειώσει η καριέρα μου. Το τένις μού έχει διδάξει πειθαρχία, με έχει κάνει να συνειδητοποιήσω τι σημαίνει θέληση και σκληρή δουλειά, έχω γυρίσει τον κόσμο και έχω γνωρίσει πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους, έχω παίξει σε διοργανώσεις που παρακολουθούσα από την τηλεόραση όταν ήμουν μικρή. Το τένις μού έχει προσφέρει τη ζωή».

Και τη δυνατότητα να γνωρίσει τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, προσθέτω, τον οποίο ρώτησε πώς προτιμά το σουβλάκι! Ιδανικά, θα ήθελε να παίξει μερικά χρόνια ακόμα και μετά να δημιουργήσει οικογένεια. «Μόλις σταματήσω, θέλω να γυρίσω πίσω και να πω ότι στο άθλημα που υπηρέτησα τόσα χρόνια ήμουν αγαπητή και έκανα φίλους, στους οποίους θα μπορώ να τηλεφωνήσω, να βρεθούμε, να πούμε τα νέα μας και να θυμηθούμε ιστορίες που ζήσαμε μαζί», ξεκαθαρίζει.

Της θυμίζω την επιστολή της Maria Sharapova με την οποία ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το άθλημα και τη δημοσίευσε η Vogue. Η αθλήτρια παραδέχτηκε ότι εσκεμμένα δεν έκανε φιλίες μέσα από το τένις, προκειμένου να διατηρήσει το ανταγωνιστικό πνεύμα ως κινητήρια δύναμη εναντίον των συναθλητριών της. «Και; Παραδέχτηκε ότι το έχει μετανιώσει;» ήταν η απορία της Μαρίας.

*Δημοσιεύτηκε στο τεύχος Μαΐου της Vogue Greece.

Photographer: Yiorgos Kaplanidis @ThisIsNotAnotherAgency
Fashion Editor: George Karapetis

Scroll to Top