Πόση ώρα πρέπει να περπατάμε μετά το φαγητό για να χωνέψουμε σωστά την τροφή;
Έχουμε πλέον συνηθίσει να τρώμε τα γεύματά μας βιαστικά, συχνά χωρίς καν να φύγουμε από το γραφείο. Για να γλιτώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο από τη δουλειά, έχουμε χάσει τη συνήθεια να κάνουμε μια βόλτα μετά το φαγητό. Ωστόσο, αυτή η απλή χειρονομία παραμένει ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να βοηθήσουμε την πέψη.
Το περπάτημα μετά το φαγητό δρα σε δύο μηχανισμούς ταυτόχρονα», εξηγεί η φυσιοπαθητικός και ειδικός στην πέψη Julie Coignet. συγγραφέας του βιβλίου Mangez digeste!. Βασιζόμενη στις τελευταίες ανακαλύψεις σχετικά με την εντερική μικροχλωρίδα, το πνευμονογαστρικό νεύρο και τον άξονα εντέρου-εγκεφάλου, δείχνει πώς το στρες και ο τρόπος ζωής επηρεάζουν την πεπτική ισορροπία όσο και αυτό που βάζουμε στο τραπέζι.
Περπάτημα μετά το φαγητό: ποια είναι τα οφέλη;
Ο πρώτος μηχανισμός είναι η γαστρική κινητικότητα. «Η απαλή κίνηση του σώματος διεγείρει μηχανικά την προώθηση της τροφής μέσω του στομάχου και των εντέρων. Επιταχύνει την κένωση του στομάχου και μειώνει τον χρόνο ζύμωσης, και επομένως τα αέρια και το φούσκωμα», εξηγεί ο ειδικός. Ο δεύτερος είναι η γλυκαιμία. «Το περπάτημα αμέσως μετά το φαγητό ενεργοποιεί τους μύες, οι οποίοι δεσμεύουν άμεσα μέρος της γλυκόζης που υπάρχει στο αίμα, χωρίς να χρειάζεται να περιμένει την παρέμβαση της ινσουλίνης».
Επομένως, διπλό όφελος, για την πέψη αλλά και για τη διατήρηση πιο σταθερών επιπέδων σακχάρου στο αίμα (γλυκαιμία). «Δεν είναι τυχαίο ότι οι παππούδες μας έκαναν μια σύντομη βόλτα μετά τα γεύματα χωρίς καν να το σκεφτούν», επισημαίνει ο φυσιοπαθητικός. «Αυτός ο «περίπατος της πέψης» ήταν μια συνήθεια κοινής λογικής, ακόμη και πριν γίνει επιστημονική σύσταση. Δυστυχώς, για διάφορους λόγους, την έχουμε χάσει».
Πόσο πρέπει να διαρκεί μια πεπτική βόλτα;
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχουμε χάσει αυτή την υγιεινή συνήθεια στην πορεία λόγω έλλειψης χρόνου. Όμως η αλήθεια είναι ότι μια πεπτική βόλτα διαρκεί μόνο λίγα λεπτά. «Δεν χρειάζεται να περπατήσετε για μια ώρα», επισημαίνει η Coignet. «Δέκα ή δεκαπέντε λεπτά είναι υπεραρκετά για να αποκομίσετε τα περισσότερα από τα οφέλη, τόσο όσον αφορά την κινητικότητα του εντέρου όσο και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα».
Όσοι μπορούν ας παρατείνουν το περπάτημα σε 20 ή 30 λεπτά. Αλλά είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτό το μεγαλύτερο περπάτημα δεν αλλάζει ουσιαστικά το επιθυμητό αποτέλεσμα. Στην πραγματικότητα, η Coignet συνιστά περπάτημα όχι περισσότερο από μισή ώρα. «Η μακρά, συνεχής σωματική δραστηριότητα αμέσως μετά από ένα γεύμα, ειδικά ένα μεγάλο, φέρνει αίμα στους μύες ακριβώς τη στιγμή που το στομάχι το χρειάζεται για την πέψη», εξηγεί.
Πόση ώρα πρέπει να περιμένετε μετά το φαγητό για να περπατήσετε;
Και τι γίνεται με το περίφημο μαργαριτάρι της λαϊκής σοφίας που συνιστά να περιμένετε μία ώρα μετά το φαγητό πριν σηκωθείτε από το τραπέζι και ασκηθείτε; Η Coignet το απορρίπτει ως μύθο, αν και κάνει μια κατάλληλη διάκριση. «Αυτή η σύσταση ισχύει για έντονη σωματική άσκηση, όχι για ένα ήπιο περπάτημα», εξηγεί. Το περπάτημα αμέσως μετά το μεσημεριανό γεύμα είναι επομένως μια απολύτως υγιής πρακτική. Η φυσιοπαθητικός συνιστά μάλιστα να το κάνετε εντός 15 λεπτών από την ολοκλήρωση του γεύματος: «Τότε είναι που η επίδραση στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα είναι πιο εμφανής», εξηγεί.
Πώς να περπατήσετε για να κάνετε το πεπτικό περπάτημα αποτελεσματικό;
Αλλά να είστε προσεκτικοί: για ένα αποτελεσματικό πεπτικό περπάτημα, ο ρυθμός δεν αποτελεί δευτερεύουσα παράμετρο. «Ένα αργό, χαλαρό περπάτημα είναι προτιμότερο από ένα γρήγορο ή έντονο περπάτημα αμέσως μετά το φαγητό», προειδοποιεί η Coignet. Ένα απαλό περπάτημα προάγει τη μετάβαση σε παρασυμπαθητική λειτουργία. Είναι η κατάσταση του αυτόνομου νευρικού συστήματος που είναι αφιερωμένη στην ανάπαυση, την πέψη και την ανάκτηση ενέργειας — χωρίς να υποβάλλει το σώμα σε κατάσταση έντασης.
«Ένα πιο γρήγορο περπάτημα, από την άλλη πλευρά, έχει θετικές επιπτώσεις στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, αλλά αν νιώθετε την προσπάθεια, αν έχετε δύσπνοια, τότε δεν πρόκειται πλέον για ένα πεπτικό περπάτημα, αλλά μάλλον για πραγματική σωματική δραστηριότητα και ως εκ τούτου αλλάζει το είδος του οφέλους που αναζητάτε». Με τον κίνδυνο, προσθέτει ο ειδικός, να γίνει η πέψη πιο δύσκολη παρά ευκολότερη.
