Candice Huffine: Η cover star του τεύχους Ιουνίου σε μια αποκλειστική συνέντευξη

Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest

Candice Huffine: Η cover star του τεύχους Ιουνίου σε μια αποκλειστική συνέντευξη

Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest
Nico Bustos
Nico Bustos

Όταν η Candice Huffine μεγάλωνε τη δεκαετία του ’90, όλα τα εξωπραγματικής ομορφιάς top models αντιπροσώπευαν ένα μάλλον άπιαστο πρότυπο ομορφιάς. Αν τη ρωτήσετε για τη «μούσα» της, μην περιμένετε να σας μιλήσει για τη Naomi Campbell. Αντιθέτως, το γεμάτο καμπύλες σώμα της Laetitia Casta είναι για εκείνη περισσότερο οικείο. Στα δεκαπέντε της αποφάσισε να βουτήξει στα βαθιά νερά της βιομηχανίας της μόδας, με στόχο να συγκεντρώσει χρήματα για τις σπουδές της. Και τα οκτώ πρακτορεία στα οποία απευθύνθηκε της έκλεισαν την πόρτα. Ή, μάλλον, της επέτρεψαν την είσοδο υπό έναν όρο: να χάσει τουλάχιστον 20 κιλά.


Ελαστικό φόρεμα, Wolford. Τούλι από προσωπική συλλογή.
©Nico Bustos

Μεταξωτό ζέρσεϊ φόρεμα, Orsalia Parthenis Boutique.
©Nico Bustos

«Το πρώτο που μου είπαν ήταν: “Είσαι διαφορετική”. Και το πρώτο που σκέφτηκα ήταν: “Πολύ ωραία, θα σας αποδείξω πόσο υπέροχο είναι να είσαι διαφορετικός”», μου λέει σήμερα, στα τριάντα έξι της, με την ικανοποίηση ότι το όνειρο των παιδικών της χρόνων υλοποιήθηκε, έστω κι αν έπρεπε να περάσουν αρκετά χρόνια. «Το πιο δύσκολο που έπρεπε να αντιμετωπίσω ήταν οι ίσες ευκαιρίες, αυτές που δεν υπήρχαν, γεγονός που με έκανε να νιώθω σαν κρυμμένη πραγματικότητα, ειδικά για την αγορά της Αμερικής. Ο διαχωρισμός ήταν έντονος. Από τη μια τα καλλίγραμμα μοντέλα, που αναλάμβαναν τις πιο γνωστές καμπάνιες και πόζαραν στα εξώφυλλα των μεγαλύτερων περιοδικών, και από την άλλη η plus size κατηγορία, που δεν είχε καμία διαθέσιμη πλατφόρμα ανάδειξης της δυναμικής της». Φαντάζομαι ότι, αν έλεγε τότε σε κάποιους απ’ αυτούς που την τοποθέτησαν στο περιθώριο ότι μετά από χρόνια θα κοσμούσε το εξώφυλλο της Vogue, το πιθανότερο είναι ότι θα γελούσαν. Συμφωνεί.


Λινό φόρεμα, Rochas.
©Nico Bustos

Η στροφή έγινε το 2011, όταν πόζαρε στον φακό του Steven Meisel για το εξώφυλλο της ιταλικής Vogue. Ήταν τότε που η βιομηχανία της μόδας άρχισε να μιλάει για ένα πιο ηθικό μέλλον και η ίδια η Candice συνειδητοποίησε ότι η ευθύνη της ήταν διπλή: δεν όφειλε να είναι μόνο ένα καλό μοντέλο, αλλά και μια φωνή προώθησης του περίφημου body positivity. Δεν μπορώ να μην τη ρωτήσω για τους επικριτές του κινήματος, οι οποίοι το αποκαλούν απάτη. Αν πρέπει να αγαπήσουμε τον εαυτό μας όπως είναι, λένε, και αυτός ο εαυτός φλερτάρει έντονα με την παχυσαρκία, τι είδους αγάπη τρέφουμε για την υγεία μας;


Body από μαλλί Alaïa, Enny Monaco.
©Nico Bustos

«Το κίνημα δεν υποστηρίζει ότι υπάρχει ένας εαυτός παγιωμένος για τον οποίο πρέπει να νιώθουμε υπερήφανοι», λέει. «Αντίθετα, σέβεται την ανθρώπινη εξέλιξη και προσπαθεί να πείσει εκείνους που ρυθμίζουν τα πράγματα για το τι είναι σωστό και τι λάθος, ότι καθένας από εμάς, ανεξαρτήτως σωματότυπου, οφείλει να νιώθει ότι εκπροσωπείται. Ένα γυναικείο brand που δεν φροντίζει να έχει ρούχα για κάθε σώμα, σε ποιες ακριβώς γυναίκες απευθύνεται; Δείτε πώς παρουσιάζονται ακόμα οι γυναίκες στα media. Σαν ένα ιδανικό τελειότητας που, αν δεν το κατακτήσουν, δεν μπορούν να είναι ευτυχισμένες. Θέλω να φωνάξω σε όλες αυτές που νιώθουν περίεργα με το σώμα τους, ή ακόμα και με το χρώμα ή τη σεξουαλικότητά τους, ότι δεν ήρθαν στον κόσμο για να αναζητήσουν καμία επιβεβαίωση. Αυτή την προσφέρει το αίσθημα υπερηφάνειας που οφείλουμε να νιώθουμε γι’ αυτό που είμαστε. Χωρίς να σημαίνει ότι παύουμε να πιστεύουμε σ’ έναν καλύτερο εαυτό. Ίσα ίσα, αυτό αποδεικνύει την πίστη μας σ’ αυτόν».


Βαμβακερό πλεκτό φόρεμα, Bottega Veneta.
©Nico Bustos

Συμφωνεί ότι ο κορονοϊός έκανε το κίνημα πιο επίκαιρο. «Στην καραντίνα πολλοί πήραν ή έχασαν κιλά, με αποτέλεσμα να βιώνουν μια περίεργη σχέση με το σώμα τους. Νομίζω ότι η συνθήκη μάς επιβάλλει να ανησυχήσουμε για σημαντικότερα ζητήματα και να νιώσουμε τυχεροί για όσα έχουμε», λέει. Η πανδημία δεν την άφησε ανεπηρέαστη, αφού το brand με αθλητικά ρούχα για εύσωμες γυναίκες που διατηρεί (Day/Won) ανέστειλε τη λειτουργία του. «Εξαρχής υποστηρίζαμε τη βιώσιμη μόδα, πράγμα που σημαίνει ότι η παραγωγή μας ήταν μικρή. Το εργοστάσιο με το οποίο συνεργαζόμαστε έκλεισε, οπότε δεν υπάρχει απόθεμα να πουλήσουμε. Από τη μια προβληματίζομαι για το μέλλον των μικρών, ηθικών επιχειρήσεων, από την άλλη όμως χαίρομαι που έχουμε καταφέρει να μυήσουμε το κοινό μας στην αξία της αργής μόδας. Μπορούν να περιμένουν μέχρι να επανέλθουμε, δεν έχουν καμία αγοραστική μανία».


Φόρεμα με body από λίκρα και μεταξωτή φούστα, Zeus + Δione Boutique.
©Nico Bustos

Πώς βλέπει την επόμενη μέρα της μόδας; Οδηγείται, μοιραία, στην ψηφιακή εποχή; Εκείνη έχει ήδη λάβει μέρος σε μια φωτογράφιση μέσω FaceTime, αλλά και στη φιλανθρωπική/εικονική πασαρέλα μόδας που διοργάνωσε η Carine Roitfeld στο YouTube. «Με εντυπωσίασε το πόσο γρήγορα αντέδρασε η βιομηχανία, ότι γίναμε όλοι ένα για την επιβίωσή μας, επινοώντας ευφάνταστους τρόπους. Έχει μια γοητεία η ψηφιακή μεταφορά της δουλειάς μας, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει την προσωπική επαφή. Νομίζω ότι το μέλλον της μόδας θα είναι πιο ανθρώπινο, με την έννοια ότι θα αναγκαστεί να συμβαδίσει με αυτό που συμβαίνει στην πραγματική ζωή. Από την άλλη, θα επέλθει αναγκαστικά μείωση της ταχύτητας, πράγμα που θα κάνει καλό στο περιβάλλον».

Όσο τα μελλοντικά της σχέδια περιμένουν το τέλος της κρίσης για να ξεκινήσουν, μετατρέπει σχεδόν κάθε βράδυ το σαλόνι του σπιτιού της σε κλαμπ και χορεύει με τον σύζυγό της μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Επιβεβαιώνει, δηλαδή, το μότο της ζωής και της καριέρας της, το οποίο θα μου επαναλάβει ξανά στο τέλος της κουβέντας μας: «Χρειαζόμαστε περισσότερο τους ανθρώπους και λιγότερο τα πράγματα».


Φόρεμα από πολυέστερ με δερμάτινο γιακά Sportmax, Max Mara Boutique.
©Nico Bustos

Φόρεμα από ελαστάνη, Wolford.
©Nico Bustos

Βαμβακερό φόρεμα και κάπα, Zeus + Δione Boutique.
©Nico Bustos

Φόρεμα από γκοφρέ λούρεξ, Marco de Vincenzo.
©Nico Bustos

Βαμβακερή ζέρσεϊ μπλούζα, Ioanna Kourbela Boutique.
©Nico Bustos

Photographer: Nico Bustos
Fashion Director: Nicholas Georgiou

*Δημοσιεύτηκε στο τεύχος Ιουνίου 2020 της Vogue Greece.

Διαβάστε επίσης | Editorial: That’s how the light gets in*

Scroll to Top