Γράμμα από την Ιταλία: H Maria Grazia Chiuri μιλάει στη Vogue για τον κορωνοϊό

Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest

Γράμμα από την Ιταλία: H Maria Grazia Chiuri μιλάει στη Vogue για τον κορωνοϊό

Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest
Laura Marie Cieplik
Laura Marie Cieplik

Γράφω αυτό το κείμενο από το σπίτι μου στη Ρώμη, όπου εργάζομαι από το τέλος Μαρτίου για να είμαι πιο κοντά στην οικογένειά μου. Είναι μια παράξενη, τρομακτική περίοδος για τη χώρα μου, αλλά με κάνει ακόμα πιο περήφανη που είμαι Ιταλίδα. Κατά τη διάρκεια της κρίσης του κορωνοϊού, παρακολουθώ με ταπεινοφροσύνη την αφοσίωση των γιατρών και των νοσηλευτών μας, τους οποίους θα ήθελα να ευχαριστήσω από το βάθος της καρδιάς μου. Η έμφυτη αίσθηση του να είσαι Ιταλός μας βοήθησε να νιώθουμε κοντά παρά την απόστασή μας. Αυτή θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε και τις τρομερές δυσκολίες.

Συνεργασία – αν και από μακριά…

Στον Dior, μεγάλο μέρος της δουλειάς μας είναι στην Ιταλία. Ζω στη Ρώμη. Η οικογένειά μου είναι στη Ρώμη. Έχουμε διάφορα εργοστάσια στην Ιταλία, συμπεριλαμβανομένου ενός στην Τοσκάνη. Υπό κανονικές συνθήκες περνάμε λίγο χρόνο στην Ιταλία πριν από την παρουσίαση κάποιας συλλογή μας, επειδή θέλουμε να ελέγχουμε τις τελευταίες λεπτομέρειες. Αυτή τη σεζόν, όμως, δεν είχαμε χρόνο να αναλογιστούμε τι συνέβαινε.

Όταν τα πράγματα επιδεινώνονταν, η πρώτη μου προτεραιότητα ήταν να πω στην ομάδα μου: «Σας παρακαλώ, πρέπει να προστατευτούμε τώρα και να αναζητήσουμε έναν διαφορετικό τρόπο εργασίας». Πήραμε αμέσως υπολογιστές ώστε να μπορούμε να δουλεύουμε εξ αποστάσεως. Μου αρέσει να μοιράζομαι ιδέες με την ομάδα μου – μιλάμε συνεχώς. Η κοινωνική απομόνωση, ειδικά για μένα, είναι περίεργη.

Εργαζόμαστε από απόσταση εδώ και αρκετές εβδομάδες. Μοιραζόμαστε τις ιδέες μας μέσω του FaceTime και του WhatsApp. Ειλικρινά, όμως, δεν είναι τόσο εύκολο. Το να έχουμε μια ιδέα ή το να κάνουμε ένα σκίτσο είναι το ένα κομμάτι της δουλειάς μας. Το βασικό έργο μας είναι πρακτικό. Είναι πάντα μια πρακτική διαδικασία, με πολλούς εμπλεκόμενους.

Πρόσφατα, ένα από τα εργαστήρια του Baby Dior στη Ρεντόν της Βρετάνης, άνοιξε ξανά για να παράξει μάσκες. Είμαι πολύ υπερήφανη για ολόκληρο το σύστημα της μόδας. Τόσες βιομηχανίες χρησιμοποιούν τις γνώσεις, την ικανότητα και τους πόρους τους για να εφεύρουν και να παράξουν όσα χρειάζεται σήμερα η ιατρική κοινότητα. Είμαι πραγματικά χαρούμενη που ο κόσμος της μόδας αντέδρασε σε αυτή την κατάσταση ξεκινώντας αμέσως να παράγει μάσκες. Όχι μόνο τα μεγάλα εμπορικά σήματα όπως Dior, Armani και Prada, αλλά και οι μικρότερες εταιρείες. Είναι τόσο όμορφο αυτό που συμβαίνει εκεί.

 


«Πρόσφατα, ένα από τα εργαστήρια του Baby Dior στη Ρεντόν της Βρετάνης, άνοιξε ξανά για να παράξει μάσκες»
©Courtesy Christian Dior

©Courtesy Christian Dior

 

Πώς βιώνω την καραντίνα στο σπίτι…

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ειδικά τη νύχτα, διαβάζω πολύ. Παρακολουθώ τηλεόραση, αλλά συνήθως μόνο για τις ειδήσεις. Το βρίσκω αγχωτικό να βλέπω ειδήσεις όλη την ώρα. Πρόσφατα διάβασα το Il Senso della Moda (The Fashion System) του Roland Barthes, το Speculum of the Other Woman της Luce Irigaray, το A Little Life της Hanya Yanagihara, το Roma του Ranuccio Bianchi Bandinelli και το La Moda του Georg Simmel. Είδα και κάποιες ταινίες, όπως το Portrait of a Lady on Fire της Céline Sciamma και το All About My Mother από τον Pedro Almodóvar.

Η παραμονή στο σπίτι σημαίνει ότι έχω τα πάντα στα χέρια μου. Λόγω της δουλειάς μου, περνάω τη ζωή μου ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο. Το ότι μπορώ να βρίσκομαι στο σπίτι μου, αν δεν ήταν αυτή η κρίσιμη στιγμή, θα ήταν ευχαρίστηση. Έχω τα βιβλία μου, τα προσωπικά μου αντικείμενα, μαγειρεύω… Έχω αυτό το μεγάλο κουτί όπου κρατώ τα γράμματα και τις φωτογραφίες μου,  όλες μου τις μνήμες. Αλλά, προφανώς, θα προτιμούσα να είμαι από επιλογή εδώ, παρά ως συνέπεια αυτής της άνευ προηγουμένου καταστροφής.

 


Ο Γάλλος σχεδιαστής Christian Dior (1905-1957) προβάρει μια δημιουργία του στο ατελιέ του στο Παρίσι, καθώς προετοιμάζεται για την παρουσίαση της ανοιξιάτικης συλλογής του (Φεβρουάριος 1957)
©Loomis Dean/The LIFE Picture Collection/Getty Images

 

Μαθαίνοντας από το παρελθόν, κοιτάζοντας το μέλλον…

Στον Dior, ξοδεύω τον χρόνο μου κοιτώντας ταυτόχρονα προς τα πίσω και προς τα εμπρός. Είναι σημαντικό να γνωρίζεις τα πάντα – να αναγνωρίζεις την ιστορία και την πλούσια κληρονομιά του οίκου και να χρησιμοποιείς αυτή τη γνώση για να καθορίσεις ένα νέο μέλλον. Ο Dior ξεκίνησε την επιχείρηση του μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να προσφέρει στους ανθρώπους ευτυχία και ομορφιά. Κανονικά, μετά από έναν πόλεμο οι άνθρωποι επιζητούν την απόδραση – θέλουν να ξεχάσουν τι συνέβη – αλλά αυτή η πανδημία είναι ένα τόσο νέο και απροσδόκητο είδος πρόκλησης, που δεν έχουμε βιώσει παρόμοιο.

Οι Ιταλοί είμαστε εκφραστικός λαός. Όταν βλέπουμε συναντάμε κάποιον, τον φιλάμε και του δίνουμε το χέρι μας. Δεν ξέρω αν στο μέλλον οι άνθρωποι θα θέλουν να είναι τόσο κοντά μεταξύ τους και πάλι. Το σημαντικό για μένα είναι να διατηρήσω ένα αισιόδοξο όραμα και να επικεντρωθώ στη σημασία της ομαδικής εργασίας και της αλληλεγγύης. Είμαι περήφανη που στη μόδα, αυτές οι αξίες είναι πολύτιμες. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις αξίες για να παράξουμε κάτι θετικό. Όλοι μαζί και ενωμένοι μπορούμε να κάνουμε τη μεγάλη διαφορά.

By Maria Grazia Chiuri, as told to Rosalind Jana. 

Scroll to Top