η-ευαγγελία-σμυρνιωτάκη-στη-vogue-greece-219299
©Haris Farsarakis/10 AM

Στο Μέγαρο Ψύχα, αρχιτεκτονικό έργο του Ernst Ziller, που στεγάζει την ιταλική πρεσβεία στην Αθήνα, η Ευαγγελία Σμυρνιωτάκη βρίσκεται στο στοιχείο της. Απόλυτα εξοικειωμένη με τον φακό, προσεγγίζει τη φωτογράφιση με τη γνωστή θηλυκή, κομψή και αφαιρετική αισθητική της. Και, βέβαια, εκείνο το twist που πάντα προσθέτει στην εικόνα της ιδιαίτερο edge. Γνωστή ως Style Heroine -το «handle» της στο Instagram-, είναι σίγουρα μια σύγχρονη ηρωίδα του στιλ. Είναι επίσης μια παγκοσμίως επιδραστική Ελληνίδα, η οποία, ύστερα από μια εξαιρετική πορεία στο ψηφιακό περιβάλλον της μόδας, άνοιξε πρόσφατα ένα νέο δημιουργικό κεφάλαιο στη ζωή της. Η ανακοίνωση ήρθε στα μέσα Ιανουαρίου: η Σμυρνιωτάκη είναι πλέον η artistic director του οίκου Sergio Rossi, του ομίλου Lanvin. Πρόκειται για μια νέα θέση στον ιταλικό οίκο υποδημάτων, που για εκείνη έρχεται ως επιβράβευση και απόδειξη ότι, σε ένα τόσο νεφελώδες τοπίο όπως των απανταχού influencers, ένα πραγματικό προσωπικό όραμα μπορεί να κάνει τη διαφορά.

«Η δουλειά μου είναι να κατευθύνω τον οίκο σε ό,τι αφορά την εικόνα του, την παραγωγή και το ντιζάιν. Ασχολούμαι με θέματα επικοινωνίας και διαφήμισης και δουλεύω με τους σχεδιαστές», μου εξηγεί, καθώς μιλάμε για τη νέα της επαγγελματική πρόκληση. Για όσους γνωρίζουν τον χώρο, ο νέος αυτός ρόλος της Σμυρνιωτάκη ενδέχεται να μην αποτελεί τεράστια έκπληξη. Κι αυτό γιατί από τότε που έκανε την είσοδό της στο διαδικτυακό παιχνίδι επέβαλε στον εαυτό της αυστηρούς κανόνες, χτίζοντας ένα πολύ δικό της concept. Ξεκινώντας με ένα αγγλόφωνο blog το 2011, η Style Heroine πέρασε αργότερα στο Instagram, μέσα από το οποίο επικοινωνεί σήμερα με πάνω από 400.000 ακόλουθους. Τα τελευταία χρόνια συνεργάστηκε και με διάφορα brands σε επίπεδο art direction. «Θα σου πω κάτι που αναφέρω για πρώτη φορά δημοσίως», μου λέει. «Ο πρώτος άνθρωπος που πίστεψε σ’ εμένα και στην αισθητική μου, στο τι μπορώ να δώσω σε κάποιο brand, ήταν ο Virgil Abloh. Το 2016 μου είχε προτείνει να κάνω consulting στην OffWhite. Τότε, όμως, δεν ένιωθα έτοιμη για κάτι τέτοιο, δεν αισθανόμουν ότι μπορούσα να το φέρω εις πέρας 100%. Με τον Sergio Rossi ήμασταν σε επικοινωνία από πέρυσι. Ο Virgil θα ήταν περήφανος γι’ αυτή την εξέλιξη. Δυστυχώς, δεν προλάβαμε να συνεργαστούμε».

Η Ευαγγελία Σμυρνιωτάκη στη Vogue Greece-1
©Haris Farsarakis/10 AM

Made in Italy παράδοση Heritage οίκος με ιστορία, ο Sergio Rossi ξεκίνησε το 1951. Στις εγκαταστάσεις του στο San Mauro Pascoli, στην περιοχή Emilia-Romagna, η Σμυρνιωτάκη έχει ήδη εντρυφήσει σε ένα τεράστιο αρχείο, όπου πάνω από 13.000 έγγραφα και 6.000 υποδήματα μαρτυρούν τη μεγάλη, made in Italy πορεία του, αλλά και την επιρροή του στην παγκόσμια βιομηχανία του παπουτσιού. «Επίσης, το stateoftheart εργοστάσιο διαθέτει πράσινη ενέργεια και έχει πετύχει σημαντική μείωση στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Τα δέρματα που χρησιμοποιούνται είναι πιστοποιημένα και ο οίκος είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος σε θέματα βιωσιμότητας», με ενημερώνει. Γνωρίζω ότι η ίδια ανέκαθεν έτρεφε «συμπάθεια» στο παπούτσι και σπεύδει να με διορθώσει. «Λατρεία», τονίζει. «Από μικρή ντυνόμουν από τα πόδια προς τα πάνω. Το πιο σημαντικό σε ένα λουκ είναι τα παπούτσια, είναι αυτά που σου φτιάχνουν τη διάθεση και αναβαθμίζουν το στιλ σου. Όταν φοράς ένα άνετο τακούνι, η αυτοπεποίθησή σου ενισχύεται». Ο όρος «άνετο τακούνι» ακούγεται κάπως αντιφατικός, παρατηρώ. «Τελικά, όχι», απαντάει και θέλω πολύ να την πιστέψω. «Στον Sergio Rossi στηρίζονται ακριβώς εκεί. Δημιουργούν τακούνια και παπούτσια που είναι όμορφα, θηλυκά και πάρα πολύ άνετα. Πολλοί εξαιρετικοί τεχνίτες εργάζονται πάνω σε αυτό. Ο οίκος πάντα έτρεφε σεβασμό προς τη γυναίκα – το 60% του προσωπικού μάλιστα είναι γυναίκες».

Θυμάται ότι, πριν από μερικά χρόνια, κατά τη διάρκεια μιας εβδομάδας μόδας έφυγε από ένα ντεφιλέ, μπήκε σε ένα ταξί, έβγαλε τα τακούνια της και συνέχισε για την επόμενη επίδειξη με τα παπούτσια στο χέρι. «Είναι πολύ σημαντικό για μένα να φοράω κάτι άνετο. Είναι άμεσα συνδεδεμένο με τη δουλειά μου. Δεν γίνεται να ταλαιπωρείσαι όταν πρέπει να φοράς το ίδιο ζευγάρι παπούτσια επί οκτώ ώρες», λέει. Αν, αντί για ψηλά τακούνια, επέλεγε ένα ζευγάρι αθλητικά; τολμώ να ρωτήσω. «Τα sneakers ανήκουν στο γυμναστήριο!» απαντάει γελώντας. «Δεν μπορώ να πάρω ένα ζευγάρι, να το αναβαθμίσω, να το κάνω dress up για να πάω σε μια εκδήλωση». «Η δική μου συλλογή περιλαμβάνει πράγματα που με χαρακτηρίζουν, στοιχεία που αναδεικνύουν τη φιλοσοφία μου», τονίζει. «Αγαπώ το θηλυκό, το sensual. Η συλλογή δεν θα έχει αθλητικά, αλλά θα έχει σανδάλια. Ήθελα να δημιουργήσω κάτι κολακευτικό και, βέβαια, άνετο». Εκτός από τη νέα της ιταλική «οικογένεια», ποιους άλλους υποδηματοποιούς αγαπάει; «Λατρεύω και άλλους οίκους και τα τελευταία χρόνια τα πράγματα έχουν εξελιχθεί πάρα πολύ. Μου αρέσει πολύ, για παράδειγμα, η Amina Muaddi και ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί. Και στη δική της περίπτωση τα παπούτσια είναι τρομερά άνετα».

Σταθερή αξία Στο μεταξύ, ο Sergio Rossi παραμένει σταθερή αξία διεθνώς. Στην αγορά της Ιαπωνίας, για παράδειγμα, είναι νούμερο ένα στην κατηγορία του, ενώ σημειώνει δυναμική άνοδο και στην κινεζική. «Μέχρι να επισκεφτώ τους χώρους του αρχείου, δεν είχα συνειδητοποιήσει τον πλούτο που διαθέτει αυτός ο οίκος», παρατηρεί. «Και το δικό μου όραμα είναι να δημιουργήσω ένα hub, ένα κέντρο ανοικτό σε νέα μυαλά, που θα έρθουν, θα εξερευνήσουν αυτό το πολύτιμο αρχείο και θα χτίσουν collaborations». Σε αυτή την προσπάθεια θα συμβάλει και η δική της διαδρομή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Η εμπειρία που αποκτά κανείς σε αυτόν τον χώρο μπορεί να μεταφραστεί σε ένα corporate, ένα εταιρικό περιβάλλον. Στη δική μου περίπτωση, τα social media με βοήθησαν να καταλάβω τον τρόπο με τον οποίο βλέπω εγώ τα πράγματα, το πώς λειτουργώ. Η εικόνα μου ήταν η δουλειά μου», παρατηρεί.

Για να ξεχωρίσει κανείς στον βαθύ ωκεανό των ψηφιακών μέσων επικοινωνίας, χρειάζεται να ταξιδεύει συντροφιά με ένα πολύ δυνατό πακέτο, που περιλαμβάνει πολλή δουλειά, ταλέντο αλλά και τύχη. Για τη Style Heroine, τα social media αποδείχτηκαν το κατάλληλο όχημα για τη μεταφορά του πάθους της για τη μόδα σε ένα παγκόσμιο κοινό. «Πιστεύω ότι αυτό που έκανα το είδα επαγγελματικά. Είμαι τελειομανής. Όλες ήταν επαγγελματικές παραγωγές. Ήθελα να είμαι συνεπής με έναν σωστό, κατανοητό τρόπο. Είναι μια δουλειά που επικοινωνεί το συναίσθημα». επιτυχία, βέβαια, συνδέεται και με την ύπαρξη καλών συνεργατών, όπως ο φωτογράφος Χάρης Φαρσαράκης, ο πιο στενός της συνεργάτης. «Η επιτυχία δεν είναι ποτέ του ενός», τονίζει.

Προς την επιτυχία Με ποιον τρόπο μυήθηκε στη μόδα; «Νομίζω ότι ο μπαμπάς μου ευθύνεται γι’ αυτό», λέει. «Αγαπούσε τη μόδα, με έπαιρνε μαζί του στα μαγαζιά. Από την άλλη, όταν ήμουν μικρή, σχεδίαζα πάρα πολύ. Αργότερα σπούδασα μάρκετινγκ και μάνατζμεντ. Ήθελα να βρω έναν τρόπο να μπω στον χώρο και οι σπουδές μου με βοήθησαν». Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της προσέφεραν πρόσβαση την κατάλληλη στιγμή. «Επένδυσα πάρα πολύ για να έχω αυτή την εικόνα. Όταν ξεκίνησα, κοιμόμουν τέσσερις ώρες την ημέρα. Από τη μία δούλευα, από την άλλη είχα το blog, στο οποίο ασχολιόμουν μέχρι και με τα templates, γιατί τα έκανα όλα μόνη μου. Έλεγα πως, αν το κάνω, θα το κάνω με όλη μου τη δύναμη. Δεν στηρίχτηκα στο gifting για να μεταφράσω το όραμά μου. Αυτό έχει ένα κόστος – χρηματικό και χρόνου», παρατηρεί. «Και μην ξεχνάς ότι, όταν ξεκίνησα, έκανα “ακέφαλα ποστ”. Ήθελα να επικοινωνήσω την αγάπη μου για τη μόδα. Δεν ήταν προσωποκεντρικό. Και αυτό έχει αναγνωριστεί».

Η Ευαγγελία Σμυρνιωτάκη στη Vogue Greece-2
©Style Heroine/Instagram

Ένα από τα πιο «σαγηνευτικά it girls της γενιάς της», σύμφωνα με τη γαλλική Vogue, η Σμυρνιωτάκη έχει συνεργαστεί με πληθώρα brands, αναλαμβάνοντας διαφορετικούς ρόλους, όπως της «πρέσβειρας». Στο πορτφόλιο των συνεργασιών της συναντά κανείς ονόματα όπως η Chanel, ο Bulgari, ο Valentino, ο Balenciaga και ο Jimmy Choo, ενώ έχει σχεδιάσει, μεταξύ άλλων, και μια capsule συλλογή για τη νορβηγική μάρκα Tom Wood. Στη διαδρομή έγινε μια πολίτης του κόσμου – μέχρι την έκρηξη της πανδημίας. «Προ Covid-19 ήταν όλα πολύ διαφορετικά. Σημασία είχε η εμπειρία. Θυμάμαι πάντα ένα σόου του οίκου Valentino στην Piazza di Spagna. Πέρα από το ντεφιλέ, είχαν οργανωθεί και άλλες εκδηλώσεις, μεταξύ των οποίων μια επίσκεψη στην υπόγεια Ρώμη. Ήταν μια μοναδική εμπειρία, ο τρόπος που ήθελαν να επικοινωνήσουν τη δουλειά σε μαθαίνει πράγματα. Έχω αποκτήσει παιδεία μέσα από τη δουλειά μου. Αυτό το knowhow είναι ένα μεγάλο σχολείο».

Κατά τη γνώμη της, μέχρι το καλοκαίρι, η βιομηχανία θα έχει επανέλθει, ενώ παρατηρεί ότι οι περισσότεροι οίκοι δουλεύουν με προ κορωνοϊού επίπεδα επενδύσεων. Στο μεταξύ, η ίδια έχει ήδη αρχίσει να μοιράζει τον χρόνο της μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, ενώ δεν αναμένεται να επιστρέψει στον πρότερο, πολυταξιδεμένο τρόπο ζωής της. «Είχα φτάσει στα όριά μου. Ακολούθησε και μια περιπέτεια υγείας και δεν πιστεύω ότι θα γυρίσω στα παλιά. Είμαι ευγνώμων για όλα όσα έχω ζήσει. Τα ταξίδια για μένα είναι εμπειρία και έμπνευση», τονίζει. Σε μια εποχή που προσπαθούμε να βγάλουμε λίγο το κεφάλι έξω από τα τρικυμιώδη νερά της πανδημίας, μήπως η έννοια της πολυτέλειας έχει αλλάξει; «Πιστεύω ότι έχουμε πάει στην εποχή της μοναδικότητας, όχι της πολυτέλειας. Αυτό μας δίδαξε η κατάσταση που βιώσαμε. Μείναμε μόνοι μας, ήταν μια άσχημη περίοδος, πολλοί έφτασαν στα άκρα. Ας πούμε ότι το παράσημο που λάβαμε ήταν ότι ανακαλύψαμε τον εαυτό μας».

Όπως και να ’χει, η δύσκολη αυτή περίοδος αποδείχθηκε γόνιμη για την Ελληνίδα -αλλά και διεθνή- Style Heroine. Της λέω ότι, όταν ανακοινώθηκε ο νέος της ρόλος στον Sergio Rossi, αυτή την επιτυχία της την αισθανθήκαμε και λίγο δική μας. «Παρακολουθώ τα ελληνικά πράγματα και πιστεύω ότι κάποιοι θα μεγαλουργήσουν. Η Ελλάδα αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς και θα βάλει κάποια στιγμή τα γυαλιά στον κόσμο της μόδας», πιστεύει. Στο μεταξύ, με συνεργό την αισθητική της μοιάζει έτοιμη να οδηγήσει τον ιταλικό οίκο στη νέα του εποχή. «Δεν πιστεύω στις ριζικές αλλαγές. Εκείνο που θέλω είναι να ενώσω το παρελθόν του οίκου με το μέλλον», συμπληρώνει λίγο πριν κλείσουν οι οθόνες. «Με ενδιαφέρει να μεταφράσω μια αφαιρετική κομψότητα, αλλά συγχρόνως να προβάλω τη διαφορετικότητα. Ο καθένας από εμάς είναι διαφορετικός. Δεν μπορούμε να είμαστε όλοι ίδιοι. Και το να είσαι διαφορετικός είναι υπέροχο».

MHT