Υπάρχουν κάποια κλισέ που δεν γίνεται να τα αποφύγουμε, μάλλον ποτέ. Δεν γίνεται δηλαδή να περιγράψεις ένα δείπνο στο GB Roof Garden χωρίς να μιλήσεις για την θέα. Και πώς άλλωστε, όταν διαθέτει ένα από τα πιο ωραία «μπαλκόνια» της Αθήνας. Η Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας απλώνεται από κάτω σαν ζωντανή αρτηρία, μια χορογραφία φωτισμένων αυτοκινήτων που αποκαλύπτει τον ρυθμό της πόλης σε πραγματικό χρόνο.
Μετά τη ριζική ανακαίνιση από το λονδρέζικο γραφείο Goddard Littlefair, του οποίου ηγείται το δημιουργικό ντουέτο της Τζο Λίτλφερ και του Μάρτιν Γκοντάρ, η καινούργια εικόνα του εστιατορίου περιγράφεται ταυτόχρονα σύγχρονη όσο και κλασική. Ο χώρος διατηρεί αυτή την γνώριμη κομψότητα, αλλά σε πιο ήπιους, μοντέρνους τόνους. Βεβαίως σε ένα μέρος που πλαισιώνεται από τζαμαρίες, το φυσικό φως κατευθύνει τρόπον τινά την εμπειρία, ενώ τα υλικά που κυριαρχούν, όπως το μάρμαρο και το ξύλο, λειτουργούν σκηνοθετικά.
Σε αυτό το πλαίσιο, η πρόσφατη άφιξη του Γιάννη Ροκανά στη θέση του Chef de Cuisine μοιάζει απολύτως εύστοχη. Πριν έρθει εδώ, να πλαισιώσει την ομάδα του απαιτητικού εστιατορίου με επικεφαλής τον Αστέριο Κουστούδη, ο σεφ διετέλεσε Executive Chef στο πολυτελές Acro Suites Resort στην Κρήτη, όπου απέσπασε σημαντικές διακρίσεις ενώ παράλληλα έχει ηγηθεί της κουζίνας άλλων πολυτελών ξενοδοχειακών μονάδων στην Ελλάδα αποκτώντας βαθιά γνώση της σύγχρονης ελληνικής γαστρονομίας. Η διεθνής του πορεία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων τη θέση του Sous Chef στο ιστορικό Hotel Sacher στο Salzburg. Πρόκειται για έναν σεφ με ουσία, τεχνική και ισορροπία ανάμεσα στη δημιουργικότητα και την πειθαρχία.
Τον επισκεφθήκαμε ένα ανοιξιάτικο βράδυ Τρίτης. Οι πιο τολμηροί είχαν ήδη πιάσει θέση έξω· εμείς επιλέξαμε ένα τραπέζι δίπλα στην τζαμαρία, από εκείνα τα σημεία που σου θυμίζουν πως η θέα εδώ είναι καθοριστική. Ξεκινήσαμε με δύο κλασικά martini, ένα με gin και λεμόνι, ένα με vodka και ελιά. Άψογα, καθαρά, χωρίς περιττές παρεμβάσεις. Όπως πρέπει να είναι ένα σωστό απεριτίφ.
Το πρώτο πιάτο, ένα carpaccio παντζαριού με burrata και πραλίνα φιστικιού Αιγίνης, έδωσε αμέσως το στίγμα της μαγειρικής του. Συμπύκνωση γεύσης, καθαρότητα και ένα παιχνίδι στις υφές. Ακολούθησε το ταρτάρ μοσχαριού, με κρόκο αυγού κονφί, μαγιονέζα αγριοράπανου, Reggiana Μετσόβου και χαβιάρι, ένα πιάτο που κρατά τον χαρακτήρα του κλασικού ταρτάρ, αλλά εισάγει λεπτές, ουσιαστικές εντάσεις. Πήραμε και το dumpling με γαρίδα, αστακό και χτένι, που ολοκληρωνόταν στο τραπέζι με ζωμό αγριομάραθου, ένα πιάτο που παίζει με τα βοτανικά αρώματα.
Από τα κυρίως, η σφυρίδα φρικασέ με μύδια, beurre blanc, άνηθο και αυγά καπνιστής ρέγγας ήταν ένα πιάτο για όσους θα προτιμήσουν την ψαροφαγία, αναζητώντας όμως κάτι σπέσιαλ και όχι ένα απλό καλομαγειρεμένο φιλέτο ψαριού. Ωστόσο, το ριζότο Acquerello με καραβίδα, furikake, αέρα espresso και curry ήταν εκείνο που ξεχώρισε, ένα πιάτο με τόλμη, διαφορετικές «στρώσεις» νοστιμιάς, το προσωπικό μου highlight της βραδιάς.
Στα πιο «comfort» πεδία, το λαζάνι με σιγομαγειρεμένο κόκορα και κρέμα αρσενικού Νάξου απέδειξε τη δεξιοτεχνία του σεφ στη συμπύκνωση της γεύσης, ενώ η πάπια —ένα πιάτο που συχνά διχάζει— εδώ παρουσιάστηκε με ακρίβεια, καπνισμένη διακριτικά, σωστά ψημένη, με σάλτσα κόκκινων φρούτων και ένα εξαιρετικό ραβιολάκι κονφί που λειτουργούσε ως δεύτερη πράξη στο ίδιο θέμα.
Πήραμε και το wine pairing, με επιλογές από τον ελληνικό αμπελώνα, δυο κρασιά του Αμυνταίου, το ολοκαίνουργιο αφρώδες Anda Luna αλλά και το Ξινόμαυρο Reserve από το Κτήμα Άλφα, ενώ τα επιδόρπια ταίριαξαν απολύτως με το Royal Tokaji 6 puttonyos σε έναν επίλογο που έμοιαζε ιδανικός. Η πληρέστατη λίστα κρασιού αλλά και οι γνώσεις των σομελιέ είναι παροχές που ενισχύουν τη συνολική αφήγηση της κουζίνας. Ο Γιάννης Ροκανάς δείχνει να κατανοεί πλήρως το βάρος και την ευκαιρία ενός χώρου σαν το GB Roof Garden και καταφέρνει να προσφέρει κάτι για όλους.
Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία, Βασιλέως Γεωργίου Α 1’, Πλατεία Συντάγματος,
Τηλ. 210-3330000
