Χθες βράδυ, στο London Palladium, ένιωσα κάτι που είχα χρόνια να νιώσω. Ότι το έργο επέστρεψε πραγματικά εκεί όπου ανήκει. Ο Sam Ryder είναι φίλος μου και ήξερα πόσο σπουδαίος ερμηνευτής είναι. Αυτό που δεν περίμενα ήταν να τον δω να υπηρετεί έναν τόσο απαιτητικό ρόλο με τόση αλήθεια. Δεν προσπάθησε να αντιγράψει κανέναν από όσους πέρασαν πριν από εκείνον. Έδωσε τον δικό του Ιησού. Με δύναμη, ευαισθησία, ταπεινότητα και μια φωνή που δεν φαίνεται να έχει όρια.
Στο Gethsemane συνέβη κάτι σπάνιο. Η παράσταση σταμάτησε από το χειροκρότημα. Το κοινό σηκώθηκε όρθιο στη μέση του έργου. Δεν περίμενε το φινάλε. Ήταν μία από εκείνες τις στιγμές που δεν μπορείς να σκηνοθετήσεις. Απλώς συμβαίνουν.
Αυτό όμως που κάνει τη συγκεκριμένη παραγωγή ξεχωριστή δεν είναι μόνο ο Sam. Είναι το σύνολο. Η σκηνοθεσία, οι χορογραφίες, οι φωτισμοί, η αισθητική, αλλά πάνω απ’ όλα ο ήχος. Από τους καλύτερους που έχω ακούσει ποτέ σε θέατρο. Και ένας ρυθμός που δεν αφήνει ούτε δευτερόλεπτο να χαθεί. Δεν υπάρχει κοιλιά, δεν υπάρχει στιγμή που να αποσπάται η προσοχή σου. Οι δύο ώρες περνούν χωρίς να το καταλάβεις με το glitter να αιωρείται στη σκηνή τόσο όσο.
Και μετά υπάρχει η μουσική του Webber . Πάνω από πενήντα χρόνια μετά, εξακολουθεί να ακούγεται σύγχρονη, τολμηρή και συγκινητική. Δηλαδή αριστούργημα.
Μου άρεσε επίσης πολύ η genius ιδέα να αλλάζει συνεχώς ο Ηρώδης, με διαφορετικούς guest stars σε κάθε περίοδο των παραστάσεων. Jesse Tyler Ferguson, Richard Armitage, Boy George, Layton Williams και Julian Clary στο London Palladium, ενώ στη συνέχεια, στο Theatre Royal Drury Lane, θα εμφανιστούν οι Matt Bomer, Rob Brydon, Reece Shearsmith, Bob the Drag Queen, Michael Ball, Simon Russell Beale και Omid Djalili. Μια ευφυής ιδέα που δίνει ακόμη έναν λόγο να το δεις περισσότερες από μία φορές.
Έφυγα από το θέατρο με την ίδια αίσθηση που είχα όταν είδα για πρώτη φορά τη θρυλική κινηματογραφική εκδοχή του Jesus Christ Superstar. Ότι αυτό το έργο τελικά είναι «θρησκεία» , δεν ανήκει σε μία εποχή. Ανήκει σε όλες.
Και αυτή η παραγωγή το επαναφέρει, επιτέλους, στο βασίλειο που του αξίζει.
