forest-bathing-τι-μπορεί-να-προσφέρει-μια-βόλτα-στ-197186
©Unsplash

Από το ανοιχτό παράθυρό μου αντικρίζω ένα κολάζ από αποχρώσεις του πράσινου. Ακούω το τιτίβισμα των πουλιών και, αφού βρίσκομαι στην Αγγλία, βλέπω τις πρώτες σταγόνες της φθινοπωρινής βροχής. Όπως συνέβη σε πολύ κόσμο, χρειάστηκε να μείνω κλεισμένη μέσα την τελευταία χρονιά για να εκτιμήσω τον χρόνο που περνώ στη φύση. Και, συχνά, αυτός ήταν ο μόνος χρόνος που έβγαινα έξω από τα όρια του σπιτιού μου.

Όταν έγραφα πέρυσι για την ιαπωνική μέθοδο του forest bathingShinrinyoku– δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι οι στοχαστικές μου βόλτες για περπάτημα στο Holland Park θα γίνονταν μια καθημερινή ιεροτελεστία. Και ενώ ανέκαθεν υποστήριζα την υπαίθρια άσκηση, έπρεπε να αφήσω στην άκρη τα ακουστικά μου για να βιώσω στο έπακρο την εμπειρία με όλες μου τις αισθήσεις – από τους ήχους και τα αρώματα μέχρι το άγγιγμα του ήλιου στην επιδερμίδα μου. (Να πω εδώ ότι τον όρο Shinrinyoku τον επινόησε ο Tomohide Akiyama, υπουργός Γεωργίας της Ιαπωνίας, το 1982, βασισμένος στην πεποίθηση ότι ακόμα κι ένα μικρό χρονικό διάστημα μέσα στο πράσινο μπορεί να έχει σημαντικά οφέλη για την υγεία. Ο όρος «bathing» δεν έχει την κυριολεκτική σημασία της κολύμβησης, αλλά της εναρμόνισης με τους ήχους της φύσης.)

Επί αιώνες στρεφόμαστε στη φύση για να βελτιώσουμε τόσο τη φυσική όσο και την πνευματική μας κατάσταση. Όταν ο Frederick Law Olmstead σχεδίαζε το Central Park της Νέας Υόρκης, το 1857, στόχος του ήταν να αποτελέσει τους πνεύμονες της πόλης. Σε μια μελέτη του περιοδικού Science το 1984, επιστήμονες αναγνώρισαν τα οφέλη τού να κοιτάζει κανείς τη φύση από το παράθυρό του ή ακόμα και μέσα από μια φωτογραφία κατά τη διάρκεια της αποθεραπείας μετά από χειρουργική επέμβαση, καθώς η ομορφιά της ανοίγει νέες προοπτικές και προσφέρει καταφύγιο για τις πιο δύσκολες προκλήσεις. Ο χρόνος στη φύση μειώνει τα επίπεδα της ορμόνης του στρες, της κορτιζόλης, βοηθά το ανοσοποιητικό σύστημα και καταστέλλει το άγχος. Οι σχηματισμοί της, εξάλλου, έχουν λειτουργήσει ως πηγή έμπνευσης για τα πιο εμβληματικά κινήματα τέχνης και design. Ο Αμερικανός αρχιτέκτονας Frank Lloyd Wright, ο «πατέρας της οργανικής αρχιτεκτονικής», άντλησε έμπνευση από τον φυσικό κόσμο, εναρμονίζοντάς τον με όσα τον περιβάλλουν και καθορίζοντας έτσι τη σύγχρονη αρχιτεκτονική – χαρακτηριστικά παραδείγματα της δουλειάς του αποτελούν το Μουσείο Guggenheim στο Μανχάταν, που θυμίζει όστρακο, και η κατοικία Fallingwater στην Πενσυλβάνια, χτισμένη σε έναν καταρράκτη.

©Unsplash

Έχει περάσει ένας χρόνος που ακολουθώ τη συνήθεια του forest bathing, ενώ το περιβάλλον αντιμετωπίζει τεράστια κρίση. Τα ακραία καιρικά φαινόμενα έχουν ως αποτέλεσμα πρωτοφανείς θερμοκρασίες, που με τη σειρά τους προκαλούν ξηρασία και πυρκαγιές με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα και ένταση απ’ ό,τι στο παρελθόν. Η κλιματική αλλαγή είναι πια γενική επιστημονική παραδοχή. Μπορεί τα σημάδια της υπερθέρμανσης του πλανήτη να μην είναι ορατά στις καθημερινές μου βόλτες, ωστόσο ένα πλημμυρισμένο υπόγειο μετά από έντονη βροχόπτωση στο Λονδίνο, η οποία προκλήθηκε από το ίδιο σύστημα που είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή ολόκληρων δρόμων στη Γερμανία, είναι κάτι που μπορώ να αναγνωρίσω ως πρόβλημα – η καγκελάριος Angela Merkel δήλωσε πως δεν υπάρχουν στα γερμανικά οι λέξεις για να περιγράψουν την καταστροφή που προκάλεσαν οι πλημμύρες που σκότωσαν εκατοντάδες ανθρώπους στη Γερμανία και στις γειτονικές της χώρες.

Μετά από όλα αυτά, θα περίμενε κανείς πως θα ήταν εύκολο να αποφασίσουμε ότι πρέπει να προστατεύσουμε τη φύση. Και όμως, η πολιτικοποίηση της κλιματικής αλλαγής έχει καθυστερήσει ή ακόμη και αντιστρέψει τις παγκόσμιες προσπάθειες για μείωση των εκπομπών αερίων. Άλλωστε, τα μεγαλύτερα λόμπι ορυκτών καυσίμων έχουν ξοδέψει πολλά εκατομμύρια για να εμποδίσουν πολιτικές για το κλίμα, ενώ έχουν επενδύσει πολύ μικρό μέρος των κερδών τους σε προγράμματα μείωσης εκπομπών άνθρακα. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), θα χρειαστεί να περάσουν πολλές γενιές για να αναστραφεί η υπερθέρμανση του πλανήτη, ενώ υπάρχει ξεκάθαρη σύνδεση μεταξύ της κλιματικής αλλαγής και των ακραίων καιρικών φαινομένων του φετινού καλοκαιριού – από τις πυρκαγιές και τους άνευ προηγουμένου καύσωνες στην Ελλάδα ή τις πλημμύρες σε μέρη της Ευρώπης όπου συνήθως δεν παρατηρούνται ακραία φαινόμενα μέχρι την ξηρασία στην Καλιφόρνια. Παρά τις προειδοποιήσεις δεκαετιών για την ανάγκη να μειωθούν οι εκπομπές ρύπων, η έκθεση τονίζει πως είναι ζωτικής σημασίας να αλλάξουμε έστω και τώρα πορεία, καθώς το τίμημα θα είναι ακόμη βαρύτερο αν δεν αναλάβουμε δράση άμεσα. Μετά από έναν χρόνο σε lockdown, πολλοί αρπάξαμε την ευκαιρία να κάνουμε και πάλι διακοπές, γεμίζοντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με φωτογραφίες με κρυστάλλινα νερά και πανέμορφα ηλιοβασιλέματα. Το φετινό καλοκαίρι όμως μας έδειξε και ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, αλλά μια νέα πραγματικότητα που μας αφορά όλους. Κι ενώ το forest bathing δεν αποτελεί λύση για το μείζον αυτό πρόβλημα, μπορεί να μας βοηθήσει να μην το αγνοούμε. Πράγματι, η αμφισβήτηση της κατάστασης έχει καθυστερήσει την αποτελεσματική χάραξη πολιτικής. Οι ανακοινώσεις όμως πλέον πολλών χωρών και επιστημονικών φορέων μπορούν ίσως να πείσουν τους δύσπιστους. Αξίζει να αντιμετωπίσουμε όσους αμφισβητούν τα συμπεράσματα της επιστήμης με κριτική ματιά. Τα τραγικά γεγονότα του φετινού καλοκαιριού μάς έδειξαν πως δεν είναι ώρα να στρουθοκαμηλίζουμε και να ελπίζουμε πως η υπερθέρμανση του πλανήτη θα σταματήσει ξαφνικά. Πρέπει να συνεργαστούμε και να απαιτήσουμε να αναλάβουν τις ευθύνες τους όσοι δημιουργούν το πρόβλημα, καθώς και όσοι εμποδίζουν τις πολιτικές για το περιβάλλον με κοινοτοπίες για δήθεν προστασία του περιβάλλοντος, απαιτώντας αλλαγές που θα κάνουν την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής προτεραιότητα. Αν εργαστούμε όλοι μαζί, μπορούμε να σταματήσουμε ή ακόμη και να αντιστρέψουμε την κατάσταση. Αυτό που λείπει είναι η συντονισμένη προσπάθεια για δράση. Ξεκινώ τη βόλτα μου γεμάτη αγωνία και ανησυχία για το μέλλον, απογοητευμένη από την ελάχιστη πρόοδο που έχουμε κάνει. Σύντομα, όμως, βλέπω τις σκιές να «προχωρούν» στο μονοπάτι μπροστά μου και μυρίζω το υγρό χώμα. Νιώθω την αναπνοή μου να ηρεμεί και τους μυς μου να χαλαρώνουν. Η βόλτα μου με βοήθησε να δω πιο καθαρά και δεν θέλω πια να γυρίζω το κεφάλι από την άλλη μεριά. Επιλέγω να κοιτάζω μπροστά, κάνοντας αυτό που πρέπει.

_____________________________________________________________________

English Version

Forest Bathing one year on; walking the walk.

After a summer of extreme weather events and a report highlighting the scientifically undisputed signs of climate change, my daily walks in nature or forest bathing take on new meaning and importance.

From my open window, I can see a collage of green shades. I hear the twittering of morning bird songs, and this being England, the start of light summer rain. Like many people, it took being stuck indoors last year to appreciate the time spent in nature. It was often the only time outside of the confines of home and social isolation.

When I wrote about the Japanese art of “forest bathing or (shinrin-yoku) last year, I didn’t realise my meditative walks to Holland park would become a daily ritual. First coined by Tomohide Akiyama in 1982 by Japan’s head of the agriculture ministry, the basis of forest bathing is the belief that even a short time spent mindfully in wild green space can bring health benefits. Bathing here is not literal swimming but tuning into the sensorial surround-sound of wild spaces. While I have always exercised outdoors, this meant doing so with no earphones, taking in the whole sensory experience from the sounds and smells of nature, and feeling the sun on your skin. 

We have a long history of turning to nature to improve both our mental and physical wellbeing. When Fredrick Law Olmstead designed New York’s Central Park in 1857, he intended it to be its lungs. In a 1984 study for Science magazine, Scientists recognised the health benefits of looking at nature from a window or even a picture to improve recovery post-surgery. There is perspective in the beauty of nature and refuge from the most insurmountable challenges. Time spent in nature lowers the stress hormone cortisol, improves immunity, and calms anxiety. 

Natural forms have even inspired the most iconic art and design movements. Considered the “father of organic architecture,” American Architect Frank Loyd Wright’s work borrowed from the natural world while harmonising with its surroundings and defined modern architecture for generations. Examples include the conch-like spiral of the Guggenheim museum in Manhattan or Wright’s Fallingwater house in Pennsylvania, built on a waterfall. 

A year into my forest bathing ritual, and the environment faces a crisis close to home. Increasingly extreme heat and weather systems have caused unprecedented temperatures, which have in turn caused drought and fires with more frequency and intensity. Climate change has stopped using disclaimers and is now a scientific consensus. While the signs of global warming aren’t necessarily visible on my daily walks, a flooded basement after a flash flood in typically temperate London is, and caused by the same weather system that destroyed whole streets in parts of Germany,

The case for preserving natural ecosystems seems like it should be an easy sell. Yet, the politicisation of climate change and science denial has stalled or reversed global efforts to reduce emissions globally. According to a recently released cross country report  Inner Governmental Panel on Climate Change, the signs that climate warming could take generations to reverse and drawing connections between climate change and the extreme weather this summer. From devastating fires in Greece to record heat waves, heat domes, and drought in California and the Pacific Northwest. There was deadly flooding in parts of Europe that are traditionally spared extreme weather events. 

After a year of lockdown, many of us are jumping at the chance to return to holidays, filling social media with images of crystalline water and stunning sunsets. Yet, we also saw unprecedented weather that made it hard to return to business as usual. This summer has shown us that climate change is not an abstract concept taking place somewhere else but is a new reality. Indeed extreme weather in Europe and America this summer has shown how unprepared we are for such changes.

Germany’s Chancellor Angela Merkel explained that there are no words in German to describe the devastation caused by flash floods that killed hundreds in Germany and neighboring countries. Despite decades of warnings of the need to reduce carbon emissions, the report describes efforts to change course now as critical, with the price of not taking action even steeper. 

While Forest bathing can’t solve the climate crisis, it makes it harder to ignore the problem. Indeed climate change denial and doubts have delayed effective policy. The now unanimous assertions from multiple countries and scientific bodies helps dispel the skeptics. It’s worth looking more critically at those who doubt climate science. After all, the largest gas and oil lobbies have spent millions a year delaying or blocking climate policy and have only spent a small amount of their profits investing in carbon neutralising programs while continuing to expand. 

This summer’s tragic events have shown us that It is not the time to hope global warming will go away and put our heads in the sand. Instead, we should be working together to demand accountability from the most significant contributors to greenhouse gasses and those who are blocking environmental policy with greenwashing platitudes, and demand policy changes that make reversing global warming a priority. Collectively we can work together to stop and even reverse global warming. What has been missing is the coordinated willingness to take action.

I start my walk full of anxiety and worry for the future and frustration at how little progress we have been willing to make. But soon I am watching the shadows move on the path ahead and smelling the mulch of wet soil. I can feel my breathing slow down and muscles relax. My walk has helped me see what’s needed more clearly, and I no longer want to look away. I choose to walk the walk.

Απόδοση: Νίνα Ζβε

Διαβάστε επίσης | Ένα φθινόπωρο για να γιορτάσουμε τα λάθη μας