Maria Svarbova
Maria Svarbova
Maria Svarbova

Η κρίση του κορωνοϊού θα αλλάξει για πάντα το σινεμά;

Μέσα στην πανδημία του Covid-19, οι κινηματογράφοι έκλεισαν, οι ημερομηνίες κυκλοφορίας κορυφαίων ταινιών έχουν αναβληθεί, τα μεγαλύτερα φεστιβάλ κινηματογράφου του πλανήτη ακυρώθηκαν και η παραγωγή έχει σταματήσει. Πώς θα ανακάμψει η βιομηχανία και γιατί όταν θα βγει από αυτή την κρίση, θα είναι τελείως διαφορετική;

Στις 19 Μαρτίου, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών ανακοίνωσε ότι η ετήσια κινηματογραφική διοργάνωση, η οποία επρόκειτο να διεξαχθεί από τις 12 έως τις 23 Μαΐου, δεν θα γίνει λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. «Πολλές επιλογές εξετάζονται ώστε να διασφαλίσουμε την λειτουργία του», ανέφεραν οι διοργανωτές σε δήλωσή τους. «Η κύρια είναι μια απλή αναβολή». Για την παγκόσμια κινηματογραφική βιομηχανία – εκ των οποίων 40.000 επαγγελματίες παρευρίσκονται κάθε χρόνο στο Φεστιβάλ για να αγοράσουν, να πουλήσουν και να παρουσιάσουν τα έργα τους – η επιλογή αυτή ήταν μονόδρομος.

Κατά τη διάρκεια της ένδοξης ιστορίας τους, οι Κάννες έχουν επηρεαστεί μόνο από την επανάσταση ή τον πόλεμο. Το 1968, το Φεστιβάλ διακόπηκε όταν οι εθνικές απεργίες έφεραν τη γαλλική οικονομία σε δυσμενή συνθήκη. Πριν από αυτό, ήταν η πρώτη διοργάνωση των Καννών που διακόπηκε από το ξέσπασμα του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Την επόμενη μέρα μετά το γκαλά της τελετής έναρξης του 1939, που παρουσίασε την προβολή του The Hunchback της Notre Dame, γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Πολωνία. Έκτοτε, το φεστιβάλ λειτούργησε ξανά το 1946.

Σε κάθε επίπεδο, η ταχεία εξάπλωση του Covid-19 συγκρίνεται με μάχη. Επί του παρόντος, υπάρχουν περισσότεροι από μισό εκατομμύριο ασθενείς παγκοσμίως, πάνω από 20.000 θύματα και η πιθανότητα απώλειας 25 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας. Για την κινηματογραφική βιομηχανία, η κρίση έχει ήδη προκαλέσει απώλειες 7 δισ. δολαρίων σε εισπράξεις στα ταμεία των σινεμά, ποσό το οποίο αναμένεται να ανέλθει στα 17 δισ. δολάρια στα τέλη Μαΐου.

Εν τω μεταξύ, η αμερικανική ένωση βιομηχανιών ψυχαγωγίας International Alliance of Theatrical Stage Employees (IATSE), αναφέρει ότι 120.000 εργαζόμενοι έχουν απολυθεί μέχρι στιγμής στο Χόλιγουντ ως αποτέλεσμα της κρίσης του κορονωϊού. Οι πρώτες συνέπειες της κρίσεις ήταν αναμενόμενες και τραγικές, αλλά αυξάνεται η ανησυχία για το μέλλον της βιομηχανίας του σινεμά. Τη στιγμή που η κοινωνική αποστασιοποίηση και η αυτο-απομόνωση γίνεται ο νέος κανόνας, μπορεί να επιβιώνει μια επιχείρηση που βασίζεται στην «από κοντά» παραγωγή και λειτουργία;Κλειστές αίθουσες

Τον Ιανουάριο του 2020, λίγες εβδομάδες μετά την εμφάνιση των πρώτων κρουσμάτων του κορωνοϊού στην κινεζική πόλη Wuhan, άρχισαν να κλείνουν οι κινηματογράφοι στην περιοχή. Το timing ήταν ιδιαίτερα καταστροφικό, καθώς ήρθε στην παραμονή των διακοπών της κινεζικής Πρωτοχρονιάς, η οποία συνήθως αποτελεί μια από τις πιο κερδοφόρες εβδομάδες επισκέψεων στον κινηματογράφο παγκοσμίως. Το 2019, η ίδια περίοδος των 20 ημερών είχε φέρει έσοδα ύψους 1,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Φέτος, ανήλθε σε μόλις 3,9 εκατομμύρια δολάρια. Λίγο αργότερα, σχεδόν 70.000 σινεμά της Κίνας έκλεισαν.

Καθώς ο ιός άρχισε να εξαπλώνεται σε όλο τον πλανήτη, ακολούθησαν κινηματογράφοι στην Ιταλία, την Ισπανία και τον αραβικό κόσμο. Στη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, καταβλήθηκαν προσπάθειες για την ενίσχυση της κοινωνικής αποστασιοποίησης στους κινηματογράφους μέσω του διαχωρισμού των θέσεων και της μειωμένης χωρητικότητας, αλλά η κίνηση ήταν βραχύβια. Μέχρι τη στιγμή που τους δόθηκε επίσημη εντολή να κλείσουν από τις τοπικές κυβερνήσεις, πολλοί είχαν ήδη κλείσει λόγω έλλειψης επισκεψιμότητας. Ορισμένοι ανεξάρτητοι κινηματογράφοι, οι οποίοι αυτή τη στιγμή υποφέρουν με τις υψηλές πληρωμές ενοικίου, ενδέχεται να μην μπορούν να ξανανοίξουν.Πρεμιέρες που αναβλήθηκαν

Σε απάντηση της κρίσης, ταινίες που κατεξοχήν αποτελούν τεράστιες εισπρακτικές επιτυχίες, ανέβαλαν τις ημερομηνίες κυκλοφορίας τους. Η 25η ταινία του Τζέιμς Μποντ με τον προφητικό τίτλο “No Time to Die” μεταφέρθηκε από τον Απρίλιο στον Νοέμβριο. Το “A Quiet Place Part II” της Paramount, η “Mulan” της Disney, το “Black Widow” της Marvel και το “Wonder Woman 1984” της DC έχουν επίσης αναβληθεί.

Καθώς ανταγωνίζονται για τις «καλύτερες» ημερομηνίες προβολής το φθινόπωρο, μεγάλα στούντιο παραγωγής διερευνούν άλλες επιλογές. Η Universal έκανε διαθέσιμες διαδικτυακά τρεις τρέχουσες παραγωγές της (Emma, The Invisible Man, The Hunt), ενώ την ίδια λογική ακολούθησαν και άλλα μεγάλα στούντιο, όπως η Pixar με το “Onward” και η Warner Brothers με το “Birds of Prey”. Φαίνεται ότι μόλις τελειώσει αυτή η κρίση, η ταυτόχρονη κυκλοφορία ταινιών στους κινηματογράφους και διαδικτυακά θα μπορούσε να αποτελέσει κοινό τόπο.

 

https://www.instagram.com/p/B9qBEyjJu4B/?utm_source=ig_embedCelebrities σε καραντίνα

Καθώς ο κλάδος μετρά τις πληγές του, σημαντικοί του παίκτες έχουν αποδειχθεί εξίσου ευάλωτοι. Στις 12 Μαρτίου, ο Tom Hanks και η Rita Wilson ανακοίνωσαν ότι διαγνώστηκαν θετικοί στον Covid-19. Από τότε, αρκετοί άλλοι ηθοποιοί έχουν μιλήσει για τη διάγνωσή τους: ο Βρετανός καλλιτέχνης Idris Elba, η Γαλλίδα με ρίζες από την Ουκρανία ηθοποιός κα μοντέλο Olga Kurylenko, ο Κορεάτης-Αμερικανός ηθοποιός Daniel Dae Kim και ο Νορβηγός πρωταγωνιστής του Game of Thrones, Kristofer Hivju. Και μια είδηση-έκπληξη; Τα νέα της 23ης Μαρτίου ότι ο Harvey Weinstein, ο παραγωγός που καταδικάστηκε για σεξουαλική παρενόχληση, διαγνώστηκε θετικός μέσα στη φυλακή. Ήταν μια απροσδόκητη εξέλιξη ενός life story, που εδώ και χρόνια απασχολεί όσο τίποτα το Χόλιγουντ.Φεστιβάλ σε κίνδυνο

Ομοίως ανήσυχοι είναι εκείνοι που αγωνίζονται για να παράξουν ταινίες και να τις κυκλοφορήσουν. Το πρώτο μεγάλο πλήγμα για τους ανεξάρτητους κινηματογραφιστές ήρθε με την ακύρωση του SXSW, το οποίο επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στο Ώστιν του Τέξας, από τις 13 έως τις 22 Μαρτίου. Ξεκινώντας από το οικονομικό χτύπημα, οι διοργανωτές του φεστιβάλ αναγκάστηκαν να απολύσουν το ένα τρίτο του ετήσιου προσωπικού του. Η τοπική οικονομία εκτιμάται ότι θα χάσει περί τα 350 εκατομμύρια δολάρια, ενώ όσοι απασχολούνται γύρω από το φεστιβάλ – από τους υπεύθυνους εστίασης, έως το προσωπικό ασφαλείας – έχουν ήδη υποστεί μια τεράστια ζημία. Η ακύρωση του SXSW δημιούργησε ένα φαινόμενο – ντόμινο. Μια εβδομάδα αργότερα, το Tribeca Film Festival αναβλήθηκε και μια εβδομάδα μετά, ακολούθησαν οι Κάννες. Ακόμη και αν επαναπροσδιορίσουν την διοργάνωσή τους για το φθινόπωρο, πρέπει να «στριμωχτούν» δίπλα στη Βενετία, το Telluride και το Τορόντο, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να δούμε μικρότερα φεστιβάλ κινηματογράφου να απομακρύνονται εξ ολοκλήρου από το χάρτη.Παύση παραγωγών

Τα πράγματα μπορεί να είναι ακόμη χειρότερα για όσους βρίσκονται στη μέση της παραγωγής. Μέχρι στιγμής, η πανδημία έχει σταματήσει τουλάχιστον 34 ταινίες και 144 τηλεοπτικές σειρές. Οι πρώτες περιλαμβάνουν ταινίες μεγάλου προϋπολογισμού όπως το “The Little Mermaid” της Disney, το “Matrix 4”, το “Jurassic World: Dominion”, το “The Batman” του Robert Pattinson και το “The Prom” με την Nicole Kidman και την Meryl Streep.

Αναφορικά με τις σειρές, έχουν σταματήσει την παραγωγή τους από το “The Handmaid’s Tale” και το “Euphoria” μέχρι το “Stranger Things” και το “Russian Doll”. Το κόστος αυτής της παύσης μπορεί να είναι αστρονομικό (έως και 350,000 δολάρια ημερησίως για τη Disney, σύμφωνα με το The Hollywood Reporter) και οι πραγματικές επιπτώσεις μπορεί να μην γίνονται αισθητές για μήνες. Ένα κενό στον προγραμματισμό, τόσο στη μεγάλη όσο και στη μικρή οθόνη, φαίνεται να είναι η μόνη λύση στον ορίζοντα.

H σκηνοθέτης, ηθοποιός και ποιήτρια Greta Bellamacina θεωρεί ότι είναι τυχερή, αφού ολοκλήρωσε την παραγωγή της βρετανικής κωμωδίας “Venice at Dawn” στις αρχές Μαρτίου, εβδομάδες πριν από την κρίση του ιού στο Λονδίνο. «Είχαμε τελειώσει τη φωτογραφία και πιστεύαμε ότι όλα πήγαιναν καλά, αλλά την επόμενη εβδομάδα, μέρος της χρηματοδότησής μας κατέρρευσε εξαιτίας του οικονομικού πανικού», λέει. «Γι ‘αυτό και τώρα προσπαθούμε να χτίσουμε ξανά τη χρηματοδότηση». Οι κινηματογραφιστές σε όλο τον κόσμο, πιστεύει, έχουν παρόμοιες ιστορίες να αφηγηθούν. «Ο acting agent μου είχε projects που χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να αναπτυχθούν και τώρα θα τεθούν σε αναμονή για αόριστο χρονικό διάστημα», προσθέτει. «Θα είναι μια χρονιά κρίσης για όλους και μερικοί από εμάς δεν θα έχουμε καθόλου εισόδημα για τους επόμενους έξι μήνες».

 


©Photography Jay L. Clendenin / Getty Images

Ο κινηματογράφος μετά την κρίση

Η Bellamacina, ωστόσο, πιστεύει ότι υπάρχουν ευκαιρίες σε αυτή τη νέα παγκόσμια τάξη, ειδικά σε μια εποχή που οι άνθρωποι καταναλώνουν έντονα περιεχόμενο στο σπίτι. «Το τοπίο ήταν ήδη σκληρό για τις indie ταινίες και οι άνθρωποι που τις παράγουν ξέρουν να προσαρμόζονται», συνεχίζει. «Καθώς οι επενδύσεις και τα ρίσκα είναι μικρότερα, αυτή θα μπορούσε να είναι μια εποχή που θα δείξουμε περισσότερη υποστήριξη σε “μικρότερες” ταινίες. Θα μπορούσαμε επίσης να εξετάσουμε νέους τρόπους παραγωγής ταινιών».

Η βιομηχανία έχει ήδη αντιληφθεί τι σημαίνει αυτό, βρίσκοντας καινοτόμους τρόπους για να παρακάμψει τα τρέχοντα οδοφράγματα. Ενώ τα σετ παραμένουν κλειστά, οι συζητήσεις στο Zoom οργιάζουν! Η Casting Society of America και η SAG-AFTRA (Screen Actors Guild – Αμερικανική Ομοσπονδία Τηλεοπτικών και Ραδιοφωνικών Καλλιτεχνών) προωθούν το διαδικτυακό casting, ενώ τα φεστιβάλ δεσμεύονται να κάνουν online προβολές.

«Θα πρέπει να επικεντρωθούμε στην εξεύρεση δημιουργικών λύσεων για να συνεχίσουμε τις επιχειρήσεις μας», συμφωνεί ο Philip Knatchbull, Διευθύνων Σύμβουλος της βρετανικής κινηματογραφικής αλυσίδας Curzon, που κατευθύνει τους θεατές στην ιστοσελίδα του Curzon Home Cinema καθώς οι αίθουσες παραμένουν κλειστές. «Προσφέρουμε την πλατφόρμα και σε άλλους διανομείς για τις κυκλοφορίες που είχαν προγραμματιστεί κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου», εξηγεί. «Επίσης, εργαζόμαστε σε μια σειρά από online εκδηλώσεις, ξεκινώντας με ένα ζωντανό Q&A με τη σκηνοθέτη του “System Crasher”, Nora Fingscheidt».

Άραγε, καθώς το στίγμα απομακρύνεται από τη λογική του streaming και το «μέσα» γίνεται το νέο «έξω», θα συνεχίσουμε να λαχταράμε την εμπειρία της μεγάλης οθόνης μόλις περάσει η κρίση; Μέρος της απάντησης βρίσκεται στην Κίνα, όπου η κρίση φαίνεται να υποχωρεί και οι κινηματογράφοι φαίνεται να ανοίγουν σιγά-σιγά.

Στις 20 Μαρτίου, 486 σινεμά ήταν ανοικτά, αλλά τα έσοδα σε εθνικό επίπεδο ανήλθαν σε λιγότερο από 2.000 δολάρια. Στις παράκτιες περιοχές του Fujian και του Guangdong, δεν πωλήθηκε ούτε ένα εισιτήριο. Μετά από μήνες καραντίνας, το κοινό μπορεί να χρειαστεί χρόνο για να ανακτήσει την εμπιστοσύνη για να επιστρέψει στους κινηματογράφους, αλλά είναι επίσης πιθανό αυτή η πανδημία να ωθήσει τη βιομηχανία του κινηματογράφου προς ένα ψηφιακό μέλλον – επιταχύνοντας τη μετάβαση που έχει ξεκινήσει την τελευταία δεκαετία. Ο κινηματογράφος θα αντέξει, φυσικά, αλλά με ποια μορφή; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει ακόμα.Διαβάστε επίσης | Σινεμά στο σπίτι: Μια ευκαιρία για σινεφίλ εμπειρίες

Ανακαλύψτε προτάσεις, ιδέες και tips όσο μένετε σπίτι στο Vogue.gr.

Scroll to Top