Ο Perfume Genius μιλάει στη Vogue Greece για το νέο άλμπουμ του: «Είμαι άπληστος»

Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest

Ο Perfume Genius μιλάει στη Vogue Greece για το νέο άλμπουμ του: «Είμαι άπληστος»

Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest
Press
Press

Την ώρα που μιλάμε, ο Perfume Genius – καλλιτεχνικό όνομα του διάσημου τραγουδιστή ελληνικής καταγωγής Michael Hadreas – κάθεται στην τραπεζαρία του σπιτιού του, φορώντας ένα μακρυμάνικο γκρι t-shirt και ένα καπέλο του baseball, γιατί “τα μαλλιά μου ξέφυγαν κατά τη διάρκεια της καραντίνας,” μου λέει γελώντας. Μπορεί να μη φοράει το λευκό φανελάκι που φορούσε στη φωτογράφιση για την προώθηση του νέου άλμπουμ, το οποίο παραπέμπει στον διάσημο ρόλο του Marlon Brando στην ταινία Λεωφορείο ο Πόθος. Αλλά ο πόθος, ο πόνος από την απώλεια ή το ανεκπλήρωτο ενός έρωτα, η επιθυμία, η μελαγχολία, ο γκοθ ρομαντισμός και ο σκοτεινός λυρισμός του κόσμου του Perfume Genius είναι εκεί και εντοπίζονται στις λεπτομέρειες. Όπως στο βάζο με τα νεκρά λουλούδια που είναι ακόμα στολισμένο στο κέντρο της τραπεζαρίας του. Ένας φίλος του τα έστειλε την ημέρα που κυκλοφόρησε το τελευταίο άλμπουμ του, στις 15 Μαΐου 2020.

Ποιος είναι ο κόσμος του νέου άλμπουμ του, όμως; “Σκέφτηκα αυτά τα τραγούδια σαν δοχεία συναισθημάτων. Πολύπλοκων συναισθημάτων, αληθινών ή φανταστικών, όπου εναλλάσσεται το σκοτάδι και το φως. Ήθελα να δημιουργήσω έναν ζεστό χώρο που θα συνυπάρχουν όλες αυτές οι ιδέες, που θα επιτρέπεται να ζουν εκεί ασφαλείς. Καμιά φορά νιώθω ότι μας ζητείται να επιλέξουμε ένα μόνο συναίσθημα, ή έναν τρόπο ύπαρξης, μία μόνο μικρή ιδέα που μπορούμε να μοιραστούμε. Αλλά για μένα δεν υπάρχει αυτή η τάξη, εγώ υποστηρίζω το χάος. Έτσι, συνέδεσα όλα αυτά τα ξεχωριστά ‘δωμάτια’ μεταξύ τους και υποθέτω ότι, τελικά, αυτός ο δίσκος είναι σαν μία τρυφερή ξενάγηση στο μεγάλο κτίριο όπου κατοικούν όλα αυτά”.


©Press

Θυμάμαι πριν δύο χρόνια να βλέπω τη σειρά Sense8, μία σειρά που κατήργησε φόρμες και νόρμες, γιόρτασε τον έρωτα, την πανσεξουαλικότητα, το unity in diversity και οραματίστηκε ένα queer μέλλον, και να σκέφτομαι πόσο πολύ, ακριβώς για αυτούς τους λόγους, θα ταίριαζε ένα τραγούδι του Perfume Genius σε κάποια από τις έντονα ερωτικές σκηνές της. Έχοντας υπάρξει στόχος bullying και ομοφοβικών επιθέσεων στο σχολείο και πάσχοντας από την επίπονη σωματικά νόσο του Crohn, ο Perfume Genius πέρασε μεγάλο κομμάτι της εφηβείας του με κατάθλιψη, αναζητώντας τρόπους να “βγει” από το σώμα του. Και το μέσο που βρήκε ήταν η μουσική. “Φορούσα μία πετσέτα τυλιγμένη στο κεφάλι μου, κάνοντάς το να μοιάζει σαν να είχα μακριά μαλλιά, χορογραφούσα τραγούδια της Gloria Estefan και ανάγκαζα τους γονείς μου να βλέπουν αυτά τα αυτοσχέδια shows μου”, μου λέει ο ίδιος. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Perfume Genius κυκλοφορεί το gay anthem τραγούδι του “Queen” και γίνεται ο βασιλιάς της queer pop.

Ένα ακόμα βασικό χαρακτηριστικό των προηγούμενων δίσκων του, ήταν τα αιθέρια φωνητικά και οι απόκοσμες, σαν χορωδίες αγγέλων, μελωδίες στα τραγούδια του, σαν μία εξωσωματική, μεταφυσική εμπειρία στην οποία αφήνεσαι να αιωρείσαι. Στο Set My Heart on Fire Immediately κάτι έχει αλλάξει, όμως. Υπάρχει κάτι πιο στέρεο, πιο προσγειωμένο, πιο απτό. “Κάθε φορά που δημιουργώ έναν νέο δίσκο προσπαθώ να βγω έξω από comfort zone μου. Να τραγουδήσω με νέους τρόπους, να βρω συγχορδίες που δεν είναι συνηθισμένες, να διαστρεβλώσω τον ήχο. Το σώμα μου και η σχέση μου με αυτό δεν είναι πράγματα με τα οποία είχα ασχοληθεί ουσιαστικά. Τα προσέγγιζα μόνο ως ιδέα, ως performance, αλλά όχι με έναν ζεστό τρόπο που θα επουλώσει τα τραύματά μου. Το να χορεύω ή να αποκαλύπτω σημεία του σώματός μου έμοιαζαν πράξεις μαζοχιστικές και επαναστατικές. Με αυτό το άλμπουμ, ήθελα επιτέλους να νιώθω περήφανος και άνετος μέσα στο σώμα μου. Με μεγαλύτερη επαφή μαζί του. Και ήθελα να μοιραστώ αυτή την εμπειρία μου”.

Το Set My Heart on Fire Immediately είναι εκείνο το άλμπουμ, στο οποίο ο Perfume Genius κάνει τα μεγαλύτερα άλματα πίστης, αλλά και τα περισσότερα άλματα από το ένα είδος μουσικής στο άλλο. Μου κάνει εντύπωση ο πιο έντονα κάντρι ήχος σε ορισμένα από τα κομμάτια αυτού του άλμπουμ, αν και ταιριάζει με την έντονη σωματικότητα που έχει αυτή η δουλειά του – η μουσική κάντρι μοιάζει να είναι εκείνο το στοιχείο που τελικά τον προσγειώνει και προσδίδει μια πιο γήινη και “πραγματική” διάσταση. “Η μουσική κάντρι είναι γεμάτη με ανθρώπινες, αληθινές ιστορίες και μερικές από αυτές είναι κωμικά σκοτεινές. Κάποιες άλλες σου ραγίζουν την καρδιά. Συνήθως, η μουσική προσπαθεί να αποφύγει την αληθινή στεναχώρια. Αλλά, μου αρέσει η παραίτηση που υπάρχει σε ορισμένα κάντρι τραγούδια, αυτά τα τραγούδια που αποδέχονται τις σκοτεινές πτυχές της ζωής. Βρίσκω παρηγοριά σε αυτό. Δεν υπάρχουν υπεκφυγές και οι στίχοι είναι με απλά, καθημερινά λόγια”, μου λέει για τις κάντρι επιρροές του. Έτσι κι αλλιώς, το μουσικό γούστο του δε γνωρίζει περιορισμούς. “Νομίζω ότι ακούω μουσική πολύ χαοτικά. Μπορεί να ακούσω T.A.T.U και Bach μέσα σε διάστημα δέκα λεπτών. Στο τέλος, αν το κάνεις αυτό αρκετά, όλα γίνονται το ίδιο”.


©Press

Πώς ένιωσε, όμως, που ένα τόσο έντονα συναισθηματικό άλμπουμ, ένα άλμπουμ που το ακούς και θέλεις να νιώσεις όπως εκείνος, να ερωτευτείς, να επιθυμήσεις, να παρασυρθείς και να αγγίξεις, κυκλοφόρησε εν μέσω της παγκόσμιας καραντίνας για την πανδημία του κορωνοϊού; Ένα άλμπουμ που δε θα μπορεί να το παρουσιάσει σε ένα παγκόσμιο τουρ με τον πάντα καθηλωτικό για όλες τις αισθήσεις τρόπο του; “Είμαι χαρούμενος που βγήκε έξω στον κόσμο. Η επαφή και η σύνδεση είναι περίεργη αυτό το διάστημα και ο έξω κόσμος μοιάζει ξένος από άποψη ενέργειας. Επομένως, μου αρέσει όταν οι άνθρωποι που ακούνε το άλμπουμ μου τώρα μου λένε ότι νιώθουν πιο έντονη αυτή τη σύνδεση. Εύχομαι τα τραγούδια μου να είναι ένα είδος παρηγοριάς. Μου λείπει ο χορός, μου λείπουν οι ανοιχτοί μεγάλοι χώροι και ο κόσμος στις συναυλίες. Αλλά μπορώ να περιμένω”.

Τον ρωτάω ποιο είναι το πιο αγαπημένο του κομμάτι από αυτόν τον δίσκο, εκείνο στο οποίο ανοίχτηκε περισσότερο και έδωσε μεγαλύτερο κομμάτι από τον εαυτό του. “Το τραγούδι Borrowed Light είναι πολύ φορτισμένο συναισθηματικά για μένα. Σε αυτό τραγουδώ για την ιδέα ότι ίσως τίποτα να μην έχει σημασία. Ίσως απλά η ζωή συμβαίνει και αυτό είναι – δεν υπάρχει μαγεία, δεν υπάρχει κάποιο πνευματικό σπίτι στο οποίο κατοικείς πριν γεννηθείς ή αφού πεθάνεις, αυτό που βιώνουμε είναι το μόνο που υπάρχει. Δεν το πιστεύω αυτό, αλλά υπάρχει πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου”.

Αν έχετε δει την ταινία A Single Man, το σκηνοθετικό ντεμπούτο του σαγηνευτικού και πάντα τολμηρού σχεδιαστή μόδας Tom Ford, τότε σίγουρα θα θυμάστε τη σκηνή που ο πρωταγωνιστής Colin Firth συναντά έξω από ένα μίνι μάρκετ έναν γοητευτικό νεαρό άντρα, το μοντέλο Jon Kortajarena, με τον οποίο ακολουθεί ένα σύντομο φλερτ και μια μικρή συζήτηση στο πάρκινγκ. “Η μητέρα μου μου έλεγε ότι οι εραστές είναι σαν τα λεωφορεία. Χρειάζεται απλά να περιμένεις λίγο και θα περάσει ακόμα ένα”, λέει ο Jon στον Colin. Στην περίπτωση του Perfume Genius, ο άντρας αυτός λεγόταν Jason και το ομώνυμο τραγούδι από το νέο άλμπουμ του περιγράφει την ανάμνηση από τη μοναδική, φευγαλέα συνάντηση και συνεύρεσή τους. “Ήμουν 23 και έβγαινα από ένα μίνι μάρκετ. Με είχε δει όσο ήμουν μέσα και με περίμενε στη γωνία με ένα πακέτο μπύρες. Πήγα σπίτι μαζί του και όλα τα υπόλοιπα υπάρχουν στο τραγούδι,” μου εξομολογείται.


©Press

Αγαπώ το κινηματογραφικό σύμπαν και τις εικόνες που δημιουργεί με τις νότες και τους στίχους του και γι’ αυτό τον ρωτάω για ποια ταινία θα ήθελε να έχει γράψει το soundtrack. “Για το Thelma and Louise! Θα έγραφα τραγούδια για όλη την ταινία. Θα ήταν ίσως ιεροσυλία αν γινόταν ποτέ ένα remake αυτής της ταινίας, αλλά αν ποτέ συμβεί, θα ήθελα να είμαι μέρος της”. Ο ίδιος διασκέδασε πάρα πολύ κατά τη δημιουργία των εικόνων για την προώθηση του νέου άλμπουμ του, ειδικά με το γεγονός ότι μπόρεσε να “παίξει” με τη macho, αρρενωπή εικόνα του Marlon Brando στο Λεωφορείο ο Πόθος και να της δώσει μία gay αισθητική. Συνεργαζόμενος με τη φωτογράφο Camille Vivier και τη στιλίστρια Ai Kamoshita, οι αναφορές για το νέο look του σε αυτές τις φωτογραφίες περιλαμβάνουν τον James Dean, τον David Bowie, την Paula Abdul, τη Sigourney Weaver στις ταινίες Alien, και τις ταινίες Scorpio Rising του Kenneth Anger, Caravaggio του Derek Jarman, La Ricotta του Pier Paolo Pasolini και The Double Life of Veronique του Krzysztof Kieślowski.

Για το βίντεο κλιπ του τραγουδιού Without You από τον τελευταίο του δίσκο, ο Perfume Genius έδωσε τα ηνία στους θαυμαστές του, ζητώντας τους να του στείλουν τις ιδέες τους. Τρεις τυχεροί θα επιλεχθούν για να σκηνοθετήσουν το βίντεο, τηρώντας τους κανόνες του social distancing, ενώ καθένας από αυτούς θα χρηματοδοτηθεί με 1,000 δολάρια για το πρότζεκτ. “Αγαπώ το πόσο παράδοξοι και περίεργοι είναι αρκετοί από τους θαυμαστές μου. Είναι πολύ δημιουργικοί και με χιούμορ. Δεν έχουν όλοι την πολυτέλεια της δημιουργίας αυτήν την περίοδο, αλλά αν μπορούν να αντλήσουν από κάπου ενέργεια και βρουν τη διάθεση, ίσως το τραγούδι μου αυτό να είναι μία διέξοδος για αυτούς. Καμιά φορά χρειάζεται απλά μία αιτία για να δημιουργήσεις, έναν μικρό χάρτη, γιατί είναι δύσκολο να φτιάξεις κάτι από το μηδέν. Είμαι ενθουσιασμένος με την ομορφιά που θα αντικρίσω από αυτό το εγχείρημα”.

Στα μελλοντικά του σχέδια ίσως περιλαμβάνεται και μία μετακόμιση στην Ελλάδα. O Perfume Genius είχε εμφανιστεί το 2015 στο Plissken Festival στην Αθήνα, ενώ επισκέφθηκε ξανά την Ελλάδα πριν δύο χρόνια για τον γάμο του πατέρα του. “Ξέρω ότι ο πατέρας μου έχει στόχο να μείνει μόνιμα στην Ελλάδα όταν συνταξιοδοτηθεί. Μπορεί να τον ακολουθήσω κι εγώ. Στο κάτω κάτω, είμαστε Έλληνες”.

Διαβάστε επίσης | Irene Skylakaki: Με το PR νομίζεις ότι κόβεις δρόμο, αλλά δεν φτάνεις πουθενά

Scroll to Top