Hard Things: Τρεις εναλλακτικές για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest

Hard Things: Τρεις εναλλακτικές για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest
Kourken Pakchanian Conde Nast
Kourken Pakchanian Conde Nast

Δεν θα μακρηγορήσω, έχω τις προτάσεις μου.

Παγκόσμια ημέρα Ισότητας των γυναικών

Οι περισσότερες παγκόσμιες ημέρες που ξέρω έχουν για όνομα τον στόχο τους και όχι μια αόριστη αφετηρία. Από την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου (4 Φεβρουαρίου) μέχρι τη Διεθνή Ημέρα κατά της διαφθοράς -με εξαίρεση την Παγκόσμια Ημέρα Οσπρίων (28 Σεπτεμβρίου) και την Παγκόσμια Ημέρα Τουαλέτας (19 Νοεμβρίου), για τις οποίες έχω επίσης να προτείνω εναλλακτικές, αν όχι κατάργηση- οι διεθνείς επέτειοι υπάρχουν για να μας θυμίζουν για ποιο πράγμα χρειάζεται συλλογικά να προσπαθήσουμε, όχι για ποια ομάδα του πληθυσμού χρειάζεται να φτιάξουμε ροζ αφίσες με τριαντάφυλλα και να μοιραστούμε τσιτάτα περί φωτιάς, θάλασσας και ευαισθησίας. Στην περίπτωση αυτή, τα πράγματα για τα οποία χρειάζεται συλλογικά να προσπαθήσουμε είναι πολλά (να συμμετέχουμε ισότιμα στην εργασία και τη λήψη αποφάσεων, να μοιραζόμαστε τις ευθύνες της φροντίδας στο σπίτι, να πληρωνόμαστε ισότιμα, να μην αντιμετωπιζόμαστε ως αντικείμενα ή, στην καλύτερη περίπτωση, βρέφη και να μην υφιστάμεθα βία επειδή είμαστε γυναίκες), αλλά μια λέξη, η ισότητα, αρκεί για να τα συμπεριλάβει με έναν τρόπο όλα. Αλλά πάλι, είναι και θα παραμείνει πιο εύκολο να αγοράζουμε τριαντάφυλλα από το να γινόμαστε δυσάρεστες και να διεκδικούμε αυτά που δικαιούμαστε.

Παγκόσμια ημέρα Αδελφότητας των γυναικών

Κυρίως γιατί είμαστε πολλές και όχι μία. Αν ήμασταν μία θα ήταν πιο πιθανό να συγκεντρώνουμε στο πρόσωπό μας λίγα και αυστηρά καθορισμένα χαρακτηριστικά, να υιοθετούμε περιορισμένους ρόλους, να υπολειπόμαστε σε συγκεκριμένες δεξιότητες και να τρέφουμε τα ίδια όνειρα και τις ίδιες φιλοδοξίες. Δεν είμαστε μία, όμως, είμαστε εκατομμύρια. Γυναίκες. Και είμαστε πολύ διαφορετικές. Και οι διαφορές μας δεν εντοπίζονται μόνο στα ταλέντα ή τις προτιμήσεις, στο σωματότυπους ή τις πολιτικές μας πεποιθήσεις. Εντοπίζονται και στην ηλικία, την οικονομική και κοινωνική μας κατάσταση, το χρώμα, την εθνικότητα, τη θρησκεία, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την έμφυλη ταυτότητα και τις διαφορετικές ικανότητές μας. Κι αυτό σημαίνει ότι οι διακρίσεις, οι προκλήσεις και οι ευκαιρίες που συναντάμε δεν είναι ίδιες, ότι οι διεκδικήσεις μας απλώνονται σε πολλά διαφορετικά επίπεδα και ότι είμαστε τόσο ίσες όσο ίση είναι ανά πάσα στιγμή η λιγότερο προνομιούχα από εμάς. 

Παγκόσμια ημέρα Ελευθερίας των γυναικών

Από στερεότυπα και προκαταλήψεις. Από την κουλτούρα της σιωπής. Από τη βία. Από το victim blaming και το slut shaming. Από τον εγκλωβισμό στους ασφυκτικούς μας ρόλους. Από την πεποίθηση ότι η φροντίδα είναι αποκλειστικά δική μας δουλειά (επειδή τα «καταφέρνουμε» καλύτερα). Από την πεποίθηση πως όλα αυτά είναι φυσιολογικά ή έστω οκέι. Από την ανάγκη να είμαστε τα cool girls. Από την απαίτηση να είμαστε αθόρυβες, να αρέσουμε, να ικανοποιούμε και να πιάνουμε όσο το δυνατόν λιγότερο χώρο. Από την ντροπή του να είμαστε όπως είμαστε. Από τη φτώχεια. Από την παρενόχληση. Από τον επαγγελματικό διαχωρισμό. Από τα τσιτάτα και τις ροζ αφίσες. 

Αλλά πάλι, είναι και θα παραμείνει πιο εύκολο να μοιραζόμαστε τσιτάτα από το να εξερευνήσουμε τι θα σήμαινε η ελευθερία αυτή.

*Κι αν αυτές οι εναλλακτικές σας θυμίζουν το μότο μιας κάποιας επανάστασης, είναι επειδή, απ’ όποια πλευρά και αν το δει κανείς, μια τέτοια ζούμε.

Διαβάστε επίσης | The Vibe: Οι 60+ ώρες που δεν άλλαξαν τον κόσμο

Scroll to Top