H ματιά της Twiggy: Μια αποκλειστική συνέντευξη στη Vogue Greece

Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest

H ματιά της Twiggy: Μια αποκλειστική συνέντευξη στη Vogue Greece

Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest
V19_twiggy1

Έχει προσωποποιήσει μια ολόκληρη εποχή στη μόδα, τα πολύχρωμα και αισιόδοξα Swinging Sixties, που δεν έπαψαν ποτέ να μας εμπνέουν. Η Twiggy δεν έχει πια τα χαρακτηριστικά που την έκαναν διάσημη, συνεχίζει όμως να είναι μια bob προσωπικότητα, όπως λέει στην Έλις Κις στην αποκλειστική συνέντευξη που ακολουθεί.

«Πριν από λίγες μέρες έλεγα στον άνδρα μου ότι εκείνους που λυπάμαι περισσότερο αυτή την εποχή είναι οι έφηβοι», μου λέει η Twiggy κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής μας συνομιλίας. Εκείνη βρίσκεται στη βάση της, στο Λονδίνο, και αυτομάτως το μυαλό μου τρέχει στη δική της, ιδιαίτερη εφηβεία. Όταν, σε ηλικία 16 ετών, μια «αγορίστικη» κουπ τής εξασφάλισε τον τίτλο του «προσώπου της χρονιάς» στη Βρετανία και έναν χρόνο αργότερα την οδήγησε σε μια σειρά αποστολών μεταξύ Ανατολής και Δύσης, με την ιδιότητα του διασημότερου μοντέλου των ιστορικών ’60s.

«Ήταν πολύ περίεργο όλο αυτό, αλλά καταπληκτικό», θυμάται το 71χρονο σήμερα μοντέλο, ηθοποιός και τραγουδίστρια, κατά κόσμον Dame Lesley Lawson, η οποία σηματοδότησε τα Swinging Sixties με το χαϊδευτικό της όνομα. «Υπήρξε μια ολόκληρη περίοδος στα μέσα και στα τέλη του ’60 που για πρώτη φορά οι νέοι είχαμε τη δική μας φωνή, μια τεράστια φωνή που συνοδευόταν από την ελπίδα ότι θα επικρατούσαμε παντού. Ήταν υπέροχη εποχή, γεμάτη αισιοδοξία, αν και δεν έλειψαν οι απώλειες».


Κοστούμι από μάλλινη καμπαρντίνα, Alberta Ferretti. Μεταξωτή μπλούζα, Serena Bute.
©Photographer Nick Haddow

Μία μέρα πριν από την πρωινή μας συζήτηση, η Twiggy βρισκόταν σε ένα λονδρέζικο στούντιο για την αποκλειστική φωτογράφισή της για τη Vogue Greece. Στις κρεμάστρες, τα tailored ρούχα που είχαν επιλεγεί καθρέφτιζαν το λιτό, ανδρόγυνο στιλ της. «Ήταν μια υπέροχη πρόσκληση. Η Daniella Agnelli έφερε καταπληκτικά ρούχα, ενώ ήταν η πρώτη μου φωτογράφιση με τον Nick Haddow, ο οποίος προσέθεσε μια προχωρημένη, μοντέρνα ματιά. Γελάσαμε πολύ, ήταν διασκεδαστικά. Θέλω να περνάω καλά σε μια φωτογράφιση από τη στιγμή που δεν είναι πλέον η καθημερινή μου εργασία», μου λέει.

Αν και στη συλλογική μας μνήμη η παρουσία της Twiggy στον παγκόσμιο χάρτη του στιλ παραμένει αναλλοίωτη, στην πραγματικότητα η αμιγώς επαγγελματική της πορεία στο μόντελινγκ διήρκεσε μόλις τέσσερα χρόνια. Το μότο «less is more» ταιριάζει απόλυτα στη δική της περίπτωση, καθώς αυτά τα λίγα χρόνια ήταν γεμάτα διαφημιστικές καμπάνιες και εξώφυλλα περιοδικών –μεταξύ των οποίων διεθνείς εκδόσεις της Vogue– με πρωταγωνιστές τα κοντά της μαλλιά, την υπέρλεπτη σιλουέτα και τις πληθωρικές βλεφαρίδες.

Γεννημένη ως Lesley Hornby στο Middlesex της Αγγλίας το 1949, η Twiggy βρέθηκε στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή: μια καρέκλα στο κομμωτήριο Leonard of Mayfair, όπου ο Leonard Lewis τής έκοψε τα μαλλιά, προσελκύοντας το ζωηρό ενδιαφέρον επαγγελματιών της μόδας. Αργότερα, αφήνοντας πίσω της το «καθημερινό» μόντελινγκ, στράφηκε στον χώρο του θεάματος – στη σκηνή, αλλά και στη μικρή και τη μεγάλη οθόνη. Το 1971, μάλιστα, παρέλαβε δύο Golden Globes για την ερμηνεία της στο μιούζικαλ The Boy Friend του Ken Russell.


Μάλλινο σακάκι, Joseph. Μεταξωτό πουκάμισο, Budd Shirts. Μεταξωτό παντελόνι, Serena Bute. Κίτρινο χρυσό βραχιόλι σε σχήμα φιδιού με διαμαντένια μάτια και χειροποίητο χρυσό τσόκερ, όλα Carla Maria Orsi.
©Photographer Nick Haddow

«Λατρεύω τη μόδα, αλλά καμιά φορά παίρνει τον εαυτό της πολύ στα σοβαρά», σημειώνει. «Αγαπώ τα ρούχα και πάντα λέω ότι πρέπει να αποτελούν διασκέδαση και να κάνουν τους ανθρώπους ευτυχισμένους. Είναι επίσης μια βιομηχανία τρομερά κερδοφόρα και τα τελευταία χρόνια έχουμε ξεκινήσει να σκεφτόμαστε πως μπορεί να γίνει πιο πράσινη, πιο ηθική και με καλύτερες παραγωγικές πρακτικές. Σε γενικές γραμμές, τα πράγματα καλυτερεύουν».

Η δική της εμβληματική συμμετοχή στη βιομηχανία συνέπεσε με μια εποχή που η μόδα είχε ακόμα τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο. Η εφηβική σιλουέτα της ήταν ιδανική για την ανάδειξη A-line φορεμάτων, ανδρόγυνων στοιχείων και γενικότερα μιας unisex μόδας που έκανε την εμφάνισή της τη δεκαετία του ’60. Η εικόνα της νεαρής Βρετανίδας ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο από τους επαγγελματίες που βρίσκονταν εκείνη την εποχή πίσω από τον φωτογραφικό φακό.


Σακάκι από μαλλί και πολυέστερ, Alice Temperley. Βαμβακερό ριγέ πουκάμισο, Budd Shirts. Ελαστικό τζιν παντελόνι, L’ Agence.
©Photographer Nick Haddow

O έντονος Avedon

«Ήμουν τυχερή, γιατί ήμουν πολύ μικρή όταν ξεκίνησα και πρόλαβα τους μεγαλύτερους φωτογράφους εκείνης της περιόδου, όπως ο Norman Parkinson, ο Helmut Νewton ή ο Barry Lategan – ο οποίος τράβηξε και την πρώτη μου φωτογραφία. Όμως, για μένα σπουδαιότερος όλων ήταν ο Richard Avedon. Κάναμε μαζί μια φωτογράφιση στη Νέα Υόρκη το 1967 και ήμουν πολύ αγχωμένη. Εργαζόμουν ήδη ως μοντέλο στη Βρετανία έναν χρόνο, όπου υπήρχε μπροστά μια στατική φωτογραφική μηχανή, ένα στατικό φως, και έπρεπε τα μοντέλα να κινούμαστε στον χώρο.

Αλλά ο Avedon κρατούσε τη μηχανή στα χέρια του και κινούνταν και ο ίδιος, μαζί με τον βοηθό του που κρατούσε το φως-ομπρέλα. Και μου ζητούσε να πηδήσω στον αέρα για να τραβήξει εκείνες τις αέρινες λήψεις που δεν είχαν ξαναγίνει στο παρελθόν. Είχα κάνει αρκετές φωτογραφίσεις με το look της έφηβης, όμως εκείνος με φωτογράφισε ως γυναίκα. Ήταν ένας υπέροχος άνδρας, έντονος, αλλά ήξερε ακριβώς τι ήθελε. Ήταν τεράστια τιμή η συνεργασία μαζί του».


Μάλλινο κοστούμι και σατέν γόβες, Alexander McQueen. Βαμβακερό κορμάκι, Calzedonia. Χειροποίητο χρυσό τσόκερ, Carla Maria Orsi.
©Photographer Nick Haddow

Το νεαρό κορίτσι που έκανε άλματα στον αέρα δεν έχασε τον αυθορμητισμό της, αν και τα μαλλιά της είναι χρόνια τώρα πιο μακριά και η λεπτή της σιλουέτα λίγο πιο «γεμάτη». Συνεχίζει δε να λαμβάνει mails από θαυμαστές, μεταξύ των οποίων και από την Ελλάδα, ενώ new entry αποτελεί τώρα τελευταία η αλληλογραφία με την Κίνα. «Είναι άνθρωποι που έχουν πάθος με τα ’60s. Εμφανισιακά ήμουν πάντα ο εαυτός μου, μια mod. Ήμουν πράγματι το κορίτσι που βλέπετε στις φωτογραφίες», σημειώνει.

«Όταν πήγα ως κριτής στο America’s Next Top Model, έλεγα στις κοπέλες: “Μην προσπαθείτε να γίνετε σαν εμένα ή σαν την Kate Moss, αναζητήστε τον δικό σας δρόμο”. Όλη αυτή η συζήτηση που αναπτύσσεται τώρα γύρω από το diversity είναι καταπληκτική, γιατί η ομορφιά βρίσκεται παντού. Ελπίζω να αλλάξουν τα πράγματα στον χώρο. Όλοι πρέπει να αισθανόμαστε άνετα με το σώμα μας».

Στην καθημερινότητά της η Twiggy δεν αποχωρίζεται τα αθλητικά της παπούτσια –τα οποία χαίρεται να βλέπει πλέον ως αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης γκαρνταρόμπας–, τα skinny jeans και τις φόρμες. Αποφεύγει τα τακούνια, ενώ για τις επίσημες εμφανίσεις της προτιμά το σμόκιν. Την περίοδο του εγκλεισμού, οι ψηφιακές της αγορές περιορίστηκαν σε βιβλία και χρηστικά είδη για το σπίτι.


Βαμβακερό σακάκι με σατέν ρεβέρ, Victoria Beckham. Βελούδινο ελαστικό τζιν παντελόνι, L’ Agence. Χειροποίητο ροζ χρυσό τσόκερ, Carla Maria Orsi.
©Photographer Nick Haddow

Δεν της αρέσει να αγοράζει ρούχα διαδικτυακά, καθώς προτιμά να αγγίζει το ύφασμα, κάτι που πιστεύει ότι είναι θέμα γενιάς. Επίσης, της λείπουν εκείνα τα μικρά, διαφορετικά σε κάθε πόλη καταστήματα, που πλέον έχουν αντικατασταθεί από μεγάλες αλυσίδες. Συγχρόνως, η ρουτίνα ομορφιάς της παραμένει χαμηλών απαιτήσεων και βασίζεται σε πλούσια ενυδάτωση πρωί και βράδυ, ενώ απαράβατος κανόνας της είναι να μην κοιμάται χωρίς να έχει αφαιρέσει το μακιγιάζ. Ως άσκηση έχει επιλέξει το pilates –που τη βοήθησε θεαματικά σε σχέση με ένα θέμα υγείας– και τον χορό.

«Όταν τελείωνα το σχολείο, ήθελα να δώσω εξετάσεις σε μια σχολή μόδας. Η μητέρα μου με είχε μάθει να ράβω και έφτιαχνα τα δικά μου ρούχα. Καθώς ήμουν μικροκαμωμένη, μου ήταν δύσκολο να τα βρω στην αγορά, οπότε απλώς έπαιρνα τα υφάσματα», θυμάται. Χρόνια αργότερα σχεδίασε μια εφηβική σειρά, την οποία ακολούθησαν διάφορες άλλες που προωθήθηκαν μέσω της τηλεοπτικής οδού.

Σήμερα φτιάχνει ρούχα για τα πέντε εγγόνια της οικογένειας – δύο παιδιά της κόρης της, Carly, από τον πρώτο της σύζυγο, τον Αμερικανό ηθοποιό Michael Witney, και τρία από τη μεριά του δεύτερου συζύγου της, του Βρετανού Leigh Lawson. Συγχρόνως, εξακολουθεί να διευρύνει μία ακόμα αγάπη της, τη συλλογή από vintage κομμάτια, με ιδιαίτερη προτίμηση στα ’40s σακάκια.

Το 2005 μπήκε και πάλι στον χώρο της μόδας, συνεργαζόμενη με το βρετανικό brand Marks & Spencer, ποζάροντας για καμπάνιες και σχεδιάζοντας για ένα διάστημα μια δική της συλλογή. Σήμερα παραμένει πρέσβειρα της μάρκας και δεν αποκλείει την ανάπτυξη μιας ακόμα κολεξιόν Twiggy, με κάποιον άλλο συνεργάτη. Νωρίτερα, στα ’90s, είχε βρεθεί στο «στόχαστρο» του πιο hot φωτογράφου της δεκαετίας, για λογαριασμό της Vogue Italia.


Μάλλινο ριγέ σακάκι, Victoria Beckham. Μεταξωτή μπλούζα, Budd Shirts.
©Photographer Nick Haddow

Ένα ντροπαλό αγόρι

«Όταν πήγα για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη, τρία χρόνια μετά τους Beatles, υπήρχαν παντού δημοσιογράφοι και θαυμαστές, δεν μπορούσα καν να βγω στον δρόμο», θυμάται. «Μια μέρα φωτογραφίζαμε μια μεγάλη καμπάνια σε κάποιο στούντιο και συγχρόνως ένα συνεργείο ντοκιμαντέρ κάλυπτε αυτό το πρώτο μου ταξίδι. Κάποια στιγμή χτύπησε το κουδούνι, μπήκε ο στιλίστας και μου ανακοίνωσε: «Είναι έξω δύο νεαροί θαυμαστές σου, θα τους πω να φύγουν». «Άσ’ τους να μπουν, θα είναι ωραίο για το γύρισμα», παρενέβη ο κάμεραμαν. Ήρθαν λοιπόν δύο δωδεκάχρονα, πολύ ντροπαλά αγόρια. Μιλήσαμε λίγο, τους υπέγραψα φωτογραφίες και έφυγαν ευχαριστημένοι.

Χρόνια αργότερα, το 1992, με κάλεσε η ατζέντισσά μου για να μου πει ότι η Vogue Italia ήθελε να κάνω μια φωτογράφιση με τον Steven Meisel, πρόταση την οποία δεν μπορούσα να αρνηθώ. Πέταξα λοιπόν στη Νέα Υόρκη, έφτασα στο στούντιο και του είπα: “Πόσο χαίρομαι που γνωριζόμαστε”. “Έχουμε ξαναγνωριστεί”, μου απάντησε. “Δεν θα το θυμάστε, αλλά ήμουν ένα από τα δύο αγόρια που είχαν χτυπήσει την πόρτα του στούντιο το 1967. Πάντα ήξερα ότι ήθελα να γίνω φωτογράφος και όταν φύγαμε είπα στον φίλο μου: “Μια μέρα θα τη φωτογραφίσω”».

Αν εκείνη η φωτογράφιση έδωσε την ευκαιρία στον Meisel να μειώσει κατά έναν αριθμό την bucket list του, η Twiggy κρατάει τη δική της, στην οποία αυτόν τον καιρό περιλαμβάνονται πράγματα που θα ήθελε να κάνει όταν περάσει η κρίση της πανδημίας. Όπως ένα ακόμα ταξίδι στα ελληνικά νησιά – είχαν προηγηθεί κάποιες οικογενειακές επισκέψεις πριν από αρκετό καιρό, ενώ είχε ταξιδέψει και από τη Βενετία έως την Αθήνα με ενδιάμεσες νησιωτικές στάσεις πριν από μερικά χρόνια, ως ανάδοχος ενός μικρού, πολυτελούς κρουαζιερόπλοιου.


Μάλλινο σακάκι, Stella McCartney. Zιβάγκο από βισκόζ, Veronica Beard.
©Photographer Nick Haddow

Στο μεταξύ, συνεχίζει το Tea with Twiggy, μια σειρά podcasts που ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια του πρώτου lockdown. Στις διαδικτυακές συζητήσεις, οι οποίες συνοδεύονται από ένα φλιτζάνι τσάι, συναντά δικούς της ανθρώπους, όπως η Joanna Lumley –αγαπημένη Patsy του Absolutely Fabulous– και η Imelda Staunton – η εξαιρετική Βρετανίδα ηθοποιός που θα υποδυθεί τη βασίλισσα Ελισάβετ στην πέμπτη σεζόν του The Crown. Όμως, μοιράζεται το μικρόφωνο και με ήρωες της εποχής μας, όπως μια νοσοκόμα του βρετανικού συστήματος υγείας.

«Δεν θα ήθελα να είμαι πρωθυπουργός σήμερα, είναι δύσκολες οι αποφάσεις που πρέπει να πάρει κανείς. Η οικονομία είναι πολύ σημαντική, αλλά η υγεία είναι πρώτη στη λίστα. Τουλάχιστον υπάρχει μια αχτίδα ελπίδας με τα καλά νέα του εμβολίου», τονίζει. «Οι σκέψεις μας βρίσκονται σε εκείνους που έφυγαν και στους δικούς τους ανθρώπους, αλλά θα έχει ενδιαφέρον να δούμε σε τι τύπου ζωή θα γυρίσουμε. Ελπίζω να σκεφτούμε λίγο περισσότερο τον πλανήτη, και όλο αυτό να βγάλει προς τα έξω τον καλύτερό μας εαυτό».


Σακάκι από μάλλινη καμπαρντίνα, Tibi. Βαμβακερή μπλούζα, Bella Freud. Τζιν παντελόνι, L’ Agence. Δερμάτινες μπότες, Gianvito Rossi. Χρυσό δαχτυλίδι και βραχιόλι σε σχήμα φιδιού, Carla Maria Orsi.
©Photographer Nick Haddow

Η δική της πορεία, επαγγελματική και φιλανθρωπική, της απέφερε τον τίτλο της Dame, σε μια συγκινητική τελετή που έλαβε χώρα πέρυσι στα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ. «Ήταν μια υπέροχη μέρα», θυμάται. «Ο πρίγκιπας Κάρολος μου είπε: “Καιρός ήταν, είστε κομμάτι της ζωής μας τόσα χρόνια τώρα”». Όμως, για την ίδια η παρουσία της στη ζωή μας, τότε όπως και τώρα, δεν αποτέλεσε ποτέ οργανωμένο σχέδιο για παγκόσμια αναγνώριση και διεθνή καριέρα. Και το ότι κατάφερε να διαρκέσει στον χρόνο ίσως να είναι τελικά η μεγαλύτερή της νίκη.

«Ήμουν πολύ νέα και όλο αυτό θα μπορούσε να είχε πάει πολύ στραβά. Όμως, ήμουν προστατευμένη. Ο πατέρας μου ήταν πάντα δίπλα μου. Δεν πήγαινα ποτέ στο στούντιο ασυνόδευτη, ήμασταν δεμένοι ως οικογένεια. Αργότερα παντρεύτηκα, έγινα μητέρα και ανακάλυψα ότι εκεί παύεις να είσαι το κέντρο του ενδιαφέροντος. Και όσο μεγαλώνεις, συνειδητοποιείς τη σημασία πολλών πραγμάτων. Αγαπώ όλα αυτά που κάνω, αλλά το πιο σημαντικό πράγμα για μένα ήταν και παραμένει η οικογένειά μου».

Photographer: NICK HADDOW
Fashion Editor: DANIELA AGNELLI

Δημοσιεύθηκε στο τεύχος Iανουαρίου-Φεβρουαρίου 2021 της Vogue Greece.

______

English version:

 

Twiggy’s gaze

She is the face of a whole era in fashion, the colorful and optimistic Swinging Sixties that have never stopped inspiring us. Twiggy does not still bear the features that made her famous, but she remains a bob personality, as she tells Elis Kiss in the exclusive interview that follows.

“A few days ago, I was telling my husband that the people I feel sorry for the most at this time are teenagers”, Twiggy tells me on the telephone. She is at her base, in London, and her unusual adolescence comes to my mind. When, at the age of 16, a “boyish” coiffure granted her the title of “person of the year” in Britain and led her to a series of trips in the East and in the West, as the most famous model of the 60s.

“All this was really weird, but also amazing”, the 71-year-old model, actress and singer, known as Dame Lesley Lawson, who marked the Swinging Sixties with her nickname, remembers. “There was a whole period in the mid and late 60s when we, young people, had our own voice for the first time, a loud voice that was accompanied with the hope that we would prevail everywhere. It was a wonderful time, filled with optimism, despite the fact that there was also deprivation.

A day before our morning talk, Twiggy was at a studio in London for her exclusive photoshoot for Vogue Greece. The tailored clothes that had been selected reflected her simple, androgynous style. “It was a wonderful invitation. Daniella Agnelli brought amazing clothes and it was my first photoshoot with Nick Haddow, who added an advanced, modern gaze.

We laughed a lot, it was fun. I like having fun at a photoshoot, since it’s no longer my daily occupation”, she tells me.
Although Twiggy’s presence in the world map of style remains inalterable in our collective memory, her purely professional course in modeling lasted only four years. The “less is more” motto applies perfectly in her case, since those few years were filled with advertising campaigns and magazine covers – among which were several international Vogue editions – in which her short hair, skinny silhouette and intense eyelashes stood out.

Born as Lesley Hornby in Middlesex, England in 1949, Twiggy found herself in the right place at the right time: a chair in the Leonard of Mayfair hair salon, where Leonard Lewis cut her hair, attracting the interest of fashion professionals. Later, leaving “daily” modeling behind, she turned to the show business – the stage, as well as the small and big screen. In 1971, she even received two Golden Globes for her performance in the musical The Boy Friend by Ken Russell.

“I love fashion, but it takes itself too seriously at times”, she says. “I love clothes and I always say that they should be fun and make people happy. It is an extremely profitable industry and during the past few years, we have begun thinking that it can be greener and more ethical and follow better production techniques. Generally speaking, things are improving”.

Her iconic participation in the industry came at a time when fashion still had the power to change the world. Her teenage silhouette was ideal for bringing out A-line dresses, androgynous elements and a unisex fashion that appeared during the 60s. The young British girl’s image got even more powerful thanks to the professionals that were behind the photographic lens at the time.

The intense Avedon

“I was lucky, because I was very young when I started and I got to work with the biggest photographers of that time, such as Norman Parkinson, Helmut Newton or Barry Lategan – who took my first picture. However, to me, the greatest was Richard Avedon. We did a photoshoot in New York in 1967 and I was really nervous. I had already been working for a year as a model in Britain, where there was a static camera with a static light, and models had to move around in space.

However, Avedon would hold the camera in his hands and move along with his assistant that held the umbrella light. And he would ask me to jump in the air to capture some aerial shots that had never been taken before. I had done plenty of photoshoots sporting a teenage look, but he photographed me as a woman. He was a wonderful, intense man, who knew exactly what he wanted. Working with him was a great honour.”

The young girl who used to jump in the air hasn’t lost her spontaneous style, although her hair is now longer and her skinny silhouette a little less skinny. She stills receives fan mail, from Greece also, while she has also started receiving mail from China. “There are people that are passionate about the 60s. Regarding my appearance, I have always been myself, a mod. I was actually that girl”, she says.

When I was in America’s Next Top Model, I would tell the girls, “Don’t try to be like me or Kate Moss, seek your own path”. The whole conversation that has started around diversity is amazing, because beauty can be found anywhere. I hope that things change in the industry. We should all feel comfortable in our bodies”.

In her daily life, Twiggy does not go anywhere without her sneakers – which she is glad to see as an integral part of the modern wardrobe -, her skinny jeans and sweatpants. She avoids high heels and prefers tuxedos for formal appearances. During the lockdown, her digital purchases were limited to books and household supplies.

She doesn’t enjoy online shopping, since she prefers to touch the fabrics, something she believes is a trait of her generation. Also, she misses the little, different from city to city stores that have been replaced by big chains. At the same time, her beauty routine is based on rich moisturizing on day and night, while her hard-and-fast rule is never going to sleep without having removed her makeup. As for her exercise, she has chosen pilates – which helped her immensely with a health issue – and dancing.

“When I was finishing school, I wanted to take exams to enter a fashion school. My mother had taught me to sew and I was making my own clothes. As I was petite, it was difficult for me to find clothes in the market, thus I was just buying the fabrics”, she remembers. Years later, she designed a teenage line and promoted it through telemarketing. Today, she makes clothes for the family’ five grandchildren – her daughter Carly’s – with her first husband, American actor Michael Witney – two children, and three from the side of her second husband, British Leigh Lawson.

At the same time, she continues growing another love of hers, her vintage collection, with a preference for 40s jackets. In 2005, she re-entered the fashion world, working with the British brand Marks & Spencer, posing for campaigns and designing a collection of her own for a while. She is still the brand’s ambassador and does not rule out the possibility of another Twiggy collection with another partner. Earlier, in the 90s, she had been at the other end of the camera of the hottest photographer of the decade for Vogue Italia.

A shy boy

“When I went to New York for the first time, three years after the Beatles, there were journalists and fans everywhere, I couldn’t even walk down the street”, she remembers. “One day, we were shooting for a big campaign at a studio and the documentary crew was covering my first trip. At some point, the bell rang, the stylist came in and told me, ‘There are two young fans of yours outside, I will ask them to leave’. ‘Let them in, it will be nice to cover’, the cameraman intervened. I came in to see two very shy 12-year-old boys. We chatted for a while, I signed their pictures and they left all content.

Years later, in 1992, my agent called and told me that Vogue Italia wanted me to do a photoshoot with Steven Meisel, a proposal I could not say ‘no’ to. So, I flew to New York, got in the studio and told him: ‘So nice to meet you’. ‘We’ve met before’, he answered. ‘You don’t remember, but I was one of the two boys that had knocked on the studios’ door in 1967. I always knew I wanted to be a photographer, and on that day I told my friend, ‘One day, I will photograph her’”.

That photoshoot offered Meisel the chance to cross off one thing from his bucket list and Twiggy has her own, which includes things she would like to do when the pandemic crisis is over. Like another trip to Greek islands – she has visited with family a while ago, and she has travelled from Venice to Athens with a few stops on islands a few years ago, as the godmother of small, luxurious cruise ship.

In the meantime, she continues the podcast series Tea with Twiggy that started during the first lockdown. For these online conversations, which come with a cup of tea, she meets people close to her, like Joanna Lumley – the fan favourite Patsy from Absolutely Fabulous – and Imelda Staunton – the amazing British actress who will play Queen Elisabeth in the fifth season of The Crown.

She also shares the microphone with big heroes of our times, like a nurse in the British healthcare system. “I would not like to be Prime Minister today; the decisions that need to be made are so difficult. The economy is important, but health is number one on the list. At least there is a ray of hope with the good news of the vaccine”, she stresses. “Our thoughts are with those that are gone and their loved ones, but it will be interesting to see what kind of life we will return to. I hope that we will start thinking more of the planet and that all this brings out our best self”.

Her own course, both professional and charitable, granted the title of Dame, in an emotional ceremony that took place in Buckingham Palace last year. “It was an extraordinary day”, she remembers. “Prince Charles told me, ‘Well, it was about time, you’ve been a part of our lives for so many years’”. However, for her, her presence in our lives was never part of an organized plan for global recognition and an international career.

And the fact that she has managed to survive is perhaps her greater victory. “I was very young and all this could have gone terribly wrong. But my father was very protective. I would never go to the studio alone; we were very close as a family. Later, I got married, became a mother and discovered that this is when you stop being the focus of attention. And while you grow, you realize the importance of many things. I love everything I do, but the most important thing for me has always been my family”.


Translated by Nina Zve

 

Διαβάστε επίσης | Prom Queen: Η σημασία της επικοινωνίας -και- στο online dating

Scroll to Top